Reklama

By ateizm nie pożarł naszej tożsamości

Jesteśmy całym sercem przy Ojcu Świętym Franciszku, który powrócił z dalekiej Brazylii. Przyglądaliśmy się pięknym obrazom, jakie płynęły z dalekiego kraju, zza oceanu. Podziwialiśmy twarze młodych ludzi z roziskrzonymi oczami. Młodzi chłopcy i dziewczęta z całego świata przybyli na ten wspaniały ląd południowoamerykański, żeby razem wyśpiewać swoją młodość, żeby pokazać - jak mówi papież Franciszek - że przez okno młodości świat wygląda piękniej i lepiej. Tak trzeba widzieć świat, naszą planetę Ziemię, a na niej życie człowieka - istoty świadomej, obdarzonej przez Boga wspaniałymi cechami, szczególnie rozumem i wolnością. To w człowieku jest najważniejsze i najpiękniejsze, to buduje definicję człowieka. To stanowi również podstawę do normalnego traktowania rzeczywistości.

ŚDM - lustro prawdy o człowieku

Na Światowych Dniach Młodzieży gromadzą się młodzi chłopcy i dziewczęta, młodzi mężczyźni i kobiety. Ta baza biologiczna to prawo naturalne. Jak mówi Pismo Święte, Bóg stworzył człowieka jako mężczyznę i kobietę (por. Rdz 1, 27). Baza płci jest więc czymś podstawowym na forum globalnym. Nikomu nawet nie przychodzi do głowy, żeby na takich światowych spotkaniach ktoś myślał o układach homoseksualnych, o takich inicjatywach, jak wybór płci, jak tego chcą np. przedstawiciele Ruchu Palikota w swojej sejmowej propozycji, która na szczęście została odrzucona przed pierwszym czytaniem w naszym parlamencie. Ci ludzie optują za tym, by można było sądownie, przez oświadczenie, uzyskiwać taką a nie inną płeć. Jest to zachwianie całego porządku i normalności, która polega na tym, że podstawą dla funkcjonowania życia, także państwowego, jest respektowanie praw biologicznych, tzn. że człowiek rodzi się jako mężczyzna lub kobieta i wzrasta w naturalnej rodzinie, wykonując wszystko, co służy realizacji jego męskości lub kobiecości.

Tymczasem posłanka Anna Grodzka, dawniej pan Krzysztof Bęgowski, mąż i ojciec, chce wprowadzić nowy system pojmowania rzeczywistości całego życia. Oczywiście, jest to podstępne wchodzenie do praw naszego narodu, żeby dojść do możliwości zawierania małżeństw jednej płci, a nawet do adopcji dzieci przez takie związki.

Reklama

Jesteśmy porażeni doniesieniami, że tak zuchwałe prawodawstwo zamierza się w Polsce wprowadzać. Cały stan sądowniczy wie, że takie próby są naruszeniem konstytucji i całej rzeczywistości prawnej. Jest to powód do tego, żeby przede wszystkim zaczął reagować Rzecznik Praw Dziecka, gdyż to właśnie prawa dziecka są tu naruszane i zagrożone. Jak dotychczas nie słychać, by pan rzecznik zabierał głos na ten temat czy interweniował w tej sprawie.

Walczą o nas i za nas

Trzeba przyznać, że jedynie posłowie PiS głośno i jednoznacznie zabierają głos na ten temat. I tu jest też moja odpowiedź na zarzuty pewnych osób, że Kościół czy instytucje takie jak nasza redakcja popierają niektóre partie polityczne: bo gdy wszyscy, którzy już dawno powinni się odezwać, milczą, to posłowie i senatorowie z tych partii walczą o normalność w Polsce. Nadstawiają głowy nawet za duchowieństwo, które powinno o wiele mocniej krzyczeć, gdyż dzieje się wielkie naruszenie porządku Boskiego.

Przywołam tu jeszcze niedawny Ogólnopolski Kongres Katolików pod hasłem „Stop ateizacji”, który odbywał się na Jasnej Górze. Podczas obrad m.in. także posłowie PiS, łącznie z przedstawicielami innych ośrodków katolickich, mówili o sytuacji Kościoła w naszym kraju, wskazali na wiele punktów, w których widać działania rządzących skierowane przeciwko prawom i wartościom katolickim i chrześcijańskim. PiS ma odwagę w sposób zdecydowany upominać się o prawa Boskie w naszej Ojczyźnie.

Reklama

Dlatego trzeba docenić wszystkie te głosy, które bronią normalności, podkreślając tym samym, kto winien reprezentować katolicki naród w parlamencie. Trzeba bowiem, żeby w sposób roztropny naród zagłosował w przyszłości na ludzi, którzy będą rzeczywistymi jego przedstawicielami. Ważne jest też, żeby naród dowiadywał się prawdy o procesach zachodzących w gospodarce, o rzeczywistym stanie państwa; żeby nie „słupki” i tzw. piar określały, kto ma być decydentem, ale prawda, bo tylko na niej można dobrze budować nowe, tylko ona świadczy o szacunku dla narodu. Oszustwo wobec narodu jest największym grzechem, generuje bowiem ogrom niezawinionego zła. „Grzech, wielki grzech oszukiwać prosty naród - stwierdza stara kobieta w książce Zofii Kossak „Złota wolność”. - Naród sam wiedzieć prawdy nie może. Skąd by znał?... Gramotne, uczone winny pouczyć, powiedzieć... Bo duszę można zgubić, nie wiedząc...”. I nie dajmy się nabierać na pospolite obietnice wyborcze - dość już mamy polityków, którzy łudzili nas „Zieloną Wyspą” i „nowoczesną Japonią”.

Nie chcemy być dziećmi klęski

Znaleźliśmy się jako obywatele w bardzo biednym kraju, niestety, w dużej mierze przez malwersacje finansowe, nadużycia i korupcję. Na pewno nie będzie łatwo w nim rządzić, przy braku ogólnej moralności medialnej i przy wielu mediach wrogich Polsce i Polakom. Ale tylko mądra, uczciwie prowadzona polityka może ocalić nasz kraj. Potrzebujemy wielkiego zastrzyku patriotyzmu oraz poczucia solidarności, zwłaszcza w sytuacji, gdy dług publiczny urósł do niebotycznych rozmiarów i przez wiele lat trzeba będzie spłacać zadłużenie spowodowane przez obecną niefrasobliwą ekipę premiera Donalda Tuska ze słynnym ministrem Jackiem Vincentem-Rostowskim.

Choć jest nam bardzo smutno z powodu nieustannych ataków ateistów, musimy podjąć walkę o normalność w Polsce, o to, by ateizm nie pożarł naszej tożsamości. Musimy zebrać się wszyscy z myślą o przyszłości. Wierzymy, że Matka Najświętsza z Jasnej Góry, czuwająca jako Królowa Polski, przyjdzie nam z pomocą. Bo tylko taka, nadprzyrodzona pomoc może nas ocalić. Wszystkie inne czynniki wskazują na to, że będziemy dziećmi klęski. Pamiętajmy, że Polska wielokrotnie w historii była ocalona dzięki Ewangelii, Bożym przykazaniom i Kościołowi. Teraz także w jedności z Kościołem powinniśmy stanąć do wielopłaszczyznowej walki z pogrążającym nas kryzysem. Tę walkę musimy podjąć wszyscy. Kościół daje tu najlepszą rękojmię i uzasadnienie, w świetle jego nauki społecznej buduje się zdrowiej i bardziej wiarygodnie.

2013-08-05 13:36

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Człowiek uzależniony

Uzależnienie to choroba umysłu, ciała i ducha. Największym problemem uzależnionego nie są wódka, hazard czy narkotyki, lecz brak zgody na własne życie.

Mało było w historii naszego kraju okresów tak sprzyjających rozwojowi jak ten, w którym żyjemy. Przyzwyczailiśmy się do niepodległości. Prawo decydowania o sobie na arenie międzynarodowej jawi nam się dziś jako oczywistość. Wraz z odzyskiwaniem podmiotowości przez naszą ojczyznę wdarła się jednak w nasze granice z siłą tsunami antykultura konsumpcji i użycia.

Potwór

Kredyty, zakupomania, seksualizacja wtargnęły na początku lat 90. ubiegłego wieku w nasze tu i teraz i utworzyły krainę „tysiąca jezior”. W każdym z nich czyha na nas nieco inny, ale w swej istocie podobny potwór z Loch Ness. Sam w sobie oryginalny i egzotyczny, w dotyku miły i bardzo dużo obiecujący. Złota rybka przy nim ze swoimi trzema życzeniami to uboga krewna. Potwór, który wkroczył do owych jezior i milionów serc, zamienił nasze życie w użycie, a nasze być w ciągłą potrzebę mieć. Dlaczego mu się to udało?

Niewolnicy

„Wszystko Ci dam, tylko padnij i złóż mi pokłon”. Czym było owo „wszystko” wówczas, na Pustyni Judzkiej? I co mógł zaproponować Szatan samemu Bogu? To jasne, że ta pokusa musiała być odparta. Co innego dziś, gdy gama dóbr i możliwości jest tak szeroka, a ścieżka użycia, proponowana przez ojca kłamstwa, tak obiecująca. Ten, który zna nasze słabości i na nie liczy, umie tak ruszyć strunami naszego ego, byśmy uznali, że nie kiedyś, po śmierci, ale dziś należy nam się spełnienie życzeń „wszystkiego najlepszego”. Mamy mentalność rozpieszczonego dziecka: „Chcę mieć wszystko natychmiast i od razu, dużo i na bogato”. Ta postawa biorcy, konsumenta żyjącego ponad stan, wiecznie nie dość dojrzałego człowieka to bardzo czule i z pietyzmem hodowana roślina, która jak chwast oplata nasze serca.

Świat żeruje dziś na naszych uzależnieniach, i to nie tylko tych starych jak historia Noego, czyli pijaństwa czy cudzołóstwa. To fakt, że seksoholizm jest dziś wielkim problemem, na pewno większym niż kiedykolwiek wcześniej. Statystyki rozwodów, konsumpcja pornografii, przemoc na tle seksualnym wyraźnie tego dowodzą. Pijemy także bardzo dużo. Sprzedaż alkoholu obecnie to blisko dziesięciokrotność tego, co kupowano w Polsce 100 lat temu. Pijemy bez opamiętania. Alkohol stał się towarem traktowanym na równi z innymi produktami spożywczymi. Można go kupić wszędzie, choćby na stacjach benzynowych, o każdej porze dnia i nocy, nawet bladym sierpniowym świtem. Kosztuje niewiele i jest wszędzie. Dla uzależnionych alkohol jest narkotykiem. Mimo to jest w pełni legalny, a nawet oficjalnie reklamowany. Jest zawsze w pierwszej trójce głównych sprawców zgonów. To dlatego podpisuję się pod apelami o abstynencję, i to nie tylko w sierpniu. Abstynencja alkoholowa to doskonały sposób na poprawę zdrowia i szansa na rozwój w wielu dziedzinach życia, zwłaszcza dla najmłodszych abstynentów. Obecnie uzależnienia to jednak nie tylko alkohol.

Kingsajz dla każdego

Jednym z najbardziej powszechnych, toksycznych i darmowych uzależnień jest pornografia. Strzał dopaminy, który towarzyszy oglądaniu pornografii, jest prawie tak duży jak przy spożyciu amfetaminy. O ile spożycie białego proszku daje nam ten zastrzyk na kilka, kilkanaście minut, to tkwienie w pornografii utrzymuje podwyższony stan hormonu przyjemności przez cały czas korzystania z tego bodźca. Powodem jest błędne odczytanie przez mózg stymulacji jako nadziei na prokreację i podtrzymanie gatunku. Ta euforia uzależnia. Masturbacja i pornografia stały się dziś towarem codziennego użytku dla tysięcy młodych ludzi. Łatwość dostępu i darmowość potęgują to uzależnienie, przez co czynią z młodych ludzi niewolników własnych żądz.

Pornografia nie ma nic wspólnego z prawdą o intymnej relacji między dwojgiem kochających się ludzi. Ma za to wiele wspólnego z przemocą, łatwością, gigantomanią, użyciem. Aktorzy i aktorki są jak Ken i Barbie z koszmarnego snu. Wszystko tu jest idealne i wyolbrzymione, i na pstryknięcie palca, czyli kliknięcie. Prasa młodzieżowa, film, przemysł muzyczny wtórują macherom od przemysłu porno w podsycaniu apetytów na użycie, bo to się opłaca. Antykoncepcja i aborcja kosztują, ale dają iluzję bezkarnego posmakowania wszystkiego. Trudno przewidzieć, jak będzie wyglądał świat rządzony przez tych, którzy od 7. roku życia byli narażeni na kontakt z pornografią. Dziś nie trzeba umieć pisać, żeby dostać się w takie zakamarki internetu, gdzie każda perwersja ma swoje katalogi klipów wideo, często za darmo i w full HD.

Mieć, jeść, kupować...

Kolejną plagą dzisiejszej filozofii użycia jest uzależnienie od zakupów, hazardu i kredytów. W Warszawie, w Stowarzyszeniu Integracji Społecznej Klub Poznańska 38, wystartował pierwszy mityng wspólnoty 12-krokowej Anonimowi Zadłużeni (spotkania we wtorki o godz. 18). Niewątpliwie żyjemy ponad stan. Kupujemy setki zbędnych rzeczy, otaczamy się nimi. Popadamy w gadżetomanię i w system wymiany na nowszy model. To moda, która wciąga i uzależnia. Coraz częściej rozmowy między kolegami w szkole, w pracy, na wakacjach przestają dotyczyć tego, kim jesteśmy, co robimy, co czytamy, a zmieniają się w targowisko próżności, w pokaz gadżetowej mody: smartwatche, telefony, airPodsy i co tam jeszcze. Bombardowanie promocjami, zdrapkami, okazjami też robi swoje. Nawet karty z systemem lojalnościowym mogą sprawić, że kupujemy więcej i głupiej, niezgodnie z potrzebami. Wchodzisz po masło i mleko, a wychodzisz z marketu z koszykiem pełnym wszystkiego. Niewątpliwie także hazard z różnymi swymi odmianami, jak zakłady bukmacherskie czy wirtualne kasyna w telefonach, jest coraz większym problemem.

Wszystko może nas uzależnić – nawet tak pozytywna i trwała wartość jak praca. Pracoholizm sprawia, że czując się społecznie użyteczni, tracimy kontakt z rodziną, sobą samym i przestajemy się dziwić 18-godzinnym dniem i 7-dniowym tygodniem pracy. Jedzenie i lęk przed jedzeniem, bulimia, obżarstwo, anoreksja – to kolejne sposoby na nałogowe poprawianie swojego samopoczucia. Nie chcę czuć tego, co czuję. Muszę dostarczyć sobie swojego narkotyku znieczulającego, a czy to będą praca ponad siły, dwadzieścia pączków czy amfetamina, to już mało ważne. Ksiądz Marek Dziewiecki w swojej właśnie wchodzącej na rynek książce Człowiek uzależniony podaje trafną definicję tego zjawiska. Wyjaśnia, że człowiek uzależniony to ktoś ślepo zakochany w swoim śmiertelnym wrogu. Owo zakochanie sprawia, że jesteśmy w stanie poświęcić wszystko i wszystkich, nawet siebie, by móc wpaść w ramiona kochanek. I nie ma znaczenia, że dawno przestały nas one głaskać i tulić, a zaczynają dusić i niszczyć. Zniewolony umysł i zraniony duch tego nie zauważają.

Ból

Czy człowiek uzależniony jest w sytuacji beznadziejnej? Program Ocaleni, który od 2 lat prowadzę w Telewizji Polskiej (wtorek, TVP1, godz. 22.30), pokazuje, że nie ma sytuacji bez wyjścia, że z każdym, nawet najbardziej podstępnym uzależnieniem możemy wygrać. Jaka jest do tego droga? Po pierwsze, muszę sam uznać, że potrzebuję pomocy. Zwykle, by tak się stało, potrzebny jest ból. Czasami ból ponad siły, ale ból własny, odczuwany przez chorego, a nie ból czy błagania jego bliskich. Człowiek ślepo zakochany w śmiertelnym wrogu zmierza ku zatraceniu, nie bacząc na miłość i cierpienia bliskich. Jeśli przestaniemy brać na siebie konsekwencje jego nałogu, prędzej czy później dopadną go one i ciężko mu będzie oszukiwać samego siebie, że „ogarnia” i daje radę. To dlatego pierwszy z dwunastu kroków anonimowych alkoholików i innych wspólnot pracujących na tym programie mówi o bezsilności. Tylko wtedy, gdy ją uznam, w moim życiu możliwy jest szczęśliwy ciąg dalszy. Możliwy, ale niepewny, gdyż wychodzenie z uzależnienia to długotrwały proces naprawiania swojej teraźniejszości i zadośćuczynienia za przeszłość.

Nadzieja

Jest nadzieja dla każdego. Niezmiernie jednak ważne jest uznanie tego, że twoim problemem nie są narkotyk, alkohol, hazard czy seks, lecz jest nim fakt, że nie godzisz się na siebie i swoje życie. Że uciekasz przed życiem w użycie, że wolisz iluzję niż codzienne konfrontowanie się z trudem życia i gamą niechcianych uczuć. Jeśli jednak zgodzisz się na ten oczywisty fakt, że potrzebujesz pomocy, i wskrzesisz w sobie wiarę, choćby tak niewielką jak ziarenko gorczycy, to wtedy Ten, który przyszedł na świat, by nas ocalić, ocali i Ciebie. Nie wyręczy Cię w niczym, co jest w Twojej mocy, ale da Ci wsparcie tam, gdzie nie masz mocy. Gdy będziesz wybierać miejsce, do którego zapukasz po pomoc, oprócz kratek konfesjonału, miej w sobie pewność, że osoba uzależniona choruje równie mocno ciałem, umysłem, jak i duszą. Tak jak z próchnicą górnej szóstki nie idę na Jasną Górę, lecz do dentysty, podobnie w obliczu uzależnienia mam szukać specjalistów, grup wsparcia, klubów abstynenta. Ostatecznie Tym, do kogo odwołują się owi specjaliści, a których skuteczność działań jest weryfikowana tysiącami ocalonych, jest miłujący Bóg. Ten, który wymyślił ciebie z miłości i do miłości, do wolności, a nie do zniewoleń i upokorzeń.

CZYTAJ DALEJ

Abp Hoser o Medjugorje: po 40 latach kontrowersji sytuacja się poprawiła

2020-08-03 15:48

[ TEMATY ]

abp Henryk Hoser

Medjugorie

Po 40 latach kontrowersji wokół Medziugoria sytuacja się poprawiła. Opinię taką wyraził wizytator apostolski tamtejszej parafii abp Henryk Hoser.

Zaznaczył on, że od 40 lat trwają kontrowersje na temat Medziugoria, związane zarówno z kwestią objawień, jak i działalności duszpasterskiej. Jedni są żarliwymi zwolennikami Medziugoria, inni zaś przeciwnikami. - Mówię im: przyjedźcie i zobaczcie, a będziecie mogli dać świadectwo – wskazał polski hierarcha.

Przypomniał, że od czasu, gdy w maju 2019 roku Stolica Apostolska zniosła zakaz organizowania pielgrzymek do Medziugoria przez księży i biskupów, przyjechało tu wielu kardynałów i biskupów, ale „pandemia przerwała wszystko”. – Nie wiemy, ile osób będzie mogło teraz przyjeżdżać, ile będzie mogło przekroczyć granicę [Bośni i Hercegowiny – KAI] z testem na koronawirusa, który potwierdza dobry stan zdrowia – zaznaczył abp Hoser.

Według niego „podejście Stolicy Apostolskiej wobec Medziugoria jest bardzo dobre i pozytywne, ale Kościół działa spokojnie i powoli”.

Wizytator apostolski zwrócił uwagę, że „Medziugorie faktycznie jest międzynarodowym sanktuarium, choć prawnie jesteśmy tylko parafią i nie mamy tytułu sanktuarium, ani narodowego, ani międzynarodowego”. Jego zdaniem „sytuacja się wciąż poprawia”, co ma także związek z nominacją nowego biskupa diecezji Mostar-Duvno, na której terenie leży Medziugorie.

Medziugorie, położone 20 km od Mostaru w Bośni i Hercegowinie, to – według grupy wizjonerów – miejsce trwających od 1981 r. objawień Matki Bożej. Ich autentyczność nie została, jak na razie, uznana przez Kościół. Negatywie o nich wypowiadali się kolejni biskupi diecezji Mostar-Duvno: Pavao Žanić (1980-1993) i Ratko Perić (1993-2020).

Papież Benedykt XVI utworzył w 2010 roku specjalną komisję ds. zbadania objawień, złożoną z kardynałów, biskupów i teologów, której przewodniczył kard. Camillo Ruini. Prace komisji obejmowały m.in. spotkania z poszczególnymi wizjonerami, którzy, jak twierdzą, od 1981 roku odbierają przesłania Matki Bożej. Poddano ich także badaniom lekarskim. W 2014 roku komisja zakończyła swoje prace. Jej raport papież Franciszek przekazał Kongregacji Nauki Wiary, która ma wydać ostateczne orzeczenie.

W 2017 roku abp Henryk Hoser został mianowany specjalnym wysłannikiem papieża Franciszka w Medziugoriu. Jego misja miała na celu dokładniejsze poznanie tamtejszej sytuacji duszpasterskiej. Po zakończeniu misji abp Hoser został w 2018 roku wizytatorem apostolskim o charakterze specjalnym parafii w Medziugoriu. Jego zadaniem jest wdrożenie rozwiązań duszpasterskich służących temu, by Kościół mógł lepiej wyjść naprzeciw potrzebom przybywających do tego miejsca pielgrzymów z całego świata. Nie ma on natomiast rozstrzygać o autentyczności domniemanych objawień.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję