Kalendarz Liturgiczny




PIERWSZE CZYTANIE

2 Mch 7, 1-2. 9-14 Wiara braci męczenników w zmartwychwstanie

Czytanie z Drugiej Księgi Machabejskiej

Zdarzyło się, że siedmiu braci razem z matką również zostało schwytanych. Bito ich biczami i rzemieniami, gdyż król chciał ich zmusić, aby skosztowali wieprzowiny zakazanej przez Prawo.
Jeden z nich, przemawiając w imieniu wszystkich, tak powiedział: «O co pragniesz zapytać i czego dowiedzieć się od nas? Jesteśmy bowiem gotowi raczej zginąć aniżeli przekroczyć ojczyste prawo».
Drugi zaś brat w chwili, gdy oddawał ostatnie tchnienie, powiedział: «Ty zbrodniarzu, odbierasz nam to obecne życie. Król świata jednak nas, którzy umieramy za Jego prawo, wskrzesi i ożywi do życia wiecznego».
Po nim był męczony trzeci. Na żądanie natychmiast wysunął język, a ręce wyciągnął bez obawy i mężnie powiedział: «Z nieba je otrzymałem, ale dla Jego praw nimi gardzę, a spodziewam się, że od Niego ponownie je otrzymam». Nawet sam król i całe jego otoczenie zdumiewało się odwagą młodzieńca, jak za nic miał cierpienia.
Gdy ten już zakończył życie, takim samym katuszom poddano czwartego. Konając, tak powiedział: «Lepiej jest nam, którzy giniemy z ludzkich rąk, a którzy w Bogu pokładamy nadzieję, że znów przez Niego będziemy wskrzeszeni. Dla ciebie bowiem nie ma wskrzeszenia do życia».

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 17 (16), 1. 5-6. 8 i 15 (R.: por. 16b)

Gdy zmartwychwstanę, będę widział Boga.

Rozważ, Panie, moją słuszną sprawę, *
usłysz moje wołanie,
wysłuchaj modlitwy *
moich warg nieobłudnych.

Gdy zmartwychwstanę, będę widział Boga.

Moje kroki mocno trzymały się Twoich ścieżek, *
nie zachwiały się moje stopy.
Wołam do Ciebie, bo Ty mnie, Boże, wysłuchasz; *
nakłoń ku mnie Twe ucho, usłysz moje słowo.

Gdy zmartwychwstanę, będę widział Boga.

Strzeż mnie jak źrenicy oka, *
skryj mnie w cieniu Twych skrzydeł.
A Ja w sprawiedliwości ujrzę Twe oblicze, *
ze snu powstając nasycę się Twym widokiem.

Gdy zmartwychwstanę, będę widział Boga.

DRUGIE CZYTANIE

2 Tes 2, 16 – 3, 5 Trwać w dobrych czynach i szerzyć Ewangelię

Czytanie z Drugiego Listu świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan

Bracia:
Sam Pan nasz Jezus Chrystus i Bóg, Ojciec nasz, który nas umiłował i przez łaskę udzielił nam nie kończącego się pocieszenia i dobrej nadziei, niech pocieszy serca wasze i niech utwierdzi we wszelkim czynie i dobrej mowie.
Poza tym, bracia, módlcie się za nas, aby słowo Pańskie rozszerzało się i rozsławiało, podobnie jak to jest pośród was, abyśmy byli wybawieni od ludzi przewrotnych i złych, albowiem nie wszyscy mają wiarę. Wierny jest Pan, który umocni was i ustrzeże od złego. Co do was, ufamy w Panu, że to, co nakazujemy, czynicie i będziecie czynić. Niechaj Pan skieruje serca wasze ku miłości Bożej i cierpliwości Chrystusowej.

Oto Słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Ap 1, 5-6

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Jezus Chrystusa jest Pierworodnym umarłych,
Jemu chwała i moc na wieki wieków.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA DŁUŻSZA

Łk 20, 27-38 Uduchowione życie zmartwychwstałych

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Podeszło do Jezusa kilku saduceuszów, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i zagadnęli Go w ten sposób: «Nauczycielu, Mojżesz tak nam przepisał: „Jeśli umrze czyjś brat, który miał żonę, a był bezdzietny, niech jego brat weźmie wdowę i niech wzbudzi potomstwo swemu bratu”. Otóż było siedmiu braci. Pierwszy wziął żonę i umarł bezdzietnie. Wziął ją drugi, a potem trzeci, i tak wszyscy pomarli, nie zostawiwszy dzieci. W końcu umarła ta kobieta.
Przy zmartwychwstaniu więc którego z nich będzie żoną? Wszyscy siedmiu bowiem mieli ją za żonę».
Jezus im odpowiedział: «Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą. Lecz ci, którzy uznani zostaną za godnych udziału w świecie przyszłym i w powstaniu z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić. Już bowiem umrzeć nie mogą, gdyż są równi aniołom i są dziećmi Bożymi, będąc uczestnikami zmartwychwstania.
A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa o krzaku, gdy Pana nazywa „Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba”. Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla niego żyją».

Oto słowo Pańskie.

ALBO:

EWANGELIA KRÓTSZA

Łk 20, 34-38 Uduchowione życie zmartwychwstałych

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Jezus powiedział do saduceuszów, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania:
«Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą. Lecz ci, którzy uznani zostaną za godnych udziału w świecie przyszłym i w powstaniu z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić. Już bowiem umrzeć nie mogą, gdyż są równi aniołom i są dziećmi Bożymi, będąc uczestnikami zmartwychwstania.
A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa o krzaku, gdy Pana nazywa „Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba”. Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla niego żyją».

Oto słowo Pańskie.

Kazanie

Bóg jest Bogiem żywych

Ks. Mariusz Frukacz
Bardzo często zadajemy sobie pytanie, jak to będzie kiedyś w życiu wiecznym, czy spotkamy się z naszymi bliskimi, jak będą wyglądały nasze relacje, czy się rozpoznamy. Te wszystkie pytania po części wypływają z naszej wiary, ale po części również z tęsknoty za bliskimi. Dzisiaj Jezus, odpowiadając saduceuszom, „którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania”, mówi o uduchowionym życiu zmartwychwstałych. Jezus mówi wyraźnie, że jest zmartwychwstanie, jest życie wieczne i że „Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją”.
O. Raniero Cantalamessa – znany kaznodzieja Domu Papieskiego – komentując dzisiejszą Ewangelię, podkreśla, że „wieczna szczęśliwość nie jest zwyczajnie wzmocnieniem czy przedłużeniem ziemskich radości z przyjemnościami ciała i stołu do woli. Tamto życie jest rzeczywiście innym życiem, życiem odmiennym jakościowo. Jest ono, owszem, spełnieniem wszystkich oczekiwań, jakie człowiek ma na ziemi, a nawet nieskończenie więcej, lecz na innej płaszczyźnie”. Gdy chodzi o relacje z naszymi bliskimi, np. o relacje małżonków, o. Cantalamessa podkreśla, że „małżeństwo nie kończy się całkowicie wraz ze śmiercią, ale zostaje przemienione, uduchowione, uwolnione ze wszystkich tych ograniczeń, które charakteryzują życie na ziemi, tak jak zresztą nie są zapomniane więzi istniejące między rodzicami i dziećmi lub między przyjaciółmi” („Od Ewangelii do życia”, Kielce 2011 r.). Ważne jest to, czego uczy nas liturgia, że życie nasze nie kończy się wraz ze śmiercią, ale się zmienia.
Myśląc o zmartwychwstaniu, o życiu wiecznym, pamiętajmy, że nasi bliscy czekają na nas. A dzisiaj możemy łączyć się z nimi w naszej modlitwie, w darze Mszy św.

Modlitwa brewiarzowa

Tom IV. Teksty w psałterzu na niedzielę IV tygodnia – s. 862 [s. 1057]. W Godzinie czytań – czytania z 32. niedzieli zwykłej – s. 393. Antyfona do pieśni Zachariasza w Jutrzni i pieśni Maryi w Nieszporach z roku C – s. 397 [s. 641 i 642].

Przypomnienia

1. W niedzielę przypada Międzynarodowy Dzień Modlitwy za Kościół Prześladowany.
2. W poniedziałek, 11 listopada, obchodzimy Święto Niepodległości Polski. Modlimy się za Ojczyznę.



Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl