Kalendarz Liturgiczny




24 listopada 2013 r.
Trzydziesta czwarta Niedziela zwykła
Rok C, I
Uroczystość Chrystusa Króla

Pierwsze czytanie:

2 Sm 5, 1-3 Namaszczenie Dawida na króla

Psalm responsoryjny:

Ps 122 (121), 1-2. 4-5 (R.: por. 1)

Drugie czytanie:

Kol 1, 12-20 Bóg przeniósł nas do królestwa swojego Syna

Śpiew przed Ewangelią:

por. Mk 11, 10

Ewangelia:

Łk 23, 35-43 Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa

PIERWSZE CZYTANIE

2 Sm 5, 1-3 Namaszczenie Dawida na króla

Czytanie z Drugiej Księgi Samuela

Wszystkie pokolenia izraelskie zeszły się u Dawida w Hebronie i oświadczyły Mu: «Oto my kości twoje i ciało. Już dawno, gdy Saul był królem nad nami, ty wyprawiałeś się i powracałeś na czele Izraela. I Pan rzekł do ciebie: Ty będziesz pasł mój lud, Izraela, i ty będziesz wodzem dla Izraela».
Cała starszyzna Izraela przybyła do króla do Hebronu. I zawarł król Dawid przymierze z nimi wobec Pana w Hebronie. Namaścili więc Dawida na króla nad Izraelem.

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 122 (121), 1-2. 4-5 (R.: por. 1)

Idźmy z radością na spotkanie Pana.

Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: *
«Pójdziemy do domu Pana».
Już stoją nasze stopy *
w twoich bramach, Jeruzalem.

Idźmy z radością na spotkanie Pana.

Do niego wstępują pokolenia Pańskie, *
aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.
Tam ustawiono trony sędziowskie, *
trony domu Dawida.

Idźmy z radością na spotkanie Pana.

DRUGIE CZYTANIE

Kol 1, 12-20 Bóg przeniósł nas do królestwa swojego Syna

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Kolosan

Bracia:
Dziękujcie Ojcu, który was uzdolnił do uczestnictwa w dziale świętych w światłości. On uwolnił nas spod władzy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna, w którym mamy odkupienie, odpuszczenie grzechów.
On jest obrazem Boga niewidzialnego, Pierworodnym wobec każdego stworzenia, bo w Nim zostało wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, czy Trony, czy Panowania, czy Zwierzchności, czy Władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone. On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma istnienie.
I On jest Głową Ciała, to jest Kościoła. On jest Początkiem, Pierworodnym spośród umarłych, aby sam zyskał pierwszeństwo we wszystkim. Zechciał bowiem Bóg, aby w Nim zamieszkała cała Pełnia, i aby przez Niego i dla Niego znów pojednać wszystko z sobą: i to co na ziemi, i to co w niebiosach, wprowadziwszy pokój przez Krew Jego Krzyża.

Oto Słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

por. Mk 11, 10

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie;
błogosławione Jego królestwo, które nadchodzi.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA

Łk 23, 35-43 Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Gdy ukrzyżowano Jezusa, lud stał i patrzył. Lecz członkowie Wysokiej Rady drwiąco mówili: «Innych wybawiał, niechże teraz siebie wybawi, jeśli On jest Mesjaszem, Wybrańcem Bożym».
Szydzili z Niego i żołnierze; podchodzili do Niego i podawali Mu ocet, mówiąc: «Jeśli Ty jesteś królem żydowskim, wybaw sam siebie».
Był także nad Nim napis w języku greckim, łacińskim i hebrajskim: «To jest Król żydowski».
Jeden ze złoczyńców, których tam powieszono, urągał Mu: «Czy Ty nie jesteś Mesjaszem? Wybaw więc siebie i nas».
Lecz drugi, karcąc go, rzekł: «Ty nawet Boga się nie boisz, chociaż tę samą karę ponosisz? My przecież sprawiedliwie, odbieramy bowiem słuszną karę za nasze uczynki, ale On nic złego nie uczynił».
I dodał: «Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa».
Jezus mu odpowiedział: «Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz w raju».

Oto słowo Pańskie.

Wspomnienie

Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata.

Chrystus – Król prawdy
Ks. Jacek Molka
Przeżywamy dziś ostatnią niedzielę roku liturgicznego. Jest to zarazem uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata. Ustanowił ją papież Pius XI w 1925 r., a następnie, po Soborze Watykańskim II, ustalono jej obchód na zakończenie roku liturgicznego.
Liturgia słowa, poczynając od Księgi Daniela i kończąc na Ewangelii według św. Jana, porusza temat Bożego panowania. „Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie” – pisze prorok w Księdze Daniela na kilka stuleci przed pojawieniem się Jezusa z Nazaretu. Wtóruje mu autor Psalmu 93: „Pan króluje, oblókł się w majestat, Pan odział się w potęgę i nią się przepasał…” oraz „Twój tron niewzruszony na wieki, Ty od wieków istniejesz, Boże…”. Prawdę o Bożym panowaniu potwierdza Księga Apokalipsy św. Jana, gdzie czytamy o Synu Bożym: „Jezus Chrystus jest Świadkiem Wiernym, Pierworodnym umarłych i Władcą królów ziemi”. W Ewangelii zaś według św. Jana Pan Jezus stwierdza wprost w rozmowie z Piłatem: „Tak, jestem królem. Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu”.
W dzisiejszych czasach doświadczamy głodu prawdy. Wiele środowisk nieprzychylnych chrześcijaństwu chce prawdę o Bogu i człowieku po prostu zafałszować. Dlatego też trzeba ją światu pokazywać, bo Chrystus jest Królem Prawdy. Wie o tym Benedykt XVI, który już 20 listopada 2005 r. przed modlitwą „Anioł Pański” – właśnie w uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata – mówił w nawiązaniu do Soboru Watykańskiego II, a konkretnie do konstytucji duszpasterskiej „Gaudium et spes”: „Pan jest celem ludzkich dziejów, punktem, do którego zwracają się pragnienia historii oraz cywilizacji, ośrodkiem rodzaju ludzkiego, weselem wszystkich serc i pełnią ich pożądań (…). Ożywieni i zjednoczeni w Jego Duchu pielgrzymujemy ku wypełnieniu się historii ludzkiej, które odpowiada w pełni planowi Jego miłości: «odnowić wszystko w Chrystusie, to, co jest na niebie, i to, co jest na ziemi» (Ef 1, 10). W świetle centralnego miejsca Chrystusa, „Gaudium et spes” odczytuje kondycję współczesnego człowieka, jego powołanie i godność, jak również środowiska jego życia: rodzinę, kulturę, gospodarkę, politykę, wspólnotę międzynarodową. Oto misja Kościoła wczoraj, dzisiaj i na wieki: głosić Chrystusa i dawać o Nim świadectwo, aby człowiek, każdy człowiek mógł w pełni zrealizować swoje powołanie”.
W Roku Wiary starajmy się jeszcze bardziej poznać i pokochać Chrystusa, który był, który jest i który przyjdzie na końcu czasów jako zwycięski Król Wszechświata i Pan dziejów.

Kazanie

Chrystus Król Wszechświata i serc ludzkich

Ks. Mariusz Frukacz
Jezus Król Wszechświata zostaje przybity do krzyża i „wywyższony nad ziemię”. Na krzyżu Jezus wchodzi w cierpienie, ból każdego człowieka cierpiącego, odrzuconego czy też wykluczonego poza nawias życia społecznego. Jak uczy bł. Jan Paweł II, Jezus „przeżywa chwile swej największej niemocy, a Jego życie wydaje się całkowicie zdane na szyderstwa przeciwników i przemoc oprawców: drwią z Niego, wyśmiewają Go i znieważają”. Jednak na krzyżu ukazuje się chwała Króla Wszechświata. „Przez swoją śmierć Jezus rzuca światło na sens życia i śmierci każdej istoty ludzkiej. Przed śmiercią modli się do Ojca o przebaczenie dla swoich prześladowców, zaś łotrowi, który prosi Go, by pamiętał o nim w swoim królestwie, odpowiada: «Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz w raju»” – przypominał nam bł. Jan Paweł II.
Jezus Król Wszechświata uczy nas, że Jego krzyż jest źródłem mocy i nadziei dla każdego człowieka cierpiącego, zagrożonego w swoim istnieniu. Każdy, kto jest bezradny, zagubiony, doświadczony bólem, cierpieniem i odrzuceniem, może wznieść swój wzrok na Jezusa i odnaleźć w Nim niezawodną nadzieję i sens życia, a także prawdziwe wyzwolenie.
Dzisiaj, patrząc na Króla, którego tronem jest krzyż, jako chrześcijanin XXI wieku, na zakończenie Roku Wiary, muszę postawić sobie bardzo ważne dla mojego życia i mojej duchowości pytanie: Czy Jezus króluje w moim sercu? Muszę zrobić sobie solidny rachunek sumienia i zapytać: Czy Chrystus jest Królem i Panem mojego życia? Za o. Raniero Cantalamessą OFMCap muszę zapytać siebie: Kto króluje w moim sercu? Kto wyznacza cele i ustala priorytety – Chrystus czy ktoś inny?
Jezus chce królować w moim sercu. Chce, abym w codzienności przeżywał Jego królowanie pełne miłości, pokoju, sprawiedliwości i prawdy. Jezus chce, abym przeżywał Jego królowanie przez dar z siebie samego wobec innych – przez ofiarność. Jezus chce, aby nasze rodziny były miejscem wiary, nadziei i miłości. Jezus, Król ukrzyżowany, chce, abyśmy szanowali ludzkie życie, byśmy byli ludźmi żyjącymi Jego Ewangelią, byśmy byli ewangeliczni. Czy mam Chrystusa w moim sercu, podejmując ważne życiowe decyzje? Czy Chrystus króluje w moim życiu i w życiu mojej rodziny...

Modlitwa brewiarzowa

Tom IV. Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata. Teksty własne – s. 447 [s. 646].

Przypomnienia

1. Dzisiaj święto patronalne Akcji Katolickiej oraz Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży.
2. W przyszłą niedzielę rozpoczyna się Adwent.



Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl