Reklama

Żegnaj, Bohaterze narodowy!

2012-11-19 12:01

Bogdan Nowak
Edycja szczecińsko-kamieńska 43/2009

Zapis rozmowy przeprowadzonej z bp. Zbigniewem Kraszewskim w 2004 r., tuż przed jego śmiercią

Miałem okazję odwiedzić w Warszawie przed śmiercią bp. Zbigniewa Kraszewskiego (1922-2004), który był pierwszym i ostatnim biskupem na drodze kapłańskiej sługi Bożego ks. Jerzego Popiełuszki.

Bogdan Nowak: - Czy Ksiądz Biskup odwiedzał wtedy kleryków powołanych do wojska?

Bp Zbigniew Kraszewski: - Oczywiście. W roku 1967 byłem kilka razy w jednostce wojskowej w Bartoszycach, gdzie przebywali nasi alumni, również bohaterski Jerzy Popiełuszko. To on był przykładem dla kolegów, jak się zachowywać wobec jawnego prześladowania. To on napisał takie piękne słowa: „Jak słodko jest cierpieć, gdy się cierpi dla Chrystusa”. Był szykanowany przez oficerów i podoficerów wspomnianej jednostki.

- Sługa Boży Jerzy Popiełuszko był znany z odprawianych Mszy św. za Ojczyznę w okresie stanu wojennego…

- Msze św. błagalne w intencji Ojczyzny nieustannie zagrożonej były odprawiane co miesiąc w kościele pw. św. Stanisława Kostki na Żoliborzu. Ich inicjatorem był Prymas Tysiąclecia kard. Stefan Wyszyński, a wykonawcą proboszcz tej parafii ks. prał. Teofil Bogucki i ks. Jerzy Popiełuszko, który tam rezydował. Przypominam sobie niedzielę 26 kwietnia 1981 r., kiedy odprawiałem w tym kościele uroczystą Mszę św. i z balkonu świątyni wygłosiłem kazanie. Po Mszy św. poświęciłem nowy sztandar NSZZ „Solidarność” Huty Warszawa. Na uroczystość przybyło kilkanaście tysięcy ludzi. Nazajutrz odwiedziłem w towarzystwie Księdza Jerzego Hutę Warszawa, gdzie Najświętszą Ofiarę celebrował on sam.

- Za co komuniści prześladowali Księdza Jerzego?

- W styczniu 1984 r. pojechałem do Krynicy Górskiej i Zakopanego, gdzie w „Księżówce” spotkałem na krótkim wypoczynku ks. Popiełuszkę. On zapoznał mnie z sytuacją społeczno-polityczną kraju. Ksiądz Jerzy skorzystał wtedy z mojego biletu na Kasprowy Wierch, który mu ofiarowałem. Komuniści, jak się okazało, prześladowali ks. Popiełuszkę najbardziej za Msze św. za Ojczyznę, które odprawiane były w jego kościele w ostatnią niedzielę miesiąca. Nie podobały się im kazania, choć były pełne cytatów z wypowiedzi Ojca Świętego i Prymasa Tysiąclecia. W końcu stycznia poleciałem do Rzymu ze 150-osobową pielgrzymką, którą prowadził ks. Józef Hass. Rozmawiałem wtedy kilka razy z Janem Pawłem II, który pytał o Księdza Jerzego i jego kazania. Otrzymałem dla niego nie tylko papieskie błogosławieństwo, ale również czarny różaniec w czerwonym etui. 7 lutego po powrocie z Watykanu zdałem relację kard. Józefowi Glempowi z rozmowy z Ojcem Świętym. Potem Prymas wezwał do siebie ks. Popiełuszkę na rozmowę i podarował mu książkę z dedykacją.

- Ekscelencja był ostatnim biskupem, który wspólnie ze sługą Bożym ks. Jerzym Popiełuszką odprawił Najświętszą Ofiarę…

- W trzecią niedzielę września Ksiądz Jerzy wyjechał z pielgrzymką świata pracy na Jasną Górę. Do tronu Królowej Polski udały się rzesze Polaków, niosąc wszystkie swoje sprawy, cierpienia i łzy. To jest ciągle jedyne miejsce, gdzie czujemy się od wieków wolni, gdzie możemy wszystkie swoje troski oddać pod Jej przemożną opiekę. Tam doznajemy mocy i pocieszenia, otrzymujemy siły do dalszej pracy.
18 października 1984 r. o godz. 19 odprawiłem Mszę św. i wygłosiłem kazanie w kościele Sióstr Wizytek w Warszawie na Krakowskim Przedmieściu. Był to dzień św. Łukasza, patrona lekarzy i służby zdrowia, dlatego do Mszy św. asystowali mi ks. Jerzy Popiełuszko, duszpasterz pielęgniarek, oraz ks. prał. Zdzisław Król, ogólnopolski duszpasterz lekarzy. Po nabożeństwie siostry wizytki poczęstowały nas kolacją, podczas której rozmawialiśmy o sytuacji w Polsce, a przede wszystkim o nowych zagrożeniach wobec Kościoła i duchownych. Po kolacji pożegnałem się z siostrami i gośćmi, a szczególnie serdecznie z Księdzem Jerzym, któremu na koniec powiedziałem: „Żegnaj, Bohaterze narodowy!”. Nikt z nas nie przypuszczał, że będzie to nasze ostatnie spotkanie i pożegnanie. Byłem ostatnim biskupem, który widział żywego ks. Jerzego Popiełuszkę. Już następnego dnia w nocy do Kurii dotarła telefoniczna wiadomość, że Ksiądz Jerzy został porwany.

- Proszę odtworzyć tamto dramatyczne wydarzenie.

- Na wieść o uprowadzeniu ks. Jerzego Popiełuszki zadrżały serca. To tragiczne wydarzenie wstrząsnęło opinią publiczną w całej Polsce, szczególnie zaniepokoiło biskupów, duchowieństwo i wiernych archidiecezji warszawskiej. Od 20 października kościół pw. św. Stanisława na Żoliborzu był pełen wiernych, dzień i noc na modlitwie, we łzach, czuwali i błagali o rychły powrót tak drogiego sercom polskim kapłana. 24 października odprawiłem Mszę św. w intencji odnalezienia ks. Jerzego Popiełuszki i powiedziałem kazanie w żoliborskim kościele. Kierowca Księdza Jerzego uratował się cudem. Dzięki niemu nie doszło do sfałszowania wydarzeń, jakie wtedy, 19 października, miały miejsce. Czas oczekiwania na powrót Księdza w kościele św. Stanisława Kostki był wypełniony gorącą modlitwą wiernych. Wreszcie wieczorem 30 października dotarła wiadomość.
Po Mszy św. o godz. 19 ks. Andrzej Przekaziński łamiącym głosem oznajmił o wydobyciu ciała ks. Popiełuszki z wiślanej tamy we Włocławku. To, co się działo w tym ogromnym zgromadzeniu wiernych, trudno opisać. Księża modlili się słowami „jako i my odpuszczamy”, wypowiadane kilkakrotnie uspokoiły płaczących.
Gen. Czesław Kiszczak oznajmił w wystąpieniu telewizyjnym, że ks. Jerzego Popiełuszkę uprowadzili i zamordowali funkcjonariusze Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, a więc jego podwładni. Po wydobyciu z zalewu wiślanego Ksiądz Jerzy był w sutannie, ręce i nogi miał skrępowane grubym powrozem. Był tak zmasakrowany, że trudno było go poznać, co stwierdził kilkakrotnie ks. Grzegorz Kalwarczyk. Ostatnie słowa modlitwy Księdza Jerzego wypowiedziane w Bydgoszczy 19 października brzmiały: „Módlmy się, byśmy byli wolni od lęku, zastraszenia, ale przede wszystkim od żądzy odwetu i przemocy”.
Ks. Grzegorz Kalwarczyk, mój najbliższy współpracownik w Warszawskiej Kurii Metropolitalnej, był wydelegowany do przewiezienia zwłok Sługi Bożego z Bydgoszczy. Już w godzinach wieczornych 2 listopada do kościoła pw. św. Stanisława Kostki została przywieziona trumna ze zwłokami ks. Jerzego Popiełuszki. Dziesiątki tysięcy wiernych oczekiwało na tę chwilę. Przy biciu dzwonów trumna została wniesiona do kościoła, a o godz. 19 została odprawiona uroczysta Msza św., gdzie w koncelebrze brało udział dwudziestu kapłanów, a kazanie wygłosił ks. prof. Mieczysław Nowak. Nazajutrz od bardzo wczesnych godzin rannych do żoliborskiego kościoła ciągnęły nieprzerwanie tłumy wiernych z całej Polski. O godz. 6 rano przed głównym wejściem do kościoła na katafalku okrytym biało-czerwonym sztandarem została ustawiona trumna, na której położono biało-czerwoną wiązankę. Msza św. pogrzebowa rozpoczęła się o godz. 11. Głównym celebransem pogrzebu był prymas kard. Józef Glemp, który wygłosił kazanie. Udział w koncelebrze Mszy św. brali udział biskupi, licznie przybyli księża, a także ks. prał. Teofil Bogucki, proboszcz żoliborskiej parafii. Brałem udział w tym pogrzebie. Odczuwałem ogrom modlitwy i bólu ludu Bożego po stracie Księdza Jerzego oraz przerażającą ciszę protestu zgromadzonych wiernych, których było około pół miliona.

Reklama

Gdańsk: Dziś zostanie odsłonięty pomnik rotmistrza Witolda Pileckiego

2019-09-17 13:17

Antoni Szymański, Senator RP / Gdańsk (KAI)

Dziś o godz. 17.00 w Gdańsku zostanie odsłonięty pomnik rotmistrza Witolda Pileckiego, bohatera, który uosabia walkę Polaków o wolną i niepodległą ojczyznę. Aby uhonorować tą wielką postać Muzeum II Wojny Światowej podjęło decyzję o ustawieniu jego pomnika na placu przy swojej siedzibie.

IPN

„Kochajcie ojczystą ziemię. Kochajcie swoją świętą wiarę i tradycję własnego Narodu. Wyrośnijcie na ludzi honoru, zawsze wierni uznanym przez siebie najwyższym wartościom, którym trzeba służyć całym swoim życiem” – tak brzmiało motto Witolda Pileckiego, którego pomnik zostanie odsłonięty przed Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku 17 września br. Dla gości będzie on symbolem godnej naśladowania postawy wobec zła i okrucieństwa jakim była II wojna światowa.

Witold Pilecki już jako chłopiec działał w niepodległościowym harcerstwie, a następnie uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 roku. Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu. Po wybuchu II wojny światowej brał czynny udział w obronie Ojczyzny. Od listopada 1939 r. współtworzył Tajną Armię Polską. W latach 1940-1943 został dobrowolnym więźniem w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz, gdzie organizował ruch oporu oraz dokumentował dramat więzionych i bestialstwo niemieckich oprawców. Obozowe przeżycia nie tylko nie załamały Pileckiego psychicznie, ale jakby dodatkowo mobilizowały do walki i do działania. Po wypełnieniu misji i ucieczce, powrócił do walki zbrojnej. Podczas Powstania Warszawskiego walczył w zgrupowaniu „Chrobry II”, a po kapitulacji trafił do obozów jenieckich Lamsdorf i Murnau. Po wyzwoleniu obozu wstąpił do II Korpusu Polskiego we Włoszech. Na rozkaz gen. Andersa w 1945 r. powrócił do zniewolonego przez Sowietów kraju, ponownie angażując się w działalność niepodległościową. Aresztowany przez komunistów, został poddany brutalnemu śledztwu i po sfingowanym procesie skazany na śmierć i zamordowany strzałem w tył głowy 25 maja 1948 r. w warszawskim więzieniu na Mokotowie. Miejsce pochówku rotmistrza komuniści ukryli.

Przez cały okres PRL-u postać rotmistrza Pileckiego nie była szerzej obecna w świadomości Polaków. Dopiero w ostatnich kilkunastu latach wyjątkowa postać rotmistrza, dzięki zaangażowaniu historyków, członków grup rekonstrukcyjnych, popularyzatorów naszych dziejów, kibiców, przywracana jest pamięci Polaków.

Sąd Najwyższy we wrześniu 1990 r. uniewinnił rotmistrza i jego towarzyszy, ukazał niesprawiedliwy charakter wydanych wyroków, uwypuklił patriotyczną postawę skazanych w tym procesie. W lipcu 2006 r. prezydent RP Lech Kaczyński w uznaniu zasług rotmistrza Pileckiego i jego oddania sprawom ojczyzny odznaczył go pośmiertnie Orderem Orła Białego. W 2013 r. Pilecki został awansowany do stopnia pułkownika.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Prof. Nalaskowski wraca do pracy akademickiej

2019-09-18 18:53

UMK, maj / Toruń (KAI)

Rektor UMK w Toruniu, prof. dr hab. Andrzej Tretyn, spotkał się dziś z zawieszonym w swych obowiązkach prof. dr. hab. Aleksandrem Nalaskowskim. Rektor przywrócił prof. Nalaskowskiego do pracy akademickiej, polecając mu jednocześnie większą roztropność w formułowaniu tekstów publicystycznych.

Praca własna / Wikipedia
prof. dr hab. Aleksander Nalaskowski

Rektor prof. dr hab. Andrzej Tretyn spotkał się w środę 18 września 2019 roku z prof. dr. hab. Aleksandrem Nalaskowskim - czytamy w komunikacie na stronie Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Rozmowa koncentrowała się na kwestiach dotyczących dobra Uniwersytetu i jego pracowników. Prof. dr hab. Aleksander Nalaskowski wyraził poparcie dla odwołania, złożonego przez swojego pełnomocnika, od decyzji z dnia 11 września 2019 roku o zawieszeniu w obowiązkach nauczyciela akademickiego na trzy miesiące.

Rektor podjął decyzję o uwzględnieniu odwołania, jednocześnie polecając prof. Nalaskowskiemu większą roztropność w formułowaniu swoich tekstów publicystycznych.

Postępowanie wyjaśniające w sprawie będzie kontynuowane.

Przypomnijmy, że 11 września br. prof. Aleksander Nalaskowski został przez rektora zawieszony na 3 miesiące w obowiązkach nauczycela akademickiego za felieton zatytułowany „Wędrowni gwałciciele”, który ukazał się w tygodniku „Sieci” 26 sierpnia br. Tekst wyraża ostre, krytyczne opinie o działaniach środowisk LGBT+.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem