Kalendarz Liturgiczny
|
13 czerwca 2010 r.
Jedenasta Niedziela zwykła
Kolor szat liturgicznych - zielony
PIERWSZE CZYTANIE
Czytanie z Drugiej Księgi Samuela
Bóg posłał do Dawida proroka Natana. Ten przybył do niego i powiedział: „To mówi Pan, Bóg Izraela: »Ja namaściłem cię na króla nad Izraelem. Ja uwolniłem cię z mocy Saula. Dałem ci dom twojego pana, a żony twego pana na twoje łono, oddałem ci dom Izraela i Judy, a gdyby i tego było za mało, dodałbym ci jeszcze więcej.
Czemu zlekceważyłeś słowo Pana, popełniając to, co złe w Jego oczach? Zabiłeś mieczem Chetytę Uriasza, a jego żonę wziąłeś sobie za małżonkę. Zamordowałeś go mieczem Ammonitów. Dlatego właśnie miecz nie oddali się od domu twojego na wieki, albowiem Mnie zlekceważyłeś, a żonę Uriasza Chetyty wziąłeś sobie za małżonkę«”.
Dawid rzekł do Natana: „Zgrzeszyłem wobec Pana”. Natan odrzekł Dawidowi: „Pan odpuszcza ci też twój grzech, nie umrzesz”.
PSALM RESPONSORYJNY:
Daruj mi, Panie, winę mego grzechu.
Szczęśliwy człowiek, któremu odpuszczona została nieprawość,
a jego grzech zapomniany.
Szczęśliwy ten, któremu Pan nie poczytuje winy,
a w jego duszy nie kryje się podstęp.
Daruj mi, Panie, winę mego grzechu.
Grzech wyznałem Tobie
i nie ukryłem mej winy.
Rzekłem: „Wyznaję mą nieprawość Panu”,
a Ty darowałeś niegodziwość mego grzechu.
Daruj mi, Panie, winę mego grzechu.
Ty jesteś moją ucieczką, wyrwiesz mnie z ucisku,
otoczysz mnie radością z mego ocalenia.
Cieszcie się i weselcie w Panu, sprawiedliwi,
radośnie śpiewajcie wszyscy prawego serca.
Daruj mi, Panie, winę mego grzechu.
DRUGIE CZYTANIE
Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Galatów
Bracia:
Przeświadczeni, że człowiek osiąga usprawiedliwienie nie przez wypełnianie Prawa za pomocą uczynków, lecz jedynie przez wiarę w Jezusa Chrystusa, my właśnie uwierzyliśmy w Chrystusa Jezusa, by osiągnąć usprawiedliwienie z wiary w Chrystusa, a nie przez wypełnianie Prawa za pomocą uczynków, jako że przez wypełnianie Prawa nikt nie osiągnie usprawiedliwienia.
Tymczasem ja dla Prawa umarłem przez Prawo, aby żyć dla Boga: razem z Chrystusem zostałem przybity do krzyża. Teraz zaś już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus. Choć nadal prowadzę życie w ciele, jednak obecne życie moje jest życiem wiary w Syna Bożego, który umiłował mnie i samego siebie wydał za mnie. Nie mogę odrzucić łaski danej przez Boga. Jeżeli zaś usprawiedliwienie dokonuje się przez Prawo, to Chrystus umarł na darmo.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:
Alleluja, Alleluja, Alleluja
Bóg pierwszy nas umiłował i posłał swojego Syna
jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy.
EWANGELIA
Słowa Ewangelii według świętego Łukasza
Jeden z faryzeuszów zaprosił Jezusa do siebie na posiłek. Wszedł więc do domu faryzeusza i zajął miejsce za stołem. A oto kobieta, która prowadziła w mieście życie grzeszne, dowiedziawszy się, że jest gościem w domu faryzeusza, przyniosła flakonik alabastrowy olejku i stanąwszy z tyłu u nóg Jego, płacząc, zaczęła oblewać Jego nogi i włosami swej głowy je wycierać. Potem całowała Jego stopy i namaszczała je olejkiem.
Widząc to faryzeusz, który Go zaprosił, mówił sam do siebie: „Gdyby On był prorokiem, wiedziałby, co za jedna i jaka jest ta kobieta, która się Go dotyka, że jest grzesznicą”.
Na to Jezus rzekł do niego: „Szymonie, muszę ci coś powiedzieć”.
On rzekł: „Powiedz, Nauczycielu”.
„Pewien wierzyciel miał dwóch dłużników. Jeden winien mu był pięćset denarów, a drugi pięćdziesiąt. Gdy nie mieli z czego oddać, darował obydwom. Który więc z nich będzie go bardziej miłował?”.
Szymon odpowiedział: „Sądzę, że ten, któremu więcej darował”.
On mu rzekł: „Słusznie osądziłeś”.
Potem zwrócił się do kobiety i rzekł Szymonowi: „Widzisz tę kobietę? Wszedłem do twego domu, a nie podałeś Mi wody do nóg; ona zaś łzami oblała Mi stopy i swymi włosami je otarła. Nie dałeś Mi pocałunku; a ona, odkąd wszedłem, nie przestaje całować nóg moich. Głowy nie namaściłeś Mi oliwą; ona zaś olejkiem namaściła moje nogi. Dlatego powiadam ci: Odpuszczone są jej liczne grzechy, ponieważ bardzo umiłowała. A ten, komu mało się odpuszcza, mało miłuje”.
Do niej zaś rzekł: „Twoje grzechy są odpuszczone”. Na to współbiesiadnicy zaczęli mówić sami do siebie: „Któż On jest, że nawet grzechy odpuszcza?”.
On zaś rzekł do kobiety: „Twója wiara cię ocaliła, idź w pokoju”.
Następnie wędrował przez miasta i wsie, nauczając i głosząc Ewangelię o królestwie Bożym. A było z Nim Dwunastu oraz kilka kobiet, które uwolnił od złych duchów i od słabości: Maria, zwana Magdaleną, którą opuściło siedem złych duchów; Joanna, żona Chuzy, zarządcy u Heroda; Zuzanna i wiele innych, które im usługiwały ze swego mienia.
Oto słowo Pańskie.
Komentarz
Bądźmy świadkami Miłości
„Kościół nie może i nie powinien podejmować walki politycznej, aby realizować jak najbardziej sprawiedliwe społeczeństwo. Nie może i nie powinien stawiać się na miejscu państwa. Nie może też jednak i nie powinien pozostawać na marginesie w walce o sprawiedliwość. Musi włączyć się w nią przez argumentację rozumową i obudzić siły duchowe, bez których sprawiedliwość, domagająca się zawsze wyrzeczeń, nie może utrwalić się i rozwijać. Sprawiedliwa społeczność nie może być dziełem Kościoła, lecz powinna być realizowana przez politykę. Niemniej Kościół jest głęboko zainteresowany budowaniem sprawiedliwości przez otwieranie inteligencji i woli na wymagania dobra”. Z encykliki Benedykta XVI „Deus caritas est”, nr 28.
Z liturgii Kościoła
„Poznaliśmy Twoją niezmierzoną chwałę, gdy nam zesłałeś swojego Syna, aby stał się człowiekiem i wybawił nas od zguby wiecznej. W ten sposób nasze śmiertelne człowieczeństwo stało się narzędziem zbawienia, przez naszego Pana Jezusa Chrystusa”.
Z III prefacji o Najświętszej Eucharystii
Kazanie
Bardzo umiłowała
Święty Łukasz nie wyjaśnia, jakie motywy skłoniły kobietę z Ewangelii, nazwaną grzeszną, że nie tylko ośmieliła się wejść do domu „sprawiedliwego” faryzeusza, ale i zbliżyła się do Pana Jezusa, i w tak niezwykły sposób okazała Mu swoją serdeczną, kobiecą czułość. Boski Mistrz wysoko ocenił jej miłość, skoro powiedział: „Odpuszczone są jej liczne grzechy, ponieważ bardzo umiłowała”.
Ta kobieta może już nie mogła udźwignąć świadomości swojej moralnej nędzy, a może pod tchnieniem łaski uwierzyła w miłosierdzie Jezusowe i była przekonana, że On jej nie odepchnie. Nie wiemy, jakie były jej czyny. A może słyszała, jak obelżywie nazywano Jezusa z Nazaretu: „obżartuchem i pijakiem, przyjacielem celników i grzeszników...” (por. Łk 7, 34) i uwierzyła, że On jej nie potępi i nie odrzuci.
Kościół, nasza Matka, ma świadomość grzeszności swoich dzieci. Dlatego już na początku Mszy św. zaprasza nas do aktu żalu słowami kapłana: „Uznajmy przed Bogiem, że jesteśmy grzeszni!” A mszał podaje dalej cztery formuły aktu pokutnego, z których ta najzwyklejsza –
„Kyrie elejson” – „Panie, zmiłuj się nad nami!” – najserdeczniej wyraża błaganie o miłosierdzie i przebaczenie. Powtórzeniem tego aktu pokutnego jest prośba skierowana do Boga tuż przed Ewangelią: „Wszechmogący Boże, oczyść serce i usta moje!”. A po Ewangelii, całując tę świętą księgę, kapłan czy diakon pokornie prosi: „Niech słowa Ewangelii zgładzą nasze grzechy”. Taki również sens mają słowa Modlitwy Pańskiej tuż przed Komunią św.: „Odpuść nam nasze grzechy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom” i tuż przed przyjęciem Komunii św. mówimy z pokorą: „Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie!”.
Dlatego módlmy się o łaskę żalu, który jest podyktowany miłością świadomą obrażania Miłości Nieskończonej.
Ks. Ludwik Warzybok
Modlitwa brewiarzowa
Tom III. Teksty w psałterzu na niedzielę III tygodnia - s. 792 [s. 949]. W Godzinie czytań - czytania z 11. niedzieli zwykłej - s. 283. Antyfona do pieśni Zachariasza w Jutrzni i pieśni Maryi w Nieszporach z roku C - s. 287 [s. 616].
Przypomnienia
1. Choć w zeszłym tygodniu zakończył się Rok Kapłański, pamiętajmy w modlitwie o naszych duszpasterzach.
2. Pamiętajmy też o wzięciu udziału, na miarę naszych możliwości, w nabożeństwach czerwcowych ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Intencje Apostolstwa Modlitwy na miesiąc czerwiec
OGÓLNA: Aby wszystkie instytucje krajowe i międzynarodowe zobowiązały się do zapewnienia szacunku życiu ludzkiemu, od poczęcia aż do naturalnej śmierci.
MISYJNA: Aby Kościoły w Azji, które są .małą owczarnią., otoczoną przez ludność niechrześcijańską, potrafiły głosić Ewangelię i dawać świadectwo radosnego przylgnięcia do Chrystusa.
II Krucjata Modlitw w intencji Ojczyzny na czerwiec 2010: O większą wierność Chrystusowi i gorliwość w pracy duszpasterskiej kapłanów.
Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl