Reklama

Warszawa Katarzyny Łaniewskiej

2013-08-07 14:15

Andrzej Tarwid
Edycja warszawska 32/2013, str. 6-7

Andrzej Tarwid

- Stolica to moje miasto - mówi jedna z najbardziej znanych polskich aktorek i z uśmiechem dodaje. - Chyba mogę tak powiedzieć, skoro od 74 lat mieszkam w Warszawie.

Setki wspomnień, tysiące zdarzeń i jeszcze więcej przechowywanych w pamięci obrazów. Wybrać z nich kilka nie jest łatwo, zwłaszcza kiedy niejednokrotnie doświadczyło się ulotności chwili czy też zmiany spowodowanej czasem. Tam gdzie kiedyś były przedmieścia, stoją nowe osiedla, a za nimi budowane są następne osiedla. Tam gdzie była cisza, od lat panuje nieustający zgiełk. A kierowcy samochodów pędzący po drogach, nie zdając sobie sprawy, że kiedyś w tych miejscach biegły ścieżki, po których chodzili zakochani. - W Warszawie jest wiele miejsc, z którymi wiążą mnie miłe wspomnienia. Lecz ja w pierwszym rzędzie wolę mówić o wydarzeniach ważnych nie dla mnie osobiście, ale ważnych dla Polski - mówi „Niedzieli” Katarzyna Łaniewska. - Kiedy się pamięta o tym co ważne, inaczej przechodzi się obok domów czy kościołów. Inaczej spaceruje się po ulicach - podkreśla.

Pragnienie wolności

Pierwsze wspomnienie aktorki dotyczy wydarzeń z sierpnia 1944 r. - Mieszkałam na górnym Mokotowie przy ul. Odolańskiej 18. Strasznie się bałam. Najbardziej bombardowań. Pewnego dnia niemiecki sztukas (samolot bombardujący - przyp. at) posadził bombę na sąsiednim domu. Pociski te nie wybuchały od razu, lecz po chwili. Eksplozja była tak mocna, że choć byłam w domu obok, to rzuciło mną na klatkę schodową - opowiada K. Łaniewska i podkreśla. - Powiedziałam o swoim strachu. Inni też się bali. Ale w tych trudnych dniach zobaczyłam też, jaki wielkie było w Warszawiakach pragnienie wolności, chęć zrzucenia niechcianego jarzma i wybicia się na niepodległość.

Starszy brat przyszłej aktorki walczył w powstaniu na Mokotowie. Niemcy nie rozstrzelali go tylko dlatego, że nie znaleźli przy nim nic co wskazywałby, że brał udział w walkach. - Furażerkę oraz legitymację spaliła mu babcia - mówi aktorka, która po latach wcieliła się w matkę młodego powstańca Jacka w filmie Janusza Morgensterna. W obrazie pt. „Godzina W” oddała emocje, jakie były udziałem jej matki i babci, a które ona obserwowała z perspektywy 11-letniej dziewczynki.

Reklama

Kolejnym wybuchem wolności było powstanie „Solidarności” w 1980 r. Aktorka organizowała Niezależny Związek Zawodowy w Teatrze „Ateneum”. Po wprowadzeniu stanu wojennego zaangażowała się w działalność przy kościele św. Stanisława Kostki na Żoliborzu. - Msze św. za Ojczyznę, to były także godziny wolnej Polski - mówi i podkreśla. - Miałam zaszczyt i honor stać przy ks. Jerzym w trakcie sprawowanych przez kapłana Eucharystii.

Na początku Msze św. były odprawiane w świątyni, ale ludzie się nie mieścili, dlatego przeniesiono je na balkon. - Kiedy spojrzało się w dół, to cały plac, parking i ogród były wypełnione ludźmi. A trzeba przypomnieć, że komuna robiła wiele, aby nie mogli oni dojechać na Żoliborz. Zatrzymywano m.in. autobusy i tramwaje. Nic to nie dało, warszawiacy przychodzi na piechotę. Pod żoliborskim kościołem gdzie okiem sięgnąć stali ludzie, ludzie i ludzie - wspomina.

Jak to wyglądało w rzeczywistości można przekonać się i dzisiaj odwiedzając multimedialną prezentację w Muzeum bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Otwarte jest ono w dni powszednie od godz. 10 do 15, a w sobotę i niedzielę w godz. 10-17.

Zamordowany przez komunistów kapłan Msze św. za Ojczyznę odprawiał w latach 1981-1984, a wcześniej w 1980 r. sprawować je zaczął ks. prałat Teofil Bogucki. Dzisiaj Msze św. w intencji Ojczyzny w kościele na Żoliborzu odprawiane są w ostatnią niedzielę miesiąca o godz. 18.00. Natomiast każdego 19 dnia miesiąca o godz. 18.00 sprawowana jest Eucharystia z nowenną do błogosławionego ks. Jerzego.

- Każdy, kto z racji wieku nie pamięta lat 80., a teraz pojedzie do kościoła św. Stanisława, niech pamięta, że właśnie tam tysiące ludzi „Solidarności” czuło się wolnymi - mówi aktorka.

W tamtych czasach „wolną Polskę” można było zobaczyć również w miejscach do których pielgrzymował Jan Paweł II. Niedawno minęła 30.rocznica drugiej pielgrzymki Jana Pawła II do Ojczyzny. Jednym z najbardziej doniosłych wydarzeń w jej trakcie była Msza św. na Stadionie X-lecia. Wiele osób wspominając papieskie wizyty przypomina też o Mszy św. na Placu Zwycięstwa. Katarzyna Łaniewska najbardziej jednak zapamiętała Mszę św. na Agrykoli.

Był rok 1991, odzyskaliśmy niepodległość. Papież po raz pierwszy przyjechał do wolnej Polski. Ojciec Święty ostrzegał na Agrykoli, że własnie teraz zdajemy tekst z wolności, która bardzo łatwo jest źle zagospodarować. - Wielka szkoda, że nie przemyśleliśmy dokładnie tamtego przesłania bł. Jana Pawła II - konstatuje Katarzyna Łaniewska.

Jeden aktor i jeden widz

W ciągu trwającej kilkadziesiąt lat kariery aktorskiej Katarzyna Łaniewska stworzyła wiele niezapomnianych ról filmowych i teatralnych. W stolicy grała na deskach teatrów: Ateneum, Dramatycznego, Narodowego i Polskiego. A także na schodach dawnego Parku Kultura.

Dzisiaj kompleks ten nosi im. Marszałka Edwarda Śmigłego-Rydza. Powstał na przełomie lat 50. i 60. a położony jest w rejonie ulic: Książęcej, Na Skarpie, Górnośląskiej, Rozbrat, Szarej, Koźmińskiej, Śniegockiej, Czerniakowskiej, Solec, Wilanowskiej i Ludnej. - Najpierw jako studentka sadziłam w tym parku drzewa, a po latach występowałam. Razem ze Zbigniewem Zapasiewiczem recytowaliśmy poezję, a piosenki śpiewało Mazowsze - wspomina. - Park ten jeszcze do niedawna tętnił życiem kulturalnym, występowały tam teatry, a dla emerytów była prowadzone zajęcia gimnastyczne. Niestety, obecnej władzy to się nie za bardzo podobało - mówi Łaniewska.

Dzisiaj głównymi atrakcjami w parku są rowerowy Szlak Wisły oraz Podskarpowa Ścieżka Rowerowa. Miłośnicy historii i wolności zarazem mogą usiąść na ławeczce z Janem Nowakiem-Jeziorańskim. W parku są także inne pomniki, m.in. aktorki i reżyserki Haliny Mikołajskiej.

Występy w dawnym Parku Kultury nie były pierwszymi plenerowymi popisami Katarzyny Łaniewskiej. - Kiedy byłam małą dziewczynką, to razem z koleżanką biegałyśmy do Łazienek. Wchodziłyśmy od Szwoleżerów, a stamtąd na pustą scenę Teatru na wodzie - mówi. - Ja występowałam, a koleżanka się przyglądała. Można więc powiedzieć, że był to teatr jednego aktora dla jednego widza - dodaje z uśmiechem, ale od razu też podkreśla. - Przede wszystkim jednak wspominam o tym miejscu, bo Łazienki od Szwoleżerów uważam za jedno z najpiękniejszych miejsc w Warszawie. Kiedy już zostałam matką, to chodziłam tam wielokrotnie z córką. Od tamtego czasu wiele się zmieniło, ale i teraz polecam spacer po tamtej części parku.

Babcia Józia z Dewajtis

W ostatnich latach Katarzynie Łaniewskiej wielką popularność przyniosła rola babci Józi w „Plebani”. Akcja serialu rozgrywała się w fikcyjnym Hrubielowie i Tulczynie. Ci jednak z Państwa, którzy chcieliby zobaczyć filmowe świątynie powinni udać się do Okuniewa (25 km na południowy-wschód od W-wy) lub na ul. Dewajtis na Bielanach.

Obie świątynie mają zabytkowy charakter i bardzo ciekawą historię. - Proboszczem parafii pw. bł. Edwarda Detkensa jest ks. Wojciech Drozdowicz. To on jako pierwszy prowadził w telewizji program „Ziarno” dla najmłodszych - przypomina Katarzyna Łaniewska, która także przez kilka lat była jedną z osób prowadzących jedyny program katolicki dla dzieci w TVP.

W położonym w lesie kompleksie przy Dewajtis mieści się także godne polecenia „Dobre Miejsce - katolickie centrum kultury”. Poranki filmowe i teatralne dla najmłodszych, koncerty muzyki chrześcijańskiej dla młodzieży oraz wystawy i spotkania z ciekawymi ludźmi - to propozycje, w których naprawdę każdy znajdzie coś dla siebie.

- Idąc śladem kościołów znanych z filmów nie mogę też nie wspomnieć o świątyni w Gliniance nad rzeką Świder. Drewniany kościółek pw. św. Wawrzyńca znany jest widzom z serialu „Ojciec Mateusz” - mówi Katarzyna Łaniewska i na koniec dodaje. - A dla mniej jest to po prostu mój kościół, bo w Gliniance spędzam wakacje.

Tagi:
turystyka Warszawa aktor

Warszawa: w czwartek kard. Nycz poprowadzi centralną procesję Bożego Ciała

2019-06-18 10:34

lk, archwwa.pl / Warszawa (KAI)

Uroczystą poranną Mszą św. w archikatedrze św. Jana Chrzciciela rozpoczną się w czwartek w Warszawie obchody Bożego Ciała. Eucharystii będzie przewodniczył kard. Kazimierz Nycz, który bezpośrednio po Mszy św. poprowadzi centralną procesję do czterech ołtarzy.

Stelmasiak Artur

Centralne uroczystości ku czci Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa 20 czerwca w Warszawie rozpoczną się Mszą św. o godz. 10.00 w stołecznej archikatedrze św. Jana Chrzciciela. Eucharystii będzie przewodniczył kard. Kazimierz Nycz, który po jej zakończeniu poprowadzi centralną procesję eucharystyczną do czterech ołtarzy. Ostatni zostanie wzniesiony przy krzyżu na pl. Piłsudskiego i będzie nawiązywał do I pielgrzymki Jana Pawła II przed 40 laty.

Mottem tegorocznych obchodów Bożego Ciała w Warszawie będzie obietnica Jezusa „A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 18, 20). Ołtarze nawiązujące do tego wersetu z Ewangelii według św. Mateusza zaprojektował architekt Stanisław Sołtyk.

Tłem dla wystawienia Najświętszego Sakramentu przy trzech pierwszych stacjach procesji Bożego Ciała będą wielkoformatowe reprodukcje nastaw ołtarzowych z trzech zabytkowych kościołów, przy których zatrzyma się procesja: pobernardyńskiego kościoła św. Anny – obecnie akademickiego, pokarmelickiego kościoła św. Józefa, czyli seminaryjnego i kościoła sióstr wizytek.

– Chodzi o dialog wnętrza i zewnętrza, przeszłości i teraźniejszości, wielkiej sztuki dawnej i nas, którzy wobec niej stajemy – tak wyjaśnia wymowę projektu tegorocznych ołtarzy na Boże Ciało bp Michał Janocha. Podkreśla, że jest to też zachęta: „wejdź, jeśli chcesz zobaczyć piękno”, zarówno w sensie historycznym, dosłownym, jak też głębszym, duchowym.

„Jeśli chcesz poznać istotę Kościoła – mówi bp Janocha – nie możesz patrzeć na niego z zewnątrz, musisz wejść do środka”. Cały kościół, jego wnętrze, nastawa ołtarzowa zostały skonstruowane dla tego maleńkiego kawałka chleba, przed którym klękamy, bo w nim widzimy Ciało Chrystusa” – wyjaśnia biskup pomocniczy archidiecezji warszawskiej, a zarazem ceniony historyk sztuki.

Czwarty ołtarz, przy którym zatrzyma się procesja Bożego Ciała, zostanie utworzony na placu Piłsudskiego, wokół krzyża upamiętniającego I pielgrzymkę Jana Pawła II w 1979 r. Będzie to nawiązanie do najpiękniejszego z papieskich ołtarzy, jakie stanęły w Polsce w czasie wszystkich pielgrzymek – ołtarza z czerwca 1979 roku – podkreśla bp Janocha.

Pierwszy z ołtarzy zbudują studenci z duszpasterstwa akademickiego św. Anny, drugi – rzemieślnicy z Cechu Rzemiosł, trzeci – nadzwyczajni szafarze Komunii Świętej a czwarty – Wojsko Polskie.

Orszak procesyjny przejdzie z archikatedry ul. Świętojańską na Plac Zamkowy, następnie Krakowskim Przedmieściem, ul. Królewską na Plac Piłsudskiego. Najświętszy Sakrament będzie niesiony w zabytkowej monstrancji z bazyliki Świętego Krzyża.

Tradycyjnie przy każdym z czterech ołtarzy czytana będzie Ewangelia, a przy czwartym kard. Nycz wygłosi kazanie. Dla tych, którzy wcześniej nie uczestniczyli we Mszy świętej w katedrze, Msza zostanie odprawiona na pl. Piłsudskiego.

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało) jest jednym z głównych świąt obchodzonych w Kościele katolickim. Świadomość niezwykłego cudu przemiany konsekrowanego chleba i wina w rzeczywiste Ciało i Krew Chrystusa towarzyszyła wiernym od początku chrześcijaństwa, ale potrzeba było aż dziesięciu wieków zanim zewnętrzne przejawy tego kultu zadomowiły się w Kościele katolickim.

Uroczystość wyrosła na podłożu adoracyjnego kierunku pobożności eucharystycznej rozwijającej się na Zachodzie od przełomu XI i XII w., a obecnie przeżywana jest w czwartek po uroczystości Trójcy Świętej.

Bezpośrednią przyczyną ustanowienia uroczystości były objawienia bł. Julianny z Cornillon. Pod ich wpływem bp Robert ustanowił w 1246 r. święto Bożego Ciała, początkowo dla diecezji Liege. W 1252 r. legat papieski rozszerzył obchodzenie tego święta na Germanię, a papież Urban IV bullą "Transiturus" z 1264 r. ustanowił Boże Ciało świętem obowiązującym w całym Kościele jako "zadośćuczynienie za znieważanie Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, błędy heretyków oraz uczczenie pamiątki ustanowienia Najświętszego Sakramentu".

W Polsce jako pierwszy wprowadził to święto bp Nankier w 1320 r. w diecezji krakowskiej, natomiast w Kościele unickim - synod zamojski w 1720 r. W Kościele katolickim w Polsce pod koniec XIV w. święto Bożego Ciała było obchodzone już we wszystkich diecezjach. Było ono zawsze zaliczane do świąt głównych. Od końca XV w. przy okazji tego święta udzielano błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Watykan: obraduje Rada Kardynałów

2019-06-25 12:45

st (KAI) / Watykan

Pod przewodnictwem Ojca Świętego obraduje na swoim 30. posiedzeniu Rada Kardynałów - poinformowało Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej. Jednocześnie przypomniano, że w związku z tym wydarzeniem 27 czerwca o godz. 13.00 zaplanowano briefing, który poprowadzi tymczasowy dyrektor watykańskiej Sala Stampa, Alessandro Gisotti.

Grzegorz Gałązka

Jak zauważają dziennikarze specjalizujący się w tematyce watykańskiej, obecne posiedzenie Rady Kardynałów dokona zapewne podsumowania procesu konsultacji projektu nowej konstytucji apostolskiej o Kurii Rzymskiej, która będzie najprawdopodobniej nosiła tytuł „Predicate Evangelium”. Pomimo, że większość konsultowanych wyraziła opinię pozytywną, nie oznacza to zakończenia prac. Ponadto należy pamiętać, że organ ten ma także pomagać Ojcu Świętemu w zarządzaniu Kościołem powszechnym, a zatem funkcja Rady Kardynałów nie skończy się wraz z opublikowaniem konstytucji apostolskiej.

Do ustanowionej 13 kwietnia 2013 roku Rady Kardynałów należy obecnie 6 purpuratów (kardynałowie Óscar Andrés Rodríguez Maradiaga (Honduras); Giuseppe Bertello (Watykan/Włochy), Oswald Gracias (Indie); Reinhard Marx (Niemcy); Sean O’Malley (USA); Pietro Parolin (Watykan/Włochy). Ponadto sekretarzem Rady, nie będącym jednak jej członkiem, jest bp Marcello Semeraro (Włochy), a jego zastępcą bp Marco Mellino (Włochy).

Pod koniec ubiegłego Radę Kardynałów roku opuściło trzech kardynałów: George Pell (Australia), Francisco Javier Errázuriz (Chile) i Laurent Monsengwo Pasinya (Demokratyczna Republika Konga).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

1 lipca rozpocznie się Wielki Odpust Tuchowski

2019-06-26 13:07

eb / Tuchów (KAI)

Pielgrzymi z różnych zakątków kraju będą się modlić w sanktuarium Matki Bożej Tuchowskiej, gdzie 1 lipca rozpocznie się Wielki Odpust. Zaplanowano Msze św., koncerty, czuwanie dla młodzieży i liczne nabożeństwa. Każdego dnia będzie też spowiedź.

Krzysztof Jasiński

„Maryjo, naucz nas życia w mocy Bożego Ducha” - pod takim hasłem do 9 lipca będzie obchodzony Wielki Odpust Tuchowski. Rozpocznie się on 1 lipca, Mszą św. o godz. 18.00. Do sanktuarium przybędzie wtedy pielgrzymka strażaków, policjantów i orkiestr dętych. Po Mszy będzie koncert.

W kolejnych dniach w Tuchowie będą modlić się m.in. kapłani przeżywający jubileusze, osoby konsekrowane, samorządowcy, kierowcy, chorzy. Będą też pielgrzymki emerytów, rolników, nauczycieli, ministrantów i lektorów, nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej, służby zdrowia, kombatantów, uczestników pielgrzymki do Częstochowy, a także kolejarzy, dzieci, leśników, osób pracujących za granicą, bezrobotnych oraz przedsiębiorców i pracodawców.

W Tuchowie będą się także modlić matki w stanie błogosławionym i małżeństwa pragnące potomstwa. Na odpust przybędą przedstawiciele ruchów i stowarzyszeń katolickich, m.in. Wspólnot dla Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa, Akcji Katolickiej, Rycerzy Kolumba, Stowarzyszenia Rodzin Katolickich, Kościoła Domowego, Rycerstwa Niepokalanej, Róż Różańcowych, Dziewczęcej Służby Maryjnej oraz Przyjaciele Radia Maryja.

Codziennie w programie odpustu znajdą się modlitwy o powołania, Koronka do Bożego Miłosierdzia, Różaniec na dróżkach różańcowych, Droga Krzyżowa na dziedzińcu sanktuaryjnym, nieszpory oraz wieczory maryjne, czyli koncerty orkiestr i chórów. 5 lipca odbędzie się młodzieżowe czuwanie z Mszą św. o 22.00.

Dyżury w konfesjonałach będą w tygodniu od 6.30 do 19.30, a w niedzielę od 5.00 do 19.30.

Po modlitwie przed obrazem Matki Bożej, pielgrzymi będą mogli zwiedzać muzeum misyjne, sanktuaryjne i etnograficzne. Co roku, nie tylko przez najmłodszych oblegana jest ruchoma szopka. Tradycją Wielkiego Odpustu są barwne kramy, na których można kupić odpustowe cukierki i mnóstwo zabawek.

Sanktuarium Matki Bożej Tuchowskiej to jedno z najstarszych i najliczniej odwiedzanych sanktuariów w południowo–wschodniej Polsce. W latach 1530-1540 jeden z opatów tynieckich podarował tuchowskiemu kościołowi obraz Matki Bożej. Przedstawia on Maryję trzymającą na lewym ręku Dzieciątko Jezus. Pierwsze wzmianki na temat obrazu pochodzą z 1597 r. Obraz został koronowany 2 października 1904 r. przez ówczesnego ordynariusza diecezji tarnowskiej bp. Leona Wałęgę.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem