Reklama

Wielki Post

Pasja według bł. Anny Katarzyny Emmerich wezwaniem do nawrócenia

Pasja – czyli opis męki Pana Jezusa – opowiedziana przez bł. Annę Katarzynę Emmerich, augustiankę z Dülmen w Niemczech (1774 – 1824), ciągle pojawia się na półkach księgarskich w nowych wydaniach. Do dzisiejszych wznowień tego dzieła niewątpliwie przyczyniła się beatyfikacja Anny Katarzyny przez Jana Pawła II w 2004 r. Także film Mela Gibsona pt. „Pasja”, który w swym dramatycznym aż do granic przekazie mąk Pańskich czerpał obficie z objawień mistycznych Błogosławionej z Dülmen, zrobił wielkie wrażenie i przyczynił się do nawrócenia wielu... Ważne jest, żeby ten przekaz był odbierany w takim duchu, w jakim został stworzony, a więc dla ożywienia i pogłębienia wiary w wielkie dzieło Odkupienia i miłości do Zbawiciela; jako bodziec do nawrócenia się do Boga i oderwania się od grzechu. Opis mąk Chrystusa, który nam zostawiła bł. Anna Katarzyna, a wraz z nią i poprzez nią pisarz i poeta Klemens Brentano, który rejestrował skrzętnie jej przeżycia mistyczne – cechuje żar apostolski i nadobfitość szczegółów przedstawienia męki Pana. Bł. Anna Katarzyna wciąż przedstawia się nam jako niezwykły świadek miłości do Chrystusa, dla nas umęczonego i zmartwychwstałego. Nikt w to nie może wątpić. Mistyczka z Dülmen od roku 1812 – co zostało objawione światu w 1813 r. – nosiła na swej głowie żywe stygmaty zranień cierniowej korony. Były one dokładnie badane i uznano je za autentyczne. Oczywiście, nie znaczy to, że przyjmuje się jej opis męki Pana Jezusa w całej jego szczegółowości i niezwykłym bogactwie faktów. Wykraczają one częściowo poza opis, jaki znamy od Ewangelistów, choć w istotnej części przekaz objawienia Anny Katarzyny jest z nimi zgodny. Wszystkie główne męki i cierpienia Zbawiciela, jak wyszydzenie, ubiczowanie i ukrzyżowanie, po których nastąpiło zmartwychwstanie, są obecne w przeżyciach i przekazie błogosławionej Mistyczki.

Reklama

Bł. Anna Katarzyna mękę Pańską przeżywa w niezwykłej ostrości jej przebiegu i bardzo szczegółowo opisuje fakty z tej męki. Męka Pańska jest dla niej okrutną torturą. Aż zapiera dech w piersiach, gdy się czyta jej relację.

Wszystkie cierpienia zadane Chrystusowi nasza Mistyczka przedstawia z krańcowym realizmem. W opisie jej przeżyć duchowych poszczególne męki i tortury Zbawiciela są zwielokrotnione. I tak, gdy w świetle badań nad Całunem Turyńskim stwierdzono, że dwóch oprawców biczowało przy słupie Jezusa, w opisie Anny Katarzyny czynili to oni – owszem, po dwóch, ale w trzech zmianach, stosując przy tym coraz okrutniejsze narzędzia do wymierzania Zbawicielowi chłosty.

W drodze na Golgotę, według tradycji, Jezus upada trzykrotnie, u Anny Katarzyny – siedmiokrotnie. Ta „hojność” błogosławionej Mistyczki w ogóle przedstawia się w opisie wszystkich etapów męki. Jezus bardzo cierpi duchowo w ogrodzie Getsemani, jest okrutnie maltretowany tuż po pojmaniu w drodze z Ogrójca, prowadzony przez potok Cedron do pałaców Annasza i Kajfasza.

Także przedstawienie mąk Pana – w domu Annasza, jak również potem, zwłaszcza w domu Kajfasza: w więzieniu i na sali znajdującej się obok sali obrad Sanhedrynu – zawiera dodatkowo, w stosunku do relacji ewangelicznych, dużo szczegółów. Zadawane Mu rozliczne cierpienia, a nie tylko samo prowadzenie Go związanego do Piłata, do Heroda i z powrotem do Piłata, są udziałem Chrystusa. Męka trwa nie tylko w czasie drogi z ciężkim krzyżem na Golgotę, ale w czasie wszystkich dróg sądowych, włącznie z pobytem Jezusa u Heroda. Via crucis u naszej Mistyczki przedstawiona jest jako odbywająca się przy nieustannym okrucieństwie wykonawców wyroku Piłata, a także reakcji gawiedzi towarzyszącej Chrystusowi w drodze na Golgotę. Największy dreszcz przerażenia budzi sam opis krzyżowania, z całym swym realizmem.

Rodzą się jednak przy lekturze pism pasyjnych Anny Katarzyny zasadnicze pytania odnośnie do celowości jej mistycznego orędzia. Z pewnością jest to krzyk wołający o odwrócenie się od zła moralnego, grzechu i szatana. Według opisu męki Chrystusa naszej Mistyczki, sam szatan bierze w niej czynny udział, zwłaszcza kusząc Jezusa w Ogrójcu do odejścia od planów Ojca. Tortury są konsekwencją ludzkich grzechów.

Reklama

Kościół wyraźnie nas poucza, żeby nie w historycznych osobach – przyczyniających się wprost do męki – i ludzie – domagającym się od Piłata kary ukrzyżowania, wołającym: „Krew Jego na nas i na dzieci nasze” (Mt 27,25) – widzieć przyczynę strasznej męki Pana, ale w sobie samym. Każdy z nas przyczynia się do męki i śmierci Chrystusa. To nasze grzechy przybiły Go do krzyża.

Po filmie Gibsona wiele osób doznało szoku duchowego, kierującego ku nawróceniu. Sam horror Pasji jednak nie wystarcza. W czasach, kiedy tylu ludzi karmi się filmowymi horrorami, przedstawiającymi z całym realizmem okrucieństwo, sam opis cierpień Chrystusa może być traktowany z obojętnością.

Przekaz objawień bł. Anny Katarzyny prowadzi nas ku podmiotowi tych cierpień – ku osobie Chrystusa. Nasza Błogosławiona wciąż Jego ma na uwadze, Jego ogląda, z Nim jest, z Nim cierpi te katusze! W jej opisie Pasji Jezus nie tylko heroicznie znosi te różnorakie udręki, ale też nieustannie modli się za ludzi. Według Ewangelistów, Pan Jezus głównie na krzyżu modlił się do Ojca: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23,33). Tu Jezus zwraca się z miłością do tych, którzy zadają Mu te straszne katusze, modli się za nich i im przebacza. Właśnie taka postawa powinna nam w czasie lektury „Pasji” towarzyszyć. Wciąż winniśmy ją odbierać i przyjmować. Winno nas to prowadzić ku nawróceniu, ba, ku ciągłemu nawracaniu się, czyli duchowi skruchy i pokuty.

Zdecydowanie warto też powiedzieć, że postawa przyjmowania miłosierdzia i przebaczenia, które Chrystus przynosi nam w czasie okrutnej męki i śmierci na krzyżu, ukazana jest najwyraźniej w osobie Matki Najświętszej. Wizje Anny Katarzyny Emmerich są nacechowane maryjnością: Maryja nieustannie towarzyszy Synowi w czasie męki. Nie tylko stoi i współumiera duchowo pod krzyżem – jak to podaje św. Jan Apostoł (por. J 19, 25) – ale jest Ona obecna w czasie wszystkich etapów męki. Jest w miejscu biczowania, aby zbierać krew przelaną w czasie tych okrutnych tortur. Jest z Synem po Jego skonaniu i obmywa Jego rany po zdjęciu z krzyża. Daje Mu ostatni pocałunek, zamyka Mu oczy, a potem towarzyszy w odprowadzeniu do grobu. Potem zabiera całuny śmiertelne ze sobą, by je wciąż kontemplować. Co więcej, w Pasji według Katarzyny Emmerich Maryja zaraz po przejściu Chrystusa po pojmaniu i do sędziów, wkrótce kroczy tymi samymi drogami, którymi On przeszedł, by uczcić miłość Syna, którą On objawił na tych drogach. Czy nie można tu mówić o najdoskonalszym wzorze, jaki mamy w Maryi, kierującym nas ku nawróceniu i do pełniejszego przyjmowania owoców męki Zbawiciela?

Reklama

Tę obecność Maryi w czasie męki w wizjach bł. Anny Katarzyny można też odczytywać jako serdeczny krzyk Matki do swoich dzieci, grzeszników, by nie wzgardzili męką Pana i przyjęli nieskończony dar Jego miłości. Jest to także dla nich dar nadziei zmartwychwstania i życia na wieki z Bogiem.

Katarzyna Emmerich w swym opisywaniu mąk Pana chętnie też wyszukuje ludzi, którzy przyjmują współczującą postawę wobec męki i śmierci Jezusa. Ileż ciepłych słów zostawia nam nt. żony Piłata, która, niewysłuchana przez męża, nawet popada z nim w konflikt. Najpiękniejsze słowa zostawia nam o wszystkich niewiastach, galilejskich i jerozolimskich, które współczują Chrystusowi. Wyszukuje też kajających się pod wpływem śmierci Chrystusa mężczyzn. Opisuje Longinusa, Józefa z Arymatei, Nikodema, Szymona z Cyreny, jego synów i tylu innych poruszonych ludzi... Daje nam też nawróconego żołnierza Abenadara. Z wielką sympatią opisuje skruchę nawracającego się łotra na krzyżu – Dyzmy, wobec braku skruchy łotra z lewej strony.

Reklama

Mamy więc w objawieniach pasyjnych bł. Anny Katarzyny wielki głos wzywający nas do nawrócenia, a nawet do wyższych wyrazów świętości. Co więcej, mamy prawo widzieć w osobie Mistyczki – w jej współudziale w męce Pana Jezusa przez otrzymanie stygmatów na głowie i przez wielkie objawienie szczegółów męki Pana Jezusa – ingerencję czynnika Bożego w człowieku. Jeszcze dalej – mamy prawo widzieć w jej spotkaniu z Bogiem sposób objawienia się największej miłości Boga w Trójcy Świętej Jedynego i Jego miłość do człowieka. Jezus, Syn Boży, Słowo Przedwieczne, dał się unieruchomić gwoźdźmi na krzyżu, aby objawić miłość, która jest od wieków w Trójcy Świętej. Wziął On bowiem na siebie cały obrażający dobroć Ojca grzech świata, aby go spalić w czynie swojej męki. Ojciec ma w ten sposób otrzymać grzech tylko jako „materiał palny” dla miłości Syna (Hans Urs von Balthasar). Syn Boży przyjął na siebie straszliwą ciemność grzechu, „ogołocił” siebie „aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej” (por. Flp 2,7-8). Męka i śmierć Chrystusa to (obok zmartwychwstania) największy moment dla świata i człowieka, moment, w którym objawiła się tak ogromna miłość, że wszelki brak miłości ze strony człowieka został przez nią spalony. Przez mękę i śmierć Pana Jezusa człowiek został „przetworzony” w miłości i wszedł w wymiary Bożego życia. I tak męka i śmierć Chrystusa wprowadzają nas w wymiary życia kierowanego ku zmartwychwstaniu.

Czy może nas zatem nie szokować tak mocny wyraz miłości Bożej, objawiający się w niezwykłych cierpieniach Chrystusa, aby przezwyciężyć wielkie „błoto” grzechu człowieka i świata? Objawienia bł. Anny Katarzyny Emmerich w „Pasji” przybliżają nas nieco do tej nieskończonej miłości Ojca, Syna i Ducha Świętego, która objawia się w męce i śmierci Chrystusa, a potem w Jego i naszym zmartwychwstaniu.

Zachęcajmy się wciąż do miłości i nawracajmy się. Św. Jan Apostoł przy opisie przebicia boku Chrystusa i wypłynięcia z niego krwi i wody napisze: „Będą patrzeć na Tego, którego przebili” (J 19, 37). Patrzmy z miłością na Chrystusa ukrzyżowanego. Patrzmy z „Pasją” bł. Anny Katarzyny Emmerich w dłoniach.

2014-04-01 14:37

Ocena: +8 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Refleksja nad wiarą

[ TEMATY ]

misterium

pasja

refleksje

Fryderyk Warta

Dla makowskich parafian Misterium Męki Pańskiej już od dziesięciu lat stanowi ważne uzupełnienie duchowego przeżywania Wielkiego Postu. Tegoroczny spektakl, zatytułowany „Wystarczy uwierzyć”, został wystawiony siedmiokrotnie na scenie parafialnej Stodoły, a obejrzało je ponad tysiąc mieszkańców Makowa Podhalańskiego i sąsiednich miejscowości!

Misterium powstało wg scenariusza przygotowanego pod kierunkiem ks. Dariusza Burdy i nawiązuje do fragmentów Ewangelii, które ukazują istotę zbawczej misji i posłannictwa Jezusa. Stąd tak istotne, płynące ze sceny, wezwania do miłości, przebaczania, trwania w wierze i czynienia dobra. Odtwórcy roli Jezusa - Michałowi Stasikowi udało się wiarygodnie ukazać uczucia, które towarzyszyły Bogu - Człowiekowi w Jego cierpieniu. Z kolei w historii Judasza, świetnie zagranego przez Jana Stasika, widzowie mogli odnaleźć wiele odwołań do współczesności. Na uznanie zasługuje również Agnieszka Stanaszek, odtwórczyni roli Maryi - Matki czułej i przeżywającej cierpienie ze swym Synem. Ponadto kilkudziesięciu aktorów, głównie młodzież szkolna, pięknie i z wielkim zaangażowaniem odtwarzało swe role.

CZYTAJ DALEJ

Wiara na medal

Wielu polskich sportowców publicznie przyznaje się do wiary. W czasach, gdy w przestrzeni publicznej słyszymy najczęściej wyznania osób odrzucających Boga, postawa naszych zawodników jest bardzo budująca.

Pan Jezus jest u mnie na pierwszym miejscu (...). Wiary uczyłem się najpierw w domu – od dziadka i taty. Dzisiaj jest ona czymś zupełnie naturalnym. Pan Bóg był i zawsze będzie dla mnie kimś wyjątkowym – powiedział Bartosz Zmarzlik, mistrz świata na żużlu w sezonie 2019 i polski sportowiec 2019 roku, gdy dołączył do akcji „Nie wstydzę się Jezusa”. Podczas gali, w czasie której odebrał statuetkę dla najlepszego sportowca, ujął wszystkich ogromną skromnością i pokorą. Trener polskiej kadry żartuje, że jest on taki grzeczny, ponieważ codziennie chodzi do kościoła. Żużlowiec doprecyzowuje: – Do kościoła chodzę w każdą niedzielę. To nie jest dla mnie żadna ujma ani utrudnienie. To bardzo mi pomaga. Kiedyś spodobały mi się słowa, które powiedział Kamil Stoch: „Gdy Bóg jest na pierwszym miejscu, to wszystko jest na swoim miejscu”. Staram się to wdrażać w życie.

CZYTAJ DALEJ

Solidarni z Kościołem na Wschodzie. Świadectwo z Ukrainy

2022-12-04 17:09

Marzena Cyfert

Parafia Ducha Świętego gościła o. Mariusza Krawca, misjonarza z Ukrainy

Parafia Ducha Świętego gościła o. Mariusza Krawca, misjonarza z Ukrainy

II Niedziela Adwentu to dzień modlitwy i pomocy materialnej Kościołowi na Wschodzie, w sposób szczególny Kościołowi na Ukrainie.

Wpieramy modlitwą i pomocą materialną wspólnoty chrześcijan mieszkających za naszą wschodnią granicą. W parafiach goszczą misjonarze, którzy dzielą się świadectwem swojej posługi na tych terenach.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję