Kalendarz Liturgiczny




3 maja 2013 r., Piątek
Rok C, I
Najświętszej Maryi Panny, Królowej Polski, Głównej Patronki Polski
Uroczystość
W archidiecezji częstochowskiej i przemyskiej: Głównej Patronki archidiecezji – Uroczystość
W diecezji polowej: NMP Królowej Polski, Hetmanki Żołnierza Polskiego: Głównej Patronki diecezji polowej – Uroczystość

Pierwsze czytanie:

Ap 11, 19a; 12, 1. 3-6a. 10ab Wielki znak ukazał się na niebie

Psalm responsoryjny:

Jdt 13, 18bcda. 19-20 (R.: 15, 9d)

Drugie czytanie:

Kol 1, 12-16 Bóg nas przeniósł do królestwa swojego Syna

Śpiew przed Ewangelią:

J 19, 27

Ewangelia:

J 19, 25-27 Oto Matka twoja

PIERWSZE CZYTANIE

Ap 11, 19a; 12, 1. 3-6a. 10ab Wielki znak ukazał się na niebie

Czytanie z Księgi Apokalipsy świętego Jana Apostoła

Świątynia Boga w niebie się otwarła, i Arka Jego Przymierza ukazała się w Jego świątyni. Potem wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu.
Ukazał się też inny znak na niebie: Oto wielki Smok ognisty; ma siedem głów i dziesięć rogów, a na głowach siedem diademów. Ogon jego zmiata trzecią część gwiazd z nieba i rzucił je na ziemię. Smok stanął przed mającą urodzić Niewiastą, ażeby skoro porodzi, pożreć jej Dziecko. I porodziła syna – mężczyznę, który będzie pasł wszystkie narody rózgą żelazną. Dziecko jej zostało porwane do Boga i do Jego tronu. Niewiasta zaś zbiegła na pustynię, gdzie miejsce ma przygotowane przez Boga.
I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: «Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca»

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Jdt 13, 18bcda. 19-20 (R.: 15, 9d)

Tyś wielką chlubą naszego narodu.

Błogosławiona jesteś, córko, przez Boga Najwyższego, *
spomiędzy wszystkich niewiast na ziemi,
i niech będzie błogosławiony Pan Bóg, *
Stwórca nieba i ziemi.

Tyś wielką chlubą naszego narodu.

Twoja ufność nie zatrze się aż na wieki *
w sercach ludzkich wspominających moc Boga.
Niech Bóg to sprawi, *
abyś była wywyższona na wieki.

Tyś wielką chlubą naszego narodu.

DRUGIE CZYTANIE

Kol 1, 12-16 Bóg nas przeniósł do królestwa swojego Syna

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Kolosan

Bracia:
Z radością dziękujcie Ojcu, który was uzdolnił do uczestnictwa w dziale świętych w światłości. On uwolnił nas spod władzy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna, w którym mamy odkupienie, odpuszczenie grzechów.
On jest obrazem Boga niewidzialnego, Pierworodnym wobec każdego stworzenia, bo w Nim zostało wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, czy Trony, czy Panowania, czy Zwierzchności, czy Władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone.
On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma istnienie.

Oto Słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

J 19, 27

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Jezus powiedział do ucznia: «Oto Matka twoja»,
i od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA

J 19, 25-27 Oto Matka twoja

Słowa Ewangelii według świętego Jana

Obok krzyża Jezusa stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena.
Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja».
I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

Oto słowo Pańskie.

Wspomnienie

Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, Głównej Patronki Polski.

Królowo Polski, jestem, pamiętam, czuwam!
Maj jest szczególny dla polskiej religijności maryjnej, a to ze względu na cześć, jaką oddajemy w tym czasie Najświętszej Panience. Gromadząc się w kościołach, przy krzyżach i pięknie przystrojonych kapliczkach przydrożnych na nabożeństwa majowe, popularnie zwane majówkami, śpiewamy Litanię Loretańską. Mocnym akordem jest zwykle 3 maja – uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. W tym roku ze względu na to, że dzień ten przypada w 4. niedzielę wielkanocną – zwaną Niedzielą Dobrego Pasterza, kiedy szczególnie modlimy się o powołania do służby w Kościele – uroczystość tę obchodzimy w poniedziałek 4 maja. Główne obchody będą odbywały się w sanktuarium narodu polskiego na Jasnej Górze, gdzie jak chyba nigdzie indziej czujemy się Polakami i szczególnego znaczenia nabierają słowa takie, jak: „ojczyzna”, „patriotyzm” czy „wierność”. 3 maja obchodzimy też kolejną rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja, którą tak się chlubiliśmy (była to pierwsza konstytucja w Europie, a druga na świecie – po Stanach Zjednoczonych) i do której nawiązywaliśmy przez wieki, zarówno pod zaborami, jak i w odrodzonej już Polsce. Z jednej strony mamy więc Chrystusa, który jako Dobry Pasterz troszczy się o swoją owczarnię, czyli o każdego z nas z osobna, z drugiej – Maryję biorącą w opiekę nasz naród i naszą Ojczyznę i w końcu wspomnianą konstytucję. To trzy obrazy, które w świadomości Polaka istnieją nierozdzielnie. Bo jeżeli Polska, to tylko pod skrzydłami Chrystusa i Jego Matki, jeżeli konstytucja – to z miejscem na Boga i dla Boga!
Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski nawiązuje do naszej burzliwej historii, w której losy Ojczyzny i nas samych powierzaliśmy opiece Maryi, tak bardzo wierząc w Jej wstawiennictwo. Trzeba tu przypomnieć: bohaterską obronę Jasnej Góry przed Szwedami w 1655 r., która oprócz znaczenia politycznego miała również, a może przede wszystkim, znaczenie religijne, kiedy to mimo podziałów między szlachtą i chłopstwem pod skrzydłami Maryi daliśmy zwycięski odpór przeważającej sile wojsk Karola Gustawa X; śluby króla Jana Kazimierza w katedrze lwowskiej 1 kwietnia 1656 r. przed cudownym obrazem Matki Bożej Łaskawej, kiedy to oddał on kraj we władanie Maryi, ogłaszając Ją Patronką Królestwa Polskiego słowami: „Wielka Boga Człowieka Matko, Dziewico Najświętsza! Ja, Jan Kazimierz, za łaską Syna Twojego, Króla królów a Pana mojego, i Twoim zmiłowaniem król, do przenajświętszych stóp Twych upadłszy, Ciebie dziś za Patronkę moją i za Królową państw moich obieram. Tak samo siebie, jak i moje Królestwo Polskie, Księstwo Litewskie, Ruskie, Pruskie (…) oraz wojska obu narodów i wszystkie moje ludy Twojej osobliwej opiece i obronie polecam, Twej pomocy i miłosierdzia (…) pokornie przyzywam” (o. Augustyn Kordecki, „Nowa Gigantomachia”) oraz uchwalenie w 1791 r. Konstytucji 3 Maja.
Od tej pory polscy katolicy uznali Maryję za swą patronkę i opiekunkę, biorąc Ją sobie niejako na własność. O oficjalne zatwierdzenie Maryi jako Królowej Polski i ustanowienie Jej święta biskupi polscy zwrócili się do Stolicy Apostolskiej dopiero po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, po I wojnie światowej, a na datę obchodów zaproponowali 3 maja. Spowodowane było to m.in. tym, że reformy uchwalone w Konstytucji 3 Maja realizowały część ślubowań złożonych przez króla Jana Kazimierza we Lwowie.
Święto to dla Kościoła w Polsce w 1920 r. zatwierdził papież Benedykt XV, ale datę jego obchodzenia wyznaczył na 1 kwietnia. To dzięki papieżowi Piusowi XI obchodzimy je – od 1923 r. – 3 maja. Warto dodać, że na prośbę kard. Stefana Wyszyńskiego papież Paweł VI w 1969 r., po reformie liturgicznej, podniósł je do rangi uroczystości.
Edyta Hartman

Modlitwa brewiarzowa

Teksty własne – s. 1388 [s. 1277].



Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl