Kalendarz Liturgiczny




10 czerwca 2014 r., Wtorek
Rok A, II

Pierwsze czytanie:

1 Krl 17, 7-16 Wdowa z Sarepty

Psalm responsoryjny:

Ps 4, 2-3. 4-5. 7-8 (R.: por. 7a)

Śpiew przed Ewangelią:

Mt 5, 16

Ewangelia:

Mt 5, 13-16 Wy jesteście światłem świata

PIERWSZE CZYTANIE

1 Krl 17, 7-16 Wdowa z Sarepty

Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej

Po upływie pewnego czasu wysechł potok, przy którym ukrywał się Eliasz; w kraju bowiem nie padał deszcz. Wówczas Pan skierował do niego to słowo: «Wstań! Idź do Sarepty koło Sydonu i tam będziesz mógł zamieszkać, albowiem kazałem tam pewnej wdowie, aby cię żywiła». Wtedy wstał i zaraz poszedł do Sarepty.
Kiedy wchodził do bramy tego miasta, pewna wdowa zbierała tam sobie drwa. Więc zawołał ją i powiedział: «Daj mi, proszę, trochę wody w naczyniu, abym się napił». Ona zaś zaraz poszła, aby jej nabrać, ale zawołał na nią i rzekł: «Weź, proszę, dla mnie i kromkę chleba».
Na to odrzekła: «Na życie Pana, Boga twego! Już nie mam pieczywa – tylko garść mąki w dzbanie i trochę oliwy w baryłce. Właśnie zbieram kilka kawałków drewna i kiedy przyjdę, przyrządzę sobie i memu synowi strawę. Zjemy to, a potem pomrzemy».
Eliasz zaś jej powiedział: «Nie bój się! Idź, zrób, jak rzekłaś; tylko najpierw zrób z tego mały podpłomyk dla mnie i przynieś mi! A sobie i twemu synowi zrobisz potem. Bo Pan, Bóg Izraela, rzekł tak: “Dzban mąki nie wyczerpie się i baryłka oliwy nie opróżni się aż do dnia, w którym Pan spuści deszcz na ziemię”».
Poszła więc i zrobiła, jak Eliasz powiedział, a potem zjadł on i ona oraz jej syn, i tak było co dzień. Dzban mąki nie wyczerpał się i baryłka oliwy nie opróżniła się według obietnicy, którą Pan wypowiedział przez Eliasza.

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 4, 2-3. 4-5. 7-8 (R.: por. 7a)

Wznieś ponad nami światłość Twoją, Panie.

Kiedy Cię wzywam, odpowiedz mi Boże,
który wymierzasz mi sprawiedliwość.
Tyś mnie wydźwignął z utrapienia, *
zmiłuj się nade mną i wysłuchaj moją modlitwę.
Jak długo będą ociężałe wasze serca, mężowie? *
Czemu kochacie marność i szukacie kłamstwa?

Wznieś ponad nami światłość Twoją, Panie.

Wiedzcie, że godnym podziwu czyni Pan swego wiernego, *
Pan mnie wysłucha, gdy będę Go wzywał.
Zadrżyjcie i już nie grzeszcie, *
rozważcie na swych łożach i zamilknijcie.

Wznieś ponad nami światłość Twoją, Panie.

Wielu powiada: «Któż nam ukaże szczęście?» *
Wznieś ponad nami, Panie, światłość Twojego oblicza.
Więcej radości wlałeś w moje serce *
niż w czasie obfitych plonów pszenicy i wina.

Wznieś ponad nami światłość Twoją, Panie.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Mt 5, 16

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi,
aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA

Mt 5, 13-16 Wy jesteście światłem świata

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Wy jesteście solą dla ziemi. Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić? Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi.
Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapala się też światła i nie stawia pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciło wszystkim, którzy są w domu.
Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie».

Oto słowo Pańskie.

Wspomnienie

Wspomnienie bł. Bogumiła, biskupa.

Bogumił urodził się we wsi Koźmin. Był arcybiskupem, a potem pustelnikiem. Zasłynął z daru modlitwy i nauczania ubogiej ludności. Zmarł 10 czerwca 1182 r.

Zobacz: czytanie ze wspomnienia



Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl