Reklama

„KTÓŻ JAK BÓG…”

Europa zdradza chrześcijan

2013-02-12 08:53

Niedziela Ogólnopolska 7/2013, str. 3

[ TEMATY ]

chrześcijaństwo

Europa

BOŻENA SZTAJNER

Drodzy Polscy Katolicy, Bracia Chrześcijanie! Znaleźliśmy się w sytuacji bardzo trudnej i wyjątkowej. Oto w polskim parlamencie pojawiają się przedziwne propozycje. Ich nazwa z pozoru jest niewinna: „związki partnerskie”. W rzeczywistości chodzi jednak nie tylko o usankcjonowanie prawne osób żyjących w tzw. wolnych związkach, ale o związek dwóch mężczyzn albo dwóch kobiet. Jest to absolutne zaprzeczenie biologii, a więc prawa naturalnego. Dla nas, ludzi Dekalogu, stanowi to uderzenie w istotę Bożego objawienia. Musimy jednak usłyszeć Boga, który powiedział: „Jam jest Pan, Bóg twój” (por. Wj 20). Po tych słowach w Biblii znajdują się Boże przykazania, które w wersji nas obowiązującej trzeba dziś przypomnieć:

1. Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną.

2. Nie będziesz brał imienia Pana Boga twego nadaremno.

Reklama

3. Pamiętaj, abyś dzień święty święcił.

4. Czcij ojca swego i matkę swoją.

5. Nie zabijaj.

6. Nie cudzołóż.

7. Nie kradnij.

8. Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu twemu.

9. Nie pożądaj żony bliźniego twego.

10. Ani żadnej rzeczy, która jego jest.

Będziesz miłował Pana, Boga twego, całym sercem swoim, całą duszą swoją, ze wszystkich myśli swoich, a bliźniego swego jak siebie samego.

Wszyscy uczymy się tych prostych nakazów Dekalogu, które jako ludzie wierzący powtarzamy od naszej młodości. Uczył się ich premier Donald Tusk, a także prezydent Bronisław Komorowski, uczyli się ich parlamentarzyści. Prawie cała Polska zna Dekalog na pamięć. Ten święty tekst znają i szanują Żydzi.

Dzisiaj jesteśmy świadkami uderzenia w te święte zasady. Zaatakował je Janusz Palikot i jego ruch oraz ich zwolennicy. Występują przeciwko Bogu, Dekalogowi i odwiecznemu prawu, danemu przez samego Boga.

Musimy zdawać sobie sprawę z tego, co się dzieje w ojczyźnie. Na naszych oczach przekłamuje się podstawowe treści, pojęcia i wartości. Na szczęście Konstytucja RP staje jeszcze na straży tych wartości, mówi, że małżeństwo jest to związek kobiety i mężczyzny. A teraz to wszystko staje się zagrożone. Nawet niektórzy ludzie z doktoratami podpisują apele przeciwko posłance, która wypowiedziała się na temat spraw oczywistych. Pytam tych wszystkich, także tych, którzy określają się jako uczeni, gdzie znajduje się świat wartości opartych na prawie natury, prawie biologii? Jego miejsce zajmują nowoczesne filozofie, wyrosłe z ducha nurtów ateistycznych, ducha bolszewickiego, a przedtem z antysemickiej filozofii Marcina Lutra. Potem znalazły się one w ideach rewolucji francuskiej, która przyczyniła się do wymordowania tysięcy ludzi, że nie wspomnę o rewolucji bolszewickiej, która wykrwawiła miliony. Na śmierć poszli ci, którzy mówili, że wierzą w Boga. Konsekwencją filozofii ateistycznych były obozy koncentracyjne - dzieło ludzi, którzy odrzucili Boga i Dekalog.

Zatem przychodzi rewolucja, która nie ma dzisiaj w ręku toporów ścinających głowy, jest jednak równie groźna, jak ta we Francji, w Rosji i w Niemczech. Nie można w tym kontekście pominąć także Mao Tse-tunga w Chinach czy Fidela Castro na Kubie. Ci ludzie są zakorzenieni w ateizmie, w odrzuceniu Bożego porządku i prawa.

Zagrożenie jest wielkie. Europa zdradza chrześcijaństwo, bardzo daleko zabrnęła w poszukiwaniu przyjemności, doprowadziła do tego, że w ustawodawstwach europejskich panuje idea zabijania ludzi nienarodzonych. Aborcja jest prawem Europy. Nasz kontynent poszedł za wskazaniami Lenina i innych bezbożników. W niektórych krajach europejskich zabija się ludzi starych, chorych, niedołężnych. Na Starym Kontynencie, w krajach, gdzie jest dozwolona eutanazja, ludzie boją się iść do szpitala czy do domu opieki, bo wiedzą, że tam mogą zostać zabici.

Trzeba o tym wiedzieć w wolnej Polsce. Jesteśmy zagrożeni bezbożną filozofią i prawem uchwalonym przeciwko prawu naturalnemu i Bożemu rękami ludzi, którzy nie mają w swoim sercu Boga. Chrześcijanie muszą działać razem, zdobyć się na chrześcijańską solidarność. Wiemy, że w 1980 r. pokazała ona wielką moc i siłę, pokonała komunizm w Europie. Dzięki Solidarności i polskiemu Papieżowi Europa wyswobodziła się ze szponów komunizmu, bez wystrzału, rozlewu krwi i atomu. A dzisiaj szatan chce osaczyć Europę swoimi pazurami, wprowadzając bezbożne prawa. Królestwo Lucyfera każe w państwach chrześcijańskiej Europy wprowadzać bezbożnictwo i porządek przeciwny Dekalogowi. Doszło do tego, że chrześcijańscy filozofowie, a nawet niektórzy teologowie nie w pełni akcentują moc Dekalogu wypisanego na tablicach Mojżeszowych. W rozmowach chrześcijańskich powołujemy się na filozofów i myślicieli, którzy są ateistami czy odgradzają się od myśli chrześcijańskiej, i oni stają się, nawet na krótko, autorytetami.

Zapominamy, że istnieje najwyższy Autorytet żyjącego Boga. Bóg powiedział do Mojżesza: Jestem Tym, Który Jest (por. Wj 3,14). Nie musimy tego udowadniać, bo skoro my jesteśmy, skoro jest każdy z nas, są miliony ludzi, jest świat i jego porządek, mamy do czynienia z mikro- i makrokosmosem, z porządkiem funkcjonującym we wszechświecie - to trzeba uznać, że jest Istota Najwyższa, porządkująca wszystko. Pan Bóg objawił się najpierw w Starym Testamencie, a w pełni w osobie Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela, i ciągle mówi do nas przez słowo Pisma Świętego Starego i Nowego Testamentu, przez Kościół, w którym jest obecny Duch Święty. Najkrócej mówiąc, jest to nasze chrześcijańskie spojrzenie wiary w Boga, Który Jest, któremu należy się najwyższe uznanie i uszanowanie. Jako stworzeni na obraz i podobieństwo Boże nie możemy przechodzić obojętnie wobec bluźnierczej postawy niektórych ludzi mających polskie paszporty, wobec bluźnierstwa sączącego się w mediach - w prasie, radiu, telewizji, Internecie. Nienawiść skierowana przeciwko Bogu i Kościołowi jest wielkim grzechem. Jesteśmy obarczeni grzechem bluźnierstwa przeciwko Bogu i temu wszystkiemu, co Bóg objawił.

Dlatego nie możemy dłużej trwać w inercji, zapomnieniu, w bezczynności. Ludzie wierzący, chrześcijanie, muszą wiedzieć, że w naszej ojczyźnie Bogu dzieje się krzywda. Trzeba Go przepraszać i prosić o miłosierdzie. Niech Bóg miłosierny zlituje się nad nami - niech przyjdzie ze swoją miłością miłosierną.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Chrzcić czy też nie?

2020-01-08 08:09

Niedziela zamojsko-lubaczowska 2/2020, str. VII

[ TEMATY ]

chrześcijaństwo

chrzest

dziecko

Grażyna Kołek/Niedziela

W mediach, życiu społecznym a nawet rodzinnym coraz częściej wraca temat zasadności chrztu świętego.

Potrzebny czy też nie? A może lepiej poczekać, aż dziecko dorośnie i samo wybierze, w co lub w kogo chce wierzyć? Coraz częściej także młode małżeństwa i tak zwane związki partnerskie nie decydują się na ochrzczenie dziecka, próbując pokazać w ten sposób swoje odłączenie się od Kościoła a także bunt względem jego praktyk. Należy to potraktować jako znaki czasu, w których my, jako chrześcijanie, nie do końca potrafimy naszym najbliższym wyjaśnić sens chrztu świętego. To nie jest tylko inicjacja życia chrześcijańskiego. Teoretycznie tak, ale znacznie ważniejsze jest to, czego nie widzimy, a mianowicie samego Chrystusa, który biorąc maleństwo w swoje przebite ręce, obiecuje życie wieczne w szczęśliwości, wieczną opiekę i miłość, które nigdy się nie skończą. A co ważniejsze – On obietnicy dotrzymuje.

Po co już chrzcić maleńkie dzieci? Pomijając sytuacje chorobowe, każda matka i każdy rodzic chciałby dla swojego dziecka wszystkiego, co najlepsze. Uchyliłby nieba, żeby było szczęśliwe, bezpieczne, miało zapewnioną dobrą przyszłość i żyło w miłości. To wszystko jest możliwe tylko wtedy, gdy się jest przytulonym do Chrystusa. Nikt wcześniej za mnie nie oddał życia i nikt w przyszłości nie będzie w stanie tak się dla mnie poświęcić jak On. Mój chrzest rozpoczął najpiękniejszą i najbardziej niezwykłą podróż w życiu. Strasznie boli mnie fakt, gdy słyszę rodziców mówiących, że chrzest nie jest w niczym potrzebny. Jak zatem żyć szczęśliwie bez przekonania, że ktoś mnie kocha pomimo wszystko? Jak nie popaść w depresję, gdy mam świadomość, że nie ma nikogo, kto wybaczyłby mi każdą „głupotę”, do jakiej jestem zdolny? Jak dzielić się szczęściem, gdy wiem, że wieczność nie należy do mnie? Coraz częściej odchodzimy od Kościoła, a tym samym od Chrystusa. Nie pozbawiajmy dzieci tego szczęścia, które potem da pocałunek Boga w Najświętszym Sakramencie.

CZYTAJ DALEJ

Łomża: uroczystości pogrzebowe bp. Stanisława Stefanka

2020-01-23 14:16

[ TEMATY ]

biskup

śmierć

twitter.com

Uroczystości pogrzebowe bp. Stanisława Stefanka odbyły się w czwartek w Łomży. - Dałeś się poznać jako obrońca prawdy i życia, promotor wiary, małżeństwa i rodziny oraz wartości religijnych i narodowych - mówił w homilii o śp. biskupie seniorze łomżyńskim bp Ignacy Dec. Zmarły 17 stycznia hierarcha został pochowany w tamtejszej katedrze św. Michała Archanioła.

W świątyni na uroczystościach pogrzebowych zgromadzili się licznie mieszkańcy miasta i członkowie lokalnych wspólnot katolickich, obecni byli przedstawiciele władz samorządowych i parlamentarzyści.

Mszy świętej pogrzebowej przewodniczył abp Stanisław Gądecki, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski i metropolita poznański. We wstępie do liturgii przypomniał życiorys Zmarłego oraz jego zasługi dla diecezji łomżyńskiej i aktywność w ramach Konferencji Episkopatu Polski.

Bp Stefanek zorganizował m.in. w dawnym budynku seminarium duchownego Bursę Szkolną dla młodzieży, powołał do istnienia diecezjalne Radio Nadzieja oraz Muzeum Diecezjalne. Przez wiele lat z jego inicjatywy funkcjonował Katolicki Ośrodek Adopcyjny w Łomży. Biskup otworzył też istniejące do dzisiaj Okno Życia.

Ważnym wydarzeniem w czasie jego posługi było przeprowadzenie I Synodu Diecezji Łomżyńskiej, wskazującego kierunki pracy dla lokalnego Kościoła.

Śp. bp Stefanek aktywnie uczestniczył w pracach Episkopatu Polski. Był członkiem Komisji ds. Rodziny, Komisji ds. Misji, Komisji ds. Zakonnych i Komisji ds. Liturgii. W 1993 r. został członkiem Papieskiej Rady ds. Rodziny.

Homilię wygłosił biskup świdnicki Ignacy Dec. Nawiązując do Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian, zaznaczył, że w życiu i śmierci należymy do Boga. - Nasz Zbawiciel przychodzi po swoich, którzy w niego uwierzyli i Mu zaufali, pokochali Go i dla Niego tu żyli. Przychodzi, by ich przeprowadzić przez bramę śmierci do nowego życia. To Bóg nam wybiera godzinę tego przyjścia, tak jak nam wybrał godzinę naszego poczęcia i przyjścia na świat - mówił bp Dec.

"Jesteśmy przekonani, że ta godzina Jego przyjścia jest dla nas odpowiednia, chociaż nam wydaje się, że jest ona niekiedy przedwczesna i niespodziewana. W Słowie Bożym znajdujemy ukojenie, gdy drążą nas pytania: dlaczego już? Dlaczego tak? A dzisiaj pytamy, dlaczego taki piękny biskupi kwiat został już wycięty z ogródka polskiego Episkopatu?" - zastanawiał się kaznodzieja.

Podziękował także Bogu za to, co poprzez posługę bp. Stefanka, zostawił w sercach poszczególnych ludzi. Przypomniał, że powołanie kapłańskie ks. Stefanka ukształtowało się w Towarzystwie Chrystusowym, a posługa naukowo-dydaktyczna na katolickich uczelniach: Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Młody kapłan szedł śladem abp. Kazimierza Majdańskiego, który zaszczepił w nim miłość do małżeństwa i rodziny.

Bp Dec podkreślił, że w długoletniej aktywności dydaktycznej oraz posłudze biskupiej bp. Stefanka jego współpracownicy wskazywali na wielki talent kaznodziejski Zmarłego.

- Tak wiele wygłosiłeś homilii, kazań, konferencji i rekolekcji do różnych grup społecznych, kapłanów, sióstr zakonnych, małżonków, rodziców, parlamentarzystów. Twoje kazania bazowały na Piśmie Świętym i nauce Kościoła, były ozdabiane mocnymi, dobrze dobranymi przykładami z codziennego życia małżeńskiego i rodzinnego. Były wypowiadane z wielką pasją i poruszały wiernych. Dziś Twoje usta zamilkły, ale ślady Twoich wystąpień pozostały w naszych sercach - powiedział bp Dec.

"Gdy zamknęła się książka Twojego ziemskiego, w oparciu o to, czego doświadczyliśmy i co o Tobie mówią i piszą w mediach katolickich, możemy powiedzieć, że byłeś prawym człowiekiem, autentycznym chrześcijaninem, prawdziwym ojcem, bratem, pasterzem i przyjacielem każdego człowieka. Dałeś się poznać jako obrońca prawdy i życia, promotor wiary, małżeństwa i rodziny oraz wartości religijnych i narodowych" - podkreślił bp Ignacy Dec.

Depesze kondolencyjne w związku ze śmiercią bp. Stanisława Stefanka przesłali m.in. prezydent RP Andrzej Duda, nuncjusz apostolski w Polsce abp Salvatore Pennacchio, kard. Gerhard L. Mueller, prymas Polski abp Wojciech Polak oraz arcybiskupi metropolici i biskupi, a także marszałek Sejmu Elżbieta Witek i rektorzy uczelni wyższych.

W imieniu Towarzystwa Chrystusowego zmarłego współbrata pożegnał ks. Krzysztof Olejnik. Krótkie słowo pożegnania wygłosił także o. Tadeusz Rydzyk, dyrektor Radia Maryja.

Ordynariusz łomżyński bp Janusz Stepnowski zachęcił w niedawnym liście do diecezjan, aby uwzględniając wrażliwość śp. bp. Stanisława Stefanka na sprawy związane z obroną życia i rodziny, zamiast kwiatów złożyć ofiarę przeznaczoną na Fundusz Obrony Życia.

Stanisław Stefanek urodził się 7 maja 1936 r. w Majdanie Sobieszczańskim. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk. abp. Antoniego Baraniaka 28 czerwca 1959 w Poznaniu w Towarzystwie Chrystusowym. Sam wspominał, że powołanie do służby kapłańskiej czuł od dziecka. Już jako 13-latek wstąpił do Niższego Seminarium Duchownego Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej w Ziębicach koło Wrocławia. Mówił, że od samego początku czuł na sobie „ciężar wyboru”, ale w tym wszystkim pomagała mu gorąca modlitwa matki. Rodzice byli dla niego największym autorytetem.

Pobyt w seminarium ożywił zamiłowanie kleryka do Biblii. - Pismo Święte stało się moim życiem – wspominał bp Stefanek. Dlatego tuż po święceniach kapłańskich ks. Stefanek rozpoczął studia w sekcji antropologii biblijnej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1965 r. obronił pracę magisterską pt. „Pascha w najstarszych tradycjach biblijnych”. Tytuł doktora teologii otrzymał po obronie rozprawy pt: „Mowy Balaama w reinterpretacji prorockiej”.

Biskupia droga ks. Stefanka rozpoczęła się w Szczecinie – 4 lipca 1980 r. został mianowany biskupem pomocniczym w Szczecinie, a 24 sierpnia tego roku został konsekrowany przez biskupa szczecińsko-kamieńskiego Kazimierza Majdańskiego w katedrze szczecińskiej.

26 października 1996 r. został mianowany przez papieża Jana Pawła II biskupem łomżyńskim. Uroczysty ingres do katedry łomżyńskiej odbył 17 listopada 1996 r. Po ukończeniu 75. roku życia przeszedł na emeryturę 11 listopada 2011 r. Jego dewizą biskupią były słowa: „In omnibus Christus” (We wszystkim Chrystus).

Podczas swej posługi szczególną troską otoczył rodzinę – przez wiele lat był członkiem Papieskiej Rady ds. Rodziny, a także członkiem Rady Episkopatu Polski ds. Rodziny. Do roku 2007 r. przez dwie kadencje kierował pracami tego gremium.

Od 1972 r. był nauczycielem akademickim w ATK w Warszawie, prowadził zajęcia z zakresu teologii biblijnej, małżeństwa i rodziny. Przez ponad 30 lat związany był z Instytutem Studiów nad Rodziną w Łomiankach, w latach 1993-2010 był dyrektorem tej placówki, która obecnie jako Wydział Nauk o Rodzinie należy do struktur Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.

Zmarł 17 stycznia w szpitalu w Lublinie. Miał 83 lata.

CZYTAJ DALEJ

Biuro prasowe archidiecezji krakowskiej wyraża głębokie ubolewanie z powodu kontrowersyjnego plakatu na Dzień Islamu

2020-01-23 21:00

plakat

"W związku z plakatem przygotowanym przez Radę ds. Dialogu Ekumenicznego i Międzyreligijnego Archidiecezji Krakowskiej na 20. krakowski Dzień Islamu w Kościele katolickim, przedstawiającym na pierwszym planie krajobraz muzułmańskiego miasta, zdominowanego przez półksiężyce, a jedynie w jego tle Kościół Mariacki w Krakowie pozbawiony krzyża, wyrażamy głębokie ubolewanie.

Pragniemy podkreślić, że Arcybiskup Marek Jędraszewski w liście skierowanym dnia 6 stycznia br. do społeczności muzułmańskiej w Krakowie napisał, iż „pokojowe współistnienie pomimo różnic” to wielowiekowe doświadczenie krakowian. Ten pokój należy budować na prawdzie i poszanowaniu symboli religijnych, czemu dał wyraz Metropolita Krakowski podczas swojej podróży solidarności do Syrii w grudniu ubiegłego roku. Temu też dziełu budowania pokoju winny służyć Dni Islamu w Kościele katolickim."

Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję