Kalendarz Liturgiczny




9 października 2014 r., Czwartek
Rok A, II

Pierwsze czytanie:

Ga 3, 1-5 Ducha otrzymaliśmy dlatego, że wierzymy

Psalm responsoryjny:

Łk l, 68-69. 70-71. 72-73. 74-75 (R.: por. 68)

Śpiew przed Ewangelią:

por. Dz 16, 14b

Ewangelia:

Łk 11, 5-13 Wytrwałość w modlitwie

PIERWSZE CZYTANIE

Ga 3, 1-5 Ducha otrzymaliśmy dlatego, że wierzymy

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Galatów

O, nierozumni Galaci! Któż was urzekł, was, przed których oczami nakreślono obraz Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego? Tego jednego chciałbym się od was dowiedzieć, czy Ducha otrzymaliście na skutek wypełniania Prawa za pomocą uczynków czy też stąd, że daliście posłuch wierze? Czyż jesteście aż tak nierozumni, że zacząwszy duchem, chcecie teraz kończyć ciałem? Czyż tak wielkich rzeczy doznaliście na próżno? A byłoby to rzeczywiście na próżno. Czy Ten, który udziela wam Ducha i działa cuda wśród was, czyni to dlatego, że wypełniacie Prawo za pomocą uczynków, czy też dlatego, że dajecie posłuch wierze?

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Łk l, 68-69. 70-71. 72-73. 74-75 (R.: por. 68)

Wielbijmy Boga, bo swój lud wyzwolił.

Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, *
bo lud swój nawiedził i wyzwolił.
I wzbudził dla nas moc zbawczą *
w domu swojego sługi Dawida.

Wielbijmy Boga, bo swój lud wyzwolił.

Jak zapowiedział od dawna *
przez usta swych świętych proroków.
Że nas wybawi od naszych nieprzyjaciół *
i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą.

Wielbijmy Boga, bo swój lud wyzwolił.

Że naszym ojcom okaże miłosierdzie *
i wspomni na swe święte przymierze.
Na przysięgę, którą złożył *
ojcu naszemu Abrahamowi.

Wielbijmy Boga, bo swój lud wyzwolił.

Da nam, że z mocy nieprzyjaciół wyrwani, *
służyć mu będziemy bez trwogi,
w pobożności i sprawiedliwości przed Nim *
po wszystkie dni nasze.

Wielbijmy Boga, bo swój lud wyzwolił.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

por. Dz 16, 14b

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Otwórz, Panie, nasze serca,
abyśmy uważnie słuchali słów Syna Twojego.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA

Łk 11, 5-13 Wytrwałość w modlitwie

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Ktoś z was, mając przyjaciela, pójdzie do niego o północy i powie mu: „Przyjacielu, użycz mi trzy chleby, bo mój przyjaciel przybył do mnie z drogi, a nie mam co mu podać”. Lecz tamten odpowie z wewnątrz: „Nie naprzykrzaj mi się. Drzwi są już zamknięte i moje dzieci leżą ze mną w łóżku. Nie mogę wstać i dać tobie”.
Mówię wam: Chociażby nie wstał i nie dał z tego powodu, że jest jego przyjacielem, to z powodu jego natręctwa wstanie i da mu, ile potrzebuje.
I ja wam powiadam: Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajdzie, a kołaczącemu otworzą.
Jeżeli którego z was, ojców, syn poprosi o chleb, czy poda mu kamień? Albo o rybę, czy zamiast ryby poda mu węża? Lub też gdy prosi o jajko, czy poda mu skorpiona? Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec z nieba da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą».

Oto słowo Pańskie.

Wspomnienie

Wspomnienie bł. Wincentego Kadłubka, biskupa.

Wincenty urodził się w Karwowie pod Opatowem pomiędzy 1155 a 1160 r. Pochodził z rodu Porajów herbu Róża. Nazwisko Kadłubek pojawia się po raz pierwszy dopiero w XV wieku. Być może miejscem jego nauki był Paryż albo Bolonia. Wincenty należał więc do elity uczonych w Polsce. Po raz pierwszy nazwany jest mistrzem (magistrem) w dyplomie Kazimierza Sprawiedliwego z 12 kwietnia 1189 r. Zapewne zaraz po powrocie ze swoich studiów otrzymał święcenia kapłańskie. W tym również czasie zaczął zapewne pisać swoją „Kronikę polską” – największe dzieło swego życia i literatury tamtych czasów. Potem został biskupem krakowskim. Wincenty jako biskup podpisywał się „niegodny sługa Kościoła”. Wziął udział w Soborze Laterańskim IV (1215), który miał charakter wybitnie reformatorski. Za pozwoleniem papieża Honoriusza III w 1218 r. Wincenty zrzekł się urzędu biskupstwa i żył według reguły cysterskiej w Jędrzejowie. W wolnych chwilach kończył „Kronikę polską”. Zmarł w Jędrzejowie 8 marca 1223 r. W roku 1764 Kongregacja Obrzędów zatwierdziła jego kult, a papież Klemens XIII podpisał odpowiednią bullę, co równało się formalnej beatyfikacji. Bł. Wincenty jest patronem archidiecezji warmińskiej oraz diecezji kieleckiej i sandomierskiej.
Oprac. na podst. www.brewiarz.katolik.pl
(jłm)

Zobacz: czytanie ze wspomnienia

Modlitwa brewiarzowa

Teksty w psałterzu na czwartek III tygodnia – s. 812 [s. 1010]. W Godzinie czytań – I czytanie z czwartku 27. tygodnia zwykłego – s. 278. II czytanie własne – s. 1253. Modlitwa własna w Godzinie czytań, Jutrzni i Nieszporach – s. 1255 [s. 1503]. W Godzinie czytań – hymn, a w Jutrzni i Nieszporach hymn i wszystko po psalmach można wziąć z tekstów wspólnych o pasterzach – s. 1515 [s. 1672].



Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl