Reklama

Jednostronicowa Ewangelia

2013-03-25 12:11

Mariusz Książek rozmawia z ks. Zbigniewem Dudkiem
Niedziela Ogólnopolska 13/2013, str. 16-19

JANUSZ ROSIKON/©ROSIKONPRESS/STURP: "ŚWIADKOWIE PRAWDY", "OBLICZE PRAWDY"

MARIUSZ KSIĄŻEK: - Znany jest Ksiądz z oryginalnych rekolekcji prowadzonych w całej Polsce. Głównym ich tematem jest Całun Turyński...

KS. ZBIGNIEW DUDEK SSP: - Całunem Turyńskim zajmuję się od 1998 r. Na Kapitule Towarzystwa Świętego Pawła w 1997 r. prof. Aldo Guareschi - naukowiec z Uniwersytetu Turyńskiego, specjalista zajmujący się Całunem Turyńskim - miał wykłady dla ojców kapitulnych - paulistów z Polski i całego świata. Często pisał on artykuły o Całunie Turyńskim, publikowane przez tygodnik katolicki we Włoszech „Famiglia Cristiana”. Jako pierwszy zrobił kopię Całunu Turyńskiego w skali 1:1 metodą komputerowo-fotograficzną. Podczas wykładów kopia ta była prezentowana. Po kapitule nasz prowincjał - ks. Tomasz Lubaś poprosił generała Towarzystwa Świętego Pawła, aby ta kopia, która służyła jako przedmiot wizualny, została przekazana polskim paulistom. Ksiądz generał się zgodził i od 1998 r. pauliści polscy mają tę kopię. Prowadzę rekolekcje, właśnie pokazując tę pierwszą kopię - protoplastę wszystkich innych kopii. W Polsce jest ich 49.

Przeczytaj także: Trwają zapisy na oglądanie Całunu Turyńskiego

Główną myślą rekolekcji związanych z Całunem Turyńskim jest przekazanie wiadomości o Jezusie Chrystusie. W Roku Wiary trzeba powracać do źródeł wiary i uznawać, że jednym ze źródeł są relikwie, szczególnie Pana Jezusa. Największą relikwią chrześcijańską jest płótno pogrzebowe, w które zostało owinięte ciało Pana Jezusa po zdjęciu z krzyża, mające na sobie plamę krwi, która jest tak zharmonizowana i tak wycieniowana, że pokazuje wszystkie elementy męki Pana Jezusa.

- Na czym polega istota Całunu?

- W czasie rekolekcji pokazuję najpierw, jak czytać tę jednostronicową Ewangelię, napisaną krwią i potem Jezusa Chrystusa. Prezentuję wtedy całą tę zharmonizowaną plamę krwi, rozstawioną w kościele. Podkreślam, że obraz ten nie jest namalowany, nie ma tu żadnych farb czy olejów. To jest bardzo ważne, bo ludzie często pytają mnie, dlaczego to jest źle namalowane. To jest plama krwi, która była na stronie zewnętrznej, na ciele Pana Jezusa, i odbiła się w formie negatywu fotograficznego podczas zmartwychwstania. W czasie zmartwychwstania, kiedy Pan Jezus przenikał przez te płótna, eksplozja niezidentyfikowanych naukowo promieni światła i ciepła, która wystraszyła żołnierzy, naświetliła na tym prześcieradle jak na kliszy fotograficznej negatyw fotograficzny z krwi, potu, mirry i aloesu. Kiedy w 1898 r. adwokat zajmujący się fotografią - Secondo Pia zrobił pierwsze zdjęcie Całunu, zauważył, że ta plama jest negatywem fotograficznym, z którego można zrobić zdjęcie pozytywowe Pana Jezusa. Stąd też pierwsze zdjęcie twarzy Pana Jezusa mamy z 1898 r. Całun to quasi-negatyw, bo jak się robi zdjęcie, to podczas wywoływania negatywu powstaje pozytywowy obraz człowieka z Całunu. Ten moment wychwytuje profesjonalista i pokazuje w pozytywie.

- Czy dziś można z pewnością powiedzieć, że Całun Turyński to autentyczne płótno pogrzebowe z czasów Pana Jezusa?

- W dzisiejszym czasie żadna nauka nie może dać pewności. Ale słynna praca analityczna amerykańskiego matematyka, który na podstawie sytuacji, w jakich był zamordowany Pan Jezus, wykorzystując rachunek prawdopodobieństwa, napisał, że prawdopodobieństwo, iż na Całunie nie może być Jezus, wynosi 1:200 mld. A więc prawdopodobieństwo naukowe, że na Całunie jest wizerunek Chrystusa, jest właściwie bliskie pewności.

- Co na temat autentyczności Całunu mówią choćby niektóre badania naukowe?

- Podczas badań naukowych w Orsay w 1997 r. w wyniku zastosowania cyfrowych metod przetwarzania obrazów potwierdzono istnienie dwóch ciemnych pasów zawierających napisy. Musiały być one niewidoczne w średniowieczu, skoro w żadnym z opisów Całunu, które zachowały się z tamtych czasów, nie wspomina się o nich. Paleografowie uważają, że pochodzą one z pierwszych wieków po Chrystusie. W prawym, pionowym pasie większego U widnieje napis „Nnazapeones”, czyli Nazarejczyk. W pasie wewnętrznym, także po prawej stronie, jest napis „INNECE” - skrót od „in necem” - na okrutną śmierć skazany. Po lewej stronie większego U - grecki wyraz, określający twarz, cień, co znaczy: twarz ledwie widoczna. W wewnętrznym U przy policzku - napis: „SPEŁNIAM OFIARĘ”, zaś w okolicy podbródka - fragment imienia JEZUS. Wreszcie nad czołem czytamy dwa znaki: IC - skrót imienia Jezus Chrystus. Odkrycie to ma wielkie znaczenie, jeśli napisy pochodzą z pierwszych wieków po Chrystusie. Całun nie mógł więc powstać w średniowieczu, kiedy znaków tych już nie dostrzegano. Wiele relikwii podpisywano, żeby nie było wątpliwości, że to było płótno pogrzebowe Chrystusa.
Z kolei słynny detektyw i biolog z Bazylei Max Frei-Sulzer zastosował metodę, dzięki której na podstawie pyłków i kurzów znalezionych na ubraniu np. morderców udowodnił, że płótno było w pomieszczeniu, gdzie nastąpiła zbrodnia. A więc Całun Turyński - jeżeli jego historia jest taka, jaką znamy z dokumentów historycznych - powinien zawierać jakieś kurze, pyłki i nasionka z miejsc, w których był dłuższy czas. Za pozwoleniem Kościoła Frei-Sulzer wyssał z Całunu ok. 20 tys. pyłków, kurzów i nasion, potem rozpoczął badanie pod mikroskopem elektronowym każdego elementu. Zidentyfikował ok. 70 nasion roślin, z których ok. 40 rośnie w Europie Zachodniej, bo Całun był długi czas właśnie tam. Pozostałe nasiona zidentyfikował w czasie podróży szlakiem, gdzie według dowodów historycznych Całun znajdował się na przestrzeni wieków. Pojechał na kilka okresów kwitnienia do Jerozolimy, do Edessy, do Aten, bo tam też był przewieziony Całun, potem do Europy Zachodniej. I tam w ciągu kilku lat znalazł rośliny, których nasiona znaleziono w Całunie, a które rosną tylko i wyłącznie w rejonach tych miast. Dwie z tych roślin rosną na obecnym cmentarzu muzułmańskim, w miejscu starych murów świątyni jerozolimskiej. To jest po prostu niesamowite.
Udowodniono także naukowo, że twarz z Całunu Turyńskiego jest w 100 proc. matematycznie i graficznie twarzą z Chusty w Manoppello. Zarówno na Całunie, jak i na Chuście z Manoppello widoczny jest spuchnięty czubek nosa, pęknięcie kości chrząstkowej, w połowie wysokości nosa jest pęknięte lewe nozdrze, spuchnięte są okolice nadbrwiowe, spuchnięta warga dolna i górna, spuchnięty jest prawy policzek, czyli pęknięcie łuku jarzmowego. To, co widzimy na Całunie Turyńskim, to już zdrowiejące odbicie zmartwychpowstającej twarzy Pana Jezusa z Chusty z Manoppello. Nałożenie twarzy z Manoppello na twarz z negatywu turyńskiego daje nam 23 punkty styczne, które świadczą o tym, że matematycznie i graficznie jest to twarz tego samego człowieka.
Całun Turyński był w 1988 r. badany przez dwóch naukowców, pracowników NASA - Jacksona i Jumpera. Odkryli oni, że odbicie Jezusa z Nazaretu na Całunie Turyńskim jest w przestrzeni trójwymiarowej - ponieważ wizerunek Pana Jezusa jest zaokrąglony, nie ma krawędzi, gdzie kończy się ciało, a zaczyna powierzchnia, i widzimy, że ciało ginie na tle tego prześcieradła. To jest przestrzeń trójwymiarowa. Pan Jezus został zakodowany w plamie krwi, która w XIX wieku została nazwana negatywem fotograficznym, a pod koniec XX wieku - przestrzenią trójwymiarową. Chcąc w pełni zobaczyć wizerunek Chrystusa na Całunie Turyńskim, trzeba założyć okulary do filmów trójwymiarowych 3D.

- Czy teraz są prowadzone jakieś badania Całunu?

- Całun Turyński jest badany cały czas, począwszy od pierwszego wykonanego zdjęcia. Powstała cała nauka - sindologia, czyli nauka o Całunie Turyńskim. W XX wieku rozwinęła się ona do takich rozmiarów, że w bibliotece znajduje się przeszło 80 tys. pozycji naukowych. Dają one odpowiedzi pozytywne na wszelkie wątpliwości i negatywne opinie wypływające od naukowców kwestionujących autentyczność Całunu Turyńskiego. Istnieje ok. 390 hipotez na temat autentyczności Całunu wzajemnie się wykluczających - nie musimy ich obalać, bo one same nawzajem się wykluczają.

- Czy dla Księdza Całun Turyński jest dowodem na zmartwychwstanie Pana Jezusa?

- Tak. Dla mnie Całun Turyński jest dowodem na zmartwychwstanie Pana Jezusa. Dlaczego? Bo powstał w chwili zmartwychwstania i od tej pory dokumenty historyczne pisane, mimo że wiele z nich zostało zniszczonych, pokazują nam, iż istnieje wiedza Kościoła na temat tej relikwii, wiemy, gdzie ona jest przechowywana, i wiemy, że zawsze o tej relikwii mówi się jak o wizerunku Chrystusa nie ręką ludzką uczynionym. I tak było na całym szlaku wędrówki Całunu, od początku: na pierwszym przystanku w Edessie (obecnie miasto Sanliurfa), potem, od 944 r., w cesarskiej kaplicy w Konstantynopolu. Dalej mamy już dokładną historię, ponieważ pod koniec XIV wieku Całun znajduje się w Chambéry i w Turynie, w królewskiej rodzinie sabaudzkiej, która do współczesnych czasów była jego właścicielem. W 1983 r. umiera ostatni potomek rodziny sabaudzkiej Umberto II, zdetronizowany po II wojnie światowej król Włoch przekazał Całun Turyński papieżowi jako nowemu pełnoprawnemu właścicielowi, pod dwoma wszak warunkami: że Całun na zawsze pozostanie w Turynie i że zawsze Całun będzie nazywał się „Turyński”, ponieważ tu była stolica królewskiej rodziny sabaudzkiej.
Nasza wyobraźnia nieświadomie uformowana jest przez główne rysy Syna Człowieczego z Całunu Turyńskiego, a Całun spełnia funkcję kontrolną wszystkich wieków wyobraźni dotyczącej twarzy Pana Jezusa. I to jest niesamowite, że twarz Pana Jezusa nie jest po prostu zmyślona. Pierwsze wyobrażenia twarzy Pana Jezusa powstały już na przełomie III i IV wieku w formie ikon, ikony promieniują wyobrażeniem, z tym że piszący ikonę pomylił się i spuchniętą brodę uznał za bardzo gęsty zarost. Pan Jezus miał brodę, ale rzadszą, ładną brodę.
Całun to cichy, niemy świadek śmierci i zmartwychwstania Pana Jezusa, jak powiedział Jan Paweł II podczas jednej z wizyt w Turynie, oglądając tę niezwykłą relikwię. Tak wyglądał Pan Jezus w chwili śmierci i tak wyglądał w chwili zmartwychwstania.

Tagi:
Wielki Post całun turyński

Miłość bez miary

2019-04-10 10:28

Ks. Tomasz Zmarzły
Edycja sosnowiecka 15/2019, str. I

TZ
Ilustracja z Mszału Rzymskiego

Wielki Post dobiega końca. To był szczególny czas podążania za Chrystusem dźwigającym krzyż i prowadzącym nas do Zmartwychwstania. Jezus mówi: „Kto nie nosi swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem” (Łk 14, 27). Św. Jan Paweł II mówił, że miłości bez krzyża się nie znajdzie, krzyża bez miłości nie uniesie. Każdy inaczej przeżywał tę wyjątkową czterdziestodniową wędrówkę.

– Każdego roku wyczekuję czasu Wielkiego Postu. Podobnie jak wiosna jest czasem porządków, Wielki Post jest dla mnie czasem porządkowania życiowej codzienności. Ustawiania na właściwych miejscach moich ambicji, talentów, słabości, wartości. Szczególnie nabożeństwo Drogi Krzyżowej pomaga mi na nowo oddać miejsce najważniejsze Jezusowi Chrystusowi. Gdy w sercu oddam Jemu to najważniejsze miejsce, wszystko inne zaczyna się układać i przychodzi radość Wielkiej Nocy! – opowiada Agnieszka Dubiel.

Ks. Jan Twardowski pisał: „Wiara jest dla mnie ufnością, zawierzeniem Panu Bogu bez stawiania pytań. Człowiek wierzący nie ma takich pytań. Człowiek niewierzący nie ma odpowiedzi”. – Każdy Wielki Post jest wyjątkową okazją do kontemplacji Bożej miłości. To droga budowania zaufania do Tego, który do końca nas umiłował. Co roku taka sama, ale jakże bogatsza w doświadczenie miłości większej niż śmierć – stwierdza Alicja Demczyńska.

– Okres Wielkiego Postu to dla mnie czas refleksji i wyciszenia, czas pracy nad sobą i rozmyślania nad tym, jakim jestem człowiekiem. Czy potrafiłabym oddać swoje życie za innych ludzi i kochać kogoś, kto źle mi życzy? Udział w nabożeństwie „Gorzkich żali”, Drogi Krzyżowej czy wielkopostnych rekolekcjach uświadamiają mi co dla mnie zrobił Jezus i mobilizują, by swoim życiem choć trochę Mu podziękować – mówi Patrycja Cieślik.

Nie trzeba czekać rok, by iść za Jezusem. On zawsze nas zaprasza, by pójść za Nim. Uczy nas każdego dnia, że „miarą miłości jest miłość bez miary” (św. Bernard z Clairvaux).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

W obronie dobrego imienia abp. Juliusza Paetza


Niedziela Ogólnopolska 10/2002

Przeciwko wydawaniu przez media przedwczesnych wyroków przesądzających o winie abp. Juliusza Paetza protestują środowiska naukowe i artystyczne Poznania. Podpisany przez 26 osobistości list otwarty przekazany został 28 lutego do redakcji gazet oraz rozgłośni radiowych i niektórych stacji telewizyjnych. Poniżej drukujemy tekst w całości.
Godność człowieka jest niekwestionowaną wartością tak na gruncie moralności chrześcijańskiej, jak i na gruncie moralności laickiej wpisanej w najlepsze tradycje humanistycznej kultury europejskiej. Dobre imię człowieka jest w ziemskim porządku rzeczy jego najważniejszym dobrem i wartością podlegającą ochronie na płaszczyźnie moralnej i prawnej. Głęboko przekonani o zasadności takiego stanowiska, z niepokojem obserwujemy doniesienia i komentarze w środkach masowego przekazu, wywołane oskarżeniem ks. dr. Juliusza Paetza, arcybiskupa metropolity poznańskiego, przez dziennikarza Rzeczpospolitej w dniu 23 lutego 2002 r. Oskarżony został człowiek cieszący się powszechnym szacunkiem, o niepodważalnych zasługach dla poznańskiej nauki i kultury, odgrywający wielką i konstruktywną rolę w życiu naszego miasta i regionu, integrujący i stymulujący różne środowiska do twórczego i owocnego działania dla wspólnego dobra społeczności Poznania i Wielkopolski. Ta sytuacja narzuca mediom konieczność szczególnej rozwagi i odpowiedzialności. Tymczasem ton niektórych publikacji prasowych oraz programów radiowych i telewizyjnych sprawia wrażenie, jakby zasadność oskarżenia była już ponad wszelką wątpliwość stwierdzona i dowiedziona. Przypomina to skazywanie oskarżonego bez sądu i musi budzić nasz stanowczy sprzeciw, jaki zawsze budzą podobne praktyki, bez względu na stanowisko i pozycję społeczną obwinionego. Jakiekolwiek próby przesądzania sprawy, zanim się wypowiedzą kompetentne władze kościelne lub cywilne, uważamy za nieetyczne i społecznie szkodliwe.
Prof. Stefan Jurga - rektor Uniwersytetu Adama Mickiewicza, prof. Stefan Stuligrosz - dyrektor "Poznańskich Słowików", prof. Jerzy Smorawiński - rektor AWF, dr Jan Kulczyk - senator RP, prof. Jerzy Dembczyński - rektor Politechniki Poznańskiej, prof. Lech Drobnik - rektor Akademii Medycznej, prof. Emil Panek - rektor AE, prof. Jerzy Pudełko - rektor AR, prof. Włodzimierz Dreszer - rektor ASP, prof. Stanisław Pokorski - rektor Akademii Muzycznej w Poznaniu, prof. Joachim Cieślik - prorektor UAM, prof. Stanisław Lorenc - prorektor UAM, prof. Bronisław Marciniak - prorektor UAM, prof. Bogdan Walczak - prorektor UAM, prof. Przemysław Hauser - prorektor UAM, prof. Antoni Iskra - prorektor Politechniki Poznańskiej, dr hab. inż. Anna Cysewska-Sobusiak - prorektor PP, prof. Bogdan Maruszewski - prorektor PP, prof. Wojciech Mualler - ASP, prof. Marek Owsian - prorektor ASP, prof. Andrzej Banachowicz - prorektor ASP, Piotr Voelkel - prezes Vox Industrie SA, prof. Jarosław Maszewski - ASP, prof. Magdalena Abakanowicz - ASP, prof. Jacek Łuczak - Akademia Medyczna, Sławomir Pietras - dyrektor Teatru Wielkiego w Poznaniu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

IPN złożył zażalenie dot. umorzenia sprawy prowokacji SB wobec bł. ks. Jerzego Popiełuszki

2019-11-16 21:38

Radio Maryja

Do warszawskiego Sądu Apelacyjnego wpłynęło zażalenie Instytutu Pamięci Narodowej dotyczące umorzenia sprawy prowokacji wobec bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Chodzi o postępowanie wobec oskarżonych o podrzucenie w 1983 roku przez SB do mieszkania kapłana materiałów go obciążających.

Archiwum

W październiku Sąd Okręgowy w Warszawie uznał, że przestępstwa zostały popełnione i że były zbrodniami komunistycznymi, ale nastąpiło przedawnienie.

Prokuratorzy IPN nie zgodzili się z tą oceną sądu. Według nich prowokacja na Chłodnej stanowiła zbrodnię przeciwko ludzkości, które się nie przedawniają.

Prof. Jan Żaryn, historyk, odnosząc się do sprawy ocenia, że jej dalszy bieg zależy od kwestii woli, a nie jednoznacznego kwalifikowania prawnego.

– Po stronie sądu widać, że takowej woli nie ma, aby podtrzymać tę możliwość orzekania w sprawach dotyczących przestępstw szczególnie z lat stanu wojennego i późniejszych. Zapewne w rzeczywistości prawnej sąd potrafi udowodnić, że takich możliwości nie posiada. Moim zdaniem nie posiada bardziej woli niż możliwości. Tak to trwa od 1989 roku. Wola to jest bardzo trudna kategoria do udowodnienia, oceny, bo to przecież zależy od ludzi, którzy gdzieś w swym sumieniu albo pracują na rzecz sprawiedliwości albo tez uchylają się od tego zadania – wskazuje prof. Jan Żaryn.

Zabójców ks. Popiełuszki w sprawie tzw. prowokacji na Chłodnej oskarżył pion śledczy IPN. Oskarżeni nielegalnie weszli do mieszkania kapłana przy ul. Chłodnej w Warszawie i pozostawili w nim amunicję, materiały wybuchowe oraz ulotki i wydawnictwa, których posiadanie było wtedy zabronione.

Następnie SB doprowadziło do ich ujawnienia w wyniku przeszukania mieszkania, co spowodowało wdrożenie przeciw kapelanowi ,,Solidarności” postępowania karnego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem