Kalendarz Liturgiczny

<<< poprzedni dzień  następny dzień >>>

19 grudnia 2010 r.
Czwarta Niedziela Adwentu
Rok A, I

Kolor szat liturgicznych - fioletowy

PIERWSZE CZYTANIE

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Pan przemówił do Achaza tymi słowami: «Proś dla siebie o znak od Pana, Boga twego, czy to głęboko w Szeolu, czy to wysoko w górze».
Lecz Achaz odpowiedział: «Nie będę prosił i nie będę wystawiał Pana na próbę».
Wtedy rzekł Izajasz:
«Słuchajcie więc, domu Dawidowy:
Czyż mało wam
naprzykrzać się ludziom,
iż naprzykrzacie się także mojemu Bogu?
Dlatego Pan sam da wam znak:
Oto Panna pocznie i porodzi Syna,
i nazwie Go imieniem Emmanuel».

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Przybądź, o Panie, Tyś jest Królem chwały.

Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, *
świat i jego mieszkańcy.
Albowiem On go na morzach osadził *
i utwierdził ponad rzekami.

Przybądź, o Panie, Tyś jest Królem chwały.

Kto wstąpi na górę Pana, *
kto stanie w Jego świętym miejscu?
Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca,
który nie skłonił swej duszy ku marnościom *
i nie przysięgał fałszywie.

Przybądź, o Panie, Tyś jest Królem chwały.

On otrzyma błogosławieństwo od Pana *
i zapłatę od Boga, swego Zbawcy.
Oto pokolenie tych, którzy Go szukają, *
którzy szukają oblicza Boga Jakuba.

Przybądź, o Panie, Tyś jest Królem chwały.

DRUGIE CZYTANIE

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Paweł, sługa Chrystusa Jezusa, z powołania apostoł, przeznaczony do głoszenia Ewangelii Bożej, którą Bóg przedtem zapowiedział przez swoich Proroków w Pismach świętych. Jest to Ewangelia o Jego Synu, pochodzącym według ciała z rodu Dawida, a ustanowionym według Ducha Świętości przez powstanie z martwych pełnym mocy Synem Bożym, o Jezusie Chrystusie, Panu naszym.
Przez Niego otrzymaliśmy łaskę i urząd apostolski, aby ku chwale Jego imienia pozyskiwać wszystkich pogan dla posłuszeństwa wierze. Wśród nich jesteście i wy powołani przez Jezusa Chrystusa.
Do wszystkich przez Boga umiłowanych, powołanych świętych, którzy mieszkają w Rzymie: łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa.

Oto Słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna,
któremu nadadzą imię Emmanuel,
to znaczy Bóg z nami.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak.
Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem prawym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie.
Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: «Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów».
A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez proroka: Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy „Bóg z nami”.
Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie.

Oto słowo Pańskie.

 

Z liturgii Kościoła

„On (Jezus Chrystus) przez pierwsze przyjście w ludzkiej naturze spełnił Twoje odwieczne postanowienie, a nam otworzył drogę wiecznego zbawienia. On ponownie przyjdzie w blasku swej chwały, aby nam udzielić obiecanych darów, których, czuwając, z ufnością oczekujemy”.
Z I prefacji adwentowej

Kazanie

Św. Józef – patron Adwentu

Kiedyś papież Paweł VI powiedział, że świat współczesny potrzebuje nie tylko nauczycieli, ale i świadków. Czas Adwentu, który przeżywamy, jest okresem szczególnego dawania świadectwa naszej wiary, przywiązania do Boga. W okresie Adwentu potrzebujemy szczególnych świadków czuwania adwentowego, którzy uczą nas kroczenia drogami Bożymi, uczą, jak pracować nad własnym sumieniem, jak zrealizować wezwanie św. Jana Chrzciciela o przygotowaniu dróg i ścieżek dla Pana. Ewangelia na IV niedzielę Adwentu ukazuje nam św. Józefa, „który był człowiekiem sprawiedliwym” (Mt 1, 19) i stał się powiernikiem tajemnicy Boga samego. Jako mąż prawy i sprawiedliwy św. Józef jest dla nas szczególnym patronem Adwentu, uczy nas otwartości na wolę Bożą. Jest dla nas świadkiem wiernym w pełnieniu wezwań Bożych. Św. Józef jest również człowiekiem wielkiej odwagi i głębokiej wiary. Przyjmuje z całą stanowczością przesłanie Boga przekazane przez posłannictwo Anioła: „Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło... Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie” (Mt 1, 20. 24).
Dzisiejsza Ewangelia pokazuje, że św. Józef stał się szczególnym powiernikiem tajemnicy „od wieków ukrytej w Bogu” (por. Ef 3, 9). Św. Józef to szczególny świadek tajemnicy Boga. Jest wraz z Maryją, w noc betlejemską, uprzywilejowanym świadkiem przyjścia na świat Syna Bożego. Św. Józef na swej życiowej drodze, która była pielgrzymowaniem w wierze, jest do końca wierny wezwaniu Bożemu. Również jego milczenie jest wymownym znakiem otwartości na wolę Bożą, którą rozważa w swoim sercu i wypełnia w życiu. Postawa św. Józefa – jak uczył Jan Paweł II – to „jedno z najważniejszych świadectw o mężczyźnie i jego powołaniu” („Redemptoris custos”, 17)
Postawa i przykład św. Józefa przypomina także bardzo wyraźnie, że ojcostwo i powołanie do ojcostwa jest coraz bardziej wezwaniem współczesności. Przypomina, ze ojcostwo jest darem i zadaniem. Św. Józef przypomina, że bycie dobrym ojcem to niezwykle trudne zadanie. Mężczyzna jest wezwany do odpowiedzialnego przeżywania ojcostwa. Dlatego mówiąc o św. Józefie, z wdzięcznością wspomnijmy i popatrzmy na naszych dobrych ojców i ich zapewnienie „możesz zawsze na mnie liczyć”. Niestety, dzisiaj massmedia dość często ukazują negatywny obraz mężczyzny i ojca najczęściej jako brutalnego egoistę poniżającego żonę i dzieci. Wbrew temu medialnemu obrazowi ojca św. Józef apeluje do nas swoim świadectwem o prawdę o ojcostwie.
Prośmy św. Józefa o dobrych ojców naszych rodzin. Prośmy Go jako patrona Adwentu o wiarę w rodzinach, o respektowanie wezwań Boga i praw Bożych. Niech nasze rodziny zapatrzone w św. Józefa męża prawego będą wierne Bogu.
Ks. Mariusz Frukacz

Modlitwa brewiarzowa

Tom I. Hymny okresowe z Adwentu po 16 grudnia – s. 281 [s. 104]. Psalmy z niedzieli IV tygodnia – s. 844 [s. 1058]. Pozostałe teksty własne z 4. niedzieli Adwentu – s. 275 [s. 99].

Przypomnienia

1. W piątek, 24 grudnia, przypada Wigilia uroczystości Bożego Narodzenia. Pielęgnujmy nasze tradycyjne zwyczaje wigilijne, czyli m.in. rozpoczęcie wieczerzy modlitwą, łamanie się opłatkiem, składanie życzeń i śpiew kolęd.
2. Weźmy liczny udział w Pasterce, z której taca przeznaczona jest na wsparcie kościelnego Funduszu Obrony Życia, m.in. na domy samotnych matek.
3. Przygotujmy się też do wizyty kolędowej.

Intencje Apostolstwa Modlitwy na miesiąc grudzień 2010 r.

OGÓLNA: Aby doświadczenie cierpienia było okazją pozwalającą zrozumieć sytuacje niedostatku i bólu, które są udziałem osób samotnych, chorych i w podeszłym wieku, oraz pobudzało wszystkich do wielkodusznego wychodzenia naprzeciw ich potrzebom.
MISYJNA: Aby narody świata otwarły drzwi Chrystusowi oraz Jego Ewangelii pokoju, braterstwa i sprawiedliwości.
II Krucjata Modlitw w intencji Ojczyzny: Za rodziny, aby wzorem Świętej Rodziny były otwarte na przyjęcie nowego życia i jego wychowanie.



Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl