Reklama

Kalendarium Archidiecezji Częstochowskiej 2002

Opracował: ks. Janusz Wojtyla
Edycja częstochowska 1/2003

1 stycznia - abp Stanisław Nowak odprawił Mszę św. w archikatedrze częstochowskiej, inaugurując Nowy Rok w archidiecezji.

6 stycznia - w archikatedrze została odprawiona Msza św. pod przewodnictwem abp. Stanisława Nowaka, w której uczestniczyli przedstawiciele ruchów, stowarzyszeń i bractw naszej archidiecezji.

13 stycznia - odbył się I Dziecięcy Przegląd Kolęd "Mała Stajenka" w parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Częstochowie.

Reklama

25 stycznia - Mszą św. pod przewodnictwem abp. Stanisława Nowaka w kościele pw. Najświętszego Imienia Maryi w Częstochowie zakończony został Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan w archidiecezji częstochowskiej.

2 lutego - w święto osób życia konsekrowanego uroczystej Eucharystii na Jasnej Górze przewodniczył abp Stanisław Nowak.

6 lutego - zakończył się VII Archidiecezjalny Konkurs Szachowy dla Dzieci i i Młodzieży w Częstochowie.

7-12 marca - odbyła się dziękczynna pielgrzymka do Ojca Świętego za reorganizację struktur Kościoła w Polsce w 10-lecie ogłoszenia bulli Totus Tuus Poloniae Populus.

16 marca - w Wyższym Seminarium Duchownym odbył się finał ogólnopolski Olimpiady Wiedzy Religijnej.

17 marca - odbyła się konsekracja kościoła pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego w Częstochowie.

22-24 marca - trwały uroczystości XVII Światowego Dnia Młodzieży w archidiecezji częstochowskiej

28 marca - powołany został Arcybiskupi Komitet Wsparcia Bezrobotnych. Komitet posiada strukturę centralną i swoje ogniska w miastach i dekanatach naszej archidiecezji.

28-30 marca - Triduum Paschalne.

9 maja - w kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gorzkowicach abp Stanisław Nowak wyświęcił na diakonów 19 alumnów naszego Seminarium.

15 maja - ks. prof. Jan Kowalski został doktorem honoris causa Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu w roku 300-lecia istnienia tej uczelni.

18 maja - abp Stanisław Nowak w archikatedrze częstochowskiej udzielił święceń prezbiteratu 14 diakonom.

25 maja - odbyła się uroczystość koronacji Obrazu Matki Bożej Dankowskiej w Dankowie dokonana przez abp. Stanisława Nowaka w obecności biskupów pomocniczych Antoniego Długosza i Jana Wątroby oraz kapłanów i wiernych archidiecezji. Przygotowanie do uroczystości koronacyjnej rozpoczęło się dziewięciomiesięczną Nowenną.

30 maja - abp Stanisław Nowak ustanowił sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w kościele pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Rybnej.

6 czerwca - w kościele pw. Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Żarkach Mieście została erygowana dwunasta kaplica wieczystej adoracji.

5-16 czerwca - odbywały się III Radomszczańskie Dni Rodziny.

9 czerwca - uroczystości ku czci św. Jadwigi Królowej w Radomsku.

27 czerwca - odbyła się konsekracja kościoła pw. Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Chrzanowicach.

14 lipca - 4 sierpnia - 50-osobowa grupa pielgrzymów z naszej archidiecezji przebywała w Kanadzie na XVII Światowym Dniu Młodzieży z Ojcem Świętym w Toronto.

10 sierpnia - w kościele na Przeprośnej Górce abp Stanisław Nowak odprawił Mszę św. dziękczynną za kanonizację o. Pio. W miejscu tym powstaje sanktuarium ku czci Świętego.

15 sierpnia - uroczystości jasnogórskie.

19 sierpnia - Ojciec Święty Jan Paweł II w Kalwarii Zebrzydowskiej pobłogosławił Kopię Obrazu Matki Bożej Kalwaryjskiej z przeznaczeniem dla kościoła pod tym właśnie wezwaniem w Praszce na Makowym Wzgórzu.

22 sierpnia - została poświęcona kaplica nad źródełkiem w leśniowskim sanktuarium Ojców Paulinów.

25 sierpnia - w wigilię uroczystości Matki Bożej Częstochowskiej odbyła się tradycyjna procesja maryjna z archikatedry na Jasną Górę.

11-15 września - pod hasłem: Rodzina bastionem ludzkości odbywały się w Częstochowie II Dni Rodziny.

15 września - został konsekrowany kościół pw. Matki Bożej Kalwaryjskiej w Praszce.

21 września - odbyła się VI Pielgrzymka Przyjaciół i Czytelników Niedzieli na Jasną Górę.

29 września - wyruszyła I Piesza Pielgrzymka z Doliny Miłosierdzia w Częstochowie do sanktuarium w Łagiewnikach.

7 października - został konsekrowany kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Zwycięskiej w Częstochowie.

11 października - odbył się w Częstochowie II Tydzień Duchowości Chrześcijańskiej.

12-13 października - w archidiecezji częstochowskiej trwały uroczystości związane z II Dniem Papieskim.

28 października - na misje do Kamerunu został posłany przez abp. Stanisława Nowaka ks. Marcin Mońka. Uroczystość odbyła się w Krzepicach w kościele pw. św. Jakuba Apostoła.

9 listopada - dokonana została konsekracja kościoła pw. Najświętszego Ciała i i Krwi Chrystusa we Wrzosowej.

13 listopada - Ojciec Święty Jan Paweł II w czasie audiencji generalnej pobłogosławił obraz Jezusa Miłosiernego, przywieziony przez delegację z archidiecezji pod przewodnictwem abp. Stanisława Nowaka, bp. Jana Wątroby, ks. inf. Ireneusza Skubisia oraz przewodniczącego Komitetu ds. Peregrynacji Obrazu Jezusa Miłosiernego - ks. prał. Stanisława Gębki.

16 listopada - dokonana została konsekracja kościoła pw. Najświętszej Maryi Panny Śnieżnej w Drobnicach.

19 listopada - abp Stanisław Nowak podniósł kościół św. Józefa na Rakowie do godności sanktuarium św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny.

22-24 listopada - odbyło się IX Forum Młodych Archidiecezji Częstochowskiej w Domu Rekolekcyjnym "Święta Puszcza" w Olsztynie.

24 listopada - 1 grudnia - odbył się II Akademicki Tydzień Kultury Chrześcijańskiej w Częstochowie.

30 listopada - rozpoczęła się Peregrynacja Obrazu Jezusa Miłosiernego w archidiecezji częstochowskiej. Obraz ma przejść przez wszystkie parafie i kościoły filialne oraz domy zakonne. Peregrynacja rozpoczęła się w sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Częstochowie w I Niedzielę Adwentu.

14 grudnia - abp Stanisław Nowak w kościele pw. Najświętszego Imienia Maryi w Częstochowie ustanowił pierwszych w archidiecezji nadzwyczajnych szafarzy Komunii św.

24-25 grudnia - Pasterce w archikatedrze przewodniczył abp Stanisław Nowak. W tym dniu w kościołach archidiecezji zbierano ofiary na Fundusz Obrony Życia.

25 grudnia - Ksiądz Arcybiskup przewodniczył uroczystości Narodzenia Pańskiego na Jasnej Górze.

29 grudnia - w uroczystości odpustowej w archikatedrze - Sanktuarium Świetej Rodziny - Jezusa, Maryi i Józefa uczestniczyli przedstawiciele instytucji, ruchów i stowarzyszeń związanych z charyzmatem rodziny.

31 grudnia - Mszy św. w archikatedrze na zakończenie roku przewodniczył abp Stanisław Nowak.

Dzieją się cuda

2019-06-12 09:02

Jolanta Marszałek
Niedziela Ogólnopolska 24/2019, str. 20-21

Od kilku miesięcy w parafii pw. Ducha Świętego w Nowym Sączu znajdują się relikwie św. Szarbela z Libanu. I dzieją się cuda. Ludzie doznają wielu łask, także uzdrowienia. Jedną z uzdrowionych jest Barbara Koral – żona Józefa, potentata w branży produkcji lodów, i matka trójki dzieci. Cierpiała na raka trzustki, po którym nie ma śladu. 17 maja br. publicznie podzieliła się swoim świadectwem

Wikipedia

W październiku ub.r. wykryto u mnie nowotwór złośliwy trzustki – opowiada Barbara Koral. – Przeżyłam szok. Ale głęboka wiara i ufność w łaskawość Boga wyjednały mi pokój w sercu. Leżałam w szpitalu w Krakowie przy ul. Kopernika, nieopodal kościoła Jezuitów. Dzieci i mąż byli ze mną codziennie. Modliliśmy się do Jezusa Przemienionego za wstawiennictwem św. Jana Pawła II oraz św. Szarbela. Zięć Piotr przywiózł od znajomego księdza płatek nasączony olejem św. Szarbela. Codziennie odmawialiśmy nowennę i podczas modlitwy pocierałam się tym olejem. Czułam, że mając św. Szarbela za orędownika, nie zginę – wyznaje.

Przypadek beznadziejny

Operacja trwała ponad 6 godzin. Po otwarciu jamy brzusznej większość lekarzy odłożyła narzędzia i odeszła od stołu, stwierdziwszy, że przypadek jest beznadziejny. Jednak profesor po kilku minutach głębokiego namysłu wznowił operację. Usunął raka. Operacja się udała.

– Byłam bardzo osłabiona – opowiada p. Barbara – tym bardziej że 3 tygodnie wcześniej przeszłam inny zabieg, również w pełnej narkozie. Nic nie jadłam i czułam się coraz słabsza.

W trzeciej dobie po operacji chora dostała wysokiej gorączki, dreszczy. Leżała półprzytomna i bardzo cierpiała. – Momentami zdawało mi się, że ktoś przecina mnie piłą na pół. Zwijałam się wtedy w kłębek i modliłam cichutko do Pana Boga z prośbą o pomoc w cierpieniu i ulgę w niesieniu tego krzyża.

Lekarze robili, co mogli. Podawali leki w zastrzykach, kroplówkach, by wzmocnić chorą. Nic nie działało. Pobrano krew na badanie bakteryjne. Okazało się, że jest zakażenie bakterią szpitalną, bardzo groźną dla organizmu. Zdrowe osoby zakażone tą bakterią mają 50-procentową szansę na przeżycie. Chorzy w stanie skrajnego wycieńczenia są praktycznie bez szans.

Zawierzenie Bogu

– Rozmawiałam z Bogiem – opowiada p. Barbara. – Pytałam Go, czy po tym, jak wyrwał mnie ze szponów śmierci w czasie operacji, teraz przyjdzie mi umrzeć. Prosiłam z pokorą i ufnością: „Panie Jezu, nie wypuszczaj mnie ze swoich objęć. Uzdrów mnie, kochany Zbawicielu”. Całym sercem wołałam w duchu: „Jezu, zawierzam się Tobie, Ty się tym zajmij!”.

W tym czasie parafia pw. Ducha Świętego w Nowym Sączu, do której należy rodzina Koralów, czekała na relikwie św. Szarbela (relikwie pierwszego stopnia – fragment kości). Przywiózł je z Libanu poprzedni proboszcz – ks. Andrzej Baran, jezuita, który był tam na pielgrzymce wraz z kilkoma parafianami. Zawieźli też spontanicznie zebraną przez ludzi ofiarę dla tamtejszych chrześcijan. Wiadomo bowiem, że św. Szarbel jest szczególnie łaskawy dla tych, którzy modlą się za Liban. Relikwie, zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem, miały trafić do ks. Józefa Maja SJ w Krakowie. On zgodził się przekazać je do Nowego Sącza i osobiście je tam w styczniu br. zainstalował.

Interwencja św. Szarbela

– W dniu, w którym pojechałem po relikwie do Krakowa – opowiada ks. Józef Polak, jezuita, proboszcz parafii pw. Ducha Świętego w Nowym Sączu – wstąpiłem do naszej WAM-owskiej księgarni, żeby nabyć jakąś pozycję o św. Szarbelu, bo przyznam, że sam niewiele o nim wiedziałem. Wychodząc z księgarni, spotkałem Józefa Korala z córką. Wiedziałem, że p. Barbara jest bardzo chora. Opowiedzieli mi, że wracają ze szpitala i że sytuacja jest bardzo poważna. Relikwie miałem ze sobą od dwóch godzin. Niewiele się zastanawiając, poszliśmy na oddział.

– W pewnym momencie usłyszałam głos męża – opowiada p. Barbara. – Bardzo mnie to zdziwiło, bo przecież był u mnie przed chwilą i razem z córką poszli do kościoła obok szpitala na Mszę św. Po chwili zobaczyłam męża i córkę. Już nie byli przygnębieni i smutni. Twarze rozjaśniał im szeroki uśmiech. Razem z nimi był ksiądz proboszcz Józef Polak. Przyniósł ze sobą do szpitala relikwie św. Szarbela...

Ksiądz wraz z obecnymi odmówił modlitwę do św. Szarbela. Następnie podał chorej do ucałowania relikwiarz. – Już w trakcie modlitwy nie czułam bólu – wyznaje p. Barbara. – Stałam się bardziej przytomna. Kiedy ucałowałam kości św. Szarbela, nie myślałam, czy to będzie uzdrowienie – ja byłam tego pewna. Nie mam pojęcia, skąd się wzięła ta pewność.

Święty kontra bakterie

– Gdy wchodziłem do szpitala – opowiada ks. Polak – wiedziałem, że na oddziale jest jakieś zakażenie. Podałem p. Barbarze relikwiarz do ucałowania. Zobaczyła to pielęgniarka. Wyjęła mi relikwiarz z ręki, spryskała go jakimś środkiem i włożyła pod wodę. „Co pani robi?” – zapytałem. „Muszę to zdezynfekować”. „Ale on nie jest wodoszczelny” – wyjaśniłem, nie wiedząc, że chodzi jej o to, by zewnętrzne bakterie się nie rozprzestrzeniały. To był koniec wizyty.

Następnego dnia rano okazało się, że na oddziale bakterii już nie było. To był kolejny „cud” św. Szarbela. Badania z krwi potwierdziły, że również chora nie ma w sobie bakterii. Lekarze w zdumieniu patrzyli na wyniki. Dla pewności powtórzyli badania.

– Byłam zdrowa – opowiada p. Barbara. – Powoli zaczęłam nabierać siły i radości życia. Cała moja rodzina i przyjaciele, którzy byli ze mną w czasie choroby, którzy wspierali mnie modlitwą i dobrym słowem, są wdzięczni św. Szarbelowi. Błogosławimy go za to, że się mną zajął, że uprosił dla mnie u Boga Wszechmogącego łaskę uzdrowienia. Bogu niech będą dzięki i św. Szarbelowi!

Wiara w orędownictwo

W parafii pw. Ducha Świętego w Nowym Sączu w trzecie piątki miesiąca o godz. 18 odprawiana jest Msza św. z modlitwą o uzdrowienie, następnie mają miejsce: adoracja, błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem, namaszczenie olejem św. Szarbela i ucałowanie relikwii świętego. Wielu ludzi przychodzi i prosi o jego wstawiennictwo. Św. Szarbel jest niezwykle skutecznym świętym, wyprasza wiele łask, pokazuje, że pomoc Boga dla ludzi, którzy się do Niego uciekają, może być realna. – Nie ma jednak żadnej gwarancji, że ten, kto przyjdzie do św. Szarbela, będzie natychmiast uzdrowiony – przyznaje ks. Józef Polak. – Czasami to działanie jest inne. Łaska Boża działa według Bożej optyki, a nie naszych ludzkich życzeń. Święci swoim orędownictwem mogą ludzi do Kościoła przyciągać i to czynią, także przez cuda. Wystarczy popatrzeć, jak wiele osób uczestniczy w Mszach św. z modlitwą o uzdrowienie.

* * *

Ojciec Szarbel Makhlouf

maronicki pustelnik i święty Kościoła katolickiego. Żył w XIX wieku w Libanie

23 lata swojego życia spędził w pustelni w Annaja. Tam też zmarł.

Po pogrzebie o. Szarbela miało miejsce zadziwiające zjawisko. Nad jego grobem pojawiła się niezwykła, jasna poświata, która utrzymywała się przez wiele tygodni. Łuna ta spowodowała, że do grobu pustelnika zaczęły przybywać co noc rzesze wiernych i ciekawskich. Gdy po kilku miesiącach zaintrygowane wydarzeniami władze klasztoru dokonały ekshumacji ciała o. Szarbela, okazało się, że jest ono w doskonałym stanie, zachowało elastyczność i temperaturę osoby żyjącej i wydzielało ciecz, którą świadkowie określali jako pot i krew. Po umyciu i przebraniu ciało o. Szarbela zostało złożone w drewnianej trumnie i umieszczone w klasztornej kaplicy. Mimo usunięcia wnętrzności i osuszenia ciała zmarłego dalej sączyła się z niego substancja, która została uznana za relikwię. Różnymi sposobami próbowano powstrzymać wydzielanie płynu, ale bezskutecznie.

W ciągu 17 lat ciało pustelnika było 34 razy badane przez naukowców. Stwierdzili oni, że zachowuje się w nienaruszonym stanie i wydziela tajemniczy płyn dzięki interwencji samego Boga.

W 1965 r., pod koniec Soboru Watykańskiego II, o. Szarbel został beatyfikowany przez papieża Pawła VI, a 9 października 1977 r. – kanonizowany na Placu św. Piotra w Rzymie. Kilka miesięcy przed kanonizacją jego ciało zaczęło się wysuszać.

Od tej pory miliony pielgrzymów przybywają do grobu świętego, przy którym dokonują się cudowne uzdrowienia duszy i ciała oraz nawrócenia liczone w tysiącach.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Papież nie przyjął dymisji kard. Ouelleta

2019-07-20 09:20

st (KAI) / Watykan

Ojciec Święty nie przyjął rezygnacji z pełnionych obowiązków przez prefekta Kongregacji ds. Biskupów kard. Marca Ouelleta – informuje portal il sismografo. Kanadyjski purpurat, jeden z najbliższych współpracowników Franciszka 8 czerwca ukończył 75 lat i zgodnie z wymogami prawa złożył swoją rezygnację.

michael_swan / Foter.com / CC BY-ND

Powołując się na bliskiego współpracownika kard. Ouelleta, ks. Massimo Cassolę il sismografo podaje, że papież poprosił prefekta Kongregacji ds. Biskupów, by dalej pełnił swoje obowiązki, aż do chwili, kiedy podejmie inną decyzję. Dykasteria ta zajmuje się kwestią doboru odpowiednich kandydatów na stanowiska biskupów oraz innymi dotyczącymi ich sprawami.

Kard. Marc Ouellet urodził się 8 czerwca 1944 w Lamotte (prowincja Quebec w Kanadzie) jako trzecie z ośmiorga dzieci Pierre’a Ouelleta i Grazielli z domu Michaud. Po studiach teologicznych w wyższym seminarium duchownym w Montrealu (w latach 1964-68) uzyskał kościelny licencjat z teologii na Uniwersytecie w Montrealu. Święcenia kapłańskie w przyjął 25 maja 1968, po czym przez dwa lata pracował duszpastersko. Następnie nauczał filozofii w Wyższym Seminarium Duchownym w stolicy Kolumbii – Bogocie, kierowanym wówczas przez kanadyjską prowincję zgromadzenia księży sulpicjanów, do którego później sam wstąpił.

Następnie studiował w Rzymie, gdzie w 1974 uzyskał licencjat z filozofii na Uniwersytecie św. Tomasza „Angelicum”. Wykładał potem w wyższych seminariach duchownych w Manizales w Kolumbii oraz w Montrealu w Kanadzie. W 1983 r. uzyskał doktorat z teologii dogmatycznej na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Był profesorem seminariów w Kolumbii i Kanadzie. W latach 1996-97 wykładał na Instytucie Jana Pawła II na Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie, a następnie został kierownikiem katedry teologii dogmatycznej na tej uczelni.

3 marca 2001 Jan Paweł II mianował go sekretarzem Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan i biskupem, a 19 marca tegoż roku osobiście udzielił mu sakry. Jako motto swej posługi obrał słowa «Ut unum sint» (Aby byli jedno). Był też konsultorem kilku innych kongregacji, członkiem Międzydykasterialnej Komisji ds. Kościoła w Europie Wschodniej, sekretarzem Komisji ds. Stosunków Religijnych z Judaizmem i członkiem Międzynarodowej Komisji Teologicznej.

15 listopada 2002 św. Jan Paweł II mianował go arcybiskupem metropolitą Québecu, a 21 września 2003 włączył abp. Ouelleta do Kolegium Kardynalskiego. W październiku 2008 był relatorem generalnym 12. Zwyczajnego Zgromadzenia Ogólnego Synodu Biskupów obradującego pod hasłem: „Słowo Boże w życiu i misji Kościoła”. 30 czerwca 2010 Benedykt XVI ponownie ściągnął kanadyjskiego purpurata do Watykanu, powołując go na prefekta Kongregacji ds. Biskupów. Jest on także członkiem kilku innych Kongregacji i rad papieskich. Jest znany przede wszystkim z obrony życia poczętego i ostrych wystąpień przeciw aborcji, dlatego też dla wielu, szczególnie dla liberalnych mediów, jest postacią kontrowersyjną. Jest też weteranem szkoły Communio i uczniem Ursa von Balthasara. Do dziś jest członkiem redakcji tego czasopisma.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem