Kalendarz Liturgiczny


<<< 18 lutego 2012 r.

20 lutego 2012 r. >>>



19 lutego 2012 r.
Siódma Niedziela zwykła
Rok B, II

Pierwsze czytanie:

Iz 43, 18-19. 21-22. 24b-25 Bóg odpuszcza grzechy

Psalm responsoryjny:

Ps 41 (40), 2-3. 4-5. 13-14 (R.: por. 5b)

Drugie czytanie:

2 Kor 1, 18-22 Przez Chrystusa wypowiada się nasze «Amen» Bogu na chwałę

Śpiew przed Ewangelią:

Łk 4, 18

Ewangelia:

Mk 2, 1-12 Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów

PIERWSZE CZYTANIE

Iz 43, 18-19. 21-22. 24b-25 Bóg odpuszcza grzechy

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

To mówi Pan Bóg:
«Nie wspominajcie wydarzeń minionych, nie roztrząsajcie w myśli dawnych rzeczy. Oto Ja dokonuję rzeczy nowej: pojawia się właśnie. Czyż jej nie poznajecie? Otworzę też drogę na pustyni, ścieżyny na pustkowiu.
Lud ten, który sobie utworzyłem, opowiadać będzie moją chwałę.
Lecz ty, Jakubie, nie wzywałeś Mnie, bo się Mną znudziłeś, Izraelu.
Raczej Mi przykrość zadałeś twoimi grzechami, występkami twoimi Mnie zamęczasz. Ja, właśnie Ja przekreślam twe przestępstwa i nie wspominam twych grzechów».

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 41 (40), 2-3. 4-5. 13-14 (R.: por. 5b)

Uzdrów mnie, Panie, bo bardzo zgrzeszyłem.

Błogosławiony człowiek, który myśli o biednym, *
ocali go Pan w dniu nieszczęścia.
Pan go ustrzeże, zachowa przy życiu,
uczyni szczęśliwym na ziemi *
i nie odda w moc jego wrogów.

Uzdrów mnie, Panie, bo bardzo zgrzeszyłem.

Pan mu pomoże na łożu boleści, *
podczas choroby poprawi mu posłanie.
Mówię: «O Panie, zmiłuj się nade mną, *
uzdrów mnie, bo zgrzeszyłem przeciw Tobie!»

Uzdrów mnie, Panie, bo bardzo zgrzeszyłem.

A Ty mnie podtrzymasz dzięki swej prawości *
i na wieki umieścisz przed Twoim obliczem.
Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, *
aż po wszystkie wieki.

Uzdrów mnie, Panie, bo bardzo zgrzeszyłem.

DRUGIE CZYTANIE

2 Kor 1, 18-22 Przez Chrystusa wypowiada się nasze «Amen» Bogu na chwałę

Czytanie z Drugiego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:
Bóg mi świadkiem, że w tym, co do was mówię, nie ma równocześnie «tak» i «nie». Syn Boży, Chrystus Jezus, Ten, którego głosiłem wam ja i Sylwan, i Tymoteusz, nie był «tak» i «nie», lecz dokonało się w Nim «tak». Albowiem ile tylko obietnic Bożych, w Nim wszystkie są «tak». Dlatego też przez Niego wypowiada się nasze «Amen» Bogu na chwałę.
Tym zaś, który umacnia nas wespół z wami w Chrystusie, i który nas namaścił, jest Bóg. On też wycisnął na nas pieczęć i zostawił zadatek Ducha w sercach naszych.

Oto Słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Łk 4, 18

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Pan posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA

Mk 2, 1-12 Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów

Słowa Ewangelii według świętego Marka

Gdy po pewnym czasie Jezus wrócił do Kafarnaum, posłyszeli, że jest w domu. Zebrało się tyle ludzi, że nawet przed drzwiami nie było miejsca, a On głosił im naukę.
Wtem przyszli do Niego z paralitykiem, którego niosło czterech. Nie mogąc z powodu tłumu przynieść go do Niego, odkryli dach nad miejscem, gdzie Jezus się znajdował, i przez otwór spuścili łoże, na którym leżał paralityk. Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka: «Synu, odpuszczają ci się twoje grzechy».
A siedziało tam kilku uczonych w Piśmie, którzy myśleli w sercach swoich: «Czemu On tak mówi? On bluźni. Któż może odpuszczać grzechy, prócz jednego Boga?»
Jezus poznał zaraz w swym duchu, że tak myślą, i rzekł do nich: «Czemu nurtują te myśli w waszych sercach? Cóż jest łatwiej powiedzieć do paralityka: “Odpuszczają ci się twoje grzechy”, czy też powiedzieć: “Wstań, weź swoje łoże i chodź?” Otóż, żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów (rzekł do paralityka): “Mówię ci: Wstań, weź swoje łoże i idź do domu”».
On wstał, wziął zaraz swoje łoże i wyszedł na oczach wszystkich. Zdumieli się wszyscy i wielbili Boga mówiąc: «Jeszcze nigdy nie widzieliśmy czegoś podobnego».

Oto słowo Pańskie.

Kazanie

Moc wiary

Ks. Mariusz Frukacz

Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka: „Synu, odpuszczają ci się twoje grzechy”. Te słowa z dzisiejszej Ewangelii mówią nam, jak ważną i znaczącą rolę powinna odgrywać w naszym życiu wiara. To wiara czterech ludzi sprawiła, że paralityk znalazł się blisko Jezusa. Widzimy u tych czterech ludzi nie tylko chęć niesienia pomocy człowiekowi cierpiącemu, ale zauważamy również ogromną determinację. Mają wiarę w sercu, która sprawia, że pokonują przeszkodę. „Nie mogąc z powodu tłumu wnieść go do Niego, odkryli dach nad miejscem, gdzie Jezus się znajdował, i przez otwór spuścili łoże, na którym leżał paralityk”. To jest niezwykłe świadectwo mocnej wiary.
Podczas pierwszej pielgrzymki apostolskiej w 1979 r. Jan Paweł II przypomniał nam wszystkim tę prawdę, że mocna wiara jest nam wszystkim bardzo potrzebna. „Musicie być mocni. Drodzy Bracia i Siostry! Musicie być mocni tą mocą, którą daje wiara! Musicie być mocni mocą wiary! Musicie być wierni! Dziś tej mocy bardziej Wam potrzeba niż w jakiejkolwiek epoce dziejów” – wołał Jan Paweł II w Krakowie 10 czerwca 1979 r. To wiara daje nam tę moc, która pozwala pokonać wszelkie przeszkody i sprawia, że możemy być blisko Jezusa.
Bohater dzisiejszej Ewangelii pragnie nie tylko uzdrowienia ze swojej choroby. On potrzebuje również uzdrowienia wewnętrznego. „Synu, odpuszczają ci się twoje grzechy”. Te słowa Jezusa niosą więcej niż nadzieję na uzdrowienie z choroby i cierpienia. One mówią, że ten człowiek jest również uzdrowiony i wolny wewnętrznie. Jednak punktem wyjścia jest mocna wiara. „On wstał, wziął zaraz swoje łoże i wyszedł na oczach wszystkich. Zdumieli się wszyscy i wielbili Boga, mówiąc: «Jeszcze nigdy nie widzieliśmy czegoś podobnego»”. Paralityk został uzdrowiony, ale to wszystko jest konsekwencją mocnej wiary, ale również władzy Jezusa. „Otóż, żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów – rzekł do paralityka: Mówię ci: «Wstań, weź swoje łoże i idź do domu!»”. Jezus zwraca się z tymi słowami do uczonych w Piśmie, w których sercach rodzą się wątpliwości. Albo boją się władzy, którą ma Syn Człowieczy. Dzisiejszy świat też bardzo często boi się władzy Chrystusa. Co więcej, wielcy tego świata boją się również mocy wiary. Dlatego też słowa Benedykta XVI wypowiedziane na początku jego pontyfikatu w 2005 r. są bardzo aktualne. „Nie obawiajcie się Chrystusa! On niczego nie zabiera, a daje wszystko” – mówił Ojciec Święty. My także nie bójmy się Chrystusa, nie lękajmy się być ludźmi mocnej wiary. Pokonujmy wszelkie przeszkody, które przynosi życie, aby być blisko Jezusa.

Modlitwa brewiarzowa

Tom III. Teksty w psałterzu na niedzielę III tygodnia – s. 792 [s. 949]. W Godzinie czytań – czytania z 7. niedzieli zwykłej – s. 184.

Przypomnienia

1. Dziś rozpoczyna się Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu.
2. W Środę Popielcową rozpoczynamy Wielki Post.
3. W piątki Wielkiego Postu odprawiamy nabożeństwa Drogi Krzyżowej, a w niedziele Wielkiego Postu nabożeństwa „Gorzkich żali”.



Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl