Kalendarz Liturgiczny




15 października 2014 r., Środa
Rok A, II

Pierwsze czytanie:

Ga 5, 18-25 Uczynki dala i owoce Ducha

Psalm responsoryjny:

Ps 1, 1-2. 3. 4 i 6 (R.: por. J 8, 12)

Śpiew przed Ewangelią:

J 10, 27

Ewangelia:

Łk 11, 42-46 Jezus piętnuje obłudę faryzeuszów

PIERWSZE CZYTANIE

Ga 5, 18-25 Uczynki dala i owoce Ducha

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Galatów

Bracia:
Jeśli pozwolicie się prowadzić duchowi, nie znajdziecie się w niewoli Prawa.
Jest zaś rzeczą wiadomą, jakie uczynki rodzą się z ciała: nierząd, nieczystość, wyuzdanie, uprawianie bałwochwalstwa, czary, nienawiść, spór, zawiść, wzburzenie, niewłaściwa pogoń za zaszczytami, niezgoda, rozłamy, zazdrość, pijaństwo, hulanki i tym podobne. Co do nich zapowiadam wam, jak to już zapowiedziałem: ci, którzy się takich rzeczy dopuszczają, królestwa Bożego nie odziedziczą.
Owocem zaś ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie. Przeciw takim cnotom nie ma Prawa. A ci, którzy należą do Chrystusa Jezusa, ukrzyżowali ciało swoje z jego namiętnościami i pożądaniami. Mając życie od Ducha, do Ducha się też stosujmy.

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 1, 1-2. 3. 4 i 6 (R.: por. J 8, 12)

Dasz światło życia idącym za Tobą.

Błogosławiony człowiek, który nie idzie za radą występnych,
nie wchodzi na drogę grzeszników *
i nie zasiada w gronie szyderców,
lecz w prawie Pańskim upodobał sobie *
i rozmyśla nad nim dniem i nocą.

Dasz światło życia idącym za Tobą.

On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, *
które wydaje owoc w swoim czasie,
liście jego nie więdną, *
a wszystko, co czyni, jest udane.

Dasz światło życia idącym za Tobą.

Co innego grzesznicy: *
są jak plewa, którą wiatr rozmiata.
Albowiem znana jest Panu droga sprawiedliwych, *
a droga występnych zaginie.

Dasz światło życia idącym za Tobą.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

J 10, 27

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Moje owce słuchają mojego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA

Łk 11, 42-46 Jezus piętnuje obłudę faryzeuszów

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Jezus powiedział do faryzeuszów i uczonych w Prawie:
«Biada wam, faryzeuszom, bo dajecie dziesięcinę z mięty i ruty, i z wszelkiego rodzaju jarzyny, a pomijacie sprawiedliwość i miłość Bożą. Tymczasem to należało czynić i tamtego nie opuszczać.
Biada wam, faryzeuszom, bo lubicie pierwsze miejsce w synagogach i pozdrowienia na rynku.
Biada wam, bo jesteście jak groby niewidoczne, po których ludzie bezwiednie przechodzą».
Wtedy odezwał się do Niego jeden z uczonych w Prawie: «Nauczycielu, tymi słowami nam też ubliżasz».
On odparł: «I wam, uczonym w Prawie, biada. Bo wkładacie na ludzi ciężary nie do uniesienia, a sami jednym palcem ciężarów tych nie dotykacie».

Oto słowo Pańskie.

Wspomnienie

Wspomnienie św. Teresy z Ávila, dziewicy i doktora Kościoła.

Św. Teresa z Ávili urodziła się 28 marca 1515 r. w Hiszpanii w wielodzietnej rodzinie o tradycjach kupieckich. Kiedy miała 12 lat, przeżyła śmierć swojej matki. Wtedy po raz pierwszy zawierzyła swoje życie Maryi, obierając ją za swoją Matkę i Opiekunkę. Mając 20 lat, wstąpiła do Zakonu Karmelitanek w Ávili. Przełomowym momentem jej życia była ciężka choroba. Zachorowała na malarię, a podczas jednego z ciężkich ataków uznano ją nawet za zmarłą. Jej bliscy byli pewnie, że nie żyje i przygotowali dla niej nawet grób. Teresa odzyskała jednak przytomność i wkrótce poprawiło się jej zdrowie. Postanowiła dokonać reformy swojego zakonu, tak, aby siostry wróciły do surowego życia z pierwszych wieków chrześcijaństwa. W 1562 r. otrzymała zgodę na założenie nowego Zakonu Karmelitanek Bosych. Zakładała i wizytowała nowe zakony. Mimo swej wielkiej aktywności prowadziła bogate życie wewnętrzne. Przeżywała wiele mistycznych uniesień i ekstaz modlitewnych. Spisała swoje doświadczenia życia wewnętrzne, między innymi w „Autobiografii”, „Drodze do doskonałości” i „Wewnętrznym zamku”. Książki te stały się szybko wielkimi podręcznikami modlitwy i życia duchowego dla wielu ludzi. Szczególnie znana jest jej droga doskonałości, która wiedzie przez tzw. siedem komnat. Była zaprzyjaźniona ze św. Janem od Krzyża. Razem służyli odnowie zakonów karmelitańskich. Zmarła w 1582 r. mając 67 lat. Została beatyfikowana przez papieża Pawła V w 1614 r. Kanonizacji Teresy dokonał Grzegorz XV w 1622 r. Szczególnym wyróżnieniem zasług Teresy było ogłoszenie jej doktorem Kościoła. Dokonał tego Paweł VI w 1970 r. Św. Teresa oraz św. Katarzyna ze Sieny zostały pierwszymi kobietami, które dostąpiły tego zaszczytnego tytułu.

Zobacz: czytanie ze wspomnienia

Modlitwa brewiarzowa

Teksty w psałterzu na środę IV tygodnia – s. 911 [s. 1103], z wyjątkiem własnych hymnów w Jutrzni i Nieszporach oraz modlitwy – s. 1270 i 1271 [s. 1506 i 1507]. W Godzinie czytań – I czytanie ze środy 28. tygodnia zwykłego – s. 300. II czytanie własne – s. 1268.



Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl