Reklama

Niedziela Lubelska

W Ojczyźnie jedność racz nam wrócić, Panie

Niedziela lubelska 48/2012, str. 3

[ TEMATY ]

Niepodległość

ojczyzna

Stanisław Sadowski

Przedstawiciele władz i instytucji złożyli wieńce

Przedstawiciele władz i instytucji złożyli wieńce

Dla mieszkańców Lubelszczyzny Święto Niepodległości stało się okazją do modlitwy w intencji ojczyzny.

Reklama

Główne obchody 94. rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę, jakie 11 listopada odbyły się w Lublinie, rozpoczęły się Mszą św. Przewodniczył jej abp Stanisław Budzik. - Liczna obecność mieszkańców miasta wraz z uczestnikami walk o niepodległość oraz przedstawicielami wojska, władz, instytucji, uczelni i szkół świadczy o tym, że wartości, o które walczyły pokolenia Polaków, wciąż są dla nas ważne - mówił Metropolita Lubelski. Dziękując za pielęgnowanie pamięci o historii naszej ojczyzny i o tych, „którzy oddali Polsce wszystko to, co najcenniejsze: życie, talenty, wiedzę i przyszłość swoich dzieci”, Ksiądz Arcybiskup apelował o właściwe wykorzystanie daru wolności. - Prośmy Boga o to, by błogosławił naszemu miastu i ojczyźnie, aby wszyscy ci, którzy trudzą się dla jej dobra, jak najlepiej wykorzystali bezcenny dar wolności - mówił Pasterz.

Mówiąc o niepodległości i wolności, które są nie tylko darem, ale przede wszystkim zadaniem, abp Stanisław Budzik odwołał się do czterech filarów, ukazanych w budowanej w Warszawie świątyni Opatrzności Bożej: walki, kultury, cierpienia i modlitwy. - Droga walki to pasmo wielkich zrywów narodowych, którym towarzyszyły słowa pieśni: „Powstań Polsko, skrusz kajdany, dziś twój triumf albo zgon”. A ponieważ triumf długo nie nadchodził, znaczącą stała się droga kultury, na której straży stał Kościół - mówił Metropolita. Przywołując nazwiska: Słowackiego, Mickiewicza, Orzeszkowej i Sienkiewicza, Ksiądz Arcybiskup podkreślał, że czas niewoli był „najlepszym czasem w literaturze polskiej”. Słowa H. Sienkiewicza, wypowiedziane przez pisarza podczas odbierania przez niego nagrody Nobla, stały się wymownym dowodem na to, że walka o niepodległą ojczyznę toczyła się nie tylko na frontach, ale przede wszystkim w sercach i umysłach Polaków. - Nagroda wieńczy nie tylko poetę, ale i naród, którego jest synem. Nagroda jest znakiem, że naród ten bierze wybitny udział w pracy powszechnej, że jest potrzebny dla dobra ludzkości. Zaszczyt to cenny dla wszystkich, o ileż zatem musi być cenniejszy dla Polski: głoszono ją umarłą, a oto dowód, że żyje; głoszono ją niezdolną do podjęcia walki, a oto dowód, że umie zwyciężać - przypominał Ksiądz Arcybiskup. Wyjaśniając znaczenie drogi cierpienia, wskazywał na los tysięcy więźniów i zesłańców, dzieci pozbawionych opieki i środków do życia. Mimo wielkich ofiar, „cierpienie ojczyzny zawsze inspirowało do walki o wolność, bo w niewoli tylko ten jest wolny, kto o wolność walczy”. Abp Budzik podkreślał, że ojczyzna „to nie jest zbiorowisko przypadkowych ludzi w dorzeczu Wisły, tylko wartość personalna, dlatego tak trudno było ją wytrzebić w okresie zaborów i okupacji, bo należałoby ją zabić w każdym polskim domu”. - Czwarta droga, to droga modlitwy. Słowacki i Mickiewicz w swoich utworach zanosili modlitewne błaganie o wolną Polskę, o wojnę powszechną za wolność ludów. Z krwi Polaków, którzy walczyli na wszystkich frontach świata, wyrosła wolna i niepodległa Polska - mówił Metropolita. Jednak wolność nie jest dana raz na zawsze, jest to zadanie dla kolejnych pokoleń.

- W nowych realiach droga walki ma się stać drogą pojednania: narodowego, ekumenicznego, europejskiego. Droga kultury ma ukazywać znaczenie dla naszej przyszłości dziedzictwa bł. Jana Pawła II i kard. Stefana Wyszyńskiego. Z drogi cierpienia ma wyrastać troska o życie i świadectwo miłosierdzia. Droga modlitwy ma prowadzić do odrodzenia poprzez kształtowanie i wychowanie młodego pokolenia - wyjaśniał Pasterz. Ze smutkiem stwierdził, że te zadania nie są we właściwy sposób podejmowane przez współczesnych Polaków. - Bolejemy nad tym, że w naszej ojczyźnie logika walki dominuje nad logiką pojednania i współpracy. W tej bezpardonowej walce giną resztki kultury politycznej, a ojczyzna cierpi na nowo z powodu tragicznego rozdarcia swoich dzieci. Potrzeba nam wielkiej modlitwy o jedność, o opamiętanie wszystkich zwaśnionych stron. Nie wolno nam zapominać, że ojczyzna to wielki, zbiorowy, wspólny obowiązek - przypominał abp Stanisław Budzik. Swoje refleksje zakończył wymowną modlitwą: „Przed Twe ołtarze zanosim błaganie: w ojczyźnie jedność racz nam wrócić, Panie”.

2012-11-23 13:21

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Prosili o ducha wiary. Modlitwa za ojczyznę i prezydenta

[ TEMATY ]

patriotyzm

ojczyzna

Msza św.

Piotr Górecki

9. Uczestnicy Mszy św. na Tynioku.

9. Uczestnicy Mszy św. na Tynioku.

– Modlimy się o powrót do korzeni wiary, z których wyrośliśmy, a które stanowią nasi przodkowie – powiedział dziekan dekanatu istebniańskiego ks. Tadeusz Pietrzyk, który celebrował Mszę św. na górze Tyniok w Koniakowie. Msza św. była sprawowana w intencji ojczyzny o Boże błogosławieństwo, o ducha wiary w Chrystusa dla wszystkich Polaków.

Modlimy się także w intencjach Pana prezydenta Andrzeja Dudy u progu 2. kadencji, prosząc dobrego Boga o bezpieczeństwo, o dary Ducha Świętego, i aby nie zabrakło mu wiary i odwagi, by mógł się sprzeciwić tym wszystkim, którzy chcą niszczyć serca Polaków i wiarę w Chrystusa, przywiązanie do własnej ojczyzny, którzy chcą nas wykorzenić z naszej rodzinnej ziemi – mówił ks. Tadeusz Pietrzyk.

W homilii zauważył, że Chrystusowy krzyż, kult Matki Bożej, przywiązanie do Ewangelii i Kościoła – z tego wyrośliśmy, z tego wyrasta przeszło tysiącletnia historia naszej ziemskiej ojczyzny. – Dzisiejszy świat nie kocha Boga i chce Go za wszelką cenę stąd wyprosić. A przecież to Pan Bóg nas stworzył. Wiary w Boga nie można upatrywać tylko w pewnej obrzędowości. Trwanie przy Chrystusie, modlitwa i odważne świadectwo są bardzo potrzebne – podkreślił, dodając że trzeba odwagi w mówieniu prawdy. Jeżeli będzie się mówić tylko to, co ludzie chcą słyszeć, to nie będzie przyszłości ani perspektywy zbawienia. – Do nieba idzie się krzyżową drogą, niebo się zdobywa, za niebo się płaci, czasem własną krwią. Niebo jest wymagające – zauważył.

Z inicjatywą odprawienia Mszy św. wyszedł radny z gminy Istebna i społecznik Ignacy Zowada. W organizacji pomogła mu grupa ludzi zamieszkujących teren gminy Istebna. Panu Ignacemu zależy, aby ojczyzna się zjednoczyła, żeby zapanowała jedność i zgoda między ludźmi, w rodzinach, bez podziałów. Stąd też zależało mu, aby modlić się za ojczyznę, a i podziękować za wybór prezydenta, prosząc Pana Boga o dalsze łaski dla Polski. Oprawę uroczystości uświetniła kapela góralska. Po Mszy św. uczestnicy zostali zaproszeni na posiłek.

Eucharystia wpisywała się w uroczystości związane z 76. rocznicą wybuchu Powstania Warszawskiego. Stąd też przed Mszą św. przedstawiciele gminy Istebna złożyli kwiaty pod krzyżem na Koczym Zamku. A o godz. 17 na dźwięk syren jednostek OSP uczcili w milczeniu „Godzinę W”.

O wydarzeniu piszemy również w najnowszej papierowej Niedzieli – w Niedzieli na Podbeskidziu nr 35 na 30 sierpnia 2020.

CZYTAJ DALEJ

Święci Archaniołowie

29 września świętujemy dzień Archaniołów: Michała, Rafała i Gabriela, którym Bóg powierzył specjalne misje wobec ludzi. Archaniołowie nigdy nie byli ludźmi, jednak zaliczani są do świętych. W początkach chrześcijaństwa zbyt pochopnie oddawano cześć siedmiu Archaniołom, wymienianym w apokryfach. Synody w Laodycei (361 r.) i w Rzymie (492 r. i 745 r.) zezwoliły, by otoczyć kultem liturgicznym tylko św. Michała, św. Gabriela i św. Rafała, ponieważ tylko o tych Archaniołach mamy wyraźne świadectwo w Piśmie Świętym.

Imiona Archaniołów mają charakter teoforyczny. Wskazują na ich powiązanie z Bogiem. Określają również istotę misji pełnionej przez nich z woli Bożej. Michał - z hebrajskiego Mika´el znaczy - "któż jak Bóg" (tzn. któż może równać się z Bogiem?). Imię Gabriel - z hebrajskiego Geber´el - składa się z dwóch wyrazów: geber - silny oraz el - Pan Bóg. Imię to tłumaczone jest wiec jako "mąż Boży", "wojownik Boży". Rafał to również imię pochodzenia hebrajskiego Rapha´el i oznacza "Bóg uzdrawia", "Bóg uleczył".

Pierwsze miejsce wśród Archaniołów ma Michał. Według tradycji chrześcijańskiej i żydowskiej, kiedy Lucyfer zbuntował się przeciwko Bogu i skłonił do buntu część aniołów, wówczas św. Michał miał wystąpić jako pierwszy przeciwko niemu z okrzykiem "któż jak Bóg!". Na kartach Pisma Świętego - Starego i Nowego Testamentu - wymieniany jest pięciokrotnie, w Księdze Daniela nazwany jest "jednym z przedniejszych książąt nieba" (Dn 13, 21) oraz obrońcą ludu izraelskiego (Dn 12, 1). Św. Jan w Apokalipsie określa go jako stojącego na czele duchów niebieskich i walczącego z szatanem (Ap 12, 7), św. Juda Apostoł twierdzi, że właśnie św. Michałowi zostało zlecone, aby strzegł ciała Mojżesza po jego śmierci. Mówi o nim również św. Paweł Apostoł (1 Tes 4, 16). Stary Testament przypomina, że imię Michała nosili także ludzie (por. Lb 13, 14; 1 Krn 5, 13, 2 Krn 21, 24; Ezd 8, 9). Św. Michał pojawia się w piśmiennictwie wczesnochrześcijańskim. Uchodzi tam za księcia aniołów, Archanioła, któremu Bóg powierzył zadania wymagające szczególnej siły. Wstawia się za ludźmi u Boga, stoi przy umierających, a potem towarzyszy duszom w drodze do nieba. Z tego tytułu jest on patronem kaplic cmentarnych, a w XII w. przedstawiany jest z wagami do odmierzania dobrych uczynków.

Archanioł Michał jest patronem złotników i rytowników, żołnierzy, aptekarzy, krawców, szklarzy, malarzy, piekarzy, tokarzy, kupców, konstruktorów wag, pracowników banków, wzywany jest także w przypadku błyskawic i niepogody. Jest również patronem umierających i ich orędownikiem na Sądzie. Dlatego Kościół wzywa go na pomoc w pieśni: Książę niebieski, święty Michale, / Ty sprawy ludzkie kładziesz na szale! / W dzień sądu Boga na trybunale / Bądź mi Patronem, święty Michale,/ Za Protektora bądź i Patrona,/ Niech mnie wspomoże Twoja obrona, / Uśmierz czartowską zuchwałość srogą, / Bądź Przewodnikiem, bądź mi i Drogą.
Przedstawia się go jako rycerza z mieczem we wzniesionej prawej ręce, w zbroi, z oszczepem, z pokonanym i związanym szatanem w postaci smoka u stóp, na tarczy napis łaciński: Quis ut Deus - "Któż jak Bóg".
Imię Gabriel w Starym Testamencie występuje dwa razy. Raz tłumaczy prorokowi Danielowi sens wizji o baranie i koźle (Dn 8, 13-26), za drugim razem wyjaśnia Danielowi przepowiednię Jeremiasza o 70 tygodniach-latach (Dn 8, 13--26; 29,10; Jr 25, 11n).

W Nowym Testamencie Gabriel uważany jest za szczególnego opiekuna Świętej Rodziny. Najpierw powiadomił Zachariasza o narodzinach Jana Chrzciciela, potem zwiastował Najświętszej Maryi Pannie narodzenie Pana Jezusa. Wydarzenia te opisał św. Łukasz (Łk 1, 1-80). To Gabryiel pojawił się również w snach św. Józefa, powiadamiając go najpierw o macierzyństwie Maryi, potem ostrzegając przed Herodem (Mt 2, 13) i wreszcie nakazując mu wrócić do Nazaretu (Mt 2, 19--20). Zapewne św. Gabriel był obecny przy zmartwychwstaniu Pana Jezusa (Mt 28, 5-6) oraz przy Jego wniebowstąpieniu (Dz 1, 10).
Papież Pius XIl w 1951 r. ogłosił Archanioła Gabriela patronem telegrafu, telefonu, radia i telewizji. Jest również patronem doręczycieli i urzędników pocztowych, posłańców, kolekcjonerów znaczków pocztowych, łącznościowców i korespondentów prasowych. Najczęściej przedstawiany jest jako młodzieniec w białych szatach, ze skrzydłami, w scenie Zwiastowania.

Archanioł Rafał znany jest przede wszystkim z Księgi Tobiasza, w której czytamy, jaką opieką otoczył Tobiasza w czasie podróży do Persji, a po powrocie do domu wyjawił Tobiaszowi i jego ojcu, kim jest: "Ja jestem Rafał, jeden z siedmiu aniołów, którzy stoją w pogotowiu i wchodzą przed majestat Pański" (Tb 12, 15).
Archanioł Rafał czczony jest jako patron chorych, pielgrzymów i podróżnych oraz aptekarzy, górników, dekarzy, marynarzy, emigrantów, wzywany w przypadku choroby oczu i zarazy. Pod koniec średniowiecza zaczęto uważać Rafała za opiekuna podróżnych. Jest przedstawiany najczęściej jako Anioł Stróż czuwający nad krokami ludzi. Prośmy Boga, aby Ten, który z podziwu godną mądrością wyznacza obowiązki aniołom i ludziom, sprawił łaskawie, aby na ziemi strzegli naszego życia aniołowie, którzy w niebie zawsze pełnią służbą przed Nim (por. kolekta).

CZYTAJ DALEJ

Podejmij #WyzwanieRóżańcowe

2020-09-29 22:40

ks. Łukasz Romańczuk

Lubisz wyzwania, które wymagają dużego wysiłku? To spróbuj takiego, które może umocnić twojego ducha!

#WyzwanieRóżańcowe to inicjatywa Wydziału Duszpasterskiego Archidiecezji Wrocławskiej, wrocławskiej wspólnoty stypendystów Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia, PWT we Wrocławiu, Gościa Wrocławskiego, ks. Jakub Bartczak, Obserwatorium Społecznego, Nowego Życia, Caritas Archidiecezji Wrocławskiej i Niedzieli Wrocławskiej.

Nakręcili oni spot, w którym zachęcają do modlitwy różańcowej, ale nie tylko.

- Celem naszego wyzwania modlitewnego jest zaproszenie do modlitwy różańcowej, uczczenie setnej rocznicy urodzin św. Jana Pawła II - mówi ks. Bartosz Mitkiewicz, duszpasterz Wspólnoty Wrocławskiej Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia.

Nie jest to jedyne zadanie tych, co włączają się w akcje.

- Ważne, aby zrobić selfie z różańcem w dłoni i opublikować na portalach społecznościowych takich jak: Facebook, Instagram, Snapchat, oznaczenie hasztagiem #WyzwanieRóżańcowe oraz zaproszenie innych do modlitwy - dodaje.

Pomysłodawcami wyzwania są studenci z Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia

Wyzwanie jest wakacyjnym pomysłem studentów, którzy wtedy przeżywali internetowe rekolekcji wspólnoty - mówi ks. Bartosz.

- Różne wyzwania można odnaleźć w sieci, które mają odniesienie do pomocy innym ludziom. Nasza inicjatywa różańcowa ma być taką drobną pomocą duchową oraz okazją do świadectwa. Dlaczego jako Niedziela Wrocławska włączyliśmy się w akcję? Z dwóch względów. Po pierwsze media katolickie powinny promować pozytywne rzeczy, a po drugie jest to pewnego rodzaju przykład ewangelizacji, którymi nasze media powinny się zajmować, zwłaszcza, że jest coraz więcej treści, które nic nie wnoszą do życia ludzi, a tu mamy konkretne zadanie - mówi ks. Łukasz Romańczuk

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję