Reklama

Niedziela na Podbeskidziu

Z ziemi polskiej do włoskiej

Włoska margaryna do papieskich kremówek się nie nadaje. Gdy zamawiał je w rzymskiej restauracji arcybiskup Konrad Krajewski, to 30 kg margaryny musiało na pokładzie samolotu dotrzeć tam z Polski – wspomina Jolanta Sanetra, która podarowała przepis na wadowickie specjały właścicielce rzymskiego lokalu „Il Gardino”

Po nuroczystościach beatyfikacyjnych Jana Pawła II, arcybiskup Konrad Krajewski podejmował przedstawicieli polskiego rządu i parlamentu obiadem. Jako deser zaserwowano wtedy kremówki. Ciasta przyjechały specjalnie z „Il Gardino”. Dzień wcześniej odbyła się ich premierowa degustacja w restauracji. Zaproszono na nią międzynarodowe towarzystwo. W tym gronie nie zabrakło ani Jolanty Sanetry, ani Telewizji Polskiej. Materiał z tego wydarzenia został wyemitowany 2 kwietnia wieczorem. – Właścicielka „Il Gardino” to dobra znajoma mojej siostry Ani. Wystarczył więc jej telefon i przepis na kremówki trafił do Rzymu. Po degustacji, w której uczestniczyłam, muszę powiedzieć, że nie żałuję. Produkt końcowy był całkiem niezły. Krem był wyśmienity, a małe zastrzeżenia miałam jedynie do ciasta – twierdzi mieszkająca w Bielsku-Białej Jolanta Sanetra. Zanim jednak zadowalający wszystkich efekt został osiągnięty, we włoskiej restauracji dwojono się i trojono. Z początku ciasto stanowiące, obok budyniowej masy, esencję kremówki, kompletnie się nie udawało. Było za twarde, przez co łyżeczka nie mogła się przez nie przebić. Rozwiązaniem okazało się zastąpienie włoskiej margaryny jej bielskim zamiennikiem. Włosi nie byliby jednak sobą, gdyby nie dodali coś od siebie. Tym, co wprowadzili do receptury był cytrynowy likier Limoncello podkreślający aromat masy. – Rzym poznał kremówki dzięki restauracji „Il Gardino”. Podczas ich oficjalnej degustacji spotkałam się z wieloma komplementami. Za przepis osobiście dziękowała mi właścicielka lokalu. Przy okazji przyjmowania gratulacji, poznałam Dandola i Linę, małżonków, których uzdrowił Jan Paweł II – mówi Jolanta Sanetra.

Wspomnienie cudu

– Dandolo opowiadał, że podczas audiencji ogólnej dopchał się do Jana Pawła II i Papież położył na nim ręce. „Ja jestem z żoną” – powiedział, a Ojciec Święty w tej samej chwili poprosił go, żeby ją do niego przyprowadził. Kiedy to zrobił, Papież również na niej położył swoje dłonie. Oboje małżonkowie walczyli wtedy z nowotworem. Jakiś czas po audiencji, kiedy robili rutynowe badania okazało się, że rak zniknął! Lekarze byli zdumieni i nie wiedzieli, czym tłumaczyć to nagłe ozdrowienie. Tylko Dandolo i Lina mieli świadomość, komu je zawdzięczają. Nigdy jednak ze swoją historią nie poszli do mediów, zostawili ją sobie i znajomym – mówi Jolanta Sanetra.

– Nasza rodzina też osobiście doświadczyła takiej małej interwencji Jana Pawła II. Ta historia wiąże się z watykańską audiencją Papieża w auli Pawła VI. Był rok 2001 i mój sześcioletni syn Dominik stanął przed Ojcem Świętym cały obsypany pudrem. W ten sposób zamaskowałam na nim ospę, jaką był z góry na dół obsypany. Dzień po audiencji wszystko to, co miał na sobie, te strupy i wypryski, znikło. W swoje ręce dostałam chyba najzdrowsze dziecko na świecie – wspomina Jolanta Sanetra. Chwilę spotkania małego Dominika z Papieżem uwiecznił w swym obiektywie Arturo Mari, co 4 lata później zaowocowało zaproszeniem całej familii na wystawę poświęconą relacjom Ojca Świętego z dziećmi. Ekspozycja, na której zaprezentowano 49 fotografii z całego świata (na dwóch znich znaleźli się mali Polacy), nosiła tytuł: „A kto by jedno dziecko przyjął w Imię Moje, Mnie przyjmuje”. Została oficjalnie otwarta 31 maja 2005 r. w gmachu Sejmu RP w Warszawie. – W stolicy z Dworca Centralnego odbierał nas dziennikarz Tomasz Sekielski. Gdy dotarliśmy na ul. Wiejską i weszliśmy do Sejmu, od razu zaczęliśmy szukać fotografii Dominika. Nigdzie jednak nie mogliśmy jej znaleźć. Nieco zrezygnowani wzięliśmy udział w ceremonii otwarcia. Zgromadzono nas przy dużych rozmiarach zasłoniętym zdjęciu i wtedy okazało się, że dziewczynce, która ma je odsłonić musi towarzyszyć chłopczyk. Z rozpędu wzięto więc Dominika. Gdy płótno opadło, okazało się, że Dominik odsłonił zdjęcie... samego siebie. Chwilę później newsa zrobiła z tego Katarzyna Kolenda-Zaleska, która stała tuż obok nas – wspomina Jolanta Sanetra.

Reklama

Łzy i radość

– Moja siostra Ania pracuje u gwardzistów watykańskich. To dzięki niej znalazłam się przed trumną Jana Pawła II, tuż przed jej wyniesieniem z groty. W tym samym czasie co my, żegnał Papieża fotograf Adam Bujak. Klęcząc tam, półgłosem wymieniałam imiona tych, w których intencji się modliłam, prosząc Jana Pawła II o wstawiennictwo za nimi. Trumna była już przykryta materiałem i gotowa do wyniesienia. Jak wiadomo, ciało Ojca Świętego złożono do grobu w nachodzących na siebie odrębnych trumnach. Po ogłoszeniu beatyfikacji ta najbardziej zewnętrzna została, ze względu na jej stan, wycofana z użycia. Dzięki siostrze, odłamany z niej kawałek drewna trafił w moje ręce. Znajomościom Ani w Watykanie zawdzięczam również relikwie włosów Jana Pawła II – mówi Jolanta Sanetra. Po czym dodaje: – W dzień beatyfikacji główne uroczystości oglądałam z wysokości kolumnady. Miejsce miałam bardzo dobre. Na placu, tuż pod nami, rzędy krzeseł wypełnili członkowie rządu RP. Z kolei wkoło nas pełno było Polonusów ze Stanów Zjednoczonych. Widać było, że to bardzo pobożni ludzie. Przez cały czas różaniec z ręki im nie wypadał. Na koniec beatyfikacji, będąc już na Placu św. Piotra, wspólnie z nimi odśpiewałam „Barkę” i „Czarną Madonnę”. Po śmierci Papieża „Barka” nie mogła przejść mi przez usta. Gdy ją słyszałam, rozklejałam się. Tymczasem na placu kompletnie mnie odblokowało. Mój syn wyjaśniał wtedy dziennikarzom RTL powód, dla którego śpiewem oddajemy cześć Papieżowi. Pamiętam, że w towarzystwie tych ludzi trwałam na modlitwie, uczestniczyłam w Mszy św., przez jakieś 10 godzin. Wtedy ani nie jadłam, ani nie piłam. W takiej chwili zupełnie się o tym nie myśli. Przed beatyfikacją pogoda w Rzymie była paskudna. Chodziło się w kurtkach, bo było tak zimno. Tymczasem w samą uroczystość wyszło piękne słońce. Jego gorące promienie sprawiły, że do mieszkania siostry wróciłam cała brązowa, z odciśniętym na ręce białym paskiem od zegarka.

Osobiste doświadczenia

– Jana Pawła II widziałam w Rzymie wielokrotnie. W trakcie modlitwy na „Anioł Pański”, na audiencjach w auli Pawła VI, czy podczas Mszy św. Dwa razy, w roku 1993 i 2001 stanęłam z Papieżem oko w oko. Za pierwszym razem w Sali Klementyńskiej, a za drugim, w auli Pawła VI. I w jednym i w drugim przypadku byłam sparaliżowana jego bliskością. Z słów, które do nas skierował, pamiętam tylko, że prosił pozdrowić biskupa Tadeusza Rakoczego i że błogosławił całej mojej rodzinie. Z kolei, gdy usłyszał, że nasze korzenie wywodzą się z Tuchowa – miejsca, w którym znajduje się główne sanktuarium maryjne ziemi tarnowskiej – ożywił się i powiedział: „Ojejku! Jesteście od tej cudownej Matki Boskiej Tuchowskiej!” – wspomina Jolanta Sanetra. – Do dziś pamiętam, że jak było się przy nim, to takie ciepło i spokój człowieka ogarniał. Coś było w nim takiego, że wywoływał niesamowicie pozytywne emocje. Te uczucia przywiodły mnie na beatyfikację i na kanonizację – puentuje całą rozmowę mieszkanka Bielska-Białej.

2014-04-24 14:19

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kard. Ruini: Jan Paweł II miał rację, wiara musi tworzyć kulturę

2020-09-18 15:12

[ TEMATY ]

Włochy

św. Jan Paweł II

Wojtek Laski/East News

Katolicy we Włoszech potrzebują silnego lidera, który odważyłby się iść pod prąd – uważa kard. Camillo Ruini. Zdaniem wieloletniego przewodniczącego Episkopatu Włoch, problemy tutejszego Kościoła wynikają z faktu, że wiara przestała wpływać na kulturę tego kraju, a także na politykę. Od kilkunastu lat Kościół zaniedbuje kształtowanie chrześcijańskiej tożsamości.

Rozmawiając z tygodnikiem „Tempi”, 89-letni purpurat zauważa, że we Włoszech spełniają się słowa Jana Pawła II: „Wiara, która nie staje się kulturą, jest wiarą nie w pełni przyjętą, nie w całości przemyślaną, nie przeżytą wiernie”. Dziś tymczasem mamy do czynienia, i to nie tylko we Włoszech, z kulturową i polityczną diasporą wierzących.

Kard. Runi odniósł się również do problemów katolickiego szkolnictwa we Włoszech, któremu państwo odmawia regularnych subwencji, co w konsekwencji oznacza, że koszty nauczania niemal w całości są pokrywane przez rodziców. W Europie jest to anomalia, którą spotyka się dziś już jedynie we Włoszech.

„W innych krajach, o wiele mniej związanych z Kościołem, istnieje pełna wolność nauczania. Co więcej, dziwią się, że my jej nie mamy” – mówi kard. Ruini. Jego zdaniem są to przeżytki z czasów emancypacji włoskiego państwa, które dziś nie mają już racji bytu. Przypomina, że państwo jest liberalne i demokratyczne nie tylko dlatego, że umożliwia obywatelom udział w głosowaniu, ale także dlatego, że chroni ich wolności. A wolność nauczania to jedna z podstawowych swobód – dodaje włoski kardynał.

Zastrzega jednocześnie, że kościelne szkoły nie mogą być katolickie jedynie z nazwy. Ich wyznaniowy charakter musi się przejawiać zarówno w stylu, jak i treści nauczania.

CZYTAJ DALEJ

Reklama w Tygodniku Katolickim „NIEDZIELA”

Karol Porwich/Niedziela

„Niedziela” to:

• ogólnopolski tygodnik katolicki, istniejący na rynku od 1926 roku

• informacje o życiu Kościoła w Polsce i na świecie, o sprawach społecznych, rodzinnych, gospodarczych i kulturalnych

• obecność w polskich parafiach w kraju i poza granicami (Włochy, USA, Kanada, Niemcy, Wielka Brytania), w sieciach kolporterskich i na Poczcie Polskiej

• szczególna obecność w 19 diecezjach w Polsce, w których ukazują się edycje diecezjalne: warszawska, krakowska, częstochowska, wrocławska, sosnowiecka, podlaska, bielska, świdnicka, szczecińska, toruńska, zamojska, przemyska, legnicka, zielonogórska, rzeszowska, sandomierska, łódzka, kielecka, lubelska

• 68 stron ogólnopolskich i 8 diecezjalnych

• portal www.niedziela.pl

• księgarnia (www.ksiegarnia.niedziela.pl) – ponad 350 publikacji książkowych

• studio radiowe Niedziela FM oraz telewizyjne Niedziela TV z możliwością przygotowania materiałów w jakości HD, własny kanał na YouTube, materiały na portalu www.niedziela.pl, zamówienia realizowane dla TV Trwam, TVP i lokalnej telewizji

• jest obecna w internecie, w rozgłośniach radiowych, w niektórych telewizjach regionalnych

Reklama w naszym Tygodniku jest potwierdzeniem wiarygodności firmy - do tego przyzwyczailiśmy naszych Czytelników.
Wyniki ankiety przeprowadzonej na zlecenie "Niedzieli" przez Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego pozwoliły ustalić profil Czytelników "Niedzieli":

• wiek - 28 - 65 lat

• wykształcenie - wyższe i średnie

• kobiety i mężczyźni w proporcjach 48% do 52%

• mieszkańcy dużych i średnich miast oraz wsi
Kolportaż - 60% parafie, 40% Poczta Polska, KOLPORTER i inne firmy kolporterskie;

Nakład: zmienny od 85 tys. do 115 tys. w zależności od okoliczności

Kontakt
Zamówienie reklamy lub ogłoszenia można przesłać:

Reklama
   Krzysztof Walaszczyk
   Dział Marketingu Tygodnika Katolickiego "Niedziela"
   tel. (34) 369 43 49, 603 701 615
   marketing@niedziela.pl

Ogłoszenia
   Barbara Kozyra
   tel. (34) 369 43 65
   tel. na centralę: (34) 365 19 17 w. 365
   ogloszenia@niedziela.pl

drogą pocztową pod adresem:
   Redakcja Tygodnika Katolickiego "Niedziela"
   ul. 3 Maja 12, 42-200 Częstochowa


Regulamin przyjmowania zleceń

Regulamin insertowania

Formaty reklam

Cennik reklam

Cennik insertów

Terminarz reklam (2020)

Materiały do pobrania

Publikacje logo o szerokości powyżej 25 mm

Logo „Niedzieli” (Plik PDF)
Logo „Niedzieli” (Plik JPEG)

Publikacje logo o szerokości poniżej 25 mm

Logo „Niedzieli” (Plik PDF)
Logo „Niedzieli” (Plik JPEG)

Reklama internetowa

Krzysztof Walaszczyk
Dział Marketingu Tygodnika Katolickiego "Niedziela"
tel. (34) 369 43 49, 603 701 615
marketing@niedziela.pl

Cennik reklam internetowych

CZYTAJ DALEJ

Kard. Krajewski na Mszy za zamordowanego księdza: miłość nigdy nie umiera

2020-09-19 17:08

Piotr Drzewiecki

Papieski jałmużnik reprezentował Ojca Świętego na Mszy w Como w intencji zamordowanego księdza Roberto Malgesiniego, zwanego też „księdzem wykluczonych”. Pieniądze ze zbiórki Franciszek przeznaczył na pomoc dla najbiedniejszych w diecezji.

Obecność na Mszy kard. Konrada Krajewskiego to gest solidarności Ojca Świętego z cierpiącymi z powodu utraty ks. Roberta, 51-letniego wikarego, pracującego w północnych Włoszech z „ludźmi ulicy”. „Papież Franciszek jest razem z nami, jednoczy się w bólu i modlitwie z rodziną zamordowanego. Ksiądz Roberto zmarł, więc teraz żyje. Miłość nigdy nie umiera” – powiedział papieski jałmużnik.

Pieniądze zebrane podczas Mszy oraz ze zbiórki prowadzonej na placach, gdzie transmitowana była Eucharystia, zostaną przeznaczone przez papieża na pomoc dla najuboższych w diecezji, z którymi pracował zamordowany ks. Roberto.

15 września w Como, na placu św. Rocha, ks. Malgesini idąc, jak co dzień, rozdawać posiłki najuboższym, został zaatakowany przez 53-letniego bezdomnego mężczyznę tunezyjskiego pochodzenia. Zmarł na miejscu na skutek odniesionych ran od noża. Morderca sam oddał się w ręce policji.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję