Reklama

Oczekiwanie na podwójne narodziny

2013-12-05 11:07

Magdalena Lewandowska
Edycja wrocławska 49/2013, str. 6-7

Tomasz Lewandowski

Dla rodziny okres Adwentu jest czasem wyjątkowym, czasem radosnego oczekiwania na narodziny Zbawiciela, czasem nawrócenia i nadziei. Dla Ewy i Krzysztofa Janików ten Adwent jest podwójnie radosny, bo sami też oczekują na narodziny dziecka. Jest to ich siódme dziecko.

Państwo Janikowie mieszkają we Wrocławiu. Krzysztof jest informatykiem, Ewa romanistką, tłumaczką książek, ale zrezygnowała z kariery zawodowej dla rodziny – dzisiaj jej praca to bycie mamą i czuje się w niej bardzo spełniona. Rozpiętość wieku ich dzieci jest duża: najstarsza córka skończyła w lipcu tego roku osiemnaście lat, najmłodsza ma dopiero 3 latka. Teraz czekają na cud narodzin swojej siódmej pociechy. Dla tak licznej rodziny Adwent jest czasem przepełnionym radosnymi przygotowywaniami domu, ale przede wszystkim ich serc, na narodziny Jezusa.

Razem z Maryją współuczestniczymy w narodzinach

– Najważniejsze jest dla nas w Adwencie radosne oczekiwanie, że narodzi się dziecko – Bóg Wcielony – mówi Ewa. – Podczas tych świąt Pan Jezus jest malutki, potrzebuje naszej opieki, a zwykle to On opiekuje się nami. Daje nam szansę, byśmy okazali mu czułość, miłość, byśmy pozwolili Mu narodzić się w naszych domach.

– My jako rodzice doświadczeni narodzinami szóstki dzieci, zawsze z radością i miłością przyjmowanymi w naszym domu i oczekiwaniem na przyjście na świat siódmego, zdajemy sobie sprawę, jak czekała na narodziny Jezusa Maryja i rozumiemy wagę tego wydarzenia – dodaje Krzysztof. – A Maryja oczekiwała nie tylko na narodziny swojego dziecka, także na narodziny Mesjasza! Każda z rodzin ma szansę współuczestniczyć z Maryją w tych narodzinach. Bardzo ważne jest, by podczas Adwentu dobrze się do tego wydarzenia przygotować, by móc je podczas świąt głęboko przeżyć.

Reklama

Porządki w szafie i w sercu

Adwent to także czas wielkich porządków: – W naszej rodzinie dom gruntownie sprzątamy na początku Adwentu, żeby nie zostawiać wszystkiego na ostatnią chwilę i nie skupiać się na sprzątaniu przed samym Bożym Narodzeniem – opowiada Ewa. – Ale najważniejsze są dla nas porządki wewnętrzne, to przede wszystkim nasze serca staramy się przygotować na przyjście Jezusa. Bardzo cenne i odnawiające jest nasze uczestnictwo w adwentowych rekolekcjach dla małżeństw, głoszonych przez o. prof. Kazimierza Lubowickiego OMI, prorektora Papieskiego Wydziału Teologicznego, założyciela Wspólnoty Rodzin Katolickich „Umiłowany i umiłowana”, do której od lat należymy. Bierzemy w nich czynny udział: ja śpiewam w scholi, dzięki Krzysiowi, który w tym czasie opiekuje się dziećmi, niesiemy wspólnie dary na ofiarowanie czy czytamy modlitwę wiernych. W tym roku te wyjątkowe rekolekcje adwentowe odbędą się od 8 do 11 grudnia w parafii NMP Królowej Pokoju na Popowicach. Zachęcamy wszystkich do przyjścia, bo naprawdę warto – przekonuje Ewa.

– Ważne jest dla nas uczestnictwo w Roratach – dodaje Krzysztof. – Wspólnie z wszystkimi dziećmi chodzimy na Roraty przynajmniej raz w tygodniu, najczęściej w sobotę. Mamy to udogodnienie, że nasze pociechy chodzą do szkół katolickich i do przedszkola katolickiego, gdzie kapłani i siostry zakonne dbają o to, by dzieci przynajmniej kilka razy w tygodniu uczestniczyły w Roratach.

Dom dla Jezusa

Państwo Janikowie na czas Adwentu wybierają lekturę duchową, którą wspólnie z dziećmi czytają i rozważają. – W tamtym roku udało nam się przeżyć nasze domowe rekolekcje adwentowe, czytając książkę „Dom dla Jezusa”, autorstwa o. Kazimierza Lubowickiego OMI. Przez dwa tygodnie wieczorami wspólnie siadaliśmy z dziećmi do stołu, razem rozważaliśmy wybrane w książce fragmenty z Pisma Świętego, dzieliliśmy się nimi – opowiada Krzysztof. – Ponieważ mamy dzieci w rozpiętości wiekowej od lat trzech do osiemnastu, musieliśmy znaleźć sposób dotarcia odpowiedni do każdego wieku. Ciężar i rozważanie tych fragmentów były na różnym poziomie, tak by udało się trafić zarówno do naszej nastolatki, jak i do przedszkolaka. Takie rodzinne dzielenie się Słowem Bożym ma ogromną wartość, dużo wnosi w dojrzewanie duchowe naszych dzieci i w nasze – podkreśla Krzysztof.

– W tym roku na adwentowe rozważania wybraliśmy „Dzienniczek” Siostry Faustyny, szczególnie ze względu na maleństwo, które rozwija się pod moim sercem. To będzie dziewczynka i chcemy jej dać na imię właśnie Faustynka – zdradza Ewa. – Dwa lata temu byliśmy na letnich rekolekcjach w Zakrzowie niedaleko Krakowa i udało nam się w tym czasie odwiedzić Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach. Faustyna urzekła nas swoją bezpośrednią relacją do Pana Jezusa, swoją prostotą, ogromnym posłuszeństwem, a przede wszystkim swoim bezgranicznym zaufaniem Bożemu Miłosierdziu. Gdy tylko dowiedzieliśmy się, że nasze siódme dziecko będzie dziewczynką, zapragnęliśmy dać jej na imię Faustyna, żeby właśnie ta święta była jej patronką.

Najważniejszy uśmiech żony

Każda rodzina ma swoje adwentowe zwyczaje i tradycje: – Na początku Adwentu przygotowujemy zawsze wieniec adwentowy z czterema świecami – opowiada Ewa. – Zapalamy je do modlitwy i jedząc wspólne posiłki – całą rodzinę udaje nam się zebrać wspólnie przy posiłku w każdą niedzielę i na pewno choć raz w tygodniu. Zapalamy wtedy jedną, dwie, trzy lub cztery świece, w zależności od kolejnych niedziel Adwentu. Śpiewamy też pieśni adwentowe: moją ulubioną jest „Oto Pan Bóg przyjdzie”.

– Zależy nam, by zarówno przygotowania adwentowe, jak i same święta spędzać wspólnie – mówi Krzysztof. – Razem z dziećmi przygotowujemy ozdoby na choinkę, co roku w ostatnim tygodniu Adwentu robimy z dziećmi żłóbek, wspólnie kładziemy sianko, stawiamy figurki, a na końcu tę najważniejszą, malutkiego Jezusa. Ubieramy oczywiście razem choinkę, dzieci pomagają także przygotowaniu samej wigilii. I nie chodzi o to, by wszystko było idealne, ale by nasz 10-letni syn mógł się wykazać przy struganiu końcówki choinki czy przybijaniu deski do żłóbka, by nasza 3-letnia córeczka mogła zawiesić na drzewku wykonaną przez siebie ozdobę czy by nasza najstarsza córka mogła przyozdobić ciasto – śmieje się Krzysztof. – Nauczyliśmy się już tego, że nie wszystko musi być zapięte na ostatni guzik, że każdy z nas ma swoje ułomności i słabości i zwłaszcza w tym czasie staramy się być dla siebie wyrozumiali, nie wytykamy sobie, gdy drugiej osobie coś nie wyjdzie. Ważniejszy jest uśmiech żony, niż odpowiednia liczba dań na wigilię.

Disneyowskie oczekiwanie na radosną atmosferę?

To, że wszyscy przygotowujemy się do świąt widać w czasie Adwentu na każdym kroku: wystarczy wejść do sklepu, zobaczyć dekoracje, wystawy, prezenty i już czuć, że coś się dzieje. Ale nasze oczekiwanie nie może mieć tylko wymiaru materialnego i skupiać się na świecie, na tym co powierzchowne. – To nie może być disneyowskie oczekiwanie na radosną atmosferę rodzinną i skupianie się na przyjemnościach. Trzeba zejść znacznie głębiej, by odnowić nasze serca na narodziny Mesjasza. Ważniejsze jest to, czy byłem na Roratach, czy byłem u spowiedzi, czy się wyciszyłem, nawróciłem, niż czy udało się kupić wymyślne prezenty lub upiec pięć placków na święta. Pamiętajmy o hierarchii ważności i Kto w te święta jest najważniejszy – przypomina Krzysztof.

Tagi:
rodzina

Reklama

Rycerze Kolumba na Jasnej Górze: trzeba stać w obronie chrześcijaństwa, Kościoła i rodziny

2019-10-12 18:15

mir/Radio Jasna Góra / Częstochowa (KAI)

Jeden zaproszonych gości podczas corocznej pielgrzymki Rycerzy Kolumba ks. Jarosław Grabowski, redaktor naczelny „Niedzieli” zauważył, że: dziś zadaniem Kościoła jest ukazywanie prawdziwego obrazu Kościoła, który pomimo słabości jest inny, niż przedstawia się go w mediach. Nie wystarczy narzekać na świat, okoliczności, kryzysy. Jako ludzie wiary nie tylko o niej mówimy, ale musimy ją praktykować. Nasze życie musi być udane, a nie udawane – zachęcał do jednoznacznego dawania świadectwa ks. Grabowski.

BPJG /jasnagora.com

Rycerze Kolumba zgromadzeni na dorocznej pielgrzymce na Jasnej Górze dali świadectwo jedności w służbie Ewangelii. Wskazali na potrzebę budowania solidarności, sprawiedliwości w różnych płaszczyznach życia, gotowość niesienia pomocy drugiemu człowiekowi, w tym prześladowanym chrześcijanom oraz wezwanie do modlitwy i obrony chrześcijaństwa, Kościoła i rodziny. Pielgrzymkę połączyli z dziełem miłosierdzia - zebrali artykuły higieniczne dla hospicjum onkologicznego w Łomży.

W ogólnopolskiej dwudniowej pielgrzymce uczestniczyło ponad 600 Rycerzy Kolumba z rodzinami.

Podstawową płaszczyzną działania Rycerzy Kolumba jest parafia i lokalna społeczność, podejmują też wiele inicjatyw w skali krajowej i międzynarodowej. - Zwracamy uwagę na losy prześladowanych chrześcijan – podkreślił Szymon Czyszek z Rady Najwyższej Rycerzy Kolumba. Jedną z inicjatyw jest peregrynacja obrazu Matki Bożej Wspomożycielki Prześladowanych Chrześcijan, która odbywa się we wszystkich Radach na całym świecie, i dzięki której udaje się pozyskiwać fundusze dla prześladowanych chrześcijan na Bliskim Wschodzie.

Od 2014 r. Rycerze Kolumba zebrali 25 mln dol., które zostały przeznaczone na żywność, lekarstwa, zapewnianie schronienia chrześcijanom w Iraku i Syrii. Rycerze Kolumba podjęli się odbudowy zniszczonego miasta Karamdes, które jest w przeważającej mierze chrześcijańskim miastem położonym na Równinie Niniwa i które zostało wyzwolone z rąk ISIS.

Rycerze Kolumba pomagają też w przesiedlaniu setek rodzin mniejszości wyznaniowych w Iraku - zwłaszcza chrześcijan - z powrotem do domów, z których zostali wysiedleni przez ISIS latem 2014 r. Dokumentacja Rycerzy Kolumba na temat okrucieństw ISIS i orędownictwa na rzecz chrześcijan i innych mniejszości religijnych na Bliskim Wschodzie była decydująca w podjęciu decyzji w2016 r. przez byłego sekretarza stanu USA Johna Kerry’ego, uznającej, że popełniane jest w tym regionie ludobójstwo na chrześcijanach i innych mniejszościach religijnych.

Zdaniem Tomasza Wawrzkowicza, delegata Stanowego Rycerzy Kolumba w Polsce, wobec wręcz toczącej się obecnie wojny z chrześcijaństwem potrzeba mocnego świadectwa wiary w Chrystusa i wsparcia dla Kościoła. – Obecnie, jak widzimy, toczy się wojna. Można powiedzieć, że to jest już otwarta wojna z chrześcijaństwem, z Bogiem; działania, które mają ludzi odciągnąć od Kościoła, mają nawet tych zaangażowanych chrześcijan uśpić. I my, Rycerze Kolumba, stajemy w wyłomie. Rycerze Kolumba mówią "nie". Musimy twardo stać przy naszej Matce Kościele, dawać świadectwo, jakimi wartościami się kierujemy – podkreślał Delegat Stanowy Rycerzy Kolumba.

Jeden zaproszonych gości ks. Jarosław Grabowski, redaktor naczelny „Niedzieli” zauważył, ze dziś „zadaniem Kościoła jest ukazywanie prawdziwego obrazu Kościoła, który pomimo słabości jest inny, niż przedstawia się go w mediach”.

- Nie wystarczy narzekać na świat, okoliczności, kryzysy. Jako ludzie wiary nie tylko o niej mówimy, ale musimy ją praktykować. Nasze życie musi być udane, a nie udawane – zachęcał do jednoznacznego dawania świadectwa ks. Grabowski.

- Kolejną wartością, która musimy chronić to rodzina – deklarują Rycerze. Także jednym z głównych tematów jasnogórskiego spotkania była rodzina. - Wychowanie dzieci to przede wszystkim zadanie rodziców. Jeśli rodzice zwalniają się z tego obowiązku, to dzieci wychowują media i ulica. A pierwszymi ofiarami takiego stanu rzeczy są sami rodzice – diagnozował o. Arnold Chrapkowski, przełożony generalny zakonu paulinów, jeden z zaproszonych gości.

- I kiedy my, jako rodziny, jako mężowie, ojcowie będziemy potrafili budować kościoły domowe w swoich rodzinach i potem się zaangażujemy także w życie parafii, to także cała parafia będzie się mogła stać niejako kościołem domowym. I to jest misją Rycerzy Kolumba -wyjaśniał Szymon Czyszek.

Centralnym punktem pielgrzymki była Msza św., której przewodniczył bp Andrzej Przybylski. Biskup pomocniczy arch. częstochowskiej zwrócił uwagę w homilii na wielka potrzebę w dzisiejszym świecie prawidłowego wzorca męskości, ojcostwa i odpowiedzialności. - Bóg powołał was jako mężczyzn do bardzo konkretnych męskich dzieł w Kościele, jako rycerzy. Dlatego macie być dobrymi ojcami, macie być odważnymi obrońcami wiary, bo mężczyzna, który jest ciągle dzieckiem i nie potrafi wziąć odpowiedzialności za rodzinę, nigdy nie będzie ojcem. Macie być rycerzami, a nie gówniarzami. Macie walczyć i troszczyć się o Ojczyznę, o Boga w Ojczyźnie – apelował kaznodzieja.

Podkreślił rolę braterstwa i jedności w działaniu Zakonu Rycerzy Kolumba. - Ludzie Boga mają walczyć o Boże sprawy razem, tak, jak wy walczycie. To jest wasz program: bycie razem, w konkretnej strukturze, w konkretnej dyscyplinie i dlatego tego pilnujcie – przestrzegał bp Przybylski.

Rycerze Kolumba w ramach jasnogórskiego spotkania zebrali dary dla Łomżyńskiego Towarzystwa Przyjaciół Chorych „Hospicjum” pw. Św. Ducha w Łomży, które organizuje profesjonalną opiekę nad ludźmi z chorobą nowotworową w jej terminalnej fazie.

6 tys. członków i struktury w 30 diecezjach - oto statystyczny obraz Zakonu Rycerzy Kolumba w Polsce. Ta dynamicznie rozwijająca się w naszym kraju katolicka organizacja zrzesza mężczyzn, którzy modlitwą i pracą włączają się w działalność Kościoła. Zasadami ich pracy są: miłosierdzie, jedność, braterstwo i patriotyzm. Zakon występuje w obronie życia ludzkiego od momentu poczęcia do naturalnej śmierci.

Rycerze Kolumba rozpoczęli swoją działalność w Polsce w 2006 r. na prośbę Jana Pawła II, wywodzą się ze Stanów Zjednoczonych.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Cała Polska zapłakała

2012-12-17 13:16

Lidia Dudkiewicz
Niedziela Ogólnopolska 52/2012, str. 8-9

„Przyjdą takie czasy, że będzie się popierać zepsucie obyczajów. Ze świętej religii uczyni się straszaka, aby obrzydzić ją wszystkim szlachetnym sercom” - przestrzegał proroczo 180 lat temu Zygmunt Krasiński

BOŻENA SZTAJNER

Przeor Jasnej Góry na wieść o profanacji dokonanej w drugą niedzielę Adwentu w Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej powiedział: - Cała Polska zapłakała, również w sposób fizyczny. Wielu ludzi zwróciło swoje przerażone serca ku Jasnej Górze. Dziękujemy za tę troskę naszego narodu o klasztor, o sanktuarium, o Jasną Górę. Dziękujemy za modlitwy, za słowa wsparcia, a wszystkim służbom - za ich profesjonalną i sprawną akcję spieszenia z pomocą ochrony Jasnej Góry przed tymi, którzy nie wiedzą, co czynią. Wielu z nas atak na Cudowny Obraz odczytuje jako atak na samą istotę polskości.

Przebieg wydarzeń

Przypomnijmy fakty, które nami wszystkimi wstrząsnęły w niedzielę 9 grudnia 2012 r. Otóż tego dnia o godz. 7.45, tuż po zakończeniu Mszy św. wspólnotowej konwentu jasnogórskiego, miała miejsce próba zniszczenia Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej. Mężczyzna rzucił w Obraz bańkami w kształcie żarówek, wypełnionymi czarną substancją, która rozprysła się na cały ołtarz, dosięgła nawet róży ofiarowanej Matce Bożej przez Ojca Świętego Jana Pawła II. Sprawcę natychmiast ujął br. Paweł Bryzek, paulin, a straż porządkowa przekazała go policji. Po incydencie Kaplica została zamknięta. Na miejsce przybyli abp senior Stanisław Nowak oraz bp Jan Wątroba, aby sprawdzić stan ikony i podjąć modlitwę ekspiacyjną. Obraz nie został naruszony, gdyż chroni go kuloodporna szyba. O godz. 11.45 Kaplicę Matki Bożej otwarto i udostępniono pielgrzymom. Pod przewodnictwem o. Sebastiana Mateckiego, podprzeora Jasnej Góry, rozpoczęło się nabożeństwo przebłagalne z udziałem obecnego generała Zakonu Paulinów o. Izydora Matuszewskiego.

Sprawcą zbezczeszczenia Cudownego Obrazu okazał się 58-letni mieszkaniec Świdnicy. Po jego przesłuchaniu do Sądu Rejonowego w Częstochowie został skierowany wniosek o aresztowanie podejrzanego na trzy miesiące. Prokuratura postawiła mu zarzuty zniszczenia dobra o szczególnym znaczeniu dla kultury i obrazy uczuć religijnych. Jerzy D. przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw, złożył obszerne wyjaśnienia i nie wykazał skruchy. Grozi mu do dziesięciu lat więzienia. Prokurator zlecił opracowanie opinii psychiatrycznej.

Obudź się, Polsko!

W południe o. Józef Płatek przewodniczył Mszy św. ekspiacyjnej. W homilii zauważył, że obecnie w Polsce atakuje się kolejno trzy najświętsze znaki chrześcijaństwa: Krzyż, Biblię oraz Ikonę - te trzy symbole wiary były uroczyście niesione przez młodych ludzi z całego świata na Szczyt Jasnogórski i adorowane na VI Światowym Dniu Młodzieży w 1991 r., podczas modlitwy pod przewodnictwem Jana Pawła II. - Widzimy, jak kolejno dokonuje się w naszej Ojczyźnie profanacja tych świętych dla nas, chrześcijan, znaków - mówił. Zacytował słowa Henryka Sienkiewicza dotyczące potopu szwedzkiego: „Dziwnie szatan jest na to miejsce zawzięty. I dokłada wszelkich starań, aby nabożeństwu tu przeszkodzić i wiernych jak najmniej do udziału w nim dopuścić. Bo nic tak do takiej desperacji piekielnego dworu nie przywodzi, jak widok czci dla Tej, która głowę węża starła”.

O. Płatek sięgnął też do słów poety Zygmunta Krasińskiego, który 180 lat temu przestrzegał w proroczej wizji: „Przyjdą takie czasy, że będzie się popierać zepsucie obyczajów. Ze świętej religii uczyni się straszaka, aby obrzydzić ją wszystkim szlachetnym sercom. Podłość będzie nagradzana orderami lub zaszczytami. Lud ogłupiać będą wódką lub innymi elementami, elity szlifami i stanowiskami, a za głowę tych, co będą stawiać opór, wystawi się watahy, cenę, aby się rozprawić z nimi w stosownej chwili”.

- Trzeba nam wszystkim dużo rozsądku, rozwagi i powagi. Może Pan Bóg dał ten znak nam, stróżom, i wszystkim czcicielom Jasnogórskiej Bogarodzicy, że nadeszła pora i czas przebudzić się w Adwencie. Niedawno wołano: Polsko, obudź się! Jest to kolejny sygnał dla nas, żeby nie zejść na manowce, nie stoczyć się w dół, ale też nie zmarnować swojego życia - mówił o. Płatek.

Modlitwa ekspiacyjna za znieważenie Obrazu trwała na Jasnej Górze przez cały dzień. Na zakończenie każdej Mszy św. śpiewany był błagalny hymn „Święty Boże, Święty Mocny”.

Charakter ekspiacyjny miał także 9 grudnia Apel Jasnogórski w Kaplicy Matki Bożej, któremu przewodniczył przeor Jasnej Góry o. Roman Majewski. Mieszkańcy Częstochowy i pielgrzymi, przedstawiciele zakonów męskich i żeńskich oraz kapłani z abp. Wacławem Depo bardzo licznie przybyli na tę wieczorną modlitwę Polaków. (Tekst rozważania apelowego, będącego formą przebłagania za dokonaną profanację, wydrukowany jest w całości na stronach 9 i 10 bieżącego numeru „Niedzieli”).

Ekspiacja Częstochowy

Metropolita częstochowski abp Wacław Depo na wiadomość o próbie uszkodzenia Cudownego Obrazu Matki Bożej zwrócił się z prośbą do wszystkich diecezjan, aby wraz ze swoimi duszpasterzami przybywali na Jasną Górę na modlitwę przebłagalną. Zaprosił na comiesięczne jasnogórskie czuwanie nocne z 11 na 12 grudnia - na wielką modlitwę ekspiacyjną całego Kościoła częstochowskiego „za wszystkie profanacje i świętokradztwa, jakie mają miejsce w tych dniach i miesiącach na terenie archidiecezji. Są one skutkiem trwającej od dłuższego czasu antykościelnej i antychrześcijańskiej nagonki niektórych ugrupowań politycznych i mediów” - stwierdził.

Metropolita Częstochowski powiadomił, że modli się także za dopuszczających się wszelkich aktów wandalizmu. Zauważył, iż są oni z jednej strony ich sprawcami, a z drugiej - ofiarami skrzętnie prowadzonej manipulacji antyreligijnej, a czasem ludźmi pogubionymi, którym należy pomóc. „Proszę Boga o łaskę obudzenia sumień wszystkich Polaków, a w sposób szczególny rządzących zarówno naszym miastem, jak i Ojczyzną” - wyznał.

Zgodnie z zapowiedzią abp. Depo, w nocy z 11 na 12 grudnia odbyło się na Jasnej Górze czuwanie modlitewne archidiecezji częstochowskiej, wynagradzające Bogu za próbę zniszczenia Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej. W rozważaniu apelowym rozpoczynającym czuwanie Metropolita Częstochowski mówił: - Dzisiaj, przychodzimy do Ciebie, aby obok słów: JESTEM, PAMIĘTAM… wypowiedzieć w Apelowej przysiędze mocne CZUWAM. To słowo wypowiadamy z mocą, aby obudzić uśpione sumienia. Wypowiadamy je nad tymi, którym grozi utrata duchowego słuchu i duchowego wzroku, a tym samym i dziedzictwa dzieci Bożych. Czuwaj nad nami wszystkimi, abyśmy nie zagubili dróg do Twojego Syna, Jedynego Pośrednika między Bogiem a ludźmi.

Abp Depo zwrócił uwagę, że to kolejne zranienie oblicza Matki i Syna, na podobieństwo profanacji Obrazu przez husytów w 1430 r., nie może być odbierane wyłącznie w kategoriach odejścia od rozumu czy aktu niewiary. - Ewangelie i Dzieje Apostolskie dostarczają nam aż nadto dowodów, że ludzie chorzy garnęli się do Jezusa, aby u Niego znaleźć pomoc i obronę - podkreślił. - Oni nigdy nie wystąpili przeciw Niemu! Przychodzimy dzisiaj do Ciebie, Maryjo, aby wsłuchać się w bicie Twojego Serca, które wzięło w siebie ten cios, aby przetworzyć go w siłę i jedność dla Narodu i Kościoła, bo przecież jesteś naszą przedziwną pomocą i obroną - mówił z ufnością.

Metropolita Częstochowski zarządził, aby w niedzielę 16 grudnia w kościołach archidiecezji zorganizowano nabożeństwa ekspiacyjne, z odmówieniem Aktu Wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Najświętszej Maryi Panny i odśpiewaniem suplikacji. Ogłaszając to zarządzenie, przypomniał słowa Ojca Świętego Benedykta XVI z 12 września 2012 r., które wobec profanacji Obrazu stały się bardzo aktualne: „Często w obliczu zła mamy poczucie, że nic nie jesteśmy w stanie zrobić, ale to właśnie nasza modlitwa jest pierwszą i najskuteczniejszą odpowiedzią, jaką możemy dać i która umacnia nasz codzienny wysiłek, by chronić dobro”.

Niemiecki protestant przyczynił się do zabezpieczenia Cudownego Obrazu

Cudowny Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej został uratowany dzięki zabezpieczającej go szybie kuloodpornej. O. Józef Płatek, na prośbę „Niedzieli”, podał ważne szczegóły. Uznał, że chcąc mówić o szybie ochraniającej Obraz, trzeba sięgnąć do dnia 23 lutego 1981 r., kiedy to był on generałem Zakonu Paulinów. Właśnie wtedy członkowie Komisji ds. Konserwacji Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej podczas spotkania z nim, z o. Konstancjuszem Kunzem - ówczesnym przeorem Jasnej Góry oraz z o. Melchiorem Królikiem - referentem ds. konserwacji Obrazu, przy okazji proponowanych prac remontowo-konserwatorskich przy hebanowym ołtarzu w Kaplicy Matki Bożej, wysunęli propozycję zabezpieczenia Cudownego Obrazu kuloodporną szybą. Miało to zapewnić Obrazowi ochronę, a także przemawiały za tym racje konserwatorskie. O. Józef Płatek nawiązał wtedy kontakt z o. Janem Wiesławem Bochenkiem - przeorem klasztoru paulińskiego w Mainburgu w Niemczech i poprosił o pomoc w realizacji tej inicjatywy.

Do prac konserwatorskich przy ołtarzu Matki Bożej przystąpiono na początku 1984 r. W tym czasie o. Jan Bochenek powiadomił o możliwości zakupienia odpowiedniej szyby w Niemczech, jednak jej cena przerastała możliwości Zakonu Paulinów. Ojciec Generał zobowiązał o. Jana Nalaskowskiego - wikariusza generalnego, władającego doskonale językiem niemieckim, i o. Konstancjusza Kunza oraz ojców pracujących w Niemczech do poszukiwania sponsorów dla tej fundacji. Podjęto różne próby zorganizowania funduszu, a o. Jan Nalaskowski dotarł z prośbą do Caritas Konferencji Episkopatu Niemiec, która przeznaczyła na ten cel dużą, lecz mimo wszystko niewystarczającą kwotę. Znaleźli się wkrótce nowi ofiarodawcy. Ze znaczącą pomocą dołączył prof. Helmut Seling, protestant, dyrektor muzeum w Monachium.

Ostatecznie dzięki trosce ówczesnego zarządu jasnogórskiego: o. Rufina Abramka - przeora Jasnej Góry, o. Jana Golonki - kuratora jasnogórskich zabytków, o. Leona Chałupki - administratora Jasnej Góry, o. Izydora Matuszewskiego - kustosza oraz pomocy prof. Helmuta Selinga udało się doprowadzić do końca konserwację jasnogórskiego ołtarza poświęconego Bogarodzicy i umieścić w nim szybę kuloodporną, ochraniającą Cudowny Obraz. Odrestaurowany ołtarz wraz z wmontowaną szybą został poświęcony 8 grudnia 1986 r. przez kard. Józefa Glempa, prymasa Polski.

O. Józef Płatek podał jeszcze inny ważny fakt. Okazuje się, że w 1981 r., na dwa dni przed swoją śmiercią, kard. Stefan Wyszyński, prymas Polski, na ręce generała Zakonu Paulinów przekazał znaczną ofiarę na odnowę Ołtarza Ojczyzny i Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej na Jasnej Górze, jako swój jubileuszowy dar dla Dziewicy Wspomożycielki. On również bardzo zabiegał o bezpieczeństwo Obrazu Jasnogórskiego.

Tak udało się odtworzyć okoliczności, w jakich doszło do wzmocnienia ochrony Obrazu, ze znaczną pomocą niemieckiego protestanta. Dzięki temu 9 grudnia 2012 r. Cudowny Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej został nienaruszony mimo brutalnego ataku.

Modlitwa ekspiacyjna trwa w całej Polsce i poza jej granicami. A w jasnogórskiej zakrystii wyłożono księgi, do których pielgrzymi wpisują słowa żalu i zadośćuczynienia za publiczne znieważenie Najświętszej Ikony Jasnogórskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

prof. Władysław Nasiłowski odebrał nagrodę „Lux ex Silesia”

2019-10-14 11:03

ks. sk / Katowice (KAI)

prof. Władysław Nasiłowski - wybitny lekarz, „nestor śląskiej medycyny”, odebrał w niedzielę wieczorem po Eucharystii inaugurującej nowy rok akademicki, z rąk metropolity katowickiego abp Wiktora Skworca nagrodę „Lux ex Silesia”.

youtube.com

Tegoroczny laureat jest urodzonym w 1925 r. anatomopatologiem. Należy do najważniejszych postaci polskiej medycyny sądowej.

- Jest wybitnym specjalistą anatomii patologicznej i medycyny sądowej. Nauczycielem wielu pokoleń lekarzy, a także i prawników, dla których prowadził wykłady. Jest też w środowisku lekarskim niekwestionowanym autorytetem i wzorem etycznym – stwierdził w laudacji prof. Grzegorz Opala.

– Bardzo serdecznie dziękuję księdzu Arcybiskupowi i całej Kapitule tego wielkiego dla mnie odznaczenia – stwierdził laureat nagrody po jej otrzymaniu. – Tak jak prof. Grzegorz Opala powiedział: narozrabiałem przez te dziewięćdziesiąt kilka lat bardzo dużo – zażartował prof. Nasiłowski odbierając nagrodę.

Prof. Władysław Nasiłowski urodził się w 1925 w Sosnowcu. Przerwaną przez wybuch wojny naukę w Gimnazjum im. S. Staszica kontynuował przez samokształcenie oraz udział w tajnych kompletach. Było związany z grupą dywersyjną Wolność, Równość, Niepodległość, którą później włączono do AK Obwodu Sosnowieckiego. Po studiach na Wydziale Lekarskim w Poznaniu pracuje w Katedrze Anatomii Patologicznej ŚAM.

Zostając Kierownikiem Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej tworzy jeden z najlepszych ośrodków w kraju. Jest doktorem honoris causa Śląskiego Uniwersytetu Medycznego.

Nagroda „Lux ex Silesia” (Światło ze Śląska) to nagroda przyznawana osobom, które w swojej działalności naukowej, artystycznej lub społecznej ukazują wysokie wartości moralne i wnoszą trwały wkład w kulturę Górnego Śląska. Nagroda została pierwszy raz przyznana w 1994.

Wśród laureatów są m.in. Wojciech Kilar, abp Alfons Nossol, ks. Remigiusz Sobański, abp Szczepan Wesoły czy prof. Jan Miodek.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem