Reklama

Niedziela Legnicka

O Janie Pawle II – świętym papieżu

Niedziela legnicka 17/2014, str. 6-7

[ TEMATY ]

Jan Paweł II

MONIKA ŁUKASZÓW

MONIKA ŁUKASZÓW: – 27 kwietnia Jan Paweł II zostanie ogłoszony świętym. Często spotykał się Ksiądz z Papieżem?

KS. JAN MACHNIAK: – Podczas studiów w latach 80. w Rzymie, razem z innymi polskimi studentami, uczestniczyłem w Mszy św. w prywatnej kaplicy Ojca Świętego w Pałacu Apostolskim. Zawsze po Mszy św. odbywały się krótkie spotkania z Papieżem. Później, kiedy już skończyłem studia, bywałem także na innych spotkaniach z jego udziałem. Dla mnie zadziwiająca była ogromna bezpośredniość Ojca Świętego. Wszyscy stawaliśmy w postawie ogromnego szacunku przed Piotrem naszych czasów. Jan Paweł II szybko potrafił przełamywać ten dystans. Pytał, co studiuję, czym się zajmuję na co dzień, a ponieważ mój doktorat pisałem o św. Janie od Krzyża (on również swój doktorat pisał o Janie od Krzyża), to rozmawialiśmy na ten temat i od razu zorientowałem się, że doskonale zna doktrynę mistyczną św. Jana od Krzyża. Przy stole natomiast zachęcał do jedzenia. Tak prosto, zwyczajnie, po krakowsku, mówił: „Zjedz sobie to, bo to jest dobre”. Co bardzo mnie rozbawiło, bo myślałem, że będą to jakieś inne formy konwenansów stołu papieskiego, a to było takie bardzo proste i szczere. Byłem też w kaplicy na prywatnej modlitwie, na Mszy św. z Papieżem. To, co mnie uderzało przed rozpoczęciem Eucharystii, to ogromne skupienie Ojca Świętego, takie, że nie tylko ja, ale również inni uczestnicy modlitwy, odczuwali jakby jakiś prąd przechodził przez malutką kaplicę Pałacu Apostolskiego, w której codziennie rano Papież się modlił. Bardzo spokojnie sprawował Mszę św., powoli wypowiadał słowa. Natomiast sam moment przeistoczenia był rzeczywiście niezwykły. Słyszałem jakieś głębokie wzdychania Papieża. Nie wiem, co to było, czy jakaś wewnętrzna głęboka modlitwa czy jakaś wewnętrzna rozmowa z Bogiem. To są te zewnętrzne znaki, bo przecież wiemy, że mistyka jest czymś głębokim, jest tajemnicą serca, jest tajemnicą umysłu ludzkiego, jednak na zewnątrz widzimy tylko jakieś odpryski tych wewnętrznych procesów. Moje spotkania z Ojcem Świętym miały właśnie taki charakter. Byłem także w Rzymie, kiedy umierał Ojciec Święty. Uczestniczyłem w jego pogrzebie. Zaskoczyła mnie reakcja ludzi i okrzyki: „Santo Subito!”, które słychać było na placu, także księga, która się wtedy zamknęła. To były takie symbole, które pokazywały, że już wtedy odbierany był jako święty. Ludzie prosili go o modlitwę. Wiemy, że człowiek święty ma bliski kontakt z Bogiem i może wyprosić dla nas wiele łask. Tym bardziej teraz po jego śmierci wierzymy, że Ojciec Święty pomaga. Ludzie modlą się do niego i wzywają jego wstawiennictwa.

– Są owoce, świadectwa tych ludzi?

– Widziałem w Krakowie książkę pt. „Cuda Jana Pawła II”. Nie są to te cuda, które zostały uznane w procesie kanonizacyjnym, lecz różne opisy wielu uzdrowień, chociaż nie tylko. Są tam też świadectwa konkretnych ludzi, np. ktoś odzyskał męża, ktoś inny znalazł dziewczynę, która stała się jego żoną. Rzeczywiście, ludzie modlą się w różnych sytuacjach, w różnych sprawach. Święci są naszymi orędownikami u Boga, jeżeli prosimy o jakąś łaskę, ważne jest, żeby w sercu człowieka była wiara. Taka wiara, jaką miał Jan Paweł II, nazywany papieżem miłosierdzia, który jest też niewątpliwie papieżem głębokiej wiary.

– Pracował Ksiądz w komisji historycznej na etapie diecezjalnym i miał Ksiądz dostęp do osobistych notatek Ojca Świętego...

– Rzeczywiście, zostałem wybrany przez kard. Stanisława Dziwisza, ponieważ zajmuję się teologią duchowości, problematyką świętości i świętych. Miałem możliwość i obowiązek przejrzenia tych notatek. Moim zadaniem było stwierdzenie, czy nie ma tam jakichś błędów. Może to komuś wydawać się dziwne, ale na tym polega proces beatyfikacyjny, żeby wykluczyć wszelkie wątpliwości. Przeglądałem te notatki z ogromnym zdziwieniem. Napisałem również kilkustronicowe streszczenie, które potem stało się częścią tego dokumentu i nazywa się „«Positio» do beatyfikacji Jana Pawła II” i bardzo się też ucieszyłem, kiedy Wydawnictwo Znak podjęło się wydania tych notatek. Tam widać wyraźnie najpierw Biskupa krakowskiego, bo notatki zaczynają się w 1962 r., a kończą się w 2003 r. W końcowych notatkach widać już, że Papież nie mógł pisać. Te ostatnie uwagi były zapisane pochyłym i nieregularnym pismem. Ale to, co jest, co mamy, pokazuje, np. jak się modlił, ponieważ zapisywał sobie pory modlitwy. Modlił się brewiarzem, modlitwami ze starego brewiarza jeszcze sprzed reformy soborowej. Modlił się, adorując Najświętszy Sakrament, i jak potwierdził to kard. Stanisław Dziwisz, szczególnie po południu, po obiedzie szedł do kaplicy. Często towarzyszyły tej modlitwie siostry zakonne. Czytał różne książki. Wypisywał sobie różne fragmenty, jakieś parafrazy tekstów. To pokazuje też, czym żył. Kiedy był biskupem w Krakowie – czasy Soboru Watykańskiego II – uczestniczył w sesjach soborowych. Przygotowywał szczególnie konstytucje „Gaudium et spes”. I kiedy został Papieżem, też jest króciutka notatka z tego czasu, kiedy szedł na konklawe. Nie ma tam sensacji. Nie ma tam watykańskich plotek ani rzeczy, które mogłyby zdziwić. Jest natomiast Papież, który bardzo dokładnie przeżywał każde rekolekcje. Zapisywał, kto je głosi, jaki jest temat, jakie myśli zrodziły się w jego sercu pod wpływem tych rekolekcji. Dlatego wydaje mi się, że jest to bardzo cenna książka i dobrze, że po zakończeniu procesu można było już ją wydać. Ona była częścią tego całego procesu. Kiedy trwa proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny nie ma takiej możliwości, ale w momencie, kiedy zostaje ogłoszona data kanonizacji, wtedy te dokumenty stają się jakby publiczną własnością. W związku z tym ta publikacja, która nosi taki znamienny tytuł „Cały jestem w rękach Bożych” – to jest jedno z pierwszych zdań, jakie zapisał w notatkach Ojciec Święty. Można powiedzieć, że całe jego życie (szczególnie końcówka, czasami dramatyczna, kiedy był słaby, ale to jego „dopóki Pan mnie nie odwoła”) to było głębokie wewnętrzne przekonanie, że ma pełnić misję Piotra i prowadzić kościół aż do momentu, kiedy Bóg powie: „Przyjdź sługo, dobry i wierny” i cieszyć się tą radością Pana. To jest takie znamienne w notatkach Ojca Świętego – jego głębokie przekonanie, że Chrystus go powołał, że wśród różnych dróg wskazał mu drogę do kapłaństwa, potem ta jego niezwykła wierność i chęć bycia pasterzem do końca.

2014-04-24 14:19

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wadowice: papieskie muzeum wyróżnione międzynarodową nagrodą

2020-08-10 16:06

[ TEMATY ]

Jan Paweł II

Wadowice

Julia A. Lewandowska

Muzeum Dom Rodzinny Ojca Świętego Jana Pawła II w Wadowicach zostało laureatem międzynarodowej nagrody „La stele della Ienca”, przyznawanej przez Stowarzyszenie Kulturalne San Pietro della Ienca za wkład w rozwój dziedzictwa św. Jana Pawła II.

Stowarzyszenie San Pietro della Ienca swoją nagrodę przyznało po raz dziewiętnasty. Wyróżnienie dla wadowickiego muzeum akurat w tym roku jest szczególne, bo obchodzony jest jubileusz 100-lecia urodzin Karola Wojtyły. 2 sierpnia w imieniu Muzeum Dom Rodzinny Ojca Świętego Jana Pawła II w Wadowicach nagrodę odebrał ks. Łukasz Piórkowski. W swoim przemówieniu podkreślił, że nagroda jest dopiero początkiem relacji pomiędzy Stowarzyszeniem a Muzeum. – Obydwie instytucje i tworzących je ludzi łączy więź oparta na bliskości z Janem Pawłem II i warto tę więź pogłębiać – podkreślał dyrektor muzeum.

Nagroda „La stele della Ienca” jest co roku przyznawana osobom i instytucjom za ich wkład w rozwój dziedzictwa św. Jana Pawła II. W gronie laureatów znaleźli się m.in. kard. Stanisław Dziwisz i żandarmeria watykańska.

Stowarzyszenie San Pietro della Ienca jest w swoich działaniach wspierane przez kard. Giuseppe Petrocchiego – arcybiskupa L’Aquila oraz lokalne władze samorządowe. Stowarzyszenie jest związane z niewielkim kościołem, usytuowanym u podnóża Gran Sasso – najwyższego masywu Apeninów. Ten kościół stał się pierwszym w Europie i drugim na świecie sanktuarium Jana Pawła II – wkrótce po jego beatyfikacji.

CZYTAJ DALEJ

Białoruś: Protesty katolików i prawosławnych przeciwko „fałszerstwom wyborczym”

2020-08-10 21:50

[ TEMATY ]

Białoruś

PAP/Anna Ivanova

Białoruscy katolicy zorganizowali w mediach społecznościowych kampanię - "Fałszerstwo – ciężki grzech”. Podobnie około 30 duchownych Egzarchatu Białoruskiego Patriarchatu Moskiewskiego uczestniczy w proteście „Prawosławni przeciwko falsyfikacjom” skierowanym przeciwko sfałszowaniu wyników wyborów prezydenckich na Białorusi.

Białoruska rozgłośnia Radio „Swoboda” poinformowała, że w niedzielę 9 lipca późnych godzinach wieczornych, grupa katolików białoruskich ogłosiła w internecie kampanię "Fałszerstwo – ciężki grzech”. Jej inicjatorzy - niestety rozgłośnia nie podała nazwisk - zwrócili się do członków Centralnej Komisji Wyborczej z prośbą o sprawiedliwe i uczciwe liczenie głosów. W wieczornych niedzielnych wiadomościach „Swoboda” podała również, że tego samego wieczora szereg księży Białoruskiego Kościoła Prawosławnego PM włączyło się do protestu „Prawosławni przeciwko fałszerstwom”, zorganizowanego w sieciach społecznościowych przeciwko manipulacjom dokonanym w trakcie głosowania w wyborach na prezydenta Republiki Białoruś.

Inicjatorem protestu jest diakon z Grodna Źmicier Pawlukiewicz, autor umieszczonego w internecie plakatu, na którym za pomocą cytatów z Biblii wyjaśnia, dlaczego wyznawcy prawosławia muszą przeciwstawiać się fałszerstwom, poniżaniu jednostki i wywieraniu na nią nacisku.

Do internetowego protestu przyłączył się cały szereg kapłanów Białoruskiego Kościoła Prawosłąwnego z Mińska, Homla, Grodna, Zasławia, Lidy, Rohaczowa, Borysowa, powiatu Małoryckiego. Do późnych godzin wieczornych w niedzielę 9 bm., pod protestem podpisało się ponad 30 duchownych prawosławnych.

Należy przypomnieć, że w pierwszych dniach lipca, według niezależnych badań, zamiar głosowania na Aleksandra Łukaszenkę zgłaszało około 3% respondentów. Nazajutrz po wyborach, w poniedziałek 10 lipca, w pełni od niego zależna Centralna Komisja Wyborcza ogłosiła zwycięstwo A. Łukaszenki z więcej niż 80% głosów.

Na Białorusi funkcjonuje nieogłoszony stan wojenny. OMON (odpowiednik oddziałów prewencyjnych policji) patrolujący ulice białoruskich miast, otrzymywał wsparcie wojska w postaci czołgów i transporterów opancerzonych. Mimo to, nocą z 9 na 10 lipca, ulicami wszystkich większych miastach Białorusi przeszły masowe akcje protestacyjne. Na razie wiemy, że jeden protestujący został zabity przez milicję.

CZYTAJ DALEJ

Białoruś/ Resort zdrowia: w szpitalach jest ponad 200 rannych w czasie protestów

2020-08-11 17:00

[ TEMATY ]

Białoruś

Aleksandr Łukaszenka

Swietłana Cichanouska

PAP/EPA/TATYANA ZENKOVICH

W białoruskich szpitalach przebywa ponad 200 osób poszkodowanych podczas akcji protestu po niedzielnych wyborach prezydenckich w tym kraju - poinformował we wtorek resort zdrowia Białorusi. Stan kilku osób wymagał przeprowadzenia operacji - dodano.

"W ciągu dwóch ostatnich dni po nielegalnych ulicznych akcjach na pogotowie i do szpitali zwrócili się obywatele z różnymi obrażeniami. Na dzień dzisiejszy w szpitalach leczonych jest trochę ponad 200 osób" - przekazano w komunikacie, przytaczanym m.in. przez niezależny białoruski portal Tut.by.

Kilka osób hospitalizowano z urazami czaszkowo-mózgowymi oraz urazami klatki piersiowej i jamy brzusznej - dodano. Zaznaczono, że w znacznej mierze są to łagodne urazy.

Kilku pacjentów było operowanych, a ich stan został ustabilizowany - czytamy w komunikacie. Przekazano, że są też pacjenci z urazami tkanek miękkich i kończyn.

"Niestety jedna osoba zmarła. Zgon nastąpił przed zbadaniem przez lekarzy pogotowia" - poinformowano. Nie sprecyzowano, czy ofiara śmiertelna to mężczyzna, który - jak podało MSW - zginął w poniedziałek wieczorem w Mińsku, kiedy usiłował odpalić ładunek wybuchowy.

Jak zapewniono, wszystkim udzielono "koniecznej pomocy medycznej w pełnym zakresie".

Od niedzieli na Białorusi trwają protesty i starcia z siłami bezpieczeństwa. Rozpoczęły się one po niedzielnych wyborach prezydenckich, w których według wstępnych oficjalnych wyników wygrał dotychczasowy prezydent Alaksandr Łukaszenka. Jak podała Centralna Komisja Wyborcza (CKW), dostał on 80,23 proc. głosów, a jego rywalka Swiatłana Cichanouska - 10,09 proc. głosów.

By rozproszyć manifestacje w Mińsku, siły bezpieczeństwa użyły gazu łzawiącego, gumowych kul, granatów hukowych i pałek. Jak przekazało MSW, "w Mińsku i Nowopołocku funkcjonariusze organów spraw wewnętrznych i wojskowi wojsk wewnętrznych byli zmuszeni do aktywnego zastosowania specjalnych środków w celu przerwania nielegalnych działań".

Natalia Dziurdzińska (PAP)

ndz/ kar/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję