Kalendarz Liturgiczny




22 lipca 2013 r., Poniedziałek
Rok C, I
Św. Marii Magdaleny
Święto

Pierwsze czytanie:

Pnp 8, 6-7 Jak śmierć potężna jest miłość
lub:

W kościołach, które obchodzą uroczystość, czytanie czyta się jako drugie

2 Kor 5, 14-17 Miłość Chrystusa przynagla nas

Psalm responsoryjny:

Ps 63 (62), 2. 3-4. 5-6. 8-9 (R.: por. 2)

Śpiew przed Ewangelią:

por. J 20, 11

Ewangelia:

J 20, 1. 11-18 Zmartwychwstały Chrystus ukazuje się Magdalenie

PIERWSZE CZYTANIE

Pnp 8, 6-7 Jak śmierć potężna jest miłość

Czytanie z Księgi Pieśni nad pieśniami

Połóż mnie jak pieczęć na twoim sercu, jak pieczęć na twoim ramieniu, bo jak śmierć potężna jest miłość, a zazdrość jej nieprzejednana jak otchłań; żar jej to żar ognia, płomień Pana.
Wody wielkie nie zdołają ugasić miłości, nie zatopią jej rzeki. Jeśliby kto oddał za miłość całe bogactwo swego domu, pogardzą nim tylko.

Oto Słowo Boże.

ALBO:

PIERWSZE CZYTANIE

W kościołach, które obchodzą uroczystość, czytanie czyta się jako drugie

2 Kor 5, 14-17 Miłość Chrystusa przynagla nas

Czytanie z Drugiego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:
Miłość Chrystusa przynagla nas, pomnych na to, że skoro Jeden umarł za wszystkich, to wszyscy pomarli. A właśnie za wszystkich umarł Chrystus, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał.
Tak więc i my odtąd już nikogo nie znamy według ciała; a jeśli nawet według ciała poznaliśmy Chrystusa, to już więcej nie znamy Go w ten sposób. Jeżeli więc kto pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe.

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 63 (62), 2. 3-4. 5-6. 8-9 (R.: por. 2)

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza.

Boże mój, Boże, szukam Ciebie *
i pragnie Ciebie moja dusza.
Ciało moje tęskni za Tobą, *
jak ziemia zeschła i łaknąca wody.

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza.

Oto wpatruję się w Ciebie w świątyni, *
by ujrzeć Twą potęgę i chwałę.
Twoja łaska jest cenniejsza od życia, *
więc sławić Cię będą moje wargi.

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza.

Będę Cię wielbił przez całe me życie *
i wzniosę ręce w imię Twoje.
Moja dusza syci się obficie, *
a usta Cię wielbią radosnymi wargami.

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza.

Bo stałeś się dla mnie pomocą *
i w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie:
Do Ciebie lgnie moja dusza, *
prawica Twoja mnie wspiera.

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

por. J 20, 11

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Maryjo, Ty powiedz, coś w drodze widziała?
Jam zmartwychwstałego blask chwały ujrzała.
Żywego już Pana widziałam grób pusty
I świadków anielskich, i odzież, i chusty.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA

J 20, 1. 11-18 Zmartwychwstały Chrystus ukazuje się Magdalenie

Słowa Ewangelii według świętego Jana

Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień od niego odsunięty.
Maria stała przed grobem płacząc. A kiedy tak płakała, nachyliła się do grobu i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa: jednego w miejscu głowy, a drugiego w miejscu nóg.
I rzekli do niej: «Niewiasto, czemu płaczesz?».
Odpowiedziała im: «Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono».
Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus.
Rzekł do niej Jezus: «Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?».
Ona zaś sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: «Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go wezmę».
Jezus rzekł do niej: «Mario!».
A ona obróciwszy się powiedziała do Niego po hebrajsku: «Rabbuni», to znaczy: «Nauczycielu».
Rzekł do niej Jezus: «Nie zatrzymuj Mnie; jeszcze bowiem me wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: „Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego”».
Poszła Maria Magdalena oznajmiając uczniom: «Widziałam Pana i to mi powiedział».

Oto słowo Pańskie.

Wspomnienie

Wspomnienie św. Marii Magdaleny.

Magdalena była wierną uczennicą Jezusa Chrystusa. Była przy Jego śmierci i pierwsza ujrzała Go po zmartwychwstaniu. Jej kult w całym Kościele zachodnim rozpowszechnił się od XII stulecia.

Św. Maria Magdalena
Święta czasem bywa mylona ze św. Marią z Betanii (siostra Łazarza) oraz kobietą, która podczas uczty obmyła nogi Jezusa łzami. Tymczasem o św. Marii Magdalenie krótkie relacje dają cztery Ewangelie. Jest ona obecna zarówno w trakcie męki Chrystusa, jak i przy Jego grobie. Ponadto św. Łukasz Ewangelista również odnotowuje: „A było z Nim Dwunastu oraz kilka kobiet, które uwolnił od złych duchów i od słabości: Maria, zwana Magdaleną, którą opuściło siedem złych duchów” (8, 2). Liczba siedem ma wymiar symboliczny i oznacza pewną skończoną całość, pełnię. Dlatego też Maria znajdowała się w całości pod wpływem złych mocy. Chrystus ją od nich uwalnia. Być może właśnie z tego powodu jest ona tak blisko Pana Jezusa. Pragnie Mu się całym życiem odwdzięczyć za dar wolności od Złego. Św. Jan Ewangelista zaś pisze, że św. Maria Magdalena jest pierwszym świadkiem zmartwychwstania. To ona mówi o tym innym uczniom. Niech każdy z nas stanie się głosicielem Ewangelii na wzór św. Marii Magdaleny.
Ks. Jacek Molka

Modlitwa brewiarzowa

Psalmy z psałterza na poniedziałek IV tygodnia – s. 923 [s. 1073], w Godzinie czytań I czytanie z poniedziałku 16. tygodnia – s. 430. Pozostałe teksty własne – s. 1334 [s. 1368].



Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl