Reklama

Słoneczne wspomnienia z podróży po Europie

2013-10-09 14:44

Urszula Lis
Edycja zamojsko-lubaczowska 41/2013, str. 4

A. Zając, P. Czernik

115-osobowa grupa młodzieży z Hrubieszowa, Zamościa, Krasnobrodu i Wielączy wraz z księżmi - Tomaszem Bazanem, Maciejem Lewandowskim i Mariuszem Skakujem - odbyła podróż po Europie. Wśród nich byli m.in. harcerze z ZHR, członkowie scholi, ministranci, członkowie Ruchu Światło-Życie

Wyjazd był niezapomnianą przygodą, okazją do poznania nowych krajów, wypoczynku, ale i pogłębienia wiary czy dania świadectwa.

Pomysł

„Ten pomysł siedział w mojej głowie już od trzech lat” - mówi ks. Tomasz Bazan, który wraz z księżmi z Wielączy i Krasnobrodu zajął się organizowaniem wyjazdu do Barcelony. W lipcu, na miesiąc przed wyjazdem, padło na facebooku hasło: „Zbierzmy całe jedzenie, by nie kupować go za granicą”. Akcja - reakcja! Młodzież chodziła od sklepu do sklepu, prosząc o podarowanie żywności. Udało się! Działanie to nasze drugie imię. Zebraliśmy jedzenie na cały wyjazd. Tydzień przed podróżą wszystko było dopięte na ostatni guzik. Gotowe, byśmy mogli przeżyć podróż życia.

Wyruszamy!

Nasza podróż zaczęła się 15 sierpnia. Pierwszym miastem na trasie była Praga, gdzie zwiedzaliśmy starówkę. Później nocowaliśmy na campingu pod Norymbergą. Gdy wspólnie uczestniczyliśmy we Mszy św. na terenie campingu, wywołaliśmy nie lada zainteresowanie, ba! Nawet jeden z Francuzów nas filmował, inni dołączyli się do modlitwy. Drugim ważnym punktem naszej podróży było Lourdes. W Lourdes uczestniczyliśmy w wieczornej procesji różańcowej. Harcerze w mundurach szli tuż za obrazem Matki Bożej. Modlitwa odbywała się w różnych językach, również w języku polskim. Gdy wróciliśmy na camping, zrodził się pomysł nocnego wyjścia na teren bazyliki, aby zanocować na placu, blisko Matki Bożej. Zebrało się ok. 20 chętnych i wraz z ks. Bazanem poszliśmy pod grotę. Niestety, dość krótki sen został przerwany przez francuskich policjantów, którzy nie pozwolili nam spać na terenie bazyliki. Nie chcieliśmy wracać na camping. Idąc przed siebie, szukaliśmy miejsca, gdzie moglibyśmy się położyć. Zauważyliśmy światło w jednym z budynków. Okazało się, że jest to miejsce, gdzie Cyganie ozdabiają świece, palące się w sanktuarium. Ksiądz, który opiekował się nimi, pozwolił nam nocować w tym budynku. I dzięki jego pomocy całą noc spaliśmy w ciepłym pomieszczeniu na terenie sanktuarium. Jak tu nie wierzyć w opiekę Maryi! Rankiem, w jednej z kaplic księża odprawili Mszę św. i kontynuowaliśmy podróż do celu, którym była Barcelona.

Reklama

Nareszcie Hiszpania

W Hiszpanii przywitał nas ks. Artur Migas, który podczas całego pobytu opiekował się nami i pokazywał uroki Barcelony. Program zwiedzania był bardzo bogaty. Udało nam się m.in. zobaczyć katedrę barcelońską, muzeum pokazujące jak powstała Barcelona, największy piłkarski stadion na świecie Camp Nou, Wzgórze Montjuďc, park linowy, muzeum miniaturek Katalonii, klasztor Montserrat, Port Vell, wzgórze Tibidabo, aqua park wraz z pokazem delfinów, lwów morskich i papug, hiszpański odpowiednik Centrum Kopernika i oczywiście przepiękną Sagrada Familia. W niedzielę braliśmy udział we Mszy św. po łacinie, której przewodniczył proboszcz goszczącej nas parafii. Wizyta w Barcelonie nauczyła nas wiele: jak zachować się w dużym mieście, była sprawdzianem naszych umiejętności językowych i orientacyjnych, pokazała również, jak wiele jest ludzi dobrego serca, którzy z chęcią i bezinteresownie pomagają. Niezapomniane będą miny ludzi, którzy oglądali się za nami, gdy np. kupowaliśmy 600 l wody i 70 bochenków chleba lub gdy wszyscy razem przechodziliśmy przez ulicę. Takie - można powiedzieć błahe rzeczy - zbudowały piękne wspomnienia.

Włochy

Ostatnim punktem naszej podróży były Włochy. Pierwszy dzień spędziliśmy w Rzymie - zwiedziliśmy Watykan, modliliśmy się przy grobie bł. Jana Pawła II, odprawiliśmy Eucharystię na dworcu kolejowym. Udało nam się zjeść prawdziwą włoską pizzę, podróżować włoskim metrem oraz pociągami. Byliśmy przy Fontannie di Trevi, na placu Hiszpańskim. Drugiego dnia pojechaliśmy do parku rozrywki - Mirabliandii. Obowiązkowe było przejechanie się na Ispeedzie i Katunie - największych rollercoasterach. W Mirabilandii byliśmy dwa dni. Ostatnim punktem we Włoszech była Wenecja, gdzie płynęliśmy statkiem oraz podziwialiśmy plac św. Marka. Szkoda, że tak krótko tam byliśmy, ale już wiemy, że warto wrócić na dłużej. Czas biegł nieubłaganie i szybko, musieliśmy wracać - za dwa dni szkoła. Tak więc wyruszyliśmy w drogę powrotną.

Powrót

Na parkingu w Zamościu ciężko się było pożegnać. Tak bardzo zżyliśmy się ze sobą. Nawiązaliśmy wiele nowych przyjaźni, umocniliśmy stare. Podczas wyjazdu widzieliśmy, że Bóg wspiera nas, by był to udany wyjazd. Tak wielu ludzi pomogło nam podczas tej wyprawy, począwszy od ks. Artura, sióstr, u których nocowaliśmy, pań kucharek, które codziennie gotowały nam pyszne jedzenie, panów kierowców, którzy dbali, by nic nam się nie stało w czasie podróży po ludzi dobrego serca, których tak wielu spotkaliśmy na swojej drodze.

Tagi:
podróże pielgrzymka

Reklama

Ukochana Wezuwiusza

2019-07-10 09:40

Margita Kotas
Niedziela Ogólnopolska 28/2019, str. 46-48

Margita Kotas
Marina Grande – pierwsze zetknięcie z włoską wyspą Capri

Na Piazza Umberto I, głównym placyku miejscowości Capri, kawę pijały Elizabeth Taylor, Rita Hayworth, Ingrid Bergman, Brigitte Bardot i Jackie Kennedy. Dlaczego miałoby zabraknąć naszego nazwiska na tej liście? Znajdźmy zatem kawiarniany stolik, wypijmy małą czarną i napawajmy się urokiem tego miejsca – raz się żyje, co tam cena!

Uzdrowisko

Jako pierwszy uroki wyspy docenił ponoć Oktawian August, który schronił się tu przed obowiązkami pełnienia urzędu. Azyl musiał się jednak okazać niewystarczający, niedługo później cesarz przeniósł się bowiem na Istrię. Znacznie więcej czasu, bo ostatnie 11 lat życia, spędził na Capri cesarz Tyberiusz, który przybył tu z Rzymu w 26 r. Niektóre źródła podają nawet, że przeniósł na Capri stolicę imperium. Prawdziwsza jest jednak wersja, że sprawował rządy na odległość, za pośrednictwem prefekta gwardii pretoriańskiej – niejakiego Sejana.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bp Pindel: szkaplerz zobowiązuje, nie zwalnia z wysiłku, uczy zaangażowania

2019-07-17 12:40

rk / Oświęcim (KAI)

„Szkaplerz to znak podporządkowania życiu Matki Bożej” – przypomniał 16 lipca w Oświęcimiu bp Roman Pindel, który przewodniczył Mszy św. w kaplicy oświęcimskiego klasztoru sióstr karmelitanek bosych. Ordynariusz diecezji bielsko-żywieckiej sprawował liturgię z okazji wspomnienia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel. Podczas odpustowej uroczystości kilkunastu wiernych przyjęło po raz pierwszy szkaplerz.

PB

W homilii bp Pindel wyjaśnił wymowę teologiczną i duchową szkaplerznej szaty. Zwrócił uwagę, że wskazuje ona na wolę związania życia z Matką Pana, a jednocześnie podporządkowania się głównemu życiowemu przesłaniu Maryi. Jak wytłumaczył biskup, przesłanie to zostało wypowiedziane w Kanie Gallilejskiej w słowach: „Uczyńcie wszystko, co On wam powie”.

„Chodzi tu o codzienne nasze posłuszeństwo wobec słowa Bożego - tego słuchanego w Kościele, rozważanego w domu podczas czytania czy medytacji. To przede wszystkim poddanie się temu słowu. Poddanie się z wiarą, jak po usłyszeniu słów Jezusa: «Napełnijcie stągwie wodą!»” – dodał biskup, wskazując na dokonany przez Jezusa cud przemiany wody w wino, opisany w Ewangelii św. Jana.

„Godnie nosi szkaplerz uczeń Jezusa, który jest posłuszny, jak żołnierz dowódcy, noszący taki sam mundur tylko z innymi stopniami” – kontynuował duchowny i przypomniał, że Maryja nie tylko rozważa każde słowo i wydarzenie, ale także przechowuje je w swoim sercu i przekazuje dla dobra tych, którzy, tak jak ona, są uczniami Chrystusa.

Kaznodzieja podkreślił, że szkaplerz daje nadzieję na zbawienie i ostateczne zwycięstwo nad śmiercią i szatanem. „Zarazem szkaplerz jest zobowiązaniem po stronie Tego, który jest Zwycięzcą i Zbawicielem. Szkaplerz nie zwalnia z wysiłku i nie uczy bierności. Nie jest dla takich, którzy liczyliby na innych, nie wypełniając swoich zobowiązań” – zaznaczył. Hierarcha zachęcił do noszenia szkaplerza. Porównał to do brania na co dzień Maryi „do siebie, do tego, co do nas należy, niczego przed nią nie ukrywając”.

Wspólnie z biskupem w Karmelu modlili się kapłani z dekanatu oświęcimskiego, księża salezjanie, ojcowie karmelici i franciszkanie, przebywające za klasztorną klauzurą karmelitanki, oświęcimskie siostry serafitki, misjonarki św. Maksymiliana oraz wierni z Oświęcimia. Byli uczestnicy także prenowicjatu salezjańskiego.

Podczas odpustowej uroczystości kilkunastu wiernych przyjęło po raz pierwszy szkaplerz.

Nazwa „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapularis”, czyli „noszony na plecach”. Zakonnicy noszą szkaplerz w postaci prostokątnego kawałka materiału z otworem na głowę, wkładanego na tunikę habitu. Taką szatę jako element habitu noszą dziś nie tylko karmelici, ale i inne zakony. Świeccy noszą go w formie medalika. Tradycyjnym dniem, kiedy przyjmuje się szkaplerz jest święto Matki Bożej Szkaplerznej. Odwiedzenie karmelitańskiej wspólnoty jest zewnętrznym znakiem włączenia się w duchowe dobra zakonu, jakich poprzez nałożenie szkaplerza dostępujemy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Drohiczyn: w sobotę ingres bp. Piotra Sawczuka

2019-07-18 10:50

mip, tk (KAI) / Drohiczyn

W najbliższą sobotę 20 lipca odbędzie się ingres biskupa Piotra Sawczuka do katedry drohiczyńskiej. Nominację dla dotychczasowego biskupa pomocniczego diecezji siedleckiej ogłoszono 17 czerwca.

Episkopat.pl
Bp Piotr Sawczuk

Uroczystość ingresu rozpocznie się w sobotę o godz. 11.00 w katedrze Trójcy Przenajświętszej w Drohiczynie. Mszy przewodniczyć będzie i homilię wygłosi bp Sawczuk. W liturgii uczestniczyć będą parlamentarzyści, ministrowie i samorządowcy, a także biskupi i duchowni w wielu diecezji.

Tego dnia w mieście spodziewane są duże utrudnienia w ruchu drogowym. - Ulice Kościelna, Jana z Drohiczyna, Farna oraz Plac Kościuszki będą dla zamknięte – informuje kanclerz kurii ks. Zbigniew Rostkowski.

Liturgia transmitowana będzie za pośrednictwem diecezjalnej telewizji internetowej, TVP Białystok oraz Radia Podlasie.

Biskup Piotr Sawczuk został mianowany przez papieża Franciszka biskupem drohiczyńskim 17 czerwca 2019 r. Zastąpi on biskupa Tadeusza Pikusa, który ze względów zdrowotnych prosił Stolicę Apostolską o zwolnienie z pełnionego urzędu.

Piotr Henryk Sawczuk urodził się 29 stycznia 1962 r. Jego rodzice – Henryk i Zofia - prowadzili własne gospodarstwo rolne w miejscowości Kornica w woj. mazowieckim. Został ochrzczony 25 lutego 1962 r. w kościele parafialnym w Kornicy, a 1 września 1979 r. przyjął sakrament bierzmowania. Szkołę Podstawową ukończył w 1977 r. w Kornicy, a Liceum Ogólnokształcące im. J. I. Kraszewskiego w Białej Podlaskiej w 1981 r. otrzymując świadectwo dojrzałości.

Zaraz po maturze zgłosił się do Wyższego Seminarium Duchownego w Siedlcach. Po sześciu latach studiów filozoficzno-teologicznych, 6 czerwca 1987 r. w katedrze siedleckiej otrzymał świecenia kapłańskie z rąk bpa dra Jana Mazura. Następnie przez dwa lata był wikariuszem w parafii Wisznice. W tym czasie na Wydziale Teologicznym KUL napisał pod kierunkiem ks. prof. dra hab. Czesława Stanisława Bartnika pracę pt. "Komunijność Kościoła wg kardynała Karola Wojtyły" i uzyskał 21 czerwca 1988 r. tytuł magistra teologii.

W 1989 rozpoczął studia specjalistyczne na Wydziale Prawa Kanonicznego ATK w Warszawie. W 1992 uzyskał tytuł magistra prawa kanonicznego, na podstawie pracy pt. Teoria rozdziału Kościoła od państwa w świetle nauki Soboru Watykańskiego II, napisanej pod kierunkiem o. prof. dra hab. Stanisława Pasternaka. Dnia 27 czerwca 1996 obronił rozprawę doktorską pt. «Communicatio in sacris» w kanonicznym prawie karnym, napisaną pod kierunkiem ks. prof. dra hab. Jerzego Syryjczyka, uzyskując stopień naukowy doktora prawa kanonicznego.

W diecezji siedleckiej ks. Piotr Sawczuk był notariuszem i sędzią w Sądzie Biskupim; w latach 1996-2003 pełnił urząd notariusza, zaś od 2003 do 2013 r. kanclerza siedleckiej Kurii Diecezjalnej. Od 2009 r. był wikariuszem generalnym diecezji.

Był wykładowcą prawa kanonicznego w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Siedleckiej im. Jana Pawła II oraz w Instytucie Teologicznym w Siedlcach. Przez cały czas pracy w kurii angażował się w funkcjonowanie różnych agendach kurialnych, szczególnie w pracach II Synodu Diecezji Siedleckiej. Wielokrotnie występował jako delegat biskupów siedleckich w rozwiązywaniu różnych, bieżących spraw administracyjnych i duszpasterskich w diecezji.

23 stycznia 2003 ks. Sawczuk został mianowany kanonikiem honorowym Kapituły Katedralnej Siedleckiej, a 23 stycznia 2009 kanonikiem gremialnym i prałatem scholastykiem tegoż gremium. 20 września 2010 r. Benedykt XVI podniósł go do godności Kapelana Jego Świątobliwości.

19 stycznia 2013 Benedykt XVI mianował ks. Piotra Sawczuka biskupem pomocniczym diecezji siedleckiej, ze stolicą tytularną w Ottana.

Bp Sawczuk opublikował książkę „Kornica – dzieje pisane krwią i kredą”, poświęconą 100-leciu powstania parafii rodzinnej. Jest także autorem wielu artykułów w „Wiadomościach Diecezjalnych Siedleckich” i tygodniku diecezjalnym „Podlaskie Echo Katolickie”, a także w „Echu Katolickim”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem