Reklama

Jan Paweł II

Święty papież Jasnogórskiej Matki

Kard. Stefan Wyszyński wyprowadził nas z niewoli, jak Mojżesz naród wybrany z Egiptu, zaś Jan Paweł II wprowadził nas do ziemi wolności

Jasnogórska Matka i Królowa narodu polskiego uformowała nam opatrznościowych i świętych pasterzy, którzy uratowali Kościół w Polsce oraz naród przed nawałnicą komunizmu i przed stylem życia, jakby Boga nie było. Kiedy byli pośród nas, słuchaliśmy ich i próbowaliśmy dotrzymać im kroku. Jak jest dziś, kiedy już są po drugiej stronie życia, w Domu Ojca?

Mowa o słudze Bożym Stefanie kard. Wyszyńskim oraz o św. Janie Pawle II. Kard. Wyszyński wyprowadził nas z niewoli, jak Mojżesz naród wybrany z Egiptu, zaś Jan Paweł II wprowadził nas do ziemi wolności. Rozsiewał też ducha polskiego zawierzenia Maryi po wszystkich kontynentach papieskiego pielgrzymowania. Obaj, prorocy Polskiego Domu XX wieku, oparli się na Jasnogórskiej Matce i Królowej, zawierzając Jej bezgranicznie siebie oraz posługę Kościołowi i narodowi. Brakuje ich dziś fizycznie, ale są obecni duchowo i chcą nam pomagać. Czy chcemy ich słuchać, skorzystać z ich modlitwy z nami i za nas, kierować się ich wskazaniami...?

Reklama

Kościół w Polsce z ust kard. Wyszyńskiego oraz kard. Wojtyły słyszał głębokie słowa ewangeliczne ukazujące Maryję jako najbliższą Współpracownicę Syna Bożego w wielkim dziele odkupienia człowieka oraz w Jego posłannictwie, ze szczególnym podkreśleniem wyjątkowej Jej obecności jako Matki w dziejach całego ludu Bożego, zwłaszcza Matki i Królowej narodu na polskiej ziemi. Tak o Niej mówili pasterze Kościoła, tak wierzył lud polski.

Znana jest wielka miłość do Maryi oraz wspaniałe kaznodziejstwo maryjne Prymasa Tysiąclecia. Znamy też wypowiedzi Ojca Świętego Jana Pawła II o Matce i Królowej, gdy przybywał jako papież pielgrzym na Jasną Górę. Jan Paweł II w 1979 r. mówił: „Stawaliśmy na świętym miejscu, przykładaliśmy niejako czujne pasterskie ucho, aby usłyszeć, jak bije serce Kościoła i serce Ojczyzny w Sercu Matki. (...) Trzeba przykładać ucho do tego świętego miejsca, aby czuć, jak bije serce narodu w Sercu Matki”. Mówił też podczas innych pielgrzymek, że na Jasnej Górze „jest obecna”, „mieszka” Matka i Królowa Polaków. Papieskie wypowiedzi Karola Wojtyły były podsumowaniem tego, co przeżywał wcześniej w swym sercu, co mówił o Maryi jako pasterz krakowski.

Maryja Jasnogórska widziana z Krakowa

Mało znane są myśli abp. Wojtyły, które zawarł w rozważaniach napisanych na maj 1963 r. Znajdziemy tam tekst, w którym arcybiskup krakowski stwierdza, że „to, co najpełniej określa Maryję, to słowo MATKA”. Jednakże jest miejsce na nazywanie Jej „KRÓLOWĄ”, gdyż „stała się nam Matką i Królową wówczas, gdy czuliśmy, że bardzo potrzebujemy Jej władzy, Jej kierunku i wpływu wychowawczego. Czuliśmy, że coś psuje się w duszy polskiej, że grozi nam jakiś wewnętrzny upadek ducha, w ślad za którym może przyjść i upadek narodu. (...) Zaczęliśmy Ją nazywać Królową, to w tym zwrocie zawierał się jakby pierwszy i zasadniczy krok zmierzający do naprawy duszy polskiej i całego życia polskiego”. W geście nazywania Maryi Królową arcybiskup widzi bardziej motywy wewnętrzne polskiej duszy, która uświadomiła sobie zagrożenie dla życia narodu, płynące z braku ewangelicznego życia, niż tylko pusty gest dumy, że mamy tak potężną Królową, która nas obroni.

Reklama

W rozważaniu na 3 Maja abp Wojtyła stawia pytanie fundamentalne dla zrozumienia sensu królowania Maryi w Polsce. Pisze: „Czy można Ją było nazwać Matką Narodu? No, tak – skoro w tym narodzie tak wielu ludzi, prawie wszyscy wierzyli w Syna Bożego, a On dał im wraz z wiarą tę moc, «aby się stali dziećmi Bożymi» (J 1, 12) na podobieństwo Jego – wówczas przez to samo Matka Syna Bożego, stając się z pokolenia Matką tylu dusz wierzących Polaków, stawała się pośrednio Matką Narodu. Czyż to zresztą może kogoś dziwić, skoro w planach Bożych Maryja ma zakorzenić się w duszach całej ludzkości – Jej macierzyństwo ma zakorzenić się w duszach wszystkich ludzi, a więc w szczególności tych, którzy przez wiarę w Jej Syna świadomie Ją przyjmą za Matkę. Otóż znamienna rzecz, że Maryję zaczęliśmy nazywać Królową – po pierwsze wówczas, gdy już było w nas dość głęboko zakorzenione przez wiarę Jej macierzyństwo, a po drugie – gdy nam bardzo stała się potrzebna Jej władza, władza Jej Serca. Rzecz znamienna: nazwa «Królowa» nie wypłynęła z uniesienia samej tylko czci miłującej, ale także z głębokiej potrzeby kierownictwa. Wiemy dobrze, że matka nie tylko rodzi, ale rządzi i wychowuje. W tej pierwszej roli jest tylko matką, ale w drugiej każda matka ma w sobie coś z królowej – tym bardziej jeśli to matka nie jednego czy kilkorga dzieci, ale całego wielkiego społeczeństwa, całego narodu. Jednakże tytuł «Królowa» odniesiony przez nas do Maryi może zostać bez pokrycia, jeżeli go nie podbudujemy mocno Jej macierzyństwem w naszych duszach. Mówiąc do Matki «Królowo», chcemy przez to tylko jeszcze pełniej i jeszcze skuteczniej powiedzieć: «Matko»! Mówiąc do Maryi «Królowo Polski», chcemy przez to jeszcze pełniej, mocniej i skuteczniej powiedzieć «Matko dusz polskich», «Matko dusz ludzkich w Polsce», «Matko Syna Bożego, która stałaś się z odwiecznego zamiaru Boga Matką tylu dusz polskich», i chcemy to wszystko powiedzieć ze szczególnym akcentem, przyznając Maryi najwyższe prawo – najwyższe, więc królewskie – do kierowania nami, do wychowywania nas i każdego z osobna, i wszystkich razem”.

Udokumentowane jest wspaniałe jasnogórskie, maryjne przepowiadanie kard. Wojtyły. Wypowiedział swoje serce 3 maja 1968 r., w dniu Królowej Polski. Był to czas nawiedzenia archidiecezji krakowskiej przez Maryję w znaku kopii Cudownego Obrazu, wówczas aresztowanego. Wędrowały tylko puste ramy, ewangeliarz i świeca. Warto przytoczyć fragment tej wspaniałej katechezy:

„Stoimy tutaj jako przedstawiciele archidiecezji krakowskiej, ażeby podziękować Ci za nawiedzenie, żeby tutaj, na Jasnej Górze, spojrzeć w Twoje Oblicze, w Twój Obraz nawiedzenia, którego brak nam w parafiach i kościołach, który nam odebrano i zamknięto tutaj. Pomimo wielu starań i przedłożeń wciąż trwa oddalenie Obrazu. Ale oddalenie Obrazu nie jest Twoją nieobecnością. Poznajemy to po tym, że przychodzi z Tobą miłość Twojego Syna, miłość Ojca Przedwiecznego. Przychodzi z Tobą miłość, dzięki której Twój Syn nazwał Cię Matką. Nazywamy Cię Matką. Po tym poznajemy Twoje nawiedzenie. Puste ramy nas bolą, ale nam Ciebie nie odbierają. To pragnę tutaj, jako pasterz Kościoła krakowskiego, nawiedzonego w tym roku przez Matkę Bożą Jasnogórską, powiedzieć, ażeby dać świadectwo prawdzie, którą głosi Kościół na całej ziemi polskiej w dniu dzisiejszym, w dniu największego święta. Ażeby dać świadectwo prawdzie o Twoim przedziwnym królestwie prawdy i miłości, które jest królestwem Twojego Syna i królestwem Ojca Przedwiecznego, królestwem Ducha Uświęciciela. Ażeby dać świadectwo prawdzie o królestwie, którego najpełniejszym wyrazem jest słowo «Matka»”.

Królowa z Jasnej Góry i Jej syn – Papież

Potem były jeszcze pielgrzymki kardynała z Krakowa przez 10 lat, aż przyszedł wybór na Stolicę Piotrową w Rzymie. Wtedy rozpoczęły się pielgrzymki papieskie, upragnione odwiedziny u Jasnogórskiej Matki i Królowej, zawsze utkane żarliwą modlitwą osobistą Jana Pawła II oraz głębokim przesłaniem do Polaków. Papieskie słowa i wezwania rodziły atmosferę, wręcz domagały się narodowej odpowiedzi, nowego zawierzenia Królowej i Matce Polaków.

W uroczystość Matki Bożej Jasnogórskiej, 26 sierpnia 1993 r., został podjęty na tym świętym miejscu nowy akt zawierzenia Matce Bożej. Jest on odpowiedzią na papieskie wezwania, inspiracje i zachęty, tak często wypowiadane przez Papieża na Jasnej Górze. Wydaje się, iż bliższą inspiracją było słowo Ojca Świętego, skierowane do biskupów polskich, przybyłych w styczniu 1993 r. do Rzymu z wizytą „Ad limina Apostolorum”. Papież powiedział wtedy m.in.: „Ten znak Maryi, Królowej Polski, Pani Jasnogórskiej, został na nowo jeszcze odczytany. Wiemy, czym stał się dla nas ten obraz (...) czym stał się dla nas w zmaganiu o duszę narodu. (...) Myślę, że ten znak jest wymowny również dla przyszłości. Maryja jest Królową Polskiej Korony, jest Królową Polski. Maryja jest Królową polskich spraw, polskich trudów, polskich cierpień i polskich zwycięstw. (...) Doświadczenia przeszłości uczą nas, w kim szukać oparcia, kto jest tym największym sprzymierzeńcem Kościoła i Narodu. To, co się nawiązało między Matką Bożą, Matką Kościoła, Królową Polski a Kościołem i Narodem w Polsce, jest swego rodzaju przymierzem”.

Św. Jan Paweł II wychyla się ku nam z okna niebieskiego i woła, może nawet domaga się od nas, swoich Rodaków, abyśmy jako wspólnota Kościoła na polskiej ziemi powrócili jeszcze mocniej i wierniej na sprawdzone ścieżki Królowej Polski.

2014-04-28 14:24

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Imieninowa modlitwa abp. Wacława Depo

2020-09-28 13:34

[ TEMATY ]

Jasna Góra

abp Wacław Depo

imieniny

O. Michał Bortnik/BPJG

– Św. Wacław wskazuje na Chrystusa jako fundament naszego życia – przypomniał 28 września na Jasnej Górze abp Wacław Depo, metropolita częstochowski. Jak co roku, we wspomnienie swojego patrona, celebrował poranną Mszę św. przy ołtarzu w zakrystii, gdzie znajduje się figura męczennika.

– Ta figura jest darem śp. bp. Wacława Wyciska z Opola oraz – dzisiaj seniora gliwickiego – bp. Jana Wieczorka, którzy tę figurę tutaj przynieśli w darze pielgrzymim, z takiej drogi zniszczenia, z jednego z kościołów. Postanowili, że tę figurę odnowią i przekażą tutaj, na Jasną Górę. Cieszę się, bo przybywaliśmy tutaj wiele razy wcześniej, ale nie uświadamialiśmy sobie, jaki to święty. I to odkrycie, że to św. Wacław, było dla mnie szczególnym obdarowaniem – powiedział solenizant.

Abp Depo przypomniał, że dla chrześcijan świętowanie imienin jest na nowo odkrywaniem tożsamości zakorzenionej w Chrystusie. Podziękował wszystkim za życzenia i modlitwę.

Św. Wacław urodził się ok. 907 r. Jego rządy w Czechach charakteryzowały się m.in. umacnianiem chrześcijaństwa. W wyniku pogańskiego buntu stracił panowanie na rzecz brata Bolesława, który zorganizował zamach na jego życie. Według podań, został zamordowany przed kościołem 28 września. W 1436 r. święty został ustanowiony jednym z czterech głównych patronów Królestwa Polskiego.

CZYTAJ DALEJ

Święci Archaniołowie – Michał, Rafał i Gabriel


Książę niebieski, święty Michale,
Ty sprawy ludzkie kładziesz na szale;
W dzień sądu Boga na trybunale
Bądź mi patronem, święty Michale.

29 września Kościół katolicki obchodzi święto Świętych Archaniołów: Michała, Gabriela i Rafała.

Imię Michał, wzięte z hebrajskiego Mika´el, znaczy "Któż jak Bóg".

Św. Michał w Piśmie Świętym wymieniany jest pięć razy. W najbardziej wymowny sposób czyni to Autor ostatniej księgi Pisma Świętego czyli Apokalipsy - św. Jan Apostoł: "I nastąpiła walka na niebie: Michał i jego aniołowie mieli walczyć ze Smokiem. I wystąpił do walki Smok i jego aniołowie, ale nie przemógł i już się miejsce dla nich w niebie nie znalazło. I został strącony na ziemię, a z nim zostali strąceni jego aniołowie" (Ap 12, 7-9). Po zwycięstwie nad zbuntowanymi duchami św. Michał Archanioł został wodzem zastępów niebieskich. Jest on duchem czystym, oddanym bez reszty Stwórcy, wielbicielem Matki Boga. Doznaje on wielkiej radości z wypełnienia woli Bożej i pomaga ludziom w ich uszczęśliwianiu. Przed przyjściem Chrystusa na ziemię, nazywano św. Michała księciem narodu wybranego. Prorok Daniel zalicza go do jednego z pierwszych książąt. Zapewnia, że tylko Michał Archanioł może pomóc w walce z wrogiem. W Nowym Testamencie św. Michał kontynuuje te rolę obrońcy jako Patron i Anioł Stróż Kościoła. Przychodzi z pomocą wiernym w najtrudniejszych dla nich chwilach.

Pierwsze znane święto ku czci świętego Michała Archanioła sięga połowy czwartego wieku. Obchodzono je 8 maja na Monte Sant´Angelo na półwyspie Gargano we Włoszech, gdzie miał się objawić Książę chórów anielskich. Św. Papież Bonifacy I w V w. poświęcił św. Michałowi bazylikę w Rzymie i nakazał corocznie, dnia 29 września obchodzić rocznicę tego faktu. Święto rozciągnięto na Kościół powszechny i do dziś je obchodzimy. Świętego Michała obrały sobie za szczególnego patrona Niemcy, Austria i Francja. Belgia w kulcie świętego Michała stara się dorównać Francji. Ruś zasłaniająca Kościół przed niewiernymi ze Wschodu, obrała go sobie za szczególnego opiekuna. W Ameryce północnej kult świętego Michała wyraża się między innymi przez budowanie licznych kościołów ku jego czci, a także nadawanie przy chrzcie imion Michał i Michalina.


W Polsce kult św. Michała Archanioła był bardzo żywy. Rycerstwo polskie doznawało cudownej pomocy św. Michała w walkach z niewiernymi. Powstały bractwa i cechy rzemieślników pod jego wezwaniem, budowano także ku jego czci kościoły i kapliczki, poświęcano mu instytucje kościelne i świeckie. Znane są przysłowia ludowe związane z imieniem lub świętem św. Michała Archanioła: "Gdy noc jasna na Michała, to nastąpi zima trwała", "Na Michała łowcy chwała", "Jaki Michał, taka wiosna". Święty Michał Archanioł jest obecnie znany i czczony przez cały świat katolicki. Dał on się poznać jako zwycięski wódz w walce dobra ze złem, jako obrońca chwały prawdziwego i wielkiego w swej mocy i potędze Boga.


Imię Gabriel znaczy: "Mąż Boży" lub "Wojownik Boży".

Z tym imieniem spotykamy się w Starym Testamencie, w księdze proroka Daniela. Najpiękniejszą jednak misję spełnił św. Gabriel w Nowy Testamencie, kiedy zwiastował Zachariaszowi w świątyni w Jerozolimie narodzenie syna - św. Jana Chrzciciela oraz kiedy Najświętszej Maryi Panny zwiastował narodzenie Pana Jezusa - Syna Bożego. Te dwa wydarzenia szczegółowo opisał św. Łukasz w swojej Ewangelii. Niektórzy z pisarzy kościelnych nazywają św. Gabriela aniołem stróżem Świętej Rodziny. Prawie wszystkie obrządki chrześcijańskie umieściły wspomnienie świętego Gabriela tuż przed lub po uroczystości Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie. Tak było i w liturgii rzymskiej do roku 1969, kiedy to przełożono pamiątkę na dzień 29 września. Papież Pius XII w 1951 r. ogłosił św. Gabriela patronem telegrafu, telefonu, radia i telewizji. Kult św. Gabriela jest znacznie mniejszy niż kult św. Michała. Imię Gabriel jest już coraz rzadziej spotykane.


Hebrajskie imię Rafał: "Bóg uleczył". Jest ono związane z biblijną opowieścią o Tobiaszu.

W tej opowieści święty Rafał mówi sam o sobie: "Ja jestem Rafał, jeden z siedmiu aniołów, którzy stoją w pogotowiu i wchodzą przed majestat Pański"(Tb 12, 15). Święty Rafał doznawał czci jako patron chorych i podróżnych. W Polsce imię Rafał należy do dość popularnych. Wśród znanych postaci imię to nosili: błogosławiony ojciec Rafał z Proszowic, św. Rafał Kalinowski, błogosławiony ojciec Rafał od św. Józefa - karmelita, którego beatyfikował w 1983 roku papież Jan Paweł II.

CZYTAJ DALEJ

Zaproszenie na rekolekcje o rozeznawaniu woli Bożej

2020-09-30 22:37

plakat

Wspólnota Focolare w Krakowie zaprasza na rekolekcje „Boże prowadzenie”, które odbędą się w dniach 10-11 października w Centro Unita przy ul. Łanowej 10 w Krakowie.

„Boże prowadzenie” to dwa dni wykładów, spotkań i modlitwy w intencji rozeznania woli Bożej. Rekolekcje poprowadzi Michał Piekara - felietonista „Niedzieli” i doradca małżeński - wraz z żoną Urszulą.

Jak informują organizatorzy, wydarzenie skierowane jest do wszystkich (nie tylko małżeństw) - bez względu na wiek.

Dla osób dojeżdżających istnieje możliwość wynajęcia pokoi (pokój 2os./40zł, 1 os./50 zł). Ofiara za udział w rekolekcjach jest dobrowolna.

Zapisy są prowadzone drogą mailową: centro.unita@outlook.com.

Więcej informacji na Facebooku oraz pod numerami telefonów:

600 319 483, 606 976 795.

Ilość miejsc ograniczona.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję