Reklama

Niedziela Sandomierska

Orszak Trzech Króli przeszedł przez naszą diecezję

Orszak Trzech Króli jest inicjatywą ogólnopolską, w którą w tym roku włączyło się 80 miast, w tym kilka z naszej diecezji. Orszak nawiązuje do starej polskiej tradycji jasełek ulicznych, radosnych i wielobarwnych pochodów kolędników, głoszących na ulicach i placach radosną i dobrą nowinę o narodzeniu Jezusa.

Rudnik nad Sanem

6 stycznia po raz pierwszy ulicami miasta przeszedł taki Orszak Trzech Króli. Scenariusz przewidywał cztery scenki: spotkanie Trzech Króli, wizytę u Heroda, kuszenie przez diabły oraz pokłon Dzięciątku. Trzej królowie wspólnie z mieszkańcami szli więc do stajenki, by oddać hołd Jezusowi. Orszak przemierzył trasę z rynku do kościoła parafialnego, gdzie przy żywej szopce odbywało się wspólne kolędowanie. W inscenizacji uczestniczyły tłumy mieszkańców. Szczególną atrakcją były żywe zwierzęta przy szopce. Maluchy chętnie robiły sobie zdjęcia z alpaką, zwierzęciem podobnym do lamy czy owcy.

W ubiegłym roku w Rudniku zorganizowano jedynie żywą szopkę. Tym razem formuła została rozszerzona o Orszak Trzech Króli. W jego organizację zaangażowanych było niemal 70 osób, a bezpośrednio uczestniczyło prawie 50. Dorośli i młodzież szkolna wcielili się w role dam dworu i rycerzy. Podczas inscenizacji można było zobaczyć Świętą Rodzinę i pasterzy, królów i Heroda, ale również św. Mikołaja i rzymskich żołnierzy. Nie zabrakło też aniołów i diabłów. Uwagę przykuwały efektowne stroje. Sporym zainteresowaniem cieszyła się grupa kanonierów z Lipy w strojach z czasów Księstwa Warszawskiego, która co jakiś czas oddawała salwę z armat. Uroczysty pochód ulicami miasta zakończyli przy stajence, gdzie grupa licealistów odśpiewała kolędy na przemian z zespołem „Siloe”, parafianami i dziećmi z Ochronki. Następnie uczestnicy udali się na wspólną Mszę św. stanowiącą uwieńczenie przygotowań do godnego uczczenia dnia Objawienia Pańskiego.

Ks. Adam Stachowicz

Reklama

Tarnobrzeg

W mieście Orszak Trzech Króli zorganizowany został po raz drugi. Organizatorami były tarnobrzeskie parafie, szkoły katolickie im. bł. Jana Pawła II, Katolickie Centrum Pomocy Rodzinie oraz Rycerze Kolumba. Patronat honorowy objął bp Krzysztof Nitkiewicz.

Orszak rozpoczął się Mszą św. odprawioną w poszczególnych parafiach miasta. Po niej barwne korowody, prowadzone przez Mędrców, wyszły z kościołów i ruszyły ulicami miasta, by ok. godz. 12 spotkać się na tarnobrzeskim rynku i tam oddać pokłon Bożej Rodzinie.

W tym roku każda parafia miała swój kolor, symbolizujący inny orszak królewski. I tak parafia św. Barbary kolor czerwony, parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy - zielony, a parafia Chrystusa Króla - niebieski.

Reklama

Po odmówieniu modlitwy Anioł Pański i odczytaniu Ewangelii odbyło się wspólne kolędowanie. Swoje talenty zaprezentowali uczniowie Zespołu Szkół Katolickich. Każde dziecko, mogło również skorzystać z poczęstunku, który zorganizowało KCPR, a uczestnicy Orszaku, zarówno młodsi, jak i starsi, otrzymali korony królewskie oraz śpiewniki i okolicznościowe znaczki.

Iwona Bańka

Stalowa Wola

Po raz pierwszy tak barwny Orszak Trzech Króli pojawił się na ulicach miasta. Rozpoczął się Mszą św. w kościele Trójcy Przenajświętszej. Podczas homilii ks. Tomasz Orzeł, dyrektor Katolickiego LO i Gimnazjum, powiedział: „Jeśli chcę być szczęśliwy, jeśli chcę mądrze przeżyć życie, jeśli nie chcę go zmarnować, to powinienem iść za gwiazdą Chrystusa, za jej światłem. To w świetle Chrystusa, w świetle Ewangelii powinienem układać swoje życie, bo to jest jedyna gwiazda, która prowadzi do szczęścia”.

Po Eucharystii każdy dostawał koronę oraz śpiewnik. Tak przystrojeni wierni, po wysłuchaniu fragmentu Ewangelii o Trzech Mędrcach i odmówieniu modlitwy Anioł Pański, ruszyli w Orszaku. Rozpoczynała go młodzież z gwiazdą kolędniczą i chorągwiami, potem szli harcerze i dzieci przebrane za aniołki. Na wielkiej platformie jechał cały chór anielski oraz dwór Heroda. Orszak kończyli Trzej Królowie wraz ze swoją świtą. Po ponad godzinnym marszu pochód dotarł pod Miejski Dom Kultury, gdzie Trzej Królowie złożyli dary Jezusowi. Następnie wraz z chórami MDK i orkiestrą dętą wszyscy śpiewali kolędy.

Mimo zimna marsz w Stalowej Woli spotkał się z wielkim zainteresowaniem. Uczestniczyło w nim ok. 1000 osób w różnym wieku, od malutkich dzieci w wózkach po ludzi starszych. „Jest to wielkie święto rodzin - powiedziała jedna uczestniczka orszaku, a druga dodała: „To wielkie święto radości. W orszaku szły całe rodziny, radośnie wyśpiewując chwałę Panu. Wszyscy szli, by wraz z Kacprem, Melchiorem i Baltazarem oddać pokłon Jezusowi i złożyć Mu duchowe dary.

Orszak Trzech Króli w Stalowej Woli zorganizowany został przez Katolickie Liceum Ogólnokształcące i Gimnazjum Katolickie. Współorganizatorami byli także: parafia Trójcy Przenajświętszej, Oratorium, parafia akademicka bł. Jana Pawła II, Duszpasterstwo Akademickie „Baszta” oraz Miejski Dom Kultury.

Jadwiga Zynwala

Janów Lubelski

W Orszaku Trzech Króli uczestniczyło ok. tysiąca osób. Do sanktuarium janowskiego na Mszę św., którą poprzedziła wyruszenie orszaku, przyszły dzieci przebrane za kolędników, królów i pastuszków. Także dorośli mieli rozdawane przez organizatorów korony królewskie.

Orszak przemaszerował ulicami do szopki na rynku, a zakończył się pokłonem królów przy figurze Bożej Dzieciny. Inicjatorem janowskiego orszaku był ks. Jacek Staszak.

K.W.

2013-01-17 14:13

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pierwszy Orszak Trzech Króli we Lwowie.

[ TEMATY ]

Orszak Trzech Króli

Lwów

ks.Grzegorz Draus

Parafia św. Jana Pawła II przeprowadziła w niedzielę 9 lutego pierwszy u Lwowie Orszak Trzech Króli. Młodzież z Liceum Plastycznego z Lublina, pod kierownictwem katechety Waldemara Dziaczkowskiego uczyła parafian jak może wyglądać Orszak i pomogła w jego piewszym poprowadzeniu.

Po południowej Mszy uczestnicy w kolorowych koronach, z wielką gwiazdą i misternie wykonanymi feretronami z wyobrażeniem Aniołów, w barwnych jasełkowych strojach przeszli od kaplicy do placu pomiędzy blokami osiedla "Kwitka -1". Tam już czekały całe rodziny mieszkańców wczesniej zaproszonych przez kierownictwo osiedla. Brzmiały dynamiczne kolędy ukraińskie, polskie, hiszpańskie, angielskie, włoskie. Dzieci otrzymały koroby a rodziny publikacje parafialne z propozycjami świętowania Bożego Narodzenia i kolędami.

Była to nie pierwsze spotkanie parafii z mieszkańcami najbliższego do kaplicy osiedla. Sama kolęda ze strony parafii odbywa się na nim zgodnie z najdawniejszą tradycją - kolędnicy przychodzą do każdego domu.

Po Orzaku najmłodsi wykonawcy świętowali w pobliskim McDonaldzie.

CZYTAJ DALEJ

Papież: w dramacie pandemii Jezus mówi: „Otwórz serce na moją miłość”

2020-04-05 12:10

[ TEMATY ]

Franciszek

PAP

W dramacie pandemii Jezus mówi do każdego z nas: „Odwagi: otwórz swoje serce na moją miłość. Poczujesz pocieszenie Boga, który cię podtrzymuje” - przekonywał papież Franciszek w homilii podczas Mszy św., jaką odprawił w Niedzielę Palmową przy ołtarzu Katedry w bazylice św. Piotra w Watykanie. Zachęcił do nawiązania kontaktu „z tymi, którzy cierpią, z tymi, którzy są sami i w potrzebie”, bo „życie do niczego nie służy, jeśli nie służymy”.

Publikujemy polskie tłumaczenie papieskiej homilii:

Jezus „ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi” (Flp 2, 7). Pozwólmy się wprowadzić tymi słowami Apostoła Pawła w dni święte, gdzie Słowo Boże, jak refren, ukazuje Jezusa jako sługę: w Wielki Czwartek jest sługą umywającym uczniom nogi; w Wielki Piątek jest ukazywany jako sługa cierpiący i zwycięski (por. Iz 52, 13); a już jutro Izajasz prorokuje o nim: „Oto mój sługa, którego podtrzymuję” (Iz 42, 1). Bóg nas zbawił, służąc nam. Zazwyczaj sądzimy, że to my służymy Bogu. Nie, to On służył nam bezinteresownie, bo pierwszy nas umiłował. Trudno jest kochać nie będąc kochanym. A jeszcze trudniej służyć, jeśli nie pozwolimy, by służył nam Bóg.

W jaki sposób służył nam Pan? Oddając za nas swoje życie. Jesteśmy mu drodzy i drogo Go kosztowaliśmy. Święta Aniela z Foligno zaświadczyła, iż usłyszała od Jezusa następujące słowa: „To nie dla żartów cię pokochałem”. Jego miłość przywiodła Go do złożenia za nas siebie w ofierze, do wzięcia na siebie całego naszego zła. Bóg nas zbawił, pozwalając, by nasze zło rozpętało się nad Nim. Nie reagując, jedynie pokorą, cierpliwością i posłuszeństwem sługi, wyłącznie siłą miłości. A Ojciec podtrzymywał służbę Jezusa: nie rozgromił zła, które się na Niego zwaliło, ale podtrzymywał Jego cierpienie, aby nasze zło zostało pokonane jedynie dobrem, aby było przeniknięte na wskroś miłością. Na wskroś.

Pan służył nam do tego stopnia, że doświadczył sytuacji najbardziej bolesnych dla tego, kto kocha: zdrady i opuszczenia.

Zdrada. Jezus doznał zdrady od ucznia, który go sprzedał oraz od ucznia, który się go zaparł. Został zdradzony przez ludzi, którzy wołali „Hosanna” , a później krzyczeli: „Na krzyż z Nim!” (Mt 27, 22). Został zdradzony przez instytucję religijną, która Go niesprawiedliwie skazała i przez instytucję polityczną, która umyła sobie ręce. Pomyślmy o małych lub dużych zdradach, jakich doznaliśmy w życiu. To straszne, gdy odkrywamy, że uzasadnione zaufanie zostało zawiedzione. W głębi serca rodzi się tak wielkie rozczarowanie, że życie zdaje się już nie mieć sensu. Dzieje się tak, ponieważ rodzimy się, aby być kochanymi i aby kochać, a rzeczą najbardziej bolesną jest zdrada ze strony tych, którzy przyrzekli nam być wiernymi i bliskimi. Nie możemy sobie nawet wyobrazić, jak bolesne to było dla Boga, który jest miłością.

Spójrzmy w nasze wnętrze. Jeśli będziemy wobec siebie szczerzy, to zobaczymy nasze niewierności. Jak wiele kłamstw, obłudy i dwulicowości! Ileż dobrych intencji zdradzonych! Ileż nie dotrzymanych obietnic! Ileż postanowień się rozpłynęło! Pan zna nasze serce lepiej niż my, wie jak słabi i niestali jesteśmy, jak często upadamy, jak ciężko nam powstać i jak trudno uleczyć niektóre rany. A co uczynił, żeby wyjść nam naprzeciw, żeby nam służyć? To, co powiedział przez proroka: „Uleczę ich niewierność i umiłuję ich z serca” (Oz 14, 5). Uzdrowił nas, biorąc na siebie nasze niewierności, odpuszczając nam nasze zdrady. Abyśmy, zamiast popaść w zniechęcenie, obawiając się, że nie damy rady, mogli spojrzeć w górę na Ukrzyżowanego, przyjąć Jego uścisk i powiedzieć: „Oto moja niewierność jest tam, Ty ją wziąłeś, Jezu. Otwierasz przede mną ramiona, służysz mi swoją miłością, stale mnie wspierasz... Zatem idę naprzód!”.

Opuszczenie. Na krzyżu, w dzisiejszej Ewangelii, Jezus mówi jedno jedyne zdanie: „Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił? (Mt 27, 46). To mocne zdanie. Jezus cierpiał z powodu opuszczenia przez swoich uczniów, którzy uciekli. Ale został Mu Ojciec. Teraz, w otchłani samotności, nazwał Go po raz pierwszy imieniem ogólnym „Boże”. I zawołał do Niego „donośnym głosem” najbardziej rozdzierające „dlaczego?”: „Dlaczego także i Ty mnie opuściłeś?”. Są to w istocie słowa Psalmu (por. 22, 2): mówią nam one, że Jezus również zaniósł w modlitwie najskrajniejszą rozpacz. Ale faktem jest, że jej doświadczył: doświadczył największego opuszczenia, o którym świadczą Ewangelie, cytując Jego oryginalne słowa: „Elì, Elì, lemà sabactàni?”.

Po co to wszystko? Po raz kolejny - by nam służyć. Bo kiedy czujemy się przyparci do muru, kiedy znajdujemy się w ślepej uliczce, bez światła i bez wyjścia, kiedy wydaje się, że nawet Bóg nie odpowiada, pamiętajmy, że nie jesteśmy sami. Jezus doświadczył całkowitego opuszczenia, sytuacji najbardziej Jemu obcej, aby być w pełni solidarnym z nami. Uczynił to dla mnie, dla ciebie, żeby ci powiedzieć: „Nie lękaj się, nie jesteś sam. Doświadczyłem w pełni twojej rozpaczy, aby być zawsze u twego boku”. Oto jak dalece Jezus nam służył, zstępując w otchłań naszych najokrutniejszych cierpień, aż po zdradę i opuszczenie. Dzisiaj, w dramacie pandemii, w obliczu tak wielu pewników, które się rozpadają, w obliczu wielu zdradzonych oczekiwań, w poczuciu opuszczenia, które ściska nam serce, Jezus mówi do każdego z nas: „Odwagi: otwórz swoje serce na moją miłość. Poczujesz pocieszenie Boga, który cię podtrzymuje”.

Drodzy bracia i siostry, co możemy uczynić przed Bogiem, który służył nam aż po doświadczenie zdrady i opuszczenia? Możemy nie zdradzić tego, do czego zostaliśmy stworzeni, nie porzucić tego, co się liczy. Jesteśmy na świecie, aby miłować Jego i innych ludzi. Reszta przemija, a to zostaje. Przeżywany przez nas dramat pobudza nas, by brać na serio to, co jest poważne, by nie zagubić się w rzeczach błahych; do ponownego odkrycia, że życie do niczego nie służy, jeśli nie służymy. Ponieważ życie jest mierzone miłością. Tak więc, w tych świętych dniach, w domu, stajemy przed Krucyfiksem, będącym miarą miłości Boga do nas. Przed Bogiem, który służy nam do tego stopnia, że daje życie, prośmy o łaskę, by żyć, aby służyć. Spróbujmy nawiązać kontakt z tymi, którzy cierpią, z tymi, którzy są sami i w potrzebie. Pomyślmy nie tylko o tym, czego nam brakuje, ale o dobru, które możemy uczynić.

„Oto mój sługa, którego podtrzymuję”. Ojciec, który podtrzymywał Jezusa w Męce, zachęca także i nas do służby. Z pewnością miłowanie, modlitwa, przebaczanie, zatroszczenie się o innych, zarówno w rodzinie, jak i w społeczeństwie, może kosztować. Może się wydawać, że jest to droga krzyżowa. Ale droga służby jest drogą zwycięską, która nas zbawiła i która ocala nasze życie. Chciałbym to powiedzieć szczególnie młodym, w tym Dniu, który od 35 lat jest im poświęcony. Drodzy przyjaciele, spójrzcie na prawdziwych bohaterów, którzy w tych dniach się ujawniają: nie są to ci, którzy mają sławę, pieniądze i sukcesy, ale ci, którzy dają siebie, aby służyć innym.

Poczujcie się wezwani, by postawić na szali wasze życie. Nie bójcie się poświęcić go dla Boga i dla innych, zyskacie na tym! Ponieważ życie jest darem, który otrzymujemy dając siebie. Dlatego też, że największą radością jest powiedzenie „tak” dla miłości, bez „jeśli” czy „ale”. Tak jak Jezus uczynił to dla nas.

CZYTAJ DALEJ

Rekolekcje wielkopostne dla prawników online

2020-04-06 14:58

[ TEMATY ]

prawnik

Kaspars Grinvalds/fotolia.com

Sytuacjom granicznym poświęcone są rekolekcje wielkopostne dla prawników prowadzone w wersji online. Od Niedzieli Palmowej do Wielkiego Wtorku o godz. 19.30 konferencje głosi o. prof. Jan Andrzej Kłoczowski OP.

Na rekolekcje zaprasza Naczelna Rada Adwokacka, Okręgowa Rada Adwokacka w Krakowie oraz Duszpasterstwo Prawników Archidiecezji Krakowskiej. Pierwszego dnia tematem rozważań było hasło „Sytuacja graniczna to czas próby”. Na poniedziałek zaplanowano „Jezus - Bóg stał się Hiobem”, a na wtorek „Nadzieja... nie ma?”.

Transmisje rekolekcji są prowadzone z kapitularza klasztoru Ojców Dominikanów w Krakowie na kanale YouTube Adwokatury Polskiej pod adresem: https://www.youtube.com/channel/UCnhl-3QG96jSWwqIa4e-rVw )

Uczestnicy rekolekcji usłyszą także Jerzego Trelę, aktora Starego Teatru w Krakowie, który będzie recytował m.in. „Litanię do Ducha Świętego” Romana Brandstaettera i Psalm 91 w tłumaczeniu Jana Kochanowskiego.

Rekolekcjom towarzyszy muzyka z nagrań wykonanych staraniem Naczelnej Rady Adwokackiej poświęconych Prezes NRA Joannie Agackiej Indeckiej – In memoriam. Prof. Andrzej Białko wykona m.in. chorały Jana Sebastiana Bacha i Johannesa Brahmsa, a trzeciego dnia suplikacje „Święty Boże” Mieczysława Surzyńskiego.

Słowo wstępu głoszą: Duszpasterz Prawników Archidiecezji Krakowskiej ks. dr Marcin Wolczko oraz pomysłodawca i organizator przedsięwzięcia adw. Stanisław Kłys.

Duszpasterstwo Prawników Archidiecezji Krakowskiej od czasów kard. Karola Wojtyły organizuje rekolekcje wielkopostne w kościele Sióstr Bernardynek. Tradycyjnie, oprócz słuchania i rozważania Słowa Bożego, są połączone z obcowaniem ze sztuką.

CZYTAJ DALEJ
E-wydanie
Czytaj Niedzielę z domu

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję