Kalendarz Liturgiczny




11 lipca 2013 r., Czwartek
Rok C, I
Św. Benedykta, opata, patrona Europy
Święto

Pierwsze czytanie:

Prz 2, 1-9 Nakłoń serce ku roztropności

Psalm responsoryjny:

Ps 34 (33), 2-3. 4 i 6. 9 i 12. 14-15 (R.: por. 2)

Drugie czytanie:

W kościołach, które obchodzą uroczystość.

Dz 4, 32-35 Życie pierwszych chrześcijan

Śpiew przed Ewangelią:

Mt 19, 29

Ewangelia:

Mt 19, 27-29 Porzucić wszystko dla Chrystusa

PIERWSZE CZYTANIE

Prz 2, 1-9 Nakłoń serce ku roztropności

Czytanie z Księgi Przysłów

Synu, jeśli przyjmiesz moje nauki i zachowasz u siebie wskazania; ku mądrości nachylisz swe ucho, ku roztropności swe serce; jeśli wezwiesz rozsądek, przywołasz donośnie rozwagę, jeśli szukać jej poczniesz jak srebra i pożądać jej będziesz jak skarbów, to bojaźń Pana zrozumiesz, osiągniesz znajomość Boga. Bo Pan udziela mądrości, z ust Jego wychodzą wiedza i roztropność; dla prawych On chowa swą pomoc, On jest tarczą dla żyjących uczciwie.
On strzeże ścieżek prawości, ochrania drogi pobożnych. Wtedy sprawiedliwość pojmiesz i prawość, i rzetelność i każdą dobrą ścieżkę.

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 34 (33), 2-3. 4 i 6. 9 i 12. 14-15 (R.: por. 2)

Po wieczne czasy będę chwalił Pana.

Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, *
Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.
Dusza moja chlubi się Panem, *
niech słyszą to pokorni i niech się weselą.

Po wieczne czasy będę chwalił Pana.

Wysławiajcie razem ze mną Pana, *
wspólnie wywyższajmy Jego imię.
Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością, *
oblicza wasze nie zapłoną wstydem.

Po wieczne czasy będę chwalił Pana.

Skosztujcie i zobaczcie, jak Pan jest dobry, *
szczęśliwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczkę.
Zbliżcie się, synowie, posłuchajcie, co mówię, *
będę was uczył bojaźni Pańskiej.

Po wieczne czasy będę chwalił Pana.

Powściągnij swój język od złego, *
a wargi swoje od kłamstwa.
Od zła się odwróć, czyń dobrze, *
szukaj pokoju i dąż do niego.

Po wieczne czasy będę chwalił Pana.

DRUGIE CZYTANIE

W kościołach, które obchodzą uroczystość.

Dz 4, 32-35 Życie pierwszych chrześcijan

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne.
Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa, a wszyscy oni mieli wielką łaskę. Nikt z nich nie cierpiał niedostatku, bo właściciele pól albo domów sprzedawali je i przynosili pieniądze uzyskane ze sprzedaży, i składali je u stóp Apostołów. Każdemu też rozdzielano według potrzeby.

Oto Słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Mt 19, 29

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Kto porzuci wszystko dla Ewangelii,
stokroć tyle otrzyma
i życie wieczne odziedziczy.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA

Mt 19, 27-29 Porzucić wszystko dla Chrystusa

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Piotr powiedział do Jezusa: «Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą, cóż więc otrzymamy?».
Jezus zaś rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Przy odrodzeniu, gdy Syn Człowieczy zasiądzie na swym tronie chwały, wy, którzy poszliście za Mną, zasiądziecie również na dwunastu tronach i będziecie sądzić dwanaście pokoleń Izraela. I każdy, kto dla mego imienia opuści dom, braci lub siostry, ojca lub matkę, dzieci lub pole, stokroć tyle otrzyma i życie wieczne odziedziczy».

Oto słowo Pańskie.

Wspomnienie

Święto św. Benedykta, opata, patrona Europy.

Św. Benedykt urodził się ok. 480 roku w Nursji. Podczas studiów w Rzymie odkrył swoje powołanie do życia samotnego. Przerwał studia i wyjechał do Subiaco, gdzie, mieszkając w grocie, prowadził życie pustelnicze. Świętość Benedykta zachwyciła zakonników z pobliskiego klasztoru więc poprosili go, aby został ich opatem. Wkrótce jednak ci sami mnisi nie wytrzymali wymagań swojego opata i wydalili go z klasztoru. Benedykt wrócił do swojej groty w Subiaco. Szybko dołączyli do niego jego uczniowie i powstała fundacja nowego zakonu. Na wzgórzu Monte Cassino Benedykt założył nowy klasztor. Pisał jednocześnie swoją słynną „Regułę”. Najbardziej znanym hasłem z tej reguły jest wezwanie do modlitwy i pracy – ora et labora. Pod koniec życia miał szczególną wizję. Św. Grzegorz tak ją opisuje: „Ujrzał światło, które rozlewając się z góry przepłoszyło nocne mroki i takim blaskiem jaśniało, że dzień zbladł przy nim, choć ono lśniło wśród ciemności. A gdy na nie patrzył, wydarzyło się coś bardzo dziwnego: jak sam później opowiadał, cały ukazał się jego oczom skupiony w jednym promieniu słońca”. Benedykt zmarł najprawdopodobniej w 543 r. Miał szczególną śmierć. Przyjął najpierw Komunię św., a potem, podtrzymywany przez braci, umierał na stojąco, odmawiając psalmy. Może z powodu tak świątobliwej śmierci Benedykt dla wielu jest szczególnym orędownikiem modlitwy o dobrą śmierć. Podczas Soboru Watykańskiego II Papież Paweł VI ogłosił go patronem Europy. Imię Świętego przyjął obecny Papież Benedykt XVI.

Modlitwa brewiarzowa

Teksty wspólne o zakonnikach i mężczyznach – s. 1607 [s. 1729] z wyjątkiem własnych – s. 1306 [s. 1359]. W Modlitwie w ciągu dnia hymny i psalmy na czwartek II tygodnia – s. 751 [s. 905].



Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl