Reklama

Niedziela Kielecka

Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki

Duchowe córki Jana Bosko

Wychowują najmłodsze pokolenie Kielc, przekazując maluchom najważniejsze wartości, które nigdy się nie zdezawuują: prawdy, dobra i piękna. Współpracują z rodzinami i z grupami świeckich, prowadzą ważne inicjatywy. Siostry salezjanki z ul. Chęcińskiej powróciły do Kielc po czterech latach nieobecności

Siostry Salezjanki po raz pierwszy przyjechały do pracy w Kielcach w 1959 r. Przez lata posługiwały w parafii Świętego Krzyża. Były katechetkami, zakrystiankami, prowadziły oratorium, scholę, dobrze służyły ludziom i Kościołowi, dlatego wielkim zaskoczeniem dla wszystkich był fakt, iż 31 maja 2005 r. siostry opuściły Kielce.

Powroty zawsze są radosne

Na ich powrót trzeba było czekać cztery lata. Po rozmowach siostry inspektorki Prowincji Warszawskiej - s. Teresy Czekała z bp. Kazimierzem Ryczanem oraz dzięki uprzejmości władz samorządowych miasta Kielce, siostry zostały ponownie zaproszone do grodu nad Silnicą. Te nieodległe wydarzenia doskonale pamięta s. Teresa - odpowiedzialna za wspólnotę kielecką. - Pewnego dnia Siostra Inspektorka zadzwoniła do mnie i zapytała, czy mogę następnego dnia być w Kielcach, ponieważ myśli o tym, aby otworzyć tam placówkę. Zaskoczenie było ogromne. S. Teresa od razu się zgodziła, tym bardziej że pochodzi z Kielc i zna doskonale ludzi i miasto. Na drugi dzień była na miejscu, wracała do miasta swojego dzieciństwa. Początki były trudne. Z s. Marią zamieszkały na osiedlu Ślichowice, w tym czasie s. Teresa pracowała w Kieleckiej Caritas, a s. Maria zajmowała się domem. Rok później zgromadzenie otrzymało od kieleckich władz przedszkole przy ul. Chęcińskiej. Znowu niepewność, jak zostaną przyjęte i potraktowane. Ich obawy okazały się płonne. Dziesiątki rodziców zgłosiły się do sióstr, powierzając im swoje dzieci. Ten fakt był najlepszą odpowiedzią na pytania: czy ich posługa w Kielcach jest potrzebna? Czy ktoś czeka na siostry salezjanki? Dwa lata temu siostry przeniosły się z osiedla Ślichowice do mieszkania przy ul. Chęcińskiej. Ich mała wspólnota powiększyła się o jedną siostrę. Obecnie w Kielcach pracują trzy siostry: s. Teresa - odpowiedzialna za wspólnotę, s. Eliza - dyrektorka przedszkola oraz s. Wiesława, która jest nauczycielką w przedszkolu.

Wypełniają charyzmat

- Do przedszkola uczęszcza 60 dzieci w dwóch grupach rozwojowych, 3-4 oraz 5-6 - mówi s. Eliza, która jest od niedawna dyrektorką placówki. Osób, które chciałyby oddać swoje dzieci pod opiekę sióstr, jest bardzo dużo, i mimo najszczerszych chęci nie wszystkie mogą się dostać do przedszkola. - Możemy przyjąć tylko sześćdziesiąt dzieci, na tyle pozwalają nam możliwości lokalowe, gdybyśmy miały dodatkowe pomieszczenia to owszem, przyjęłybyśmy więcej dzieci - mówi z nadzieją s. Teresa. Rzeczywiście, potrzebne są dodatkowe miejsca dla dzieci, dzielnica się rozbudowuje, powstają nowe bloki, nawet kilkadziesiąt metrów od przedszkola. Zamieszkają tam nowe rodziny, o miejsce w przedszkolu będzie jeszcze trudniej. W pracy w przedszkolu siostrom pomagają osoby świeckie. Sześć pań codziennie dzieli z nimi swoje obowiązki, bez nich nie dałyby sobie rady z taką liczbą maluchów.

Reklama

Dzieci są wychowywane w duchu salezjańskim, według programu zgodnego z zasadami systemu prewencyjnego św. Jana Bosko, który wychowanie dzieci i młodzieży opierał na trzech filarach: rozumie, religii i miłości - mówi s. Wiesława. Program św. Jana Bosko sprawdził się, i nadal jest aktualny. Miłości i Boga potrzebuje każdy, nawet ten, który sobie z tego nie zdaje sprawy. Siostry swoim małym podopiecznym przekazują najważniejsze wartości.

- Rozwijamy u dzieci integralnie sfery, które są istotne w ich rozwoju: poznawczą (rozum), duchową (religia), społeczną (miłość), dbając również o wspomaganie aktywności ruchowej zgodnie z wymaganiami podstawy programowej wychowania przedszkolnego, która obowiązuje w Polsce, a także według wskazówek naszego założyciela św. Jana Bosko - mówi s. Wiesława.

Każdy ma swoje miejsce w procesie wychowania

- Charakterystyką wychowania dzieci jest tworzenie więzi rodzinnej. Przedszkole, to duża rodzina, w której panuje prawdziwy duch rodzinnego domu - mówi s. Teresa.

Reklama

W procesie wychowania każdy ma swoje istotne miejsce, bardzo ważną rolę spełniają rodzice, rodzina, wzajemna zrozumienie i współpraca. Tylko kontynuacja wychowania dzieci w domu może przynieść sukces wychowawczy. Widać wśród rodziców zrozumienie tego faktu i otwartość na współpracę.

Odkrywają dziecięce talenty

Dzieci wiele uczą się od sióstr i od rodziców, ale i rodzice też wiele uczą się od dzieci. Rodzice sami opowiadają o zachowaniu swoich dzieci, które wychowywane w duchu religijnym nie wstydzą się uczynić znaku krzyża czy też pomodlić przed posiłkiem. Jeden z rodziców opowiadał o zdarzeniu, jakie miało miejsce w jego firmie. Na spotkanie z kontrahentami zabrał swojego sześcioletniego syna. Po biznesowych rozmowach usiadł z gośćmi do obiadu. Próbę rozpoczęcia posiłku zakłócił syn słowami: - Tato, nie pomodlimy się przed jedzeniem? Zebrani ze zdziwieniem popatrzyli po sobie i odmówili modlitwę. Tato był dumny z syna. S. Teresa podkreśla, że wszystkie dzieci są jednakowe, są bardzo otwarte i chłoną wszystko to, co im się podaje, to daje radość, czuje się, że jest się potrzebnym. Te słowa potwierdza s. Eliza, asystencja, nieustanne bycie z dziećmi nawiązywanie rodzinnych relacji, to daje wymierne efekty, które procentują w późniejszych latach. - Każde dziecko ma inne dary, inne predyspozycje, trzeba je odkryć, rozwinąć - mówi s. Teresa. Najważniejszym darem, który jest w każdym człowieku, nieraz głęboko ukrytym, jest dobro, zadaniem wychowawcy jest wspomaganie wychowanka w jego odkryciu. Potwierdzeniem tego faktu jest wypowiedź św. Jana Bosko, że „Wychowanie jest sprawą serca”. Myśl wypowiedziana w XIX wieku jest nadal aktualna.

Tworzenie pozytywnego środowiska wychowawczego to trud, ale też piękne zadanie, które jako siostry podejmujemy w codzienności, rozwijając u dzieci wrażliwość na piękno, wierząc w to, że mimo zagrożeń, które przynosi współczesny świat, wyrosną na ludzi wrażliwych i odważnych, żyjących według wartości, które nie podlegają dewaluacji.

Stowarzyszenie Współpracowników Salezjańskich

S. Teresa katechizuje w przedszkolu oraz jest odpowiedzialna za Stowarzyszenie Salezjanów Współpracowników Prowincji Warszawskiej Sióstr. To trzecia gałąź Rodziny Salezjańskiej założona przez św. Jana Bosko w 1876 r. Celem podstawowym, jaki wyznaczył Stowarzyszeniu jego Założyciel, było, aby jednym sercem i jedną duszą doprowadzić do realizacji „ważnej sprawy, wielkiego planu zbawienia wiecznego”. Współpracownicy Salezjańscy to stowarzyszenie skupiające ludzi świeckich. Ks. Bosko oczytał znaki czasu na długo przed dekretem Soboru Watykańskiego II o apostolstwie świeckich i niestrudzenie głosił, że w winnicy Pańskiej starczy pracy dla wszystkich. Z tej orientacji zrodziła się idea powołania Stowarzyszenia Współpracowników Salezjańskich jako gałęzi Rodziny Salezjańskiej, gromadzącego osoby będące w świecie, nieizolujące się od codziennego życia, nieskładające uroczystych ślubów, ale zarazem biorące odpowiedzialność za świat i Kościół w tym samym duchu, co salezjanie.

Po różnorodnych doświadczeniach i wnikliwej refleksji nad rolą swoich świeckich współpracowników, ks. Bosko opracował w 1876 r. Regulamin Współpracowników Salezjańskich. Pragnął on powołać operatywne zjednoczenie chrześcijańskie. Słowo „współpracownik” zakładało zjednoczenie ze Zgromadzeniem Salezjanów i podejmowanie wspólnych zadań.

Na całym świecie jest przeszło 30 tys. takich osób, niemal w każdym państwie, tam gdzie pracują siostry lub bracia salezjanie. Także przy wspólnocie sióstr w Kielcach istnieje Centrum Lokalne tego Stowarzyszenia, za które odpowiedzialna jest s. Teresa.

Maria Dominika Mazzarello - pierwsza salezjanka

Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki powstało we Włoszech w 1872 r. Jego założycielem był św. Jan Bosko. Dostrzegł on trudną sytuację licznie napływających do Turynu młodych ludzi, którzy poszukiwali środków do życia. Dla nich otworzył pierwsze oratoria, warsztaty szkoły. Część z nich, przygarniętych przez świętego kapłana, pociągnięta jego przykładem wyraziła chęć życia i pracy z nim. Tak powstało w 1854 r. nowe zgromadzenie zakonne męskie - Towarzystwo Salezjańskie. Jego głównym celem jest praca wychowawcza z młodymi: kształtowanie ich charakterów, aby stawali się uczciwymi obywatelami i dobrymi chrześcijanami. Papież Pius IX - wielki przyjaciel Księdza Bosko, widząc jego osiągnięcia w pracy z młodymi ludźmi, podczas spotkania z przyszłym Świętym w 1861 r. sugeruje mu, aby zajął się także zagubionymi młodymi dziewczętami. Według relacji Księdza Bosko, również Maryja objawiając się mu we śnie otoczona dziewczętami mówi: „Zajmij się nimi, to są moje córki”. W 1862 r. Ksiądz Bosko poznaje ks. Dominika Pestarino, wikarego z parafii w Mornese koło Genui. Ks. Dominik jest opiekunem Córek Maryi Niepokalanej - grupy dziewcząt, które za cel obrały sobie własne uświęcenie oraz apostolat wśród kobiet. Z tej grupy wywodzą się pierwsze członkinie nowego zgromadzenia: Córki Maryi i Wspomożycielki (Salezjanki). 5 sierpnia 1872 r. jedenaście z nich złożyło pierwsze śluby zakonne. Na czele nowo powstałego Zgromadzenia stanęła Maria Dominika Mazzarello, uznana później przez Kościół za współzałożycielkę salezjanek. Nowe Zgromadzenie rozwija się niezwykle szybko. Już po pięciu latach pierwsze misjonarki wyjeżdżają z Włoch do Ameryki, by tam opiekować się młodymi ludźmi.

Salezjanki w Polsce

Do Polski pierwsze salezjanki przybywają w 1922 r. Trzy Polki i trzy Włoszki zakładają placówkę w Różanymstoku, w południowo-wschodniej części odrodzonego kraju. Opiekują się dziećmi, które zostały osierocone wskutek działań wojennych. W okresie międzywojennym zakon się rozrasta, siostry powołują nowe placówki, i opiekują się licznymi rzeszami dzieci i młodzieży. Druga wojna światowa przerywa działalność zgromadzenia. Siostry zmuszone są do opuszczenia swoich domów i życia w rozproszeniu. Po wojnie komuniści nie pozwolili siostrom wrócić do pozostawionych dzieł. Państwo zabiera domy i placówki, w których pracowały, dlatego siostry ograniczają się do pracy katechetycznej, prowadzenia grup parafialnych i przedszkoli. Na początku lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku w związku ze wzrostem liczby sióstr i domów, władze zgromadzenia powołują dwie Inspektorie, które kontynuują swoją dotychczasową misję ewangelizacyjną, a po roku 1989 rozszerzają ją o nowe dzieła wychowawcze. Obecnie w Polsce pracuje około pół tysiąca sióstr salezjanek, całe zgromadzenia liczy ok. 15 tys. sióstr działających w 98 krajach świata.

W następnym numerze zaprezentujemy Zgromadzenie Maryi Niepokalanej - Dom w Kielcach

2013-09-04 12:06

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bp Przybylski: Kościół częstochowski trwa w służbie potrzebującym

2020-04-29 14:33

[ TEMATY ]

zakony

dom pomocy społecznej

bp Andrzej Przybylski

Caritas Częstochowa

Kościół częstochowski

siostry zakonne

archiczest.pl

Kościół stale niesie pomoc

„Kapłani wraz z wiernymi niosą pomoc nie tylko parafianom, ale również placówkom medycznym i opiekuńczym w swoich regionach – napisał na stronie archidiecezji częstochowskiej (archiczest.pl) bp Andrzej Przybylski, biskup pomocniczy archidiecezji częstochowskiej.

„W ogólnodiecezjalnej kweście na rzecz pomocy szpitalowi NMP w Częstochowie organizowanej przez Caritas i fundację SMS z Nieba, wzięło udział ponad 250 księży i kilka zgromadzeń zakonnych, którzy zebrali kwotę blisko 200 tysięcy złotych. Pozwoli to na zakup przynajmniej jednego respiratora i innego potrzebnego sprzętu medycznego” – pisze bp Przybylski i dodaje, że kapłani z poszczególnych regionów archidiecezji częstochowskiej wsparli m.in. szpital w Myszkowie, Radomsku, Wieluniu, Zawierciu, Częstochowie.

Biskup podkreśla, że „swoją normalną służbę wykonuje Caritas Archidiecezji Częstochowskiej, która w tym czasie nie przestała wydawać posiłków dla ubogich i dla seniorów. Tym ostatnim posiłki do domów zanosili również wolontariusze z KSM”.

„Obecnie Caritas przygotowuje się na niesienie pomocy osobom tracącym pracę. Posiłki ubogim wydają również niektóre parafie m.in.: Archikatedralna Parafia Świętej Rodziny, św. Zygmunta, Miłosierdzia Bożego w Częstochowie” – kontynuuje bp Przybylski.

Biskup zaznacza, że najtrudniejsza sytuacja związana jest z Domami Opieki Społecznej. „Wiele z nich prowadzonych jest przez zgromadzenia zakonne. Pieczołowita troska i stosowanie zasad sanitarnych sprawiły dotychczas, że większość częstochowskich DPS – ów wolnych jest od wirusa. Wyjątkowo trudną sytuację przeżyli pensjonariusze Domu Świętej Barbary w Kleszczowie. Z uwagi na powszechną epidemię dom został zamknięty, mieszkańcy zostali ewakuowani do szpitali w Bełchatowie, Zgierzu, Łodzi i Radomsku” – napisał biskup.

„Dom Miłosierdzia przy ul. Ogrodowej w Częstochowie przyjął siedmiu mieszkańców z DPS w Woźnikach. Z powodu braku personelu stałą opieką nad tymi osobami zajęli się ks. Marek Bator, dyrektor Caritas Archidiecezji Częstochowskiej, diakon Zbigniew Wojtysek, o. Wojciech – benedyktyn z Tyńca oraz siostry zakonne ze zgromadzenia Apostołek Jezusa Ukrzyżowanego, Klaretynek z Aleksandrii i Nazaretanek. Nie licząc tych DPS –ów, w których na co dzień posługują siostry zakonne, dołączają one również do innych domów, jak np. w DPS Eden w Myszkowie pomagają siostry Felicjanki” – kontynuuje bp Przybylski.

„Kościół w Archidiecezji Częstochowskiej działa przede wszystkim w swojej najistotniejszej misji. Otwarte są kościoły, sprawowane są Msze święte, w których udział może wziąć coraz większa liczba osób. Kapłani posługują w konfesjonale, a w sytuacjach zagrożenia życia służą posługą sakramentalną. Ufamy, że po stopniowym odmrażaniu zasad sanitarnych również i życie Kościoła wróci do swojego normalnego rytmu” – pisze bp Przybylski.

Zobacz więcej

CZYTAJ DALEJ

Nowenna do Ducha Świętego

[ TEMATY ]

nowenna

Duch Święty

Pio Si/pl.fotolia.com

Jak co roku w oczekiwaniu na to Święto Kościół katolicki będzie odprawiał nowennę do Ducha Świętego i tym samym trwał we wspólnej modlitwie, podobnie jak apostołowie, którzy modlili się jednomyślnie po wniebowstąpieniu Pana Jezusa czekając w Jerozolimie na zapowiedziane przez Niego zesłanie Ducha Świętego.

Ponieważ nowenna do Ducha Świętego przypada w maju i czerwcu, dlatego łączy się ją z nabożeństwami majowymi czy też czerwcowymi w następujący sposób:

1. Po wystawieniu Najświętszego Sakramentu można zaśpiewać hymn: "O Stworzycielu, Duchu, przyjdź" lub sekwencję: "Przybądź, Duchu Święty" czy też inną pieśń do Ducha Świętego.

2. Modlitwa wstępna: Duchu Święty, Boże, który w dniu narodzin Kościoła raczyłeś zstąpić widomie na apostołów, aby oświecić ich rozum, zapalić serca, utwierdzić w wierze i życie ich uświęcić, błagamy Cię najgoręcej w czasie tej nowenny, abyś również nam raczył udzielić tych samych darów dla naszego uświęcenia i wzrostu chwały Bożej. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

3. Na poszczególne dni nowenny:

Dzień pierwszy

W ostatnim dniu oktawy Święta Namiotów, Jezus "zawołał donośnym głosem: Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie, niech przyjdzie do Mnie i pije! A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego" (J 7,37.39).

Módlmy się:

Panie Jezu Chryste, jak drzewo po przyjęciu wody rozwija się i przynosi owoce, również i my pragniemy przyjąć łaskę Ducha Świętego i przynosić owoce cnót. Amen.

Dzień drugi

Pismo Święte poucza:

"Bóg zbawił nas przez obmycie odradzające w Duchu Świętym, którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego, abyśmy usprawiedliwieni Jego łaską, stali się w nadziei dziedzicami życia wiecznego" (Tt 3,5-7).

Módlmy się:

Boże, który w Chrzcie Świętym obficie wylałeś na nas Ducha Świętego, spraw łaskawie, aby wspierał On nasze pragnienie nieba, aby nas zachęcał, uczył, oświecał, pocieszał, umacniał, leczył, usprawiedliwiał i zbawiał. Amen.

Dzień trzeci

Pismo Święte poucza:

"Wszyscyśmy w jednym Duchu zostali ochrzczeni, aby stanowić jedno ciało: czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni. Wszyscyśmy też zostali napojeni jednym Duchem" ( 1 Kor 12,13).

Módlmy się:

Duchu Przenajświętszy, Boże jedności, zgody i pokoju, błagamy Cię pokornie, abyś zawsze jednoczył wszystkich wierzących w Chrystusa w Jego świętym Kościele. Amen.

Dzień czwarty

Pismo Święte poucza:

"Bóg jest tym, który umacnia nas wespół z wami w Chrystusie i który nas namaścił. On też wycisnął na nas pieczęć i zostawił zadatek Ducha w sercach naszych" (2 Kor 1,21-22).

Módlmy się:

Duchu Święty, dziękujemy Ci za to, że nas opieczętowałeś Bożym podobieństwem, które jest zadatkiem szczęścia wiecznego i wezwaniem do świętości. Amen.

Dzień piąty

Pismo Święte poucza:

"Duch przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami. Ten zaś, który przenika serca, zna zamiar Ducha, wie, że przyczynia się za świętymi zgodnie z wolą Bożą" (Rz 8,26-27).

Módlmy się:

Panie Jezu Chryste, dzięki mieszkającemu w nas Duchowi Świętemu, modlitwa nasza zdolna jest ujarzmić szatana i pokusy świata, a także zdolna jest wielbić Ciebie wraz z Ojcem i Duchem Świętym. Amen.

Dzień szósty

Pismo Święte poucza:

"Postępujcie według ducha, a nie spełnicie pożądania ciała. Owocem ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie. Mając życie od Ducha, do Ducha się też stosujmy" (Ga 5,16.22.25).

Módlmy się:

Panie, pomnóż w nas wiarę w Ciebie i zawsze nas oświecaj światłem Ducha Świętego, abyśmy postępowali według ducha i cieszyli się jego owocami. Amen.

Dzień siódmy

Pismo Święte poucza:

"Czyż nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który w was jest, a którego macie od Boga, i że już nie należycie do samych siebie? Za wielką bowiem cenę zostaliście nabyci. Chwalcie więc Boga w waszym ciele" (1 Kor 6,19-20).

Módlmy się:

Boże, dopóki żyjemy w ciele, walczymy ze złem, spraw przeto, abyśmy umieli opanować wszelkie pokusy i popędy przy pomocy mieszkającego w nas Ducha Świętego, abyśmy żyli wiecznie. Amen.

Dzień ósmy

Pismo Święte poucza:

"Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują. Nam zaś objawił to Bóg przez Ducha - Duch przenika wszystko, nawet głębokości Boga samego" (1 Kor 2, 1 ).

Módlmy się:

Przybądź, Duchu Święty, napełnij serca Twoich wiernych i zapal w nich ogień Twojej miłości, abyśmy miłowali Boga całym sercem i otrzymali wieczne szczęście. Amen.

Dzień dziewiąty

Pismo Święte poucza:

"Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wichru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić (Dz 2,1-4).

Módlmy się:

Duchu Święty, który sprawiłeś, że apostołowie mówili różnymi językami, spraw abyśmy w życiu chrześcijańskim potrafili mówić językiem słów, językiem czynów, językiem przykładu i wszystkimi możliwymi językami dla pomnożenia chwały Bożej. Amen.

4. Ojcze Nasz...

5. Módlmy się:

Boże, Ty otworzyłeś nam bramy życia wiecznego, wywyższając Chrystusa i zsyłając nam Ducha Świętego, spraw, aby tak wielkie dary umocniły nasze oddanie się Tobie i pomnożyły naszą wiarę. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

6. Litania Loretańska do Najświętszej Maryi Panny (lub do Serca Pana Jezusa)

7. Zakończenie nabożeństwa błogosławieństwem eucharystycznym.

CZYTAJ DALEJ

Piontkowski: uczniowie, którzy wrócą do szkoły będą mieli częściowo zajęcia dydaktyczne, pozostali nadal zdalne

2020-05-25 09:30

[ TEMATY ]

szkoła

PAP

Uczniowie klas I-III szkół podstawowych, którzy wrócą do szkoły będą mieli częściowo zajęcia dydaktyczne, a ci wszyscy, którzy do szkoły nie wrócą będą mieli nadal nauczanie na odległość - powiedział w poniedziałek minister edukacji narodowej Dariusz Piontkowski.

Od poniedziałku w szkołach podstawowych będą organizowane zajęcia dla klas I-III i konsultacje dla ósmoklasistów. Forma zajęć dla uczniów klas I-III będzie uzależniona od warunków epidemicznych panujących na terenie danej gminy, w której szkoła się znajduje oraz od możliwości spełnienia wytycznych ministra edukacji, ministra zdrowia i Głównego Inspektora Sanitarnego.

Minister edukacji pytany był w poniedziałek w Polskim Radu 24 m.in. o to jak będzie organizowana opieka i nauka dla uczniów, którzy wrócą do szkoły.

"Przypomnę, że od 25 marca obowiązek szkolny w Polsce realizowany jest poprzez nauczanie na odległość. Ze względu na epidemię koronawirusa musieliśmy inaczej zorganizować naukę. Ten obowiązek nadal będzie w ten sposób realizowany zwłaszcza wobec tych dzieci, które nie zostaną posłane do szkół. Przypomnę, że to nie jest pierwszy etap, kiedy dzieci mogą wracać do placówek opiekuńczo-wychowawczych, czy dydaktycznych, bo od 6 maja umożliwiliśmy otwarcie przedszkoli, a teraz otwarcie szkół dla klas I-III" - powiedział Piontkowski.

"Nie zgodzę się z opinią, że nie wiadomo jak ta opieka ma wyglądać, jak ma wyglądać pobyt dzieci w szkole. Zarówno przy otwieraniu przedszkoli, jak i teraz przy otwieraniu szkół dla klas I-III wydaliśmy bardzo szczegółowe wytyczne, które są uzgodnione z Głównym Inspektorem Sanitarnym oraz Ministrem Zdrowia, gdzie wskazaliśmy, że chociażby grupy dzieci, które znajdą się w szkołach powinny być zdecydowanie mniejsze niż tradycyjnie. Będę one liczyły nie więcej niż 12 dzieci, a w szczególnych przypadkach 14 dzieci. Mówimy też o takiej zmianowości pobytu dzieci w przestrzeniach wspólnych, jak korytarze, stołówki, sale gimnastyczne, bądź boiska szkolne, bo dzieci będą mogły tam być" - przypomniał szef MEN.

Jak mówił, zakładane jest, że w pierwszej kolejności poślą dzieci do szkoły ci rodzice, którzy mają kłopot z połączeniem życia zawodowego, pracy lub powrotu do pracy z opieką nad dzieckiem. "To oni w pierwszej kolejności powinni z tej możliwości skorzystać" - wskazał.

"Dzieci, które trafią do szkoły będą miały częściowo zajęcia dydaktyczne, a ci wszyscy, którzy do szkoły nie wrócą będą mieli nadal nauczanie na odległość" - powiedział minister.

Pytany o możliwość pogodzenia tych dwóch rodzajów nauczania zaznaczył, że "od początku wyraźnie mówiliśmy w rozporządzeniach dotyczących zdalnego nauczania, że to nie zawsze musi być nauczania tylko i wyłącznie on-line przed komputerem". Zwrócił uwagę na to, że w domach uczniów jest różna możliwość dostępu do komputera, gdy jest kilkoro dzieci i rodzice pracujący zdalnie. "Nie da się tego zorganizować tak, że zajęcia będą tylko i wyłącznie w czasie rzeczywistym przed ekranem monitora" - zaznaczył.

"Wyraźnie mówiliśmy, że praca na odległość, to także kontakt z dziećmi w innej formule, czy poprzez dziennik elektroniczny, przez pocztę mailową. Część zadań dziecko może wykonać samodzielnie, czy we współpracy z rodzicami i dopiero potem jakimś efektem swojej pracy może dzielić się przez maila wysłanego z powrotem do nauczyciela" - zaznaczył Piontkowski. Przypomniał, że także telewizja i radio oferują cykl programów dla dzieci, które można wykorzystać w nauczaniu.

Minister edukacji odniósł się też do tego, że małe dzieci trudniej jest upilnować tak by zachowały dystans. "My nie zakładamy, że dzieci będą cały czas w odległości dwóch metrów od siebie, bo wydaje się to absurdalne i nie do spełnienia. Dlatego zakładamy, że będzie to ta sama, stała grupa uczniów, którą będzie się opiekowała podobna grupa nauczycieli, tak, aby był to kontakt tej samej grupy ludzi. Gdyby - nie daj Boże - doszło do zarażenia, któregoś z dzieci, czy nauczyciela, to będzie to wąska grupa osób, a nie całe przedszkole, czy cała szkoła" - mówił Piontkowski.

Zaznaczył, że "podobne metody wprowadzają inne kraje w Europie, tylko nieliczne, tak jak kraje skandynawskie, próbują w pełni wracać do szkół". "W większości krajów europejskich jest jakaś forma ograniczenia czy to liczby dzieci, czy sposobu prowadzenia zajęć" - powiedział szef MEN. (PAP)

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję