Kalendarz Liturgiczny

<<< 1 lutego 2014 r.

3 lutego 2014 r. >>>


2 lutego 2014 r.
Czwarta Niedziela zwykła
Rok A, II
Ofiarowanie Pańskie
Święto

Pierwsze czytanie:

Gdy to święto wypada poza niedzielą, przed Ewangelią jest tylko jedno czytanie.

Ml 3, 1-4 Przybędzie do swojej świątyni Pan, którego oczekujecie

Psalm responsoryjny:

Ps 24 (23), 7-8. 9-10 (R.: por. 10b)

Drugie czytanie:

Hbr 2, 14-18 Chrystus upodobnił się do braci

Śpiew przed Ewangelią:

Łk 2, 32

Ewangelia:

Dłuższa

Łk 2, 22-40 Ofiarowanie Jezusa w świątyni
lub:

Krótsza

Łk 2, 22-32 Ofiarowanie Jezusa w świątyni

PIERWSZE CZYTANIE

Gdy to święto wypada poza niedzielą, przed Ewangelią jest tylko jedno czytanie.

Ml 3, 1-4 Przybędzie do swojej świątyni Pan, którego oczekujecie

Czytanie z Księgi proroka Malachiasza

To mówi Pan Bóg:
«Oto Ja wyślę anioła mego, aby przygotował drogę przede Mną, a potem nagle przybędzie do swej świątyni Pan, którego wy oczekujecie, i Anioł Przymierza, którego pragniecie.
Oto nadejdzie, mówi Pan Zastępów. Ale kto przetrwa dzień Jego nadejścia i kto się ostoi, gdy się ukaże? Albowiem On jest jak ogień złotnika i jak ług farbiarzy. Usiądzie więc, jakby miał przetapiać i oczyszczać srebro, i oczyści synów Lewiego, i przecedzi ich jak złoto i srebro, a wtedy będą składać Panu ofiary sprawiedliwe. Wtedy będzie miła Panu ofiara Judy i Jeruzalem jak za dawnych dni i lat starożytnych».

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 24 (23), 7-8. 9-10 (R.: por. 10b)

Pan Bóg Zastępów, On jest Królem chwały.

Bramy, podnieście swe szczyty,
unieście się, odwieczne podwoje, *
aby mógł wkroczyć Król chwały.
Kto jest tym Królem chwały?
Pan, dzielny i potężny, *
Pan, potężny w boju.

Pan Bóg Zastępów, On jest Królem chwały.

Bramy, podnieście swe szczyty,
unieście się, odwieczne podwoje, *
aby mógł wkroczyć Król chwały.
Kto jest tym Królem chwały? *
Pan Zastępów: On Królem chwały.

Pan Bóg Zastępów, On jest Królem chwały.

DRUGIE CZYTANIE

Hbr 2, 14-18 Chrystus upodobnił się do braci

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Ponieważ dzieci uczestniczą we krwi i ciele, dlatego i Jezus także bez żadnej różnicy stał się ich uczestnikiem, aby przez śmierć pokonać tego, który dzierżył władzę nad śmiercią, to jest diabła, i aby uwolnić tych wszystkich, którzy całe życie przez bojaźń śmierci podlegli byli niewoli. Zaiste bowiem nie aniołów przygarnia, ale przygarnia potomstwo Abrahamowe.
Dlatego musiał się upodobnić pod każdym względem do braci, aby stał się miłosiernym i wiernym arcykapłanem wobec Boga dla przebłagania za grzechy ludu. W czym bowiem sam cierpiał będąc doświadczany, w tym może przyjść z pomocą tym, którzy są poddani próbom.

Oto Słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Łk 2, 32

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Światło na oświecenie pogan
i chwała ludu Twego, Izraela.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA

Łk 2, 22-40 Ofiarowanie Jezusa w świątyni

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Gdy upłynęły dni oczyszczenia Maryi według Prawa Mojżeszowego, rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego.
A żył w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż nie zobaczy Mesjasza Pańskiego.
Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił:
«Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu
w pokoju, według Twojego słowa.
Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie,
któreś przygotował wobec wszystkich narodów:
światło na oświecenie pogan
i chwałę ludu Twego, Izraela».
A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono.
Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu».
Była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostawała wdową. Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jerozolimy.
A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta Nazaret.
Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.

Oto słowo Pańskie.

ALBO:

EWANGELIA

Łk 2, 22-32 Ofiarowanie Jezusa w świątyni

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Gdy upłynęły dni oczyszczenia Maryi według Prawa Mojżeszowego, rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego.
A żył w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż nie zobaczy Mesjasza Pańskiego.
Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił:
«Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu
w pokoju, według Twojego słowa.
Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie,
któreś przygotował wobec wszystkich narodów:
światło na oświecenie pogan
i chwałę ludu Twego, Izraela».

Oto słowo Pańskie.

Kazanie

Pan Jezus jest z nami!

Ks. Jacek Molka
Dzisiejsza czwarta niedziela zwykła to jednocześnie święto Ofiarowania Pańskiego (w naszej polskiej tradycji bywa też nazywane świętem Matki Bożej Gromnicznej). Liturgia Słowa, a szczególnie Ewangelia według św. Łukasza, skupia naszą uwagę na Starotestamentowym rycie przedstawienia pierworodnego syna w świątyni jerozolimskiej i jego symbolicznego wykupu. W przypadku Świętej Rodziny była to ofiara ludzi niezamożnych, czyli para synogarlic lub gołębi.
Świadkami tego wydarzenia są dwie postaci – Symeon i Anna. Wyobrażają one lud Izraela wypatrujący z utęsknieniem oczekiwanego Zbawcy. On w końcu się pojawia. Duch Święty im Go wskazuje. Ich nadzieja staje się rzeczywistością. Są szczęśliwi. Dożyli bowiem czasu, w którym Bóg stał się człowiekiem. Dożyli chwili ukazania się Mesjasza. Dlatego starzec Symeon może z radością powiedzieć: „…moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela”. Prorokini Anna natomiast „mówiła o Nim wszystkim, którzy wyczekiwali wyzwolenia Jerozolimy”. „Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim”.
Autor Listu do Hebrajczyków niejako rozwija owo ostatnie zdanie św. Łukasza Ewangelisty. Precyzuje, że dorosły już Chrystus Pan, prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek, „musiał się upodobnić pod każdym względem do braci, aby stał się miłosiernym i wiernym arcykapłanem wobec Boga dla przebłagania za grzechy ludu. W czym bowiem sam cierpiał, będąc doświadczany, w tym może przyjść z pomocą tym, którzy są poddani próbom”.
Zacytowane słowa są dla nas wielkim umocnieniem. Sprawiają, że wierzący mają pewność, iż Jezus z Nazaretu jest zawsze obecny w ich życiu. Nigdy nie zostawia ich na pastwę tzw. ślepego losu. On po prostu jest z nami!
Tej Jego obecności doświadczają w sposób szczególny osoby, które Panu Bogu zadedykowały swoje życie, niejako oddały się Jemu na wyłączną służbę. Stąd też 2 lutego, od 1997 r. (z inicjatywy bł. Jana Pawła II), obchodzony jest w Kościele powszechnym jako Dzień Życia Konsekrowanego. Dziś zatem otoczmy wyjątkową modlitwą ludzi, którzy wielbią Boga, żyjąc w różnych zgromadzeniach, zakonach oraz instytucjach świeckich. Oni ofiarowali siebie Bogu.
Kontemplując scenę ofiarowania Pana Jezusa w świątyni, prośmy Go, byśmy trudy naszej codzienności przemieniali w nieustanne dziękczynienie za dar życia, który otrzymaliśmy z woli miłosiernego Stwórcy.

Modlitwa brewiarzowa

Teksty własne – s. 1089 [s. 1208].

Przypomnienia

1. Dzisiaj, tj. 2 lutego, przypada święto Ofiarowania Pańskiego – Matki Bożej Gromnicznej. To Dzień Życia Konsekrowanego.
2. W tym tygodniu przypadają pierwsze czwartek i piątek miesiąca.

Intencje Apostolstwa Modlitwy na miesiąc luty 2014 r.

OGÓLNA: Aby mądrość i doświadczenie osób w podeszłym wieku były uznawane w Kościele i w społeczeństwie.
MISYJNA: Aby kapłani, zakonnicy i świeccy wielkodusznie współpracowali w misji ewangelizacyjnej.
II Krucjata Modlitw w intencji Ojczyzny: O liczne i dobre powołania do zakonów żeńskich i męskich.



Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl