Kalendarz Liturgiczny




PIERWSZE CZYTANIE

Rdz 23, 1-4. 19; 24, 1-8. 10. 48. 59. 62-67 Śmierć Sary i małżeństwo Izaaka

Czytanie z Księgi Rodzaju

Sara doczekała się stu dwudziestu siedmiu lat życia. Zmarła ona w Kiriat-Arba, czyli w Hebronie, w kraju Kanaan. Abraham rozpoczął więc obrzędową żałobę nad Sarą, aby ją opłakać.
A potem powstawszy odszedł od swej zmarłej i zwrócił się do Chetytów z taką prośbą: «Choć mieszkam wśród was jako przybysz, sprzedajcie mi tu u was grób na własność, abym mógł pochować moją zmarłą». Tak przeto Abraham pochował swoją żonę Sarę w pieczarze na polu zwanym Makpela, w pobliżu Mamre, czyli Hebronu, w kraju Kanaan.
Abraham zestarzał się i doszedł do podeszłego wieku, a Bóg mu we wszystkim błogosławił.
I rzekł Abraham do swego sługi, który piastował w jego rodzinie godność zarządcy całej posiadłości: «Połóż mi twą rękę pod biodro, bo chcę, żebyś mi przysiągł na Pana, Boga nieba i ziemi, że nie weźmiesz dla mego syna Izaaka żony spośród kobiet Kanaanu, w którym mieszkam, ale że pójdziesz do kraju mego rodzinnego i wybierzesz żonę dla mego syna Izaaka».
Odpowiedział mu sługa: «A gdyby taka kobieta nie zechciała przyjść ze mną do tego kraju, czy mogę wtedy zaprowadzić twego syna do kraju, z którego pochodzisz?»
Rzekł do niego Abraham: «Nie czyń tego nigdy, abyś miał tam wracać z moim synem. Pan, Bóg niebios, który mnie wywiódł z domu mego ojca i z mego kraju rodzinnego, który mi uroczyście obiecał: „Potomstwu twemu dam ten kraj”, On pośle swego anioła przed tobą; znajdziesz tam żonę dla mego syna. A gdyby owa kobieta nie chciała przyjść z tobą, wtedy jesteś zwolniony z przysięgi; byleś tylko z synem moim tam nie wracał».
Sługa ów zabrał z sobą dziesięć wielbłądów oraz kosztowności swego pana i wyruszył do Aram-Naharaim. Tam sługa Abrahama wziął jego bratanicę Rebekę za żonę dla jego syna. Wyprawili więc Rebekę i jej piastunkę ze sługą Abrahama i jego ludźmi.
Izaak, który naówczas mieszkał w Negebie, właśnie wracał od studni Lachaj-Roj; wyszedł bowiem pogrążony w smutku na pole przed wieczorem. Podniósłszy oczy ujrzał zbliżające się wielbłądy. Gdy zaś Rebeka podniosła oczy, spostrzegła Izaaka, szybko zsiadła z wielbłąda i spytała sługi: «Kto to jest ten mężczyzna, który idzie ku nam przez pole?» Sługa odpowiedział: «To mój pan». Wtedy Rebeka wzięła zasłonę i zakryła twarz.
Kiedy sługa opowiedział Izaakowi o wszystkim, czego dokonał, Izaak wprowadził Rebekę do namiotu Sary, swej matki. Wziąwszy Rebekę za żonę, Izaak miłował ją, bo była mu pociechą po matce.

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 106 (105), 1-2. 3-4a. 4b-5 (R.: por. 1)

Nasz Pan jest dobry: chwalcie Go na wieki.

Chwalcie Pana, bo jest dobry, *
bo na wieki trwa Jego łaska.
Któż wysławi potężne dzieła Pana *
i rozgłosi całą Jego chwałę.

Nasz Pan jest dobry: chwalcie Go na wieki.

Szczęśliwi, którzy strzegą przykazań *
i sprawiedliwie postępują w każdym czasie.
Pamiętaj o nas, Panie, *
gdyż upodobałeś sobie w swym ludzie.

Nasz Pan jest dobry: chwalcie Go na wieki.

Przyjdź nam z pomocą, *
abyśmy ujrzeli szczęście Twych wybranych,
cieszyli się radością Twego ludu, *
chlubili się razem z Twym dziedzictwem.

Nasz Pan jest dobry: chwalcie Go na wieki.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Mt 9, 12b. 13b

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają.
Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA

Mt 9, 9-13 Powołanie Mateusza na Apostoła

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Odchodząc z Kafarnaum Jezus ujrzał człowieka siedzącego w komorze celnej, imieniem Mateusz, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną». On wstał i poszedł za Nim.
Gdy Jezus siedział w domu za stołem, przyszło wielu celników i grzeszników i siedzieli wraz z Jezusem i Jego uczniami. Widząc to faryzeusze, mówili do Jego uczniów: «Dlaczego wasz Nauczyciel jada wspólnie z celnikami i grzesznikami?»
On, usłyszawszy to, rzekł: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Idźcie i starajcie się zrozumieć, co znaczy: „Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary”. Bo nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników».

Oto słowo Pańskie.

Wspomnienie

Dzień powszedni albo wspomnienie św. Antoniego Marii Zaccarii, prezbitera, albo św. Marii Goretti, dziewicy i męczennicy.

Antoni urodził się w Cremonie w 1502 r. Studiował medycynę w Padwie. Założył Stowarzyszenie Kleryków Świętego Pawła, zwane Barnabitami. Zmarł 5 lipca 1539 r.
Maria urodziła się w 1890 r. w ubogiej rodzinie w Corinaldo we Włoszech. Po śmierci ojca Maria pomagała matce w obowiązkach domowych i opiekowała się rodzeństwem. Często oddawała się modlitwie. W 1902 r. zginęła, broniąc czystości.

Modlitwa brewiarzowa

Teksty w psałterzu na piątek I tygodnia – s. 644 [s. 800]. W Godzinie czytań – I czytanie z piątku 13. tygodnia zwykłego – s. 361.
Albo wspomnienie św. Antoniego Marii Zaccarii, prezbitera. Wszystko jw. w dzień powszedni, jedynie własne II czytanie w Godzinie czytań – s. 1300 oraz modlitwa w Godzinie czytań, Jutrzni i Nieszporach – s. 1301 [s. 1358]. Hymn w Godzinie czytań, w Jutrzni i Nieszporach i wszystko po psalmach – z tekstów wspólnych o pasterzach – s. 1503 [s. 1672] albo o zakonnikach – s. 1607 [s. 1729].
Albo wspomnienie św. Marii Goretti, dziewicy i męczennicy. Wszystko jw. w dzień powszedni, jedynie własne II czytanie w Godzinie czytań – s. 1302 oraz modlitwa w Godzinie czytań, Jutrzni i Nieszporach – s. 1303 [s. 1358]. Hymn w Godzinie czytań oraz hymn i wszystko po psalmach w Jutrzni i Nieszporach – z tekstów wspólnych o jednej męczennicy – s. 1481 [s. 1655] albo o dziewicach – s. 1541 [s. 1694].



Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl