Kalendarz Liturgiczny




PIERWSZE CZYTANIE

Iz 26, 1-6 Naród sprawiedliwy, dochowujący wierności, wejdzie do królestwa Bożego

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

W ów dzień śpiewać będą
tę pieśń w ziemi judzkiej:
«Miasto mamy potężne;
On jako środek ocalenia
sprawił mury i przedmurze.
Otwórzcie bramy!
Niech wejdzie naród sprawiedliwy,
dochowujący wierności;
jego charakter stateczny
Ty kształtujesz w pokoju,
w pokoju, bo Tobie zaufał.
Złóżcie nadzieję w Panu na zawsze,
bo Pan jest wiekuistą Skałą!
Bo On poniżył przebywających na szczytach,
upokorzył miasto niedostępne,
upokorzył je aż do ziemi,
sprawił, że w proch runęło.
Podepcą je nogi, nogi biednych
i stopy ubogich».

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 118 (117), 1 i 8-9. 19-21. 25-27a (R.: por. 26a)

Błogosławiony, idący od Pana.

Wysławiajcie Pana, bo jest dobry, *
bo łaska Jego trwa na wieki.
Lepiej się uciec do Pana, *
niż pokładać ufność w człowieku.
Lepiej się uciec do Pana, *
niż pokładać ufność w książętach.

Błogosławiony, idący od Pana.

Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości, *
wejdę przez nie i podziękuję Panu.
Oto jest brama Pana, *
przez nią wejdą sprawiedliwi.
Dziękuję Tobie, żeś mnie wysłuchał *
i stałeś się moim Zbawcą.

Błogosławiony, idący od Pana.

O Panie, Ty nas wybaw, *
o Panie, daj nam pomyślność.
Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie, *
błogosławimy was z Pańskiego domu.
Pan jest Bogiem *
i daje nam światło.

Błogosławiony, idący od Pana.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Iz 55, 6

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Szukajcie Pana, gdy Go można znaleźć,
wzywajcie Go, gdy jest blisko.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA

Mt 7, 21. 24-27 Kto spełnia wolę Bożą, wejdzie do królestwa niebieskiego

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Nie każdy, który Mi mówi: „Panie, Panie”, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie.
Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom swój zbudował na skale. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony.
Każdego zaś, kto tych słów moich słucha, a nie wypełnia ich, można porównać z człowiekiem nierozsądnym, który dom swój zbudował na piasku. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i rzuciły się na ten dom. I runął, a upadek jego był wielki».

Oto słowo Pańskie.



Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl