Reklama

To dla was, czytelnicy, jesteśmy! – 1000. numer „Niedzieli Podlaskiej”

2014-02-20 11:53

Z księżmi: Zbigniewem Rycakiem, Dariuszem Frydrychem i Mariuszem Boguszewskim rozmawia Edyta Hartman
Edycja podlaska 7/2014, str. 6-7

Pierwsze wydanie edycji drohiczyńskiej „Niedzieli” z nazwą „Kościół na Podlasiu” ukazało się z datą 25 grudnia 1994 r. i była to zaledwie dwustronicowa wkładka. Dziś, z datą 16 lutego 2014 r., oddajemy do rąk naszych Drogich Czytelników 1000. numer naszego pisma – „Niedzieli Podlaskiej” (nazwa ta funkcjonuje od 6 października 1996 r.). Tak znaczący jubileusz to dobra okazja do sięgnięcia pamięcią wstecz. O kilka słów refleksji poprosiliśmy pierwszego i kolejnych redaktorów odpowiedzialnych „Niedzieli Podlaskiej” z ramienia naszej, drohiczyńskiej diecezji

EDYTA HARTMAN: – Świętujemy 1000. numer „Niedzieli Podlaskiej”. To okazja zarówno do wspomnień, jak i pewnych podsumowań. Jak Ksiądz jako pierwszy redaktor odpowiedzialny pisma wspomina początki pracy nad podlaską edycją „Niedzieli”?

KS. ZBIGNIEW RYCAK: – Z pewnym wzruszeniem i niedowierzaniem, że to już blisko 20 lat minęło, wracam pamięcią do tamtych chwil, kiedy rozpoczęła się moja przygoda z „Niedzielą”. Było to nie lada wezwanie, gdyż trzeba było wiele się uczyć, podejmując zadanie powierzone przez bp. Antoniego Dydycza, a polegające na organizacji podlaskiej redakcji tygodnika. Była oczywiście pomoc ze strony redakcji w Częstochowie, ale do wielu spraw trzeba było dochodzić samemu. Dużym problemem na starcie było zorganizowanie korespondentów z terenu diecezji, gdyż to warunkowało poniekąd przyjęcie „Niedzieli” w całej diecezji. Niemniej jednak to otwarcie „Niedzieli” na Drohiczyn poczytywaliśmy jako szansę na wsparcie działań duszpasterskich prowadzonych w parafiach, co później potwierdziło się w całej rozciągłości.

– Pełnił Ksiądz funkcję redaktora odpowiedzialnego od 1995 do 2006 r., będąc jak do tej pory najdłużej pełniącym obowiązki redaktora odpowiedzialnego. Nie bez kozery można powiedzieć, że to właśnie Księdzu zawdzięczamy podwaliny „Niedzieli Podlaskiej”. Co Księdzu jako kapłanowi dała ta praca?

KS. Z.R.: – Praca w „Niedzieli” oprócz tego, że uczy pewnej systematyczności w organizacji pracy, otworzyła mnie osobiście na wiele spraw i wydarzeń, które dokonują się w diecezji. Uświadomiła mi pewną prawdę, a mianowicie tę, że publikacja prasowa dotycząca dobrych dokonań w jakimś miejscu, przez jakichś ludzi może być inspiracją dla innych osób w podejmowaniu podobnych czy jeszcze dalej idących działań, przez co życie społeczne staje się bogatsze, a dobro jest przymnażane. Dzisiaj, gdy dziennikarstwo goni za sensacją, nierzadko bulwersującą niejednego czytelnika, w cenie powinna być informacja o normalnym człowieczeństwie, o bezinteresownym poświęceniu, o ludzkim trudzie zakorzenionym w krzyżu Chrystusa. I takie dziennikarstwo prezentuje „Niedziela”, i tego uczyłem się, pisząc po trosze na potrzeby tygodnika, i tak to próbuję realizować w pracy duszpasterskiej.

– Przez 4 lata, od 2006 do 2010 r., był Ksiądz redaktorem „Niedzieli Podlaskiej”. To Księdzu zawdzięczmy podjęcie współpracy z wieloma korespondentami parafialnymi, na sposób stały na łamach gazety zaczęli pojawiać się klerycy naszego, drohiczyńskiego seminarium, przybliżając szerszemu odbiorcy wydarzenia z życia uczelni. Co dały Księdzu te 4 lata i jak je wspomina już z pewnej perspektywy?

KS. DARIUSZ FRYDRYCH: – Szczęść Boże wszystkim Czytelnikom. Jak wspominam te lata? Były wypełnione pracą, ale wspominam je bardzo dobrze. Kiedy bp Antoni Dydycz poprosił mnie o prowadzenie „Niedzieli Podlaskiej”, z jednej strony było to dla mnie zaskoczeniem, a z drugiej – pewnym wyzwaniem. Poza jakimiś małymi okazjonalnymi epizodami w „Niedzieli” czy jakiś innych mediach nie miałem pojęcia o pracy dziennikarskiej, była to dla mnie „terra incognita”. Pytałem, szukałem, słuchałem. Po wielu rozmowach z kolegami kapłanami czy też z wykładowcami z KUL powoli wyłaniał się plan pracy w „Niedzieli” i powstałym wówczas referacie ds. mediów. Wielu wskazówek udzielił mi też prof. Karol Klauza z Lublina, który wcześniej z ramienia redakcji centralnej w Częstochowie pracował przy tworzeniu „Niedzieli Podlaskiej”. Jeden z kolegów powiedział: „Sam nic nie zrobisz, nie możesz być wszędzie, trzeba szukać ludzi, dać im szansę wypowiedzi”. Taki był też cel: szukać jak największej liczby różnych ludzi: młodych, starszych, ludzi zaangażowanych w życie Kościoła lokalnego, instytucji diecezjalnych, wspólnot działających na terenie diecezji czy tez poza nią. Liczył się każdy człowiek bez względu na wiek czy miejsce zamieszkania. Poprzez to chciałem, aby „Niedziela Podlaska” stała się nam bliższa. Początek mojej pracy wiązał się też z nową szatą graficzną i aż ośmioma stronami. Bałem się też, że po prostu będzie mało materiału. Mój strach okazał się nieuzasadniony. Dzięki prośbom kierowanym przez kapłanów czy przez znajomych coraz więcej materiałów zaczęło spływać do redakcji. Bardzo duża liczna naszych diecezjan czy tez ludzi pochodzących z naszej diecezji podjęła współpracę z redakcją. Z wieloma mam do dzisiaj kontakt. Chcieliśmy też, by wszystko było aktualne i na czasie. Dlatego prosiłem, by materiały nadsyłać od razu. Z czasem materiałów było tak dużo, że chcąc umieścić wszystko w odpowiednich szpaltach kolejnych stron tygodnika, trzeba było po prostu ciąć nadesłane teksty. Nie wszystko też udało się opublikować. Chciałem również, by nasze seminarium było stałym gościem edycji podlaskiej. Dzięki życzliwości władz WSD w Drohiczynie oraz zaangażowaniu i otwartości ówczesnych alumnów w dużej mierze to się udało. Cieszył też fakt, że „Niedziela Podlaska” dostępna była nie tyko w parafiach czy kioskach prasowych naszej diecezji, ale także poza jej granicami. Moją radością było też to, że nakład edycji zaczął się zwiększać.
Podsumowując, praca w „Niedzieli” dla mnie osobiście była na nowo odkryciem Kościoła w jego wyjątkowości i wielopłaszczyznowości. Na nowo dostrzeżenia tego, że Kościół jest wspólnotą wspólnot opartą na Jezusie Chrystusie, że dla każdego jest w nim miejsce. Mogłem się przekonać, ile dobra jest w ludziach i ile dzieje się pięknych rzeczy w Kościele i przez Kościół oraz jak można się tym dobrem dzielić, motywując i ubogacając innych. Dzięki napływającym informacjom można było także dostrzec, ile osób jest zatroskanych o dobro Kościoła.
Pragnę podziękować wszystkim za zaangażowanie, współpracę oraz za czas poświęcony przy współtworzeniu „Niedzieli Podlaskiej”, za wszystkie cenne wskazówki i uwagi. Szczególnie dziękuję najbliższym współpracownikom ks. Krzysztofowi Żero i Edycie Hartman. Przepraszam też wszystkich, że nie wszystko udało się zamieścić na łamach podlaskiej edycji Tygodnika „Niedziela”. Pamiętam o wszystkich w mojej codziennej modlitwie, o którą też przy okazji proszę.

– Przejął Ksiądz obowiązki redaktora odpowiedzialnego „Niedzieli Podlaskiej” 1 października 2010 r. i pełni je do chwili obecnej. Co dała Księdzu ta praca i co uważa za swoje największe osiągnięcie?

KS. MARIUSZ BOGUSZEWSKI: – Wypełnianie obowiązków redakcyjnych jest ciągłym poszukiwaniem kreatywnych rozwiązań do wzbogacania treści o charakterze informacyjnym, tego, co może formować czytelnika. Jest to niewątpliwie zadanie, które trzeba ciągle szlifować. Faktem jest, że edycja diecezjalna ma jako nadrzędne zadanie być niejako kroniką z życia diecezji. Gdyby pokusić się na zebranie tysiąca dotychczasowych numerów, łatwo można by poznać jakąś część historii Kościoła na Podlasiu. Więc za ważne wydarzenie trzeba uznać ciągłe poszukiwanie nowych autorów tekstów z terenu oraz wyszukiwanie ciekawych postaci do wywiadów.

– Czego życzyć „Niedzieli Podlaskiej” na przyszłość?

KS. M.B.: – Aby wrastała ranga gazety w duszpasterstwie diecezjalnym. Moim marzeniem jest, aby w każdej rodzinie w naszej diecezji zagościła nasza gazeta. Przy tej okazji życzę też wszystkim naszym Czytelnikom, aby nigdy się nie zawiedli, zamykając ostatnią stronę „Niedzieli Podlaskiej”.

Tagi:
jubileusz

Srebrny Jubileusz

2019-10-08 14:19

Kamil Krasowski
Edycja zielonogórsko-gorzowska 41/2019, str. 1

Diecezjalny Instytut Akcji Katolickiej obchodzi srebrny jubileusz. Został powołany 25 lat temu dekretem ówczesnego ordynariusza diecezji zielonogórsko-gorzowskiej bp. Adama Dyczkowskiego

Archiwum DIAK
Obecny Zarząd Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej

Iskra odrodzenia Akcji Katolickiej w naszej Ojczyźnie wyszła od św. Jana Pawła II w 1993 r. W zatroskaniu o Kościół wyraził wolę reaktywowania jej struktur podczas wizyty biskupów polskich „ad limina”. W naszej diecezji bardzo konkretnie odpowiedział na nią ówczesny ordynariusz bp Adam Dyczkowski, który zachęcał do tego zarówno kapłanów, jak i świeckich, którzy utworzyli grupę inicjatywną, mającą swój trzon w Klubie Inteligencji Katolickiej w Zielonej Górze.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Cała Polska zapłakała

2012-12-17 13:16

Lidia Dudkiewicz
Niedziela Ogólnopolska 52/2012, str. 8-9

„Przyjdą takie czasy, że będzie się popierać zepsucie obyczajów. Ze świętej religii uczyni się straszaka, aby obrzydzić ją wszystkim szlachetnym sercom” - przestrzegał proroczo 180 lat temu Zygmunt Krasiński

BOŻENA SZTAJNER

Przeor Jasnej Góry na wieść o profanacji dokonanej w drugą niedzielę Adwentu w Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej powiedział: - Cała Polska zapłakała, również w sposób fizyczny. Wielu ludzi zwróciło swoje przerażone serca ku Jasnej Górze. Dziękujemy za tę troskę naszego narodu o klasztor, o sanktuarium, o Jasną Górę. Dziękujemy za modlitwy, za słowa wsparcia, a wszystkim służbom - za ich profesjonalną i sprawną akcję spieszenia z pomocą ochrony Jasnej Góry przed tymi, którzy nie wiedzą, co czynią. Wielu z nas atak na Cudowny Obraz odczytuje jako atak na samą istotę polskości.

Przebieg wydarzeń

Przypomnijmy fakty, które nami wszystkimi wstrząsnęły w niedzielę 9 grudnia 2012 r. Otóż tego dnia o godz. 7.45, tuż po zakończeniu Mszy św. wspólnotowej konwentu jasnogórskiego, miała miejsce próba zniszczenia Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej. Mężczyzna rzucił w Obraz bańkami w kształcie żarówek, wypełnionymi czarną substancją, która rozprysła się na cały ołtarz, dosięgła nawet róży ofiarowanej Matce Bożej przez Ojca Świętego Jana Pawła II. Sprawcę natychmiast ujął br. Paweł Bryzek, paulin, a straż porządkowa przekazała go policji. Po incydencie Kaplica została zamknięta. Na miejsce przybyli abp senior Stanisław Nowak oraz bp Jan Wątroba, aby sprawdzić stan ikony i podjąć modlitwę ekspiacyjną. Obraz nie został naruszony, gdyż chroni go kuloodporna szyba. O godz. 11.45 Kaplicę Matki Bożej otwarto i udostępniono pielgrzymom. Pod przewodnictwem o. Sebastiana Mateckiego, podprzeora Jasnej Góry, rozpoczęło się nabożeństwo przebłagalne z udziałem obecnego generała Zakonu Paulinów o. Izydora Matuszewskiego.

Sprawcą zbezczeszczenia Cudownego Obrazu okazał się 58-letni mieszkaniec Świdnicy. Po jego przesłuchaniu do Sądu Rejonowego w Częstochowie został skierowany wniosek o aresztowanie podejrzanego na trzy miesiące. Prokuratura postawiła mu zarzuty zniszczenia dobra o szczególnym znaczeniu dla kultury i obrazy uczuć religijnych. Jerzy D. przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw, złożył obszerne wyjaśnienia i nie wykazał skruchy. Grozi mu do dziesięciu lat więzienia. Prokurator zlecił opracowanie opinii psychiatrycznej.

Obudź się, Polsko!

W południe o. Józef Płatek przewodniczył Mszy św. ekspiacyjnej. W homilii zauważył, że obecnie w Polsce atakuje się kolejno trzy najświętsze znaki chrześcijaństwa: Krzyż, Biblię oraz Ikonę - te trzy symbole wiary były uroczyście niesione przez młodych ludzi z całego świata na Szczyt Jasnogórski i adorowane na VI Światowym Dniu Młodzieży w 1991 r., podczas modlitwy pod przewodnictwem Jana Pawła II. - Widzimy, jak kolejno dokonuje się w naszej Ojczyźnie profanacja tych świętych dla nas, chrześcijan, znaków - mówił. Zacytował słowa Henryka Sienkiewicza dotyczące potopu szwedzkiego: „Dziwnie szatan jest na to miejsce zawzięty. I dokłada wszelkich starań, aby nabożeństwu tu przeszkodzić i wiernych jak najmniej do udziału w nim dopuścić. Bo nic tak do takiej desperacji piekielnego dworu nie przywodzi, jak widok czci dla Tej, która głowę węża starła”.

O. Płatek sięgnął też do słów poety Zygmunta Krasińskiego, który 180 lat temu przestrzegał w proroczej wizji: „Przyjdą takie czasy, że będzie się popierać zepsucie obyczajów. Ze świętej religii uczyni się straszaka, aby obrzydzić ją wszystkim szlachetnym sercom. Podłość będzie nagradzana orderami lub zaszczytami. Lud ogłupiać będą wódką lub innymi elementami, elity szlifami i stanowiskami, a za głowę tych, co będą stawiać opór, wystawi się watahy, cenę, aby się rozprawić z nimi w stosownej chwili”.

- Trzeba nam wszystkim dużo rozsądku, rozwagi i powagi. Może Pan Bóg dał ten znak nam, stróżom, i wszystkim czcicielom Jasnogórskiej Bogarodzicy, że nadeszła pora i czas przebudzić się w Adwencie. Niedawno wołano: Polsko, obudź się! Jest to kolejny sygnał dla nas, żeby nie zejść na manowce, nie stoczyć się w dół, ale też nie zmarnować swojego życia - mówił o. Płatek.

Modlitwa ekspiacyjna za znieważenie Obrazu trwała na Jasnej Górze przez cały dzień. Na zakończenie każdej Mszy św. śpiewany był błagalny hymn „Święty Boże, Święty Mocny”.

Charakter ekspiacyjny miał także 9 grudnia Apel Jasnogórski w Kaplicy Matki Bożej, któremu przewodniczył przeor Jasnej Góry o. Roman Majewski. Mieszkańcy Częstochowy i pielgrzymi, przedstawiciele zakonów męskich i żeńskich oraz kapłani z abp. Wacławem Depo bardzo licznie przybyli na tę wieczorną modlitwę Polaków. (Tekst rozważania apelowego, będącego formą przebłagania za dokonaną profanację, wydrukowany jest w całości na stronach 9 i 10 bieżącego numeru „Niedzieli”).

Ekspiacja Częstochowy

Metropolita częstochowski abp Wacław Depo na wiadomość o próbie uszkodzenia Cudownego Obrazu Matki Bożej zwrócił się z prośbą do wszystkich diecezjan, aby wraz ze swoimi duszpasterzami przybywali na Jasną Górę na modlitwę przebłagalną. Zaprosił na comiesięczne jasnogórskie czuwanie nocne z 11 na 12 grudnia - na wielką modlitwę ekspiacyjną całego Kościoła częstochowskiego „za wszystkie profanacje i świętokradztwa, jakie mają miejsce w tych dniach i miesiącach na terenie archidiecezji. Są one skutkiem trwającej od dłuższego czasu antykościelnej i antychrześcijańskiej nagonki niektórych ugrupowań politycznych i mediów” - stwierdził.

Metropolita Częstochowski powiadomił, że modli się także za dopuszczających się wszelkich aktów wandalizmu. Zauważył, iż są oni z jednej strony ich sprawcami, a z drugiej - ofiarami skrzętnie prowadzonej manipulacji antyreligijnej, a czasem ludźmi pogubionymi, którym należy pomóc. „Proszę Boga o łaskę obudzenia sumień wszystkich Polaków, a w sposób szczególny rządzących zarówno naszym miastem, jak i Ojczyzną” - wyznał.

Zgodnie z zapowiedzią abp. Depo, w nocy z 11 na 12 grudnia odbyło się na Jasnej Górze czuwanie modlitewne archidiecezji częstochowskiej, wynagradzające Bogu za próbę zniszczenia Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej. W rozważaniu apelowym rozpoczynającym czuwanie Metropolita Częstochowski mówił: - Dzisiaj, przychodzimy do Ciebie, aby obok słów: JESTEM, PAMIĘTAM… wypowiedzieć w Apelowej przysiędze mocne CZUWAM. To słowo wypowiadamy z mocą, aby obudzić uśpione sumienia. Wypowiadamy je nad tymi, którym grozi utrata duchowego słuchu i duchowego wzroku, a tym samym i dziedzictwa dzieci Bożych. Czuwaj nad nami wszystkimi, abyśmy nie zagubili dróg do Twojego Syna, Jedynego Pośrednika między Bogiem a ludźmi.

Abp Depo zwrócił uwagę, że to kolejne zranienie oblicza Matki i Syna, na podobieństwo profanacji Obrazu przez husytów w 1430 r., nie może być odbierane wyłącznie w kategoriach odejścia od rozumu czy aktu niewiary. - Ewangelie i Dzieje Apostolskie dostarczają nam aż nadto dowodów, że ludzie chorzy garnęli się do Jezusa, aby u Niego znaleźć pomoc i obronę - podkreślił. - Oni nigdy nie wystąpili przeciw Niemu! Przychodzimy dzisiaj do Ciebie, Maryjo, aby wsłuchać się w bicie Twojego Serca, które wzięło w siebie ten cios, aby przetworzyć go w siłę i jedność dla Narodu i Kościoła, bo przecież jesteś naszą przedziwną pomocą i obroną - mówił z ufnością.

Metropolita Częstochowski zarządził, aby w niedzielę 16 grudnia w kościołach archidiecezji zorganizowano nabożeństwa ekspiacyjne, z odmówieniem Aktu Wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Najświętszej Maryi Panny i odśpiewaniem suplikacji. Ogłaszając to zarządzenie, przypomniał słowa Ojca Świętego Benedykta XVI z 12 września 2012 r., które wobec profanacji Obrazu stały się bardzo aktualne: „Często w obliczu zła mamy poczucie, że nic nie jesteśmy w stanie zrobić, ale to właśnie nasza modlitwa jest pierwszą i najskuteczniejszą odpowiedzią, jaką możemy dać i która umacnia nasz codzienny wysiłek, by chronić dobro”.

Niemiecki protestant przyczynił się do zabezpieczenia Cudownego Obrazu

Cudowny Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej został uratowany dzięki zabezpieczającej go szybie kuloodpornej. O. Józef Płatek, na prośbę „Niedzieli”, podał ważne szczegóły. Uznał, że chcąc mówić o szybie ochraniającej Obraz, trzeba sięgnąć do dnia 23 lutego 1981 r., kiedy to był on generałem Zakonu Paulinów. Właśnie wtedy członkowie Komisji ds. Konserwacji Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej podczas spotkania z nim, z o. Konstancjuszem Kunzem - ówczesnym przeorem Jasnej Góry oraz z o. Melchiorem Królikiem - referentem ds. konserwacji Obrazu, przy okazji proponowanych prac remontowo-konserwatorskich przy hebanowym ołtarzu w Kaplicy Matki Bożej, wysunęli propozycję zabezpieczenia Cudownego Obrazu kuloodporną szybą. Miało to zapewnić Obrazowi ochronę, a także przemawiały za tym racje konserwatorskie. O. Józef Płatek nawiązał wtedy kontakt z o. Janem Wiesławem Bochenkiem - przeorem klasztoru paulińskiego w Mainburgu w Niemczech i poprosił o pomoc w realizacji tej inicjatywy.

Do prac konserwatorskich przy ołtarzu Matki Bożej przystąpiono na początku 1984 r. W tym czasie o. Jan Bochenek powiadomił o możliwości zakupienia odpowiedniej szyby w Niemczech, jednak jej cena przerastała możliwości Zakonu Paulinów. Ojciec Generał zobowiązał o. Jana Nalaskowskiego - wikariusza generalnego, władającego doskonale językiem niemieckim, i o. Konstancjusza Kunza oraz ojców pracujących w Niemczech do poszukiwania sponsorów dla tej fundacji. Podjęto różne próby zorganizowania funduszu, a o. Jan Nalaskowski dotarł z prośbą do Caritas Konferencji Episkopatu Niemiec, która przeznaczyła na ten cel dużą, lecz mimo wszystko niewystarczającą kwotę. Znaleźli się wkrótce nowi ofiarodawcy. Ze znaczącą pomocą dołączył prof. Helmut Seling, protestant, dyrektor muzeum w Monachium.

Ostatecznie dzięki trosce ówczesnego zarządu jasnogórskiego: o. Rufina Abramka - przeora Jasnej Góry, o. Jana Golonki - kuratora jasnogórskich zabytków, o. Leona Chałupki - administratora Jasnej Góry, o. Izydora Matuszewskiego - kustosza oraz pomocy prof. Helmuta Selinga udało się doprowadzić do końca konserwację jasnogórskiego ołtarza poświęconego Bogarodzicy i umieścić w nim szybę kuloodporną, ochraniającą Cudowny Obraz. Odrestaurowany ołtarz wraz z wmontowaną szybą został poświęcony 8 grudnia 1986 r. przez kard. Józefa Glempa, prymasa Polski.

O. Józef Płatek podał jeszcze inny ważny fakt. Okazuje się, że w 1981 r., na dwa dni przed swoją śmiercią, kard. Stefan Wyszyński, prymas Polski, na ręce generała Zakonu Paulinów przekazał znaczną ofiarę na odnowę Ołtarza Ojczyzny i Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej na Jasnej Górze, jako swój jubileuszowy dar dla Dziewicy Wspomożycielki. On również bardzo zabiegał o bezpieczeństwo Obrazu Jasnogórskiego.

Tak udało się odtworzyć okoliczności, w jakich doszło do wzmocnienia ochrony Obrazu, ze znaczną pomocą niemieckiego protestanta. Dzięki temu 9 grudnia 2012 r. Cudowny Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej został nienaruszony mimo brutalnego ataku.

Modlitwa ekspiacyjna trwa w całej Polsce i poza jej granicami. A w jasnogórskiej zakrystii wyłożono księgi, do których pielgrzymi wpisują słowa żalu i zadośćuczynienia za publiczne znieważenie Najświętszej Ikony Jasnogórskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Papieski tweet o świętych zachwycił kibiców futbolu w USA

2019-10-14 13:02

ts (KAI) / Nowy Orlean

Wpis papieża Franciszka na Twitterze na temat nowych świętych Kościoła katolickiego ucieszył kibiców piłkarskich w USA. Tweet z 13 października, w którym papież dziękuje Bogu za nowych świętych, opatrzony był hasztagiem #Saints. Nie zauważono przy tym, że ten hasztag wyświetla automatycznie logo zawodowej drużyny futbolu amerykańskiego New Orleans Saints z USA.

youtube.com

Do poniedziałkowego ranka tweet papieża Franciszka zarejestrował 100 000 polubień. „Dziś dziękujemy Panu za nowych świętych, którzy poszli drogą wiary i których wstawiennictwa upraszamy”, brzmiał papieski wpis, który wywołał tyle radości w sieci. Wydaje się, że przyniósł on też szczęście drużynie z Nowego Orleanu, gdyż tego samego dnia wygrała ona mecz z Jacksonville Jaguars wynikiem 13:6.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem