Kalendarz Liturgiczny

<<< 2 września 2013 r.

4 września 2013 r. >>>


3 września 2013 r., Wtorek
Rok C, I

Pierwsze czytanie:

1 Tes 5, 1-6. 9-11 Chrystus umarł za nas, abyśmy razem z Nim żyli

Psalm responsoryjny:

Ps 27 (25), 1. 4. 13-14 (R.: por. 13)

Śpiew przed Ewangelią:

Łk 7, 16

Ewangelia:

Łk 4, 31-37 Uzdrowienie opętanego

PIERWSZE CZYTANIE

1 Tes 5, 1-6. 9-11 Chrystus umarł za nas, abyśmy razem z Nim żyli

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan

Nie potrzeba wam, bracia, pisać o czasach i chwilach. Sami bowiem dokładnie wiecie, że dzień Pański przyjdzie tak, jak złodziej w nocy.
Kiedy bowiem będą mówić: «Pokój i bezpieczeństwo», tak niespodzianie przyjdzie na nich zagłada, jak bóle na brzemienną, i nie ujdą. Ale wy, bracia, nie jesteście w ciemnościach, aby ów dzień miał was zaskoczyć jak złodziej. Wszyscy wy bowiem jesteście synami światłości i synami dnia. Nie jesteśmy synami nocy ani ciemności. Nie śpijmy przeto jak inni, ale czuwajmy i bądźmy trzeźwi.
Ponieważ nie przeznaczył nas Bóg, abyśmy zasłużyli na gniew, ale na osiągnięcie zbawienia przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, który za nas umarł, abyśmy, czy żywi, czy umarli, razem z Nim żyli. Dlatego zachęcajcie się wzajemnie i budujcie jedni drugich, jak to zresztą czynicie.

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 27 (25), 1. 4. 13-14 (R.: por. 13)

W krainie życia ujrzę dobroć Boga.

Pan moim światłem i zbawieniem moim, *
kogo miałbym się lękać?
Pan obrońcą mego życia, *
przed kim miałbym czuć trwogę?

W krainie życia ujrzę dobroć Boga.

O jedno tylko proszę Pana, o to zabiegam,
żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu *
przez wszystkie dni życia.
Abym kosztował słodyczy Pana, *
stale się radował Jego świątynią.

W krainie życia ujrzę dobroć Boga.

Wierzę, że będę oglądał dobra Pana *
w krainie żyjących.
Oczekuj Pana, bądź mężny, *
nabierz odwagi i oczekuj Pana.

W krainie życia ujrzę dobroć Boga.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Łk 7, 16

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Wielki prorok powstał między nami
i Bóg nawiedził lud swój.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA

Łk 4, 31-37 Uzdrowienie opętanego

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Jezus udał się do Kafarnaum, miasta w Galilei, i tam nauczał w szabat. Zdumiewali się Jego nauką, gdyż słowo Jezusa było pełne mocy.
A był w synagodze człowiek, który miał w sobie ducha nieczystego. Zaciął on krzyczeć wniebogłosy: «Och, czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić? Wiem, kto jesteś: Święty Boży».
Lecz Jezus rozkazał mu surowo: «Milcz i wyjdź z niego». Wtedy zły duch rzucił go na środek i wyszedł z niego nie wyrządzając mu żadnej szkody.
Wprawiło to wszystkich w zdumienie i mówili między sobą: «Cóż to za słowo? Z władzą i mocą rozkazuje nawet duchom nieczystym, i wychodzą».
I wieść o Nim rozchodziła się wszędzie po okolicy.

Oto słowo Pańskie.

Wspomnienie

Wspomnienie św. Grzegorza Wielkiego, papieża i doktora Kościoła.

Św. Grzegorz Wielki urodził się w Rzymie ok. 540 r. Pochodził z rodziny senatorskiej. Wychowany był w duchu religijnym. Otrzymał wykształcenie prawnicze i klasyczne. Od 572 r. był prefektem Rzymu, odpowiedzialnym za bezpieczeństwo i obronę miasta. W swojej służbie publicznej stawał po stronie Kościoła. Zrezygnował z kariery politycznej, uważając, że nie da się pogodzić służby Bogu i światu. Część swojego majątku przekazał Kościołowi, a swój dom przekształcił na klasztor o regule benedyktyńskiej. Dużą sumę pieniędzy przekazał również na rzecz ubogich. Oddał się modlitwie, kontemplacji i gruntownemu studium Pisma Świętego i Ojców Kościoła. Za swojego duchowego i intelektualnego mistrza uważał św. Augustyna. Już jako diakon w latach 578-586 przebywał w Konstantynopolu, zachowując styl życia zakonnego, a jednocześnie podejmując działania dyplomatyczne jako legat papieski, za co zyskał duże uznanie u cesarzy Tyberiusza i Maurycjusza.
Po śmierci Pelagiusza II duchowieństwo i lud Rzymu wybrało Grzegorza na papieża. Jego pontyfikat uznany był za szczególnie ciekawy i owocny i to w prawie wszystkich dziedzinach życia Kościoła. Grzegorz okazał się zarówno mistrzem życia duchowego, miłośnikiem liturgii (uporządkował śpiew liturgiczny, zwany później chorałem gregoriańskim), jak i doskonałym organizatorem i zarządcą dóbr kościelnych.
Zmarł w 604 r. Jest, jednym z czterech wielkich doktorów Kościoła Zachodniego.

Modlitwa brewiarzowa

Teksty w psałterzu na wtorek II tygodnia – s. 665 [s. 864]. W Godzinie czytań – I czytanie z wtorku 22. tygodnia zwykłego – s. 146. II czytanie własne – s. 1132. Hymny własne – s. 1132 [s. 1445]. Antyfona do pieśni Zachariasza w Jutrzni własna – s. 1135 [s. 1447]. Modlitwa własna – s. 1135 [s. 1447].



Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl