Kalendarz Liturgiczny




13 listopada 2017 r., Poniedziałek
Rok A, I

Pierwsze czytanie:

Mdr 1, 1-7 Grzech zamyka drogę do mądrości

Psalm responsoryjny:

Ps 139 (138), 1-3. 4-5. 7-8. 9-10 (R.: por. 24b)

Śpiew przed Ewangelią:

Flp 2, 15-16

Ewangelia:

Łk 17, 1-6 Obowiązek przebaczania

PIERWSZE CZYTANIE

Mdr 1, 1-7 Grzech zamyka drogę do mądrości

Czytanie z Księgi Mądrości

Umiłujcie sprawiedliwość, sędziowie ziemscy!
Myślcie o Panu właściwie
i szukajcie Go w prostocie serca.
Daje się bowiem znaleźć tym, co Go nie wystawiają na próbę,
objawia się takim, którym nie brak wiary w Niego.
Bo przewrotne myśli oddzielają od Boga,
a Moc, gdy ją wystawiają na próbę, karci niemądrych.
Mądrość nie wejdzie w duszę przewrotną,
nie zamieszka w ciele zaprzedanym grzechowi.
Święty Duch karności ujdzie przed obłudą,
usunie się do niemądrych myśli,
wypłoszy Go nadejście nieprawości.
Mądrość bowiem jest duchem miłującym ludzi,
ale bluźniercy z powodu jego warg nie zostawi bez kary:
ponieważ Bóg świadkiem jego sumienia,
prawdziwym stróżem jego serca,
tym, który słyszy mowę jego języka.
Albowiem Duch Pański wypełnia ziemię,
Ten, który ogarnia wszystko, ma znajomość mowy.

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 139 (138), 1-3. 4-5. 7-8. 9-10 (R.: por. 24b)

Prowadzisz mnie, Panie, swą drogą odwieczną.

Przenikasz i znasz mnie, Panie, *
Ty wiesz, kiedy siedzę i wstaję.
Z daleka spostrzegasz moje myśli,
przyglądasz się, jak spoczywam i chodzę, *
i znasz moje wszystkie drogi.

Prowadzisz mnie, Panie, swą drogą odwieczną.

Zanim słowo znajdzie się na moim języku *
Ty, Panie, już znasz je w całości.
Ty ze wszystkich stron mnie ogarniasz *
i kładziesz na mnie swą rękę.

Prowadzisz mnie, Panie, swą drogą odwieczną.

Gdzie ucieknę przed Duchem Twoim? *
Gdzie oddalę się od Twego oblicza?
Jeśli wstąpię do nieba, Ty tam jesteś, *
jesteś przy mnie, gdy położę się w otchłani.

Prowadzisz mnie, Panie, swą drogą odwieczną.

Gdybym wziął skrzydła jutrzenki, *
gdybym zamieszkał na krańcu morza,
tam również będzie mnie wiodła Twa ręka *
i podtrzyma mnie Twoja prawica.

Prowadzisz mnie, Panie, swą drogą odwieczną.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Flp 2, 15-16

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Jawicie się jako źródła światła w świecie,
trzymając się mocno Słowa Życia.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA

Łk 17, 1-6 Obowiązek przebaczania

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Niepodobna, żeby nie przyszły zgorszenia; lecz biada temu, przez którego przychodzą. Byłoby lepiej dla niego, gdyby kamień młyński zawieszono mu u szyi i wrzucono go w morze, niż żeby miał być powodem grzechu jednego z tych małych.
Uważajcie na siebie. Jeśli brat twój zawini, upomnij go; i jeśli żałuje, przebacz mu. I jeśliby siedem razy na dzień zawinił przeciw tobie i siedem razy zwróciłby się do ciebie, mówiąc: „Żałuję tego”, przebacz mu».
Apostołowie prosili Pana: «Przymnóż nam wiary».
Pan rzekł: «Gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, powiedzielibyście tej morwie: „Wyrwij się z korzeniem i przesadź się w morze”, a byłaby wam posłuszna».

Oto słowo Pańskie.



Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl