Reklama

Ksiądz, kino, misio, Messi i szaliki (2)

2014-02-27 10:34

Łukasz Kot
Edycja zamojsko-lubaczowska 9/2014, str. 4-5

Sławomir Jarocha

Pasji ma wiele, wiele też czasu poświęca, by je rozwijać. Z niespotykanym spokojem potrafi realizować własne założenia. Oprócz codziennej posługi kapłańskiej i pracy duszpasterskiej ogląda ambitne kino, za przyjaciół ma Liszta i Grottgera, którzy w zaciszu dyniskich pól i łąk opowiadają historię swego życia. Czasem dzwoni do mistrza Zanussiego na krótką pogawędkę. Kilka razy w roku przekracza granicę polsko-ukraińską – nie w celu przemytniczym, ale pielgrzymkowym do Uhnowa lub by odwiedzić stryjecznego brata abp. Mokrzyckiego we Lwowie. Lubi też usiąść przed telewizorem z szalikiem Barcelony na szyi i podziwiać Messiego. Taki jest ks. Wiesław Mokrzycki, proboszcz parafii pw. św. Antoniego w Dyniskach.

„Signum Spei”

Zespół wokalny „Signum Spei” powstał 1993 r. i działał przy zamojskiej katedrze. Wykonywał muzykę religijną i świecką, od renesansu po XX wiek, także jazz i pieśni patriotyczne. – Kiedy rozpocząłem pracę w katedrze – mówi ks. Wiesław Mokrzycki – Ks. Lucjan Cybruch poprosił, bym się zaopiekował grupą młodych ludzi i tak rozpoczęła się nasza współpraca. A że nie miałem doświadczenia muzycznego, zaprosiłem fachowców z branży muzycznej w Zamościu do poprowadzenia zespołu. Mam na myśli Jacka Tryczyńskiego oraz Annę Konopę-Cios. To były ciekawe doświadczenia, bo zespół występował nie tylko w Zamościu i regionie, ale i na festiwalach zagranicznych (Szwajcaria, Austria, Ukraina, Włochy, Czechy, Białoruś), zdobywając wiele nagród (I nagrody na festiwalach w Mohylewie, Lublinie, Przemyślu, Chełmie). Brał udział także w tournée koncertowym. Dzięki temu poznałem tajniki muzyki poważnej. Przez zespół przewinęła się masa ludzi; jedni po maturze odchodzili na studia, ale przychodzili nowi. Z niektórymi osobami z pierwszego składu utrzymuję kontakty do dziś. Zespół wydał płyty pt. „Znak nadziei” (1996), „Stała się nam nowina” (1998) i „Mocni nadzieją” (1999).

Moje misie i „misiaczki”

Ks. Wiesław wielokrotnie był widywany z misiem pod pachą. A że odległość między zabudowaniami parafii katedralnej a kościołem są kilkudziesięciometrowe, wzbudzało to spore zainteresowanie i niedowierzanie wśród tych, którzy byli na bakier z kościołem. – Przychodzenie z misiem na kazanie dla dzieci pozostało mi z parafii w Bełżcu. Pierwsze prezenty, jakie otrzymywałem od dzieci, to były właśnie misie i dlatego dzieci nazywałem „misiaczki”.

Gdzie Grottger rysował, a muzyka brzmiała

Pamięć o Arturze Grottgerze istniała w parafii św. Antoniego w Dyniskach, ale w formie szczątkowej. Ks. Wiesław postanowił ją trochę odkurzyć, dlatego rozpoczęły się pierwsze plenery malarskie poświęcone twórczości artysty. Przy okazji analizowania jego pobytu pojawiła się postać Franciszka Liszta. Okazało się, że istnieją pamiętniki Wandy Monné oraz Artura Grottega, które o tym wydarzeniu mówią. Franciszek Liszt, kiedy był dyrektorem opery w Weimarze, uczył gry na fortepianie najmłodszego syna Skolimowskich – Władysława. Skolimowski studiów pianistycznych nie skończył. Jak pisze Wanda Monné, Władysław był bardzo zdolny, ale też i bardzo leniwy. – Dlatego w Dyniskach organizowany jest cykl imprez pod nazwą „Spotkania Grottgerowsko-Lisztowskie”; w ich skład wchodzą plenery malarskie, wystawy poplenerowe, spektakle teatralne, poetycko-muzyczne i recitale Lisztowskie. Prawdziwi aktorzy, twórcy, nie patrzą na wielkość miejscowości, patrzą na kontekst wydarzeń. Był spektakl poetycko-muzyczny, podczas którego było odsłonięcie pomnika Artura Grottgera i Wandy Monné. Czołówka aktorów i jazzmanów krakowskich występowała na 100-hektarowym polu. Żadnego prądu stałego, działały jedynie urządzenia zastępcze, nie było też widowni jako takiej tylko snopki czy belki ze słomy po żniwach. Zapytałem pana Marka Stryszowskiego, jazzmana, czy kiedyś grał na polu. Odpowiedział, że koncertował już na przyczepie i w stodołach, ale nigdy w szczerym polu, i w dodatku jeszcze blisko granicy z Ukrainą. Piękna sceneria, mgły z torfowisk, zachody słońca i to echo rozciągające się po polach aż na Ukrainę... Tego nie zastąpi żadna sala kinowa czy teatralna. Byli u nas muzycy z grupy „De Profundis” m.in. Cezary Chmiel – kompozytor muzyki, wspomniany Marek Stryszowski i Tomasz Kudyk – trąbka, oraz inni, rozważania drogi krzyżowej ks. Jana Twardowskiego recytował znany aktor teatralny i filmowy Jan Nowicki oraz Edward Linde-Lubaszenko. W świetlicy wiejskiej w Dyniskach odbyło się przedstawienie teatralne pt. „Wieczór” w wykonaniu teatru amatorskiego z Igołomi k. Krakowa (reżyseria i scenariusz Piotr Mika). Sztuka opowiadała o losach Artura Grottera, generała Langiewicza i św. Brata Alberta Chmielowskiego. Wszystkie te postacie były związane z powstaniem styczniowym a Brat Albert i Grottger – z naszym regionem. Kolejny spektakl zaprezentowany dyniskiej publiczności nosił tytuł „Wieczernik”. Sztuka w wykonaniu Teatru Arka Lwowska z Lubaczowa (reżyseria i scenariusz na podstawie dramatu Ernesta Bryla ks. Józef Dudek). Natomiast teatr z Krakowa wystawił sztukę pt. „Sosna” upamiętniającą postać Artura Grottgera i Wandy Monné, zaś grupa teatralna „Theatrum mundi” (również z Krakowa) przedstawiła sztukę o Fryderyku Chopinie. Należy zaznaczyć, że wszystkie przedsięwzięcia, które są przez nas organizowane w Dyniskach, nie odbyłyby się bez wsparcia i pomocy Urzędu Gminy Ulhówek, a także sponsorów i zaangażowanych parafian.

Reklama

Kino pod chmurką

Zainteresowania sztuką filmową przeniósł ks. Wiesław na dyniski grunt organizując „Kino pod chmurką”. To projekcje filmowe w plenerze, przypominające kadry z amerykańskich filmów. – Nastąpiła pewna przerwa w organizacji tego przedsięwzięcia ze względu na organizację plenerów malarskich i koncertów oraz niedobrą pogodę w ostatnich latach, a także na plagę komarów. Planujemy jednak wznowić wakacyjne kino letnie. Każdy może przyjechać np. na traktorze czy samochodem, i obejrzeć ciekawe kino. Przy okazji urządza się wielkie grillowanie. Ludzie siedzą na kocach, krzesełkach i w różnego rodzaju pojazdach. To ma swój urok.

Z Dynisk do Uhnowa

Dyniska od 1470 do 1951 r., do akcji prostowania granic, należały do parafii Uhnów (obecnie leży na Ukrainie) i dlatego na prośbę wysiedlonych mieszkańców z tego pasma przygranicznego organizowana jest pielgrzymka do kościoła w Uhnowie, by tam przeżywać odpustowe uroczystości. W tym kościele też jest czczony św. Antoni. Dlatego uroczystości odpustowe przeżywane są dwukrotnie. W sobotę na Ukrainie w Uhnowie, gdzie spotykają się księża obrządku łacińskiego, pracujący wzdłuż pasa przygranicznego, oraz obrządku prawosławnego i greckokatolickiego, a także pielgrzymi z Polski i mieszkańcy z tamtej strony granicy. Natomiast w niedzielę mieszkańcy z Uhnowa przychodzą do Dynisk. Granica jest na dwa dni otwarta dla ruchu pieszego. – Pierwsza pielgrzymka odbywała się z obawami – jak przyjmą nas mieszkańcy Uhnowa, jak do tego wydarzenia podejdą. Pojawiały się głosy, że będą przeszkody ze strony ukraińskiej, może jakieś przykre doświadczenia. Jednak w tym roku odbyła się dziewiąta pielgrzymka i żadnej przykrości nigdy nie było. Ta współpraca bardzo pięknie się rozwija również dzięki zaangażowaniu władz Uhnowa i gminy Ulhówek. Ludzie po wojnie zostali na siłę wyrzuceni ze swoich domów – w czasie trwania Akcji HT-1951, teraz przychodzą do nich, oglądają je i co ciekawe, nowi mieszkańcy Uhnowa przyjmują ich na poczęstunek, zapraszają – jak to mówią – „na wspólne świętowanie”. To jest taka forma przygranicznej współpracy, bycia ponad podziałami politycznymi i kulturalnymi. Okazuje się, że jeśli jest to płaszczyzna religijna, duchowa, to na tej płaszczyźnie można dokonywać wielu wspaniałych rzeczy. Zawsze jest wspólne nabożeństwo ekumeniczne na cmentarzu za zmarłych. Przy okazji – cmentarz jest sprzątany przez Polaków i Ukraińców. Zapalane są znicze. Od dwóch lat spotykamy się również na uhnowskim cmentarzu tydzień przed uroczystością Wszystkich Świętych, modląc się w intencji zmarłych tam spoczywających. Pragnęlibyśmy, by pojawiło się piesze przejście graniczne Uhnów – Dyniska, by móc organizować wiele przedsięwzięć religijnych i kulturalnych.

Arcybiskup Mokrzycki

Arcybiskup lwowski Mieczysław Mokrzycki, były osobisty sekretarz Jana Pawła II, jest też stryjecznym bratem ks. Wiesława. – Nigdy nie pojawiło się u mnie uczucie zazdrości. To było wielkie wyróżnienie dla niego, dla całej naszej rodziny, jak również dla społeczności Łukawca. Fakt, że przebywał w Watykanie, to również dla mnie była możliwość bycia z Ojcem Świętym, sprawowania Liturgii św. przy ołtarzu blisko Jana Pawła II. Te doświadczenia z osobą błogosławioną i świętą zapisały mi się głęboko w pamięci. No cóż, można byłoby zazdrościć, ale z drugiej strony patrząc, na pewien rytm zajęć i porządek obowiązków, które miał – to nie ma czego zazdrościć.

Pamiątki po Janie Pawle II

Ks. Wiesław Mokrzycki posiada wiele pamiątek związanych z Ojcem Świętym Janem Pawłem II. – Ostatnią dedykację na swojej książce dla mnie napisał 9 grudnia 2004 r. (na dzień imienin). Jestem w posiadaniu kielicha czy też stuły, w której posługiwał Jan Paweł II, oraz wielu pomniejszych medali, medalionów, już nie mówiąc o różańcach czy pamiątkowych zdjęciach robionych przy różnych okazjach. Te fotografie pozostają i pokazują, że dana mi była łaska być blisko człowieka świętego. Natomiast dla parafii w Dyniskach wielką łaską jest posiadanie relikwii bł. Jana Pawła II, które przekazał abp Mieczysław Mokrzycki.

Szaliki

Do kręgu zainteresowań ks. Wiesława należy piłka nożna. Interesuje się rozgrywkami ligi włoskiej i hiszpańskiej. – Jeśli chodzi o ligę włoską, to kibicuję AS Romie, a w hiszpańskiej – Barcelonie. Polskim zespołem, któremu kibicuję, jest Wisła Kraków. Inne ligi też oglądam, jeśli czas na to pozwala. Kolekcjonuję szaliki klubów piłkarskich.

Nagrody

„Sacrofilm” został nominowany do nagrody „Totus” Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia, a ks. Wiesław otrzymał wyróżnienie „Animator kultury Zamościa” w 2006 r. oraz Medal „Schola Amicis” przyznany przez Wyższą Szkołę Zarządzania i Administracji w Zamościu. – Ja te nagrody traktuję jako zauważenie „Sacrofilmu”, bo nie tylko moja osoba w to dzieło jest zaangażowana, ale także pan Andrzej Bubeła, Wyższa Szkoła Zarządzania i Administracji w Zamościu i wiele instytucji, które pomagają od lat. Ja te wyróżnienia dedykuję wszystkim twórcom, organizatorom, ludziom zaangażowanym w „Sacrofilm” i tym, którzy przychodzą do kina, na nabożeństwa ekumeniczne, wystawy i koncerty, które organizowane są w ramach przedsięwzięcia. Gdyby nie oni, nie byłoby „Sacrofilmu”.

Człowiek renesansu

Do kręgu zainteresowań Księdza należy muzyka poważna, malarstwo, literatura szeroko pojęta oraz kino. – Jeżeli tym się interesuję, to tym żyję; jeżeli tym żyję, to tym się interesuję. Tego typu zainteresowania uzupełniają działalność duszpasterską. Pomagają człowiekowi wyjść z jakiegoś marazmu i rozwijać się. Któryś z duchownych powiedział, że „jak człowiek ma hobby, to się go głupoty nie trzymają”. Wtedy się żyje konkretnymi problemami.

Tagi:
ksiądz

Reklama

Kenia: zamordowano księdza

2019-10-17 17:46

Łukasz Sośniak SJ – Watykan

W Kenii zabito kolejnego kapłana. Ciało 43-letniego ks. Michaela Kyengo zostało odnalezione tydzień po tym, jak został on porwany w drodze powrotnej do swojej parafii. Napastnicy najpierw go udusili, a następnie podcięli mu gardło. Policja ujęła dwóch z czterech sprawców brutalnego morderstwa.

Vatican News

Ze wstępnych ustaleń śledztwa wynika, że ks. Kyengo był ostatni raz widziany tydzień temu, kiedy odwiedził swoich rodziców. Po tym, jak podrzucił do domu swojego współpracownika, późno w nocy, wracał do domu samochodem. Sprawcy sterroryzowali go bronią i porwali. Przed śmiercią zmusili go jeszcze do wybrania oszczędności z miejscowego banku.

Jeden z zatrzymanych miał przy sobie telefon komórkowy i kartę bankową zamordowanego księdza. Dwudziestopięciolatek wskazał policjantom, gdzie znajduje się ciało i w jaki sposób ofiara została zamordowana. Zwłoki zostały zakopane w płytkim grobie w pobliżu rzeki w mieście Makima, 100 km na północ od stolicy Kenii Nairobi.

Przyczyny zabójstwa nie są na razie znane, ale wszystko wskazuje na motyw rabunkowy. „Jesteśmy na tropie dwóch pozostałych podejrzanych” – zapewnił Pius Gitari, szef lokalnej policji.

Ks. Kyengo został wyświęcony na kapłana w 2012 r. i od tamtej pory bez przerwy służył w parafii Thatha. W tym roku na całym świecie zamordowanych zostało już 20 księży, w tym dwóch Polaków: we wrześniu w Brazylii zabito ks. Kazimierza Wojno, a w sierpniu w Portoryko ojca Stanisława Szczepanika.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Cała Polska zapłakała

2012-12-17 13:16

Lidia Dudkiewicz
Niedziela Ogólnopolska 52/2012, str. 8-9

„Przyjdą takie czasy, że będzie się popierać zepsucie obyczajów. Ze świętej religii uczyni się straszaka, aby obrzydzić ją wszystkim szlachetnym sercom” - przestrzegał proroczo 180 lat temu Zygmunt Krasiński

BOŻENA SZTAJNER

Przeor Jasnej Góry na wieść o profanacji dokonanej w drugą niedzielę Adwentu w Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej powiedział: - Cała Polska zapłakała, również w sposób fizyczny. Wielu ludzi zwróciło swoje przerażone serca ku Jasnej Górze. Dziękujemy za tę troskę naszego narodu o klasztor, o sanktuarium, o Jasną Górę. Dziękujemy za modlitwy, za słowa wsparcia, a wszystkim służbom - za ich profesjonalną i sprawną akcję spieszenia z pomocą ochrony Jasnej Góry przed tymi, którzy nie wiedzą, co czynią. Wielu z nas atak na Cudowny Obraz odczytuje jako atak na samą istotę polskości.

Przebieg wydarzeń

Przypomnijmy fakty, które nami wszystkimi wstrząsnęły w niedzielę 9 grudnia 2012 r. Otóż tego dnia o godz. 7.45, tuż po zakończeniu Mszy św. wspólnotowej konwentu jasnogórskiego, miała miejsce próba zniszczenia Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej. Mężczyzna rzucił w Obraz bańkami w kształcie żarówek, wypełnionymi czarną substancją, która rozprysła się na cały ołtarz, dosięgła nawet róży ofiarowanej Matce Bożej przez Ojca Świętego Jana Pawła II. Sprawcę natychmiast ujął br. Paweł Bryzek, paulin, a straż porządkowa przekazała go policji. Po incydencie Kaplica została zamknięta. Na miejsce przybyli abp senior Stanisław Nowak oraz bp Jan Wątroba, aby sprawdzić stan ikony i podjąć modlitwę ekspiacyjną. Obraz nie został naruszony, gdyż chroni go kuloodporna szyba. O godz. 11.45 Kaplicę Matki Bożej otwarto i udostępniono pielgrzymom. Pod przewodnictwem o. Sebastiana Mateckiego, podprzeora Jasnej Góry, rozpoczęło się nabożeństwo przebłagalne z udziałem obecnego generała Zakonu Paulinów o. Izydora Matuszewskiego.

Sprawcą zbezczeszczenia Cudownego Obrazu okazał się 58-letni mieszkaniec Świdnicy. Po jego przesłuchaniu do Sądu Rejonowego w Częstochowie został skierowany wniosek o aresztowanie podejrzanego na trzy miesiące. Prokuratura postawiła mu zarzuty zniszczenia dobra o szczególnym znaczeniu dla kultury i obrazy uczuć religijnych. Jerzy D. przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw, złożył obszerne wyjaśnienia i nie wykazał skruchy. Grozi mu do dziesięciu lat więzienia. Prokurator zlecił opracowanie opinii psychiatrycznej.

Obudź się, Polsko!

W południe o. Józef Płatek przewodniczył Mszy św. ekspiacyjnej. W homilii zauważył, że obecnie w Polsce atakuje się kolejno trzy najświętsze znaki chrześcijaństwa: Krzyż, Biblię oraz Ikonę - te trzy symbole wiary były uroczyście niesione przez młodych ludzi z całego świata na Szczyt Jasnogórski i adorowane na VI Światowym Dniu Młodzieży w 1991 r., podczas modlitwy pod przewodnictwem Jana Pawła II. - Widzimy, jak kolejno dokonuje się w naszej Ojczyźnie profanacja tych świętych dla nas, chrześcijan, znaków - mówił. Zacytował słowa Henryka Sienkiewicza dotyczące potopu szwedzkiego: „Dziwnie szatan jest na to miejsce zawzięty. I dokłada wszelkich starań, aby nabożeństwu tu przeszkodzić i wiernych jak najmniej do udziału w nim dopuścić. Bo nic tak do takiej desperacji piekielnego dworu nie przywodzi, jak widok czci dla Tej, która głowę węża starła”.

O. Płatek sięgnął też do słów poety Zygmunta Krasińskiego, który 180 lat temu przestrzegał w proroczej wizji: „Przyjdą takie czasy, że będzie się popierać zepsucie obyczajów. Ze świętej religii uczyni się straszaka, aby obrzydzić ją wszystkim szlachetnym sercom. Podłość będzie nagradzana orderami lub zaszczytami. Lud ogłupiać będą wódką lub innymi elementami, elity szlifami i stanowiskami, a za głowę tych, co będą stawiać opór, wystawi się watahy, cenę, aby się rozprawić z nimi w stosownej chwili”.

- Trzeba nam wszystkim dużo rozsądku, rozwagi i powagi. Może Pan Bóg dał ten znak nam, stróżom, i wszystkim czcicielom Jasnogórskiej Bogarodzicy, że nadeszła pora i czas przebudzić się w Adwencie. Niedawno wołano: Polsko, obudź się! Jest to kolejny sygnał dla nas, żeby nie zejść na manowce, nie stoczyć się w dół, ale też nie zmarnować swojego życia - mówił o. Płatek.

Modlitwa ekspiacyjna za znieważenie Obrazu trwała na Jasnej Górze przez cały dzień. Na zakończenie każdej Mszy św. śpiewany był błagalny hymn „Święty Boże, Święty Mocny”.

Charakter ekspiacyjny miał także 9 grudnia Apel Jasnogórski w Kaplicy Matki Bożej, któremu przewodniczył przeor Jasnej Góry o. Roman Majewski. Mieszkańcy Częstochowy i pielgrzymi, przedstawiciele zakonów męskich i żeńskich oraz kapłani z abp. Wacławem Depo bardzo licznie przybyli na tę wieczorną modlitwę Polaków. (Tekst rozważania apelowego, będącego formą przebłagania za dokonaną profanację, wydrukowany jest w całości na stronach 9 i 10 bieżącego numeru „Niedzieli”).

Ekspiacja Częstochowy

Metropolita częstochowski abp Wacław Depo na wiadomość o próbie uszkodzenia Cudownego Obrazu Matki Bożej zwrócił się z prośbą do wszystkich diecezjan, aby wraz ze swoimi duszpasterzami przybywali na Jasną Górę na modlitwę przebłagalną. Zaprosił na comiesięczne jasnogórskie czuwanie nocne z 11 na 12 grudnia - na wielką modlitwę ekspiacyjną całego Kościoła częstochowskiego „za wszystkie profanacje i świętokradztwa, jakie mają miejsce w tych dniach i miesiącach na terenie archidiecezji. Są one skutkiem trwającej od dłuższego czasu antykościelnej i antychrześcijańskiej nagonki niektórych ugrupowań politycznych i mediów” - stwierdził.

Metropolita Częstochowski powiadomił, że modli się także za dopuszczających się wszelkich aktów wandalizmu. Zauważył, iż są oni z jednej strony ich sprawcami, a z drugiej - ofiarami skrzętnie prowadzonej manipulacji antyreligijnej, a czasem ludźmi pogubionymi, którym należy pomóc. „Proszę Boga o łaskę obudzenia sumień wszystkich Polaków, a w sposób szczególny rządzących zarówno naszym miastem, jak i Ojczyzną” - wyznał.

Zgodnie z zapowiedzią abp. Depo, w nocy z 11 na 12 grudnia odbyło się na Jasnej Górze czuwanie modlitewne archidiecezji częstochowskiej, wynagradzające Bogu za próbę zniszczenia Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej. W rozważaniu apelowym rozpoczynającym czuwanie Metropolita Częstochowski mówił: - Dzisiaj, przychodzimy do Ciebie, aby obok słów: JESTEM, PAMIĘTAM… wypowiedzieć w Apelowej przysiędze mocne CZUWAM. To słowo wypowiadamy z mocą, aby obudzić uśpione sumienia. Wypowiadamy je nad tymi, którym grozi utrata duchowego słuchu i duchowego wzroku, a tym samym i dziedzictwa dzieci Bożych. Czuwaj nad nami wszystkimi, abyśmy nie zagubili dróg do Twojego Syna, Jedynego Pośrednika między Bogiem a ludźmi.

Abp Depo zwrócił uwagę, że to kolejne zranienie oblicza Matki i Syna, na podobieństwo profanacji Obrazu przez husytów w 1430 r., nie może być odbierane wyłącznie w kategoriach odejścia od rozumu czy aktu niewiary. - Ewangelie i Dzieje Apostolskie dostarczają nam aż nadto dowodów, że ludzie chorzy garnęli się do Jezusa, aby u Niego znaleźć pomoc i obronę - podkreślił. - Oni nigdy nie wystąpili przeciw Niemu! Przychodzimy dzisiaj do Ciebie, Maryjo, aby wsłuchać się w bicie Twojego Serca, które wzięło w siebie ten cios, aby przetworzyć go w siłę i jedność dla Narodu i Kościoła, bo przecież jesteś naszą przedziwną pomocą i obroną - mówił z ufnością.

Metropolita Częstochowski zarządził, aby w niedzielę 16 grudnia w kościołach archidiecezji zorganizowano nabożeństwa ekspiacyjne, z odmówieniem Aktu Wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Najświętszej Maryi Panny i odśpiewaniem suplikacji. Ogłaszając to zarządzenie, przypomniał słowa Ojca Świętego Benedykta XVI z 12 września 2012 r., które wobec profanacji Obrazu stały się bardzo aktualne: „Często w obliczu zła mamy poczucie, że nic nie jesteśmy w stanie zrobić, ale to właśnie nasza modlitwa jest pierwszą i najskuteczniejszą odpowiedzią, jaką możemy dać i która umacnia nasz codzienny wysiłek, by chronić dobro”.

Niemiecki protestant przyczynił się do zabezpieczenia Cudownego Obrazu

Cudowny Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej został uratowany dzięki zabezpieczającej go szybie kuloodpornej. O. Józef Płatek, na prośbę „Niedzieli”, podał ważne szczegóły. Uznał, że chcąc mówić o szybie ochraniającej Obraz, trzeba sięgnąć do dnia 23 lutego 1981 r., kiedy to był on generałem Zakonu Paulinów. Właśnie wtedy członkowie Komisji ds. Konserwacji Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej podczas spotkania z nim, z o. Konstancjuszem Kunzem - ówczesnym przeorem Jasnej Góry oraz z o. Melchiorem Królikiem - referentem ds. konserwacji Obrazu, przy okazji proponowanych prac remontowo-konserwatorskich przy hebanowym ołtarzu w Kaplicy Matki Bożej, wysunęli propozycję zabezpieczenia Cudownego Obrazu kuloodporną szybą. Miało to zapewnić Obrazowi ochronę, a także przemawiały za tym racje konserwatorskie. O. Józef Płatek nawiązał wtedy kontakt z o. Janem Wiesławem Bochenkiem - przeorem klasztoru paulińskiego w Mainburgu w Niemczech i poprosił o pomoc w realizacji tej inicjatywy.

Do prac konserwatorskich przy ołtarzu Matki Bożej przystąpiono na początku 1984 r. W tym czasie o. Jan Bochenek powiadomił o możliwości zakupienia odpowiedniej szyby w Niemczech, jednak jej cena przerastała możliwości Zakonu Paulinów. Ojciec Generał zobowiązał o. Jana Nalaskowskiego - wikariusza generalnego, władającego doskonale językiem niemieckim, i o. Konstancjusza Kunza oraz ojców pracujących w Niemczech do poszukiwania sponsorów dla tej fundacji. Podjęto różne próby zorganizowania funduszu, a o. Jan Nalaskowski dotarł z prośbą do Caritas Konferencji Episkopatu Niemiec, która przeznaczyła na ten cel dużą, lecz mimo wszystko niewystarczającą kwotę. Znaleźli się wkrótce nowi ofiarodawcy. Ze znaczącą pomocą dołączył prof. Helmut Seling, protestant, dyrektor muzeum w Monachium.

Ostatecznie dzięki trosce ówczesnego zarządu jasnogórskiego: o. Rufina Abramka - przeora Jasnej Góry, o. Jana Golonki - kuratora jasnogórskich zabytków, o. Leona Chałupki - administratora Jasnej Góry, o. Izydora Matuszewskiego - kustosza oraz pomocy prof. Helmuta Selinga udało się doprowadzić do końca konserwację jasnogórskiego ołtarza poświęconego Bogarodzicy i umieścić w nim szybę kuloodporną, ochraniającą Cudowny Obraz. Odrestaurowany ołtarz wraz z wmontowaną szybą został poświęcony 8 grudnia 1986 r. przez kard. Józefa Glempa, prymasa Polski.

O. Józef Płatek podał jeszcze inny ważny fakt. Okazuje się, że w 1981 r., na dwa dni przed swoją śmiercią, kard. Stefan Wyszyński, prymas Polski, na ręce generała Zakonu Paulinów przekazał znaczną ofiarę na odnowę Ołtarza Ojczyzny i Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej na Jasnej Górze, jako swój jubileuszowy dar dla Dziewicy Wspomożycielki. On również bardzo zabiegał o bezpieczeństwo Obrazu Jasnogórskiego.

Tak udało się odtworzyć okoliczności, w jakich doszło do wzmocnienia ochrony Obrazu, ze znaczną pomocą niemieckiego protestanta. Dzięki temu 9 grudnia 2012 r. Cudowny Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej został nienaruszony mimo brutalnego ataku.

Modlitwa ekspiacyjna trwa w całej Polsce i poza jej granicami. A w jasnogórskiej zakrystii wyłożono księgi, do których pielgrzymi wpisują słowa żalu i zadośćuczynienia za publiczne znieważenie Najświętszej Ikony Jasnogórskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

CARITAS POLSKA dla misji

2019-10-18 18:04

informacja prasowa

W najbliższą niedzielę kościół na całym świecie obchodzić będzie Niedzielę Misyjną. Jest to kulminacyjny moment ogłoszonego przez Papieża Franciszka nadzwyczajnego miesiąca misyjnego. W Ewangelii Mateusza w 28 rozdziale czytamy wezwanie Jezusa: „Idźcie na cały świat i nauczajcie wszystkie narody” (Mt. 28,19). Caritas Polska włącza się w działalność misyjną kościoła, wspierając materialnie dzieła prowadzone przez polskich misjonarzy w wielu zakątkach świata m.in. w Rwandzie, na Madagaskarze, w Wenezueli, Argentynie, Boliwii, Ekwadorze i na Syberii. „ Dzięki pracy misjonarek i misjonarzy dokładnie wiemy, gdzie na świecie znajdują się ubodzy. Wsparcie przekazywane przez darczyńców dociera wprost do potrzebujących” – mówi ks. Marcin Iżycki, Dyrektor Caritas Polska.

Caritas Polska
Rwanda

RWANDA

Zgromadzenie Sióstr od Aniołów działa w Rwandzie od ponad 35 lat niosąc pomoc w najodleglejszych regionach kraju, docierając tam, gdzie wcześniej na wsparcie nie mogli liczyć bezbronni i najsłabsi. Nawet, gdy 25 lat temu doszło do ludobójstwa siostry nie opuściły swych podopiecznych i do dziś opiekują się nimi niosąc przesłanie miłości i pokoju. Dzięki ich wieloletnim wysiłkom i zaangażowaniu stanowią część społeczności, która mimo traum przeszłości, przyjęła je i coraz częściej łączy się w dziele pomocy potrzebującym, niekoniecznie z własnej rodziny czy otoczenia. Kiedy przyjechały do kraju musiały się mierzyć z licznymi wyzwaniami, budować od fundamentów miejsca, które dzisiaj służą tysiącom Rwandyjczyków. Siostry prowadzą placówki medyczne, w której rzeprowadzają m. in. testy na AIDS, szczepienia, szereg warsztatów zapobiegających rozprzestrzenianiu się epidemii, klinikę dentystyczną. Dzięki programowi Adopcja Serca możliwe jest kształcenie dzieci i młodzieży z biednych i osieroconych rodzin. Wyjątkowym dziełem prowadzonym przez polskie zgromadzenie jest także jedyne w Rwandzie hospicjum.

Caritas Polska dofinansowała m. in. budowę sali rehabilitacyjnej z aneksem dla, a także zakup lekarstw dla ośrodków zdrowia.

MADAGASKAR

Madagaskar nie posiada sprawnego systemu opieki zdrowotnej. Mieszkańcy Befasy i okolicznych wiosek byli praktycznie jej pozbawieni z uwagi na niewystarczającą liczebność wykwalifikowanej kadry oraz uciążliwą porę deszczową, która uniemożliwia dojazd do ośrodka zdrowia. Caritas Polska we współpracy z Fundacją Redemptoris Missio i Misjonarze Oblaci wsparła budowę ośrodka zdrowia „Chata Medyka” w miejscowości Befasy. W placówce znajduje się sala porodowa, sala obserwacyjna, magazyn i gabinet konsultacyjny. W ramach projektu prowadzone są także działania edukacyjne i warsztatowe skierowane do personelu nowej przychodni m.in. przez położną-wolontariuszkę, której przylot sfinansowała Caritas.

BOLIWIA

Od 1991 roku w Boliwii pełnią swoją misję Siostry Albertynki Posługujące Ubogim. Obecnie przebywa tam 8 sióstr z Polski i 4 z Boliwii. Pracują w ciężkich warunkach w dżungli tropikalnej w miejscowości Montero oraz w wioskach wysokogórskich. Do ich priorytetów należy opieka nad dziećmi i młodzieżą, pochodzących z najuboższych rodzin.

Szkolnictwo w kraju nie jest obowiązkowe. Rodziny nie mają funduszy aby posłać dzieci do szkół. Z tego powodu dzieci spędzają czas na ulicy albo już od małego pracują, by wesprzeć swoich rodziców. Dużym problemem w Boliwii jest bezrobocie. Wiele osób nie może znaleźć pracy i przemieszcza się po kraju poszukując jakiegokolwiek zajęcia, często z dużych miast do małych wiosek, gdzie warunki bytowe są bardzo trudne. Nie mając własnego domu, całymi rodzinami żyją w ciasnych pokoikach. Doprowadzeni do skraju wycieńczenia szukają ucieczki od codziennych problemów w narkotyki, co dodatkowo rozbija rodziny.

Siostry szczególnie aktywnie angażują się w codzienną pracę w ośrodku zdrowia, który przynależy do kurii biskupiej. Realizują również swoją misję wzdłuż rzek, w miejscach, gdzie nie ma elektryczności i brakuje czystej wody. Siostry niosą tam pomoc medyczną, przekazują żywność oraz ubrania. Prowadzą dla najmłodszych katechezę oraz inne lekcje.

Ze środków Caritas Polska Siostry finansują zakup przyborów szkolnych oraz posiłków dla dzieci.

SYBERIA

Syberia to historia polskiego Zgromadzenia Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej. Siostry działają na terenie obwodu irkuckiego w Rosji od 2004 roku, prowadząc centrum dziennego pobytu dla dzieci przy Parafii św. Cyryla i Metodego w Bracku na Syberii.

– Rodziny, które wspieramy borykają się z trudnościami finansowymi. Pozostawienie dzieci w naszym centrum daje im możliwość dorywczej pracy, a dzieciom rozwój i opiekę, tak niezbędną w okresie rozwojowym – podkreśla s. Elżbieta.

Dzięki wsparciu z Caritas Polska możliwy był zakup produktów spożywczych przez okres czterech miesiący, m.in. owoców, warzyw, mięsa, wędlin, ryb, nabiału, mąki, ryżu i kaszy.

Z produktów przygotowywano ciepłe posiłki dla dzieci korzystających z centrum oraz dla rodzin z Bracka i dwóch pobliskich wiosek. Były to rodziny dzieci uczęszczających do ośrodka

i inne ubogie rodziny, które zwracały się po pomoc.

EKWADOR

W 2016 roku Ekwador dotknęło silne trzęsienie ziemi. Przebywający tam polscy misjonarze włączyli się w aktywną pomoc na rzecz poszkodowanych, którzy ucierpieli na skutek kataklizmu. „Warunki w jakich Ekwadorczycy żyją na co dzień są bardzo skromne. Niektórzy z nich nie mają w domu prądu i naczyń niezbędnych do przygotowania posiłku – mówi jeden z misjonarzy”. Dzięki wsparciu udzielonemu przez Caritas Polska udało się dofinansować odbudowę zniszczonych przez żywioł budynków służących celom charytatywno-społecznym. Środki przeznaczono również na wsparcie rzeczowe ubogich rodzin, zakup żywności, a także wykończenie i wyposażenie ośrodka zdrowia.

ARGENTYNA

Caritas Polska wsparła działania polskiego misjonarza posługującego w miejscowości Treinta de Agosto w prowincji Buenos Aires. Dzięki przekazanym funduszom ks. Łukasz mógł zakupić sprzęt niezbędny do realizacji projektu dla osób niepełnosprawnych.

Dzięki udzielonemu wsparciu udało się zakupić również lodówkę z zamrażarką, krajalnicę oraz maszyny do mycia podłóg. Zakupiony sprzęt posłuży młodzieży niepełnosprawnej, biorącej udział w programie „Manos a la Masa” (hiszp. ręce do ciasta). Projekt polega na prowadzeniu małej kawiarni na dworcu autobusowym. Dzięki niemu osoby niepełnosprawne kończące szkołę, będą mogły lepiej komunikować się ze społeczeństwem. Jest to swoista terapia przez pracę. Niepełnosprawni uczestniczą w kursie gotowania i wypieku pizzy, a rodzice uczestników projektu remontują lokal przekazany przez miasto, w którym powstanie kawiarnia. Pomysł uruchomienia własnej kawiarni zrodził się podczas turnusów rehabilitacyjnych, kiedy młodzi zorganizowali kiermasz sprzedając wypieki, a następnie pomagali w kuchni i byli kelnerami.

WENEZUELA

Trwający od 2014 r. kryzys społeczno-gospodarczy w Wenezueli jest zjawiskiem zupełnie wyjątkowym. Gospodarka w tym bogatym w ropę kraju niemalże nie funkcjonuje. Niewyobrażalne zubożenie mieszkańców, hiperinflacja na poziomie 1,35 mln %, brak żywności i lekarstw sprawiły, że z Wenezueli wyjechało już ponad 4 000 000 osób, a więc 15% populacji. Ci, którzy zdecydowali się pozostać, zmagają się z wieloma problemami.

W kraju panuje bardzo wysoka przestępczość, prawie połowa społeczeństwa pozostaje bez pracy, a wynagrodzenie minimalne wynosi obecnie 40 tys. boliwarów, co po przeliczeniu wynosi ok. 8 dolarów.

Mając na uwadze ogrom potrzeb i rozmiar kryzysu, Caritas Polska we współpracy z Misją Pallotyńską rozpoczęła działania pomocowe mające na celu poprawę sytuacji życiowej i zdrowotnej Wenezuelczyków, w tym dzieci, które są szczególnie narażone na negatywne skutki kryzysu.

Dzięki otrzymywanym od darczyńców środkom wsparcie dociera do najmłodszych mieszkańców Upata, dla których przygotowywane są paczki z ubraniami i artykułami pierwszej potrzeby.

Ponadto dzięki przekazywanej żywności i lekarstwom, kilka razy w tygodniu miejsca dystrybucji stają się centralnym punktem spotkań oraz często jedyną szansą na ciepły posiłek dla wielu mieszkańców Guarenas i Caracas.

Caritas planuje rozpoczęcie kolejnych działań pomocowych i zbiera fundusze na ten cel. Do najważniejszych zadań Caritas należeć będzie zabezpieczenie potrzeb życiowych najbardziej potrzebujących mieszkańców Wenezueli.

Zobacz zdjęcia: Caritas
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem