Kalendarz Liturgiczny




PIERWSZE CZYTANIE

2 Krl 24, 8-17 Pierwsze przesiedlenie Judejczyków do Babilonu

Czytanie z Drugiej Księgi Królewskiej

Gdy Jojakin obejmował władzę, miał osiemnaście lat i panował w Jerozolimie trzy miesiące. Matce jego było na imię Nechuszta i była córką Elnatana z Jerozolimy. Czynił on to, co jest złe w oczach Pańskich, zupełnie tak, jak jego ojciec.
W owym czasie słudzy Nabuchodonozora, króla babilońskiego, wyruszyli przeciw Jerozolimie i oblegli miasto. Nabuchodonozor, król babiloński, stanął pod miastem, podczas gdy słudzy jego oblegali je. Wtedy Jojakin, król judzki, wyszedł ku królowi babilońskiemu wraz ze swoją matką, swymi sługami, książętami i dworzanami. A król babiloński pojmał go w ósmym roku swego panowania.
Również zabrał stamtąd wszystkie skarby świątyni Pańskiej i skarby pałacu królewskiego. Połamał wszystkie przedmioty złote, które wykonał Salomon, król izraelski, dla świątyni Pana, tak jak Pan przepowiedział. I przesiedlił na wygnanie całą Jerozolimę, mianowicie wszystkich książąt i wszystkich dzielnych wojowników, dziesięć tysięcy pojmanych, oraz wszystkich kowali i ślusarzy. Pozostała jedynie najuboższa ludność kraju. Przesiedlił też Jojakina do Babilonu. Także matkę króla, żony króla, jego dworzan i możnych kraju zabrał do niewoli z Jerozolimy do Babilonu. Wszystkich ludzi znacznych w liczbie siedmiu tysięcy, kowali i ślusarzy w liczbie tysiąca, wszystkich wojowników król babiloński uprowadził do niewoli, do Babilonu.
W jego zaś miejsce król babiloński ustanowił królem jego stryja, Mattaniasza, zmieniając jego imię na Sedecjasz.

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 79 (78), 1-2. 3-4. 5 i 8. 9 (R.: por. 9cd)

Wyzwól nas Boże, dla imienia Twego.

Boże, poganie przyszli do Twego dziedzictwa,
zbezcześcili Twój święty przybytek, *
Jeruzalem obrócili w ruiny.
Ciała sług Twoich wydali na pastwę ptaków z nieba, *
zwierzętom ziemskim ciała Twoich wiernych.

Wyzwól nas Boże, dla imienia Twego.

Ich krew rozlali, jak wodę, wokół Jeruzalem *
i nie miał kto ich pogrzebać.
Przedmiotem wzgardy staliśmy się dla sąsiadów, *
igraszką i pośmiewiskiem dla otoczenia.

Wyzwól nas Boże, dla imienia Twego.

Jak długo, Panie? Czy wiecznie będziesz się gniewał? *
A Twoja zapalczywość płonąć będzie jak ogień?
Nie pamiętaj nam win przodków naszych,
niech szybko nas spotka Twoje miłosierdzie, *
bo bardzo jesteśmy słabi.

Wyzwól nas Boże, dla imienia Twego.

Wspomóż nas, Boże nasz zbawco, *
Dla chwały Twojego imienia;
wyzwól nas, i odpuść nam grzechy *
przez wzgląd na swoje imię.

Wyzwól nas Boże, dla imienia Twego.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

1 P 1, 25

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Słowo Pana trwa na wieki,
to słowo ogłoszono wam jako Dobrą Nowinę.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA

Mt 7, 21-29 Dom zbudowany na skale i dom zbudowany na piasku

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Nie każdy, który Mi mówi: „Panie, Panie!” wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie. Wielu powie Mi w owym dniu: „Panie, Panie, czy nie prorokowaliśmy mocą Twego imienia i nie wyrzucaliśmy złych duchów mocą Twego imienia, i nie czyniliśmy wielu cudów mocą Twego imienia?”. Wtedy oświadczę im: „Nigdy was nie znałem. Odejdźcie ode Mnie wy, którzy dopuszczacie się nieprawości”.
Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom swój zbudował na skale. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony. Każdego zaś, kto tych słów moich słucha, a nie wypełnia ich, można porównać z człowiekiem nierozsądnym, który dom swój zbudował na piasku. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i rzuciły się na ten dom. I runął, a upadek jego był wielki».
Gdy Jezus dokończył tych mów, tłumy zdumiewały się Jego nauką. Uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak ich uczeni w Piśmie.

Oto słowo Pańskie.

Wspomnienie

Dzień powszedni albo wspomnienie św. Zygmunta Gorazdowskiego, prezbitera.

Zygmunt urodził się w Sanoku 1 listopada 1845 r. Jako kapłan poświęcił się całkowicie pracy charytatywnej i wychowawczej. Zmarł w opinii świętości we Lwowie 1 stycznia 1920 r.

Modlitwa brewiarzowa

Teksty w psałterzu z czwartku IV tygodnia – s. 972 [s.1119]. W Godzinie czytań – czytanie z czwartku 12. tygodnia zwykłego – s. 328.
Albo: wspomnienie św. Zygmunta Gorazdowskiego, prezbitera. Teksty w psałterzu jw. Teksty własne – LG I-IV s. 181 – dodatek.
1. Nieszpory z uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa – s. 512 [s. 678]. Kompleta z niedzieli (I) – s. 1020 [s. 1173].



Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl