Reklama

Na urodzinach Papieża Polaka

2013-06-03 14:51

Eugeniusz Mróz
Niedziela Ogólnopolska 23/2013, str. 30

Graziako

Powojenne losy rzuciły mnie znad Skawy w Beskidach nad Odrę, do Opola, ale zawsze z wielką radością i głębokim sentymentem odwiedzam miasto mojej młodości - Wadowice. Tu bowiem połączyła mnie 70-letnia przyjaźń z Karolem Wojtyłą - „Lolkiem”, tak na niego wołaliśmy w latach wspólnej nauki w wadowickim neoklasycznym gimnazjum, aż do matury w 1938 r.

Na urodzinach w papieskim mieście

W piękny słoneczny dzień, w sobotę 18 maja br., wyremontowany wadowicki rynek, z troską pielęgnowany pod rządami niestrudzonych włodarzy tego miasta - burmistrz Ewy Filipiak, Stanisława Kotarby i zasłużonego działacza „Solidarności” Zdzisława Szczura, z udziałem radnych - zapełnił się licznie przybyłymi gośćmi urodzinowymi z różnych rejonów Polski. Wielu, zwłaszcza młodych ludzi, korzystało z uroków nowej granitowej fontanny, na której umieszczono nazwy zaprzyjaźnionych z Wadowicami miast np.: miasto św. Franciszka - Asyż, miasto św. Ojca Pio - San Giovanni Rotondo, miasto rodzinne Jana Pawła I - Canale d’Agordo i wiele innych. Wszyscy przybyli tu, aby z wdzięcznością radośnie świętować 93. rocznicę urodzin patrona tego miasta - bł. Jana Pawła II.

Ze spuścizny bł. Jana Pawła II

Młodzież szkolna z Radoczy w słowno-muzycznej inscenizacji przypomniała zebranym strofy poezji Karola Wojtyły, a dzieci z pobliskich Tomic wykonały tańce w barwnych strojach krakowskich. Dwunastu jubilatów - wśród nich kard. Stanisław Dziwisz, wadowicki infułat ks. Jakub Gil - wyświęconych w 1963 r. przez ówczesnego arcybiskupa Karola Wojtyłę w Krakowie, uroczyście obchodziło 50-lecie swej posługi kapłańskiej.

Reklama

Kard. Stanisław Dziwisz, który od chwili, gdy Karol Wojtyła objął jako biskup diecezję krakowską, aż do chwili jego przejścia do domu Ojca, bardzo wiernie służył Ojcu Świętemu, zawsze i wszędzie z troskliwą pomocą i opieką, przypomniał dzieciom i młodzieży, aby z bogatej spuścizny bł. Jana Pawła II czerpali moc do pogłębiania wiary, miłości Chrystusa i w radości życia godnie realizowali jego wskazania. On jeden wszak krzepił, dodawał nam odwagi słowami: „Nie lękajcie się, Ducha nie gaście”.

Dzieci ze Szkoły Podstawowej nr 3 im. Jana Pawła II w Nowym Targu w barwnych góralskich strojach wraz z dyrektor ich szkoły - Ewą Łapsą przekazały na ręce kard. Dziwisza statuetkę ich patrona, symbolizującą prymat w krzewieniu jego myśli i wskazań.

Wielkie granie na wadowickim rynku

Tradycyjnie, wywołując gorący aplauz, czterdzieści orkiestr ochotniczych straży pożarnych dało wspaniały koncert siedemnastu utworów specjalnie wybranych na tę okazję. Usłyszeliśmy m.in.: „Barkę”, „Laudate Dominum”, „Panis Angelicus”, „Santa Lucia”, „Nabucco”, „Ave Verum”, „Serdeczny kraj”, „Póki Polska żyje w nas”, „Góralu, czy ci nie żal”, „Dzwon bije z gór”, „Moje miasto Wadowice”. Z orkiestrą, którą dyrygował mjr dr Stranisław Strączek, wystąpili soliści operowi - Natalia Zabrzeska (sopran) i Mieczysław Błaszczyk (tenor). Organizatorem największego w Polsce wspólnego występu orkiestr dętych jest Fundacja Ochotniczej Straży Pożarnej w Choczni. Do 2005 r. strażacy grali Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II, dedykując koncert „W darze”, zaś po jego odejściu zmienili nazwę koncertu i obecnie grają „W hołdzie”.

W duchowej łączności

W ramach rocznicowych uroczystości w Wadowickim Centrum Kultury - mieszczącym się w dawnej siedzibie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, gdzie w gimnazjum chodziliśmy na zajęcia gimnastyczne - została otwarta wystawa znaczków pocztowych wydanych w Chorwacji. Wystawę zorganizowało koło nr 32 Związku Filatelistów w Wadowicach, a otwarcia dokonał konsul honorowy Chorwacji Paweł Włodarczyk. Okazuje się, że Jan Paweł II cieszył się również w Chorwacji dużym uznaniem. Jego wizyta w 1994 r., w trudnych, niespokojnych latach, przyniosła temu zaprzyjaźnionemu z nami krajowi zwiastun wolności.

Młodzież z 45 polskich szkół noszących imię Jana Pawła II zaśpiewała wiele pieśni, dając wyraz głębokiego przywiązania do swego patrona.

Wadowickie korzenie Karola Wojtyły

W reprezentacyjnej sali Urzędu Miejskiego w Wadowicach wielkie zainteresowanie wzbudziła doktorancka promocja dzieła Marty Burghardt z Krakowa pt.: „Wadowickie korzenie Karola Wojtyły”. Dr Burghardt ukończyła studia na uniwersytecie w Rzymie, następnie pracowała w Centrum Dokumentacji Pontyfikatu oraz w Studium Jana Pawła II. Wędrowaliśmy z p. Martą w marcu 2010 r. po słonecznej Italii - do Palestriny, San Cesareo i Castel Gandolfo. Podczas spotkań z włoską młodzieżą wspólnie z kolegą, absolwentem z 1938 r. wadowickiego gimnazjum - Jurkiem Klugerem, od 1953 r. rzymianinem, dzieliliśmy się wspólnymi wspomnieniami. Wspaniała książka „Wadowickie korzenie Karola Wojtyły” oparta jest w dużej mierze na archiwalnych zbiorach, rozmowach z naszymi kolegami maturzystami 1938 r., świadkami okresu lat 30. ubiegłego wieku.

Marta Burghardt w barwnej i w pełni rzetelnej, obiektywnej formie przedstawiła nam lata dzieciństwa Karola Wojtyły, jego wczesnego sieroctwa po śmierci matki Emilii, pasję w gimnazjalnym teatrze, umiłowanie górskich wędrówek w Beskidy, Gorce, Pieniny, Tatry, w których i ja wraz z jego ojcem Karolem, uczestniczyłem. Ukazała Wadowice lat 30., których już nie ma, urok rzeki Skawy, Beskidu Małego z licznymi kapliczkami świątków ludowego artysty Jędrzeja Wowry.

Pełen wzruszeń, wspomnień i refleksji, podziękowałem gorąco p. Marcie za jej pracę, która jeszcze bardziej przybliżyła naszym sercom, ugruntowała w naszej pamięci pięknego człowieka z niewielkiego miasta Wadowice, który krocząc przez Kraków, wydostał się zza żelaznej kurtyny, spod komunistycznego reżimu, i zasiadł na watykańskim wzgórzu, aby w ciągu swego jakże owocnego ponad 26-letniego pontyfikatu stać się największym moralnym autorytetem świata.

Cieszę się, że 93. rocznicę urodzin bł. Jana Pawła II mogliśmy w tak licznym gronie połączonych serc obchodzić w jego rodzinnych Wadowicach.

Tagi:
Jan Paweł II

Sejm upamiętnił 20. rocznicę wizyty papieża Jana Pawła II w Parlamencie

2019-06-12 13:08

Centrum Informacyjne Sejmu (KAI) / Warszawa

11 czerwca 1999 r. miała miejsce wizyta Jana Pawła II w Sejmie i Senacie. 20 lat po tym historycznym wydarzeniu posłowie podjęli przez aklamację uchwałę, którą oddali hołd Papieżowi Polakowi i przypomnieli jego przesłanie.

Artur Stelmasiak

„Dla nas, Polaków, wydarzenie to zyskało wymiar zarówno symboliczny, jak i historyczny. Potwierdziło bowiem, że kierunek przemian politycznych obrany po upadku komunizmu jest właściwy” – napisano w uchwale Sejmu.

Podczas wizyty w Parlamencie Jan Paweł II mówił, że „w tym miejscu, w jakiś sposób szczególny uświadamiamy sobie zasadniczą rolę, jaką w demokratycznym państwie spełnia sprawiedliwy porządek prawny, którego fundamentem zawsze i wszędzie winien być człowiek i pełna prawda o człowieku, jego niezbywalne prawa i prawa całej wspólnoty, której na imię Naród”.

„Słowa wypowiedziane przez Ojca Świętego są dla nas wciąż żywe i cenne, stanowią moralny drogowskaz dla całego kraju” – czytamy w przyjętym przez posłów dokumencie.

Sejm podkreślił także, że Jan Paweł II pozostaje aktualnym wzorcem dla kształtowania relacji opartych na prawdzie, miłości i pokoju we współczesnym społeczeństwie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Dobry jak chleb – św. brat Albert Chmielowski

2018-11-28 11:04

Al. Rafał Oleksiuk
Edycja podlaska 48/2018, str. VII

Wrażliwość na piękno pozwoliła mu zostać świetnym artystą. Jeszcze bardziej niż sztuka, poruszał go jednak Chrystus, którego potrafił dostrzec w biedakach na krakowskich ulicach. Dla Niego rzucił karierę malarską i przywdział ubogi habit

Archiwum

Trudna młodość

Święty przyszedł na świat 20 sierpnia 1845 r. w Igłomi k. Krakowa. Niedługo po porodzie dziecko zachorowało. Obawiano się, że nie przeżyje. Józefa Chmielowska, matka chłopca, poprosiła ubogich, którzy stali przed kościołem, by wraz z chrzestnymi trzymali go do chrztu świętego. W ten sposób zapewniła mu tzw. błogosławieństwo ubogich. 28 sierpnia 1845 r. przyjął chrzest z wody w Igołomi. Ceremonii chrztu dopełniono 17 czerwca 1847 r. w kościele Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Warszawie. Na chrzcie otrzymał imiona Adam Bernard Hilary. Jako sześcioletni chłopiec został przez matkę poświęcony Bogu w czasie pielgrzymki do Mogiły. Bardzo wcześnie został osierocony. Kiedy miał 8 lat, umarł jego ojciec, sześć lat później zmarła matka. W wieku osiemnastu lat Adam przyłącza się do powstania styczniowego. W przegranej bitwie pod Miechowem zostaje ranny i trafia do niewoli. W prymitywnych warunkach, bez znieczulenia, przechodzi amputację lewej nogi. Dzięki staraniom rodziny udało mu się jednak opuścić carskie więzienie i wyjechać do Francji.

Artysta – zakonnik

W Paryżu rozpoczął studia malarskie. Po amnestii w 1865 r. przyjechał do Warszawy, gdzie dalej kształcił się artystycznie. Nauki malowania pobierał również w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Obrazy Chmielowskiego zdobywały liczne nagrody, był jednym z prekursorów polskiego impresjonizmu, z czasem zaczęła coraz częściej pojawiać się w nich tematyka religijna. Jeden z jego najlepszych i najsłynniejszych obrazów „Ecce Homo”, który dziś możemy oglądać w Krakowie u sióstr albertynek, jest owocem głębokiego przeżycia przez autora tajemnicy bezgranicznej miłości Boga do człowieka. W 1880 r. następuje zwrot w życiu Adama. Jak sam mówi: „Już nie mogłem dłużej znosić tego złego życia, którym nas świat karmi. Świat, jak złodziej, wydziera co dzień i w każdej godzinie wszystko dobre z serca, wykrada miłość dla ludzi, wykrada spokój i szczęście, kradnie nam Boga i niebo. Dlatego wstępuję do zakonu. Jeżeli duszę bym stracił, cóż by mi zostało?”. Porzuca życie artysty i wstępuje do nowicjatu jezuitów. Wytrzymał tam jednak tylko przez pół roku. Wyjechał na Podole do swojego brata Stanisława, gdzie związał się z tercjarzami św. Franciszka i prowadził pracę apostolską wśród ludności wiejskiej. W 1884 r. wrócił do Krakowa, gdzie poświęcił się służbie bezdomnym i opuszczonym.

Apostoł krakowskiej biedoty

25 sierpnia 1887 r. Adam Chmielowski przywdział szary habit tercjarski i przyjął imię brat Albert. Dokładnie rok później złożył śluby tercjarza na ręce kard. Albina Dunajewskiego. Ten dzień jest jednocześnie początkiem działalności Zgromadzenia Braci III Zakonu św. Franciszka Posługujących Ubogim, zwanego popularnie albertynami. Przejęło ono od zarządu miasta opiekę nad ogrzewalnią dla mężczyzn. W niecały rok później brat Albert wziął również pod swoją opiekę ogrzewalnię dla kobiet, a grupa jego pomocnic, którymi kierowała bł. s. Bernardyna Jabłońska, stała się zalążkiem albertynek. Ogrzewalnie miejskie dla bezdomnych przemieniał w przytuliska. Nie dysponując środkami materialnymi kwestował na ulicach Krakowa. Zakładał domy dla sierot, kalek, starców i nieuleczalnie chorych, bez względu na ich narodowość czy wyznanie. Pomagał bezrobotnym organizując dla nich pracę. Przykładem swego życia brat Albert uczył, że trzeba być „dobrym jak chleb”. Zmarł, wyniszczony trudami pracy i poważną chorobą żołądka, 25 grudnia 1916 r. Odszedł do Domu Ojca na prostej drewnianej pryczy, w otoczeniu nędzarzy, w jednym z przytulisk. W 1938 r. prezydent Polski Ignacy Mościcki nadał mu pośmiertnie Wielką Wstęgę Orderu Polonia Restituta za wybitne zasługi w działalności niepodległościowej i na polu pracy społecznej. 22 czerwca 1983 r. Jan Paweł II – podczas Mszy św. na krakowskich Błoniach – ogłosił brata Alberta Chmielowskiego błogosławionym, a 12 listopada 1989 r. w Rzymie – świętym. Na terenie diecezji drohiczyńskiej znajdują się dwie kaplice pod wezwaniem św. Alberta: w Mniu (parafia Domanowo) oraz w Toporze (parafia Stoczek). Największym dziełem świętego są jednak jego duchowe córki i synowie. W naszej diecezji możemy spotkać siostry albertynki w Jabłonnie Lackiej, gdzie kontynuują dzieło swojego założyciela prowadząc Dom Pomocy Społecznej dla Kobiet.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bp Piotr Sawczuk nowym biskupem drohiczyńskim

2019-06-17 12:02

tk / Warszawa (KAI)

Biskup Piotr Sawczuk, 57-letni biskup pomocniczy diecezji siedleckiej, został mianowany przez papieża Franciszka nowym biskupem drohiczyńskim. Zastąpił on bp. Tadeusza Pikusa, który złożył rezygnację z tego urzędu.

Episkopat.pl
Bp Piotr Sawczuk

Publikujemy komunikat Nuncjatury Apostolskiej w Polsce:

Komunikat

Ojciec Święty Franciszek:

1. Przyjął rezygnację księdza biskupa Tadeusza Pikusa z posługi biskupa drohiczyńskiego.

2. Mianował biskupem drohiczyńskim dotychczasowego biskupa pomocniczego diecezji siedleckiej Piotra Sawczuka.

Warszawa, 17 czerwca 2019 roku.

ks. prał Kryspin Dubiel Chargé d'Affaires a.i.

Piotr Henryk Sawczuk urodził się 29 stycznia 1962 r. w małżeństwie Henryka i Zofii z d. Guberska. Jego rodzice prowadzili własne gospodarstwo rolne w miejscowości Kornica w woj. mazowieckim. Został ochrzczony 25 lutego 1962 r. w kościele parafialnym w Kornicy, a 1 września 1979 r. przyjął sakrament bierzmowania. Szkołę Podstawową ukończył w 1977 r. w Kornicy, a Liceum Ogólnokształcące im. J. I. Kraszewskiego w Białej Podlaskiej w 1981 r. otrzymując świadectwo dojrzałości.

Zaraz po maturze zgłosił się do Wyższego Seminarium Duchownego w Siedlcach. Po sześciu latach studiów filozoficzno-teologicznych, 6 czerwca 1987 r. w katedrze siedleckiej otrzymał świecenia kapłańskie z rąk bpa dra Jana Mazura. Następnie przez dwa lata był wikariuszem w parafii Wisznice. W tym czasie na Wydziale Teologicznym KUL napisał pod kierunkiem ks. prof. dra hab. Czesława Stanisława Bartnika pracę pt. Komunijność Kościoła wg kardynała Karola Wojtyły i uzyskał 21 czerwca 1988 r. tytuł magistra teologii.

W roku 1989 rozpoczął studia specjalistyczne na Wydziale Prawa Kanonicznego ATK w Warszawie. W 1992 r. uzyskał tytuł magistra prawa kanonicznego, na podstawie pracy pt. Teoria rozdziału Kościoła od państwa w świetle nauki Soboru Watykańskiego II, napisanej pod kierunkiem o. prof. dra hab. Stanisława Pasternaka. Dnia 27 czerwca 1996 r. obronił rozprawę doktorską pt. «Communicatio in sacris» w kanonicznym prawie karnym, napisaną pod kierunkiem ks. prof. dra hab. Jerzego Syryjczyka, uzyskując stopień naukowy doktora prawa kanonicznego. W okresie studiów kanonistycznych pełnił przez 6 lat funkcję kapelana Sióstr Loretanek, w domu głównym, przy ul. Ks. Kłopotowskiego w Warszawie i w siedzibie Wydawnictwa Ss. Loretanek, przy ul. Żeligowskiego w Warszawie-Rembertowie.

W diecezji siedleckiej ks. Piotr Sawczuk pełnił i pełni następujące urzędy i funkcje: był notariuszem w Sądzie Biskupim (1989-1990); od 1993 r. jest sędzią w Sądzie Biskupim; w latach 1996-2003 pełnił urząd notariusza Kurii Diecezjalnej; od 1 lipca 2003 r. do chwili obecnej pełni urząd kanclerza Kurii Diecezjalnej Siedleckiej, a od 7 listopada 2009 r. funkcję wikariusza generalnego. Ponadto od 1996 r. jest wykładowcą prawa kanonicznego w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Siedleckiej im. Jana Pawła II oraz w Instytucie Teologicznym w Siedlcach.

Przez cały czas pracy w Kurii angażował się w funkcjonowanie różnych agendach kurialnych, szczególnie w ostatnim czasie w pracach II Synodu Diecezji Siedleckiej. Wielokrotnie występował jako delegat Biskupów Siedleckich: bp. Jana Wiktora Nowaka i bp. Zbigniewa Kiernikowskiego w rozwiązywaniu różnych, bieżących spraw administracyjnych i duszpasterskich w diecezji, jako szafarz sakramentu bierzmowania oraz przeprowadzał wizytacje kanoniczne w parafiach.

23 stycznia 2003 r. został mianowany kanonikiem honorowym Kapituły Katedralnej Siedleckiej, a 23 stycznia 2009 r. kanonikiem gremialnym i prałatem scholastykiem tejże Kapituły Katedralnej. 20 września 2010 r. Ojciec Święty Benedykt XVI podniósł ks. kan. Piotra Sawczuka do godności Kapelana Jego Świątobliwości.

19 stycznia 2013 r., Ojciec Święty Benedykt XVI mianował ks. prał. dr. Piotra Sawczuka biskupem pomocniczym Diecezji Siedleckiej, ze stolicą tytularną w Ottana.

17 czerwca 2019 r. został mianowany przez papieża Franciszka nowym biskupem drohiczyńskim.

Ks. Sawczuk opublikował drukiem książkę pt.: Kornica – dzieje pisane krwią i kredą, poświęconą 100-leciu powstania parafii rodzinnej oraz wiele artykułów w „Wiadomościach Diecezjalnych Siedleckich” i w tygodniku diecezjalnym „Podlaskie Echo Katolickie” i „Echo Katolickie”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem