Kalendarz Liturgiczny




21 czerwca 2014 r., Sobota
Rok A, II

Pierwsze czytanie:

2 Krn 24, 17-25 Ukamienowanie kapłana Zachariasza

Psalm responsoryjny:

Ps 89 (88), 4-5. 29-30. 31-32. 33-34 (R.: por. 29a)

Śpiew przed Ewangelią:

2 Kor 8, 9

Ewangelia:

Mt 6, 24-34 Zaufać Bożej Opatrzności

PIERWSZE CZYTANIE

2 Krn 24, 17-25 Ukamienowanie kapłana Zachariasza

Czytanie z Drugiej Księgi Kronik

Po śmierci Jojady przybyli naczelnicy judzcy i oddali pokłon królowi. Król ich wtedy usłuchał. Opuścili więc świątynię Pana, Boga swego, i zaczęli czcić aszery oraz posągi. Wskutek ich winy zapłonął gniew Boży nad Judą i nad Jerozolimą. Posyłał więc Pan do nich proroków, aby ich nawrócili do Pana i napominali, oni jednak ich nie słuchali.
Wtedy duch Boży zstąpił na Zachariasza, syna kapłana Jojady, który stanął przed ludem i rzekł: «Tak mówi Bóg: Dlaczego przekraczacie przykazania Pana? Dlatego się wam nie szczęści. Ponieważ opuściliście Pana i On was opuści».
Lecz oni sprzysięgli się przeciw niemu i ukamienowali go, z rozkazu króla na dziedzińcu świątyni Pańskiej. Król Joasz zapomniał już o dobrodziejstwie, jakie wyświadczył mu ojciec Zachariasza, Jojada, i zabił syna. Kiedy zaś ten umierał, zawołał: «Oby Pan to widział i pomścił, i za to zażądał sprawy!».
I oto jeszcze w ciągu tego roku wyruszyło przeciw niemu wojsko Aramu. Wkroczywszy do Judy i do Jerozolimy, wyniszczyli z ludu wszystkich jego naczelników, a całą swą zdobycz wysłali do króla Damaszku.
Choć wojsko Aramu weszło z małą liczbą żołnierzy, Pan jednak oddał mu w ręce wielkie mnóstwo wojska, ponieważ mieszkańcy Judy opuścili Pana, Boga swych ojców. I tak wykonało ono wyrok na Joaszu.
Kiedy się od niego oddalili, pozostawiając go ciężko chorym, słudzy jego uknuli spisek przeciw niemu, aby pomścić krew syna kapłana Jojady. I zabili go na jego łóżku. Zmarł i został pochowany w Mieście Dawidowym, ale nie złożono go w grobach królewskich.

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 89 (88), 4-5. 29-30. 31-32. 33-34 (R.: por. 29a)

Swojemu słudze Bóg łaskę okaże.

«Zawarłem przymierze z moim wybrańcem, *
przysiągłem mojemu słudze, Dawidowi:
Utrwalę twoje potomstwo na wieki *
i tron twój umocnię na wszystkie pokolenia.

Swojemu słudze Bóg łaskę okaże.

Na wieki zachowam dla niego łaskę *
i trwałe będzie z nim moje przymierze.
Sprawię, że potomstwo jego będzie wieczne, *
a jego tron jak dni niebios trwały.

Swojemu słudze Bóg łaskę okaże.

A jeśli synowie jego porzucą moje prawo *
i wedle moich przykazań postępować nie będą,
jeżeli moje ustawy naruszą *
i nie będą pełnili moich rozkazów,

Swojemu słudze Bóg łaskę okaże.

Rózgą ukarzę ich przewinienia, *
a ich winę biczami;
lecz nie odejmę mu łaski mojej *
i nie zawiodę w mojej wierności».

Swojemu słudze Bóg łaskę okaże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

2 Kor 8, 9

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Jezus Chrystus będąc bogaty, dla was stał się ubogim,
Aby was swoim ubóstwem ubogacić.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA

Mt 6, 24-34 Zaufać Bożej Opatrzności

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Nikt nie może dwom panom służyć. Bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego będzie miłował; albo z jednym będzie trzymał, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie.
Dlatego powiadam wam: Nie troszczcie się zbytnio o swoje życie, o to, co macie jeść i pić, ani o swoje ciało, czym się macie przyodziać. Czyż życie nie znaczy więcej niż pokarm, a ciało więcej niż odzienie? Przypatrzcie się ptakom w powietrzu: nie sieją ani żną i nie zbierają do spichrzów, a Ojciec wasz niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one?
Kto z was przy całej swej trosce może choćby jedną chwilę dołożyć do wieku swego życia?
A o odzienie czemu się zbytnio troszczycie? Przypatrzcie się liliom na polu, jak rosną: nie pracują ani przędą. A powiadam wam: nawet Salomon w całym swoim przepychu nie był tak ubrany jak jedna z nich. Jeśli więc ziele na polu, które dziś jest, a jutro do pieca będzie wrzucone, Bóg tak przyodziewa, to czyż nie o wiele pewniej was, małej wiary?
Nie troszczcie się więc zbytnio i nie mówcie: co będziemy jeść? co będziemy pić? czym będziemy się przyodziewać? Bo o to wszystko poganie zabiegają. Przecież Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkie potrzebujecie. Starajcie się naprzód o królestwo Boga i o Jego sprawiedliwość, a to wszystko będzie wam dodane.
Nie troszczcie się więc zbytnio o jutro, bo jutrzejszy dzień sam o siebie troszczyć się będzie. Dosyć ma dzień swojej biedy».

Oto słowo Pańskie.

Wspomnienie

Wspomnienie św. Alojzego Gonzagi, zakonnika.

Alojzy urodził się 9 marca 1568 r. (okolice Mantui) jako najstarszy z ośmiu synów margrabiego Ferdynanda di Castiglione. Kiedy miał 7 lat, przeżył swoje „nawrócenie”, jak sam twierdził. Codziennie z budującą pobożnością odmawiał na klęczkach oprócz normalnych pacierzy rannych i wieczornych siedem psalmów pokutnych i oficjum do Matki Bożej. W 1579 r. ojciec Alojzego został mianowany gubernatorem Monferrato w Piemoncie. Przenosząc się na tamtejszy zamek, zabrał też ze sobą Alojzego. Gdy chłopiec miał 12 lat, jego rodzice przenieśli się do Madrytu. Alojzy nadal pogłębiał w sobie życie wewnętrzne przez odpowiednią lekturę. Rozczytywał się w dziełach św. Piotra Kanizego i w „Ćwiczeniach duchowych” św. Ignacego. Modlitwę przedłużał do pięciu godzin dziennie. Równocześnie kontynuował studia, a 25 listopada 1585 r. wstąpił do nowicjatu jezuitów w Rzymie. Jak sam wyznał, praktyki pokutne, które zastał w zakonie, były znacznie lżejsze od tych, jakie sam sobie nakładał. Cieszył się jednak bardzo, że miał okazję do ćwiczenia się w wielu innych cnotach, do jakich zakon dawał mu okazję.W latach 1590-1591 Rzym nawiedziła epidemia dżumy. Alojzy prosił przełożonych, by mu zezwolili posługiwać zarażonym. Wraz z innymi klerykami udał się na ochotnika do szpitala św. Sykstusa oraz do szpitala Matki Bożej Pocieszenia. Wyczerpany studiami i umartwieniami organizm kleryka uległ zarazie. Alojzy zmarł jako kleryk, bez święceń kapłańskich, 21 czerwca 1591 r. w wieku zaledwie 23 lat. Sława jego świętości była tak wielka, że już w roku 1605 papież Paweł V ogłosił go błogosławionym. Kanonizacja odbyła się jednak dopiero w roku 1726. Dokonał jej papież Benedykt XIII wraz z kanonizacją św. Stanisława Kostki. Tenże papież ogłosił w 1729 r. św. Alojzego patronem młodzieży, zwłaszcza studiującej. W 1926 r. papież Pius XI ogłosił św. Alojzego patronem młodzieży katolickiej. Relikwie św. Alojzego spoczywają w kościele Św. Ignacego w Rzymie.

Zobacz: czytanie ze wspomnienia

Modlitwa brewiarzowa

Teksty w psałterzu na sobotę III tygodnia – s. 890 [s. 1042]. W Godzinie czytań – I czytanie z soboty 11. tygodnia zwykłego – s. 309. II czytanie własne – s. 1246. W Godzinie czytań i Jutrzni – modlitwa własna – s. 1247 [s. 1332]. Hymn w Godzinie czytań oraz hymn i wszystko po psalmach w Jutrzni można wziąć z tekstów wspólnych o zakonnikach – s. 1607 [s. 1332].
1. Nieszpory z 12. niedzieli zwykłej – s. 902 [s. 1053]. Antyfona do pieśni Maryi z roku A.



Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl