Reklama

Aspekty

Przed 25. rocznicą (4)

Zwiedzanie kościoła

Nawet jeśli pielgrzym nie przejdzie Kalwarii Rokitniańskiej, nie przespaceruje się po dróżkach różańcowych ani nie skorzysta z któregoś z domów rekolekcyjnych, to i tak na sto procent wejdzie do kościoła i stanie przed wizerunkiem Pani Cierpliwie Słuchającej. A skoro już weszło się do świątyni, warto coś wiedzieć na jej temat

Okazuje się, że powstanie parafii w Rokitnie sięga XII wieku – wieś miała obowiązki lenne w stosunku do bledzewskich cystersów. Pierwszy kościół (drewniany) powstał w tym miejscu w 1333 r.

Obecny murowany kościół to dzieło XVIII-wieczne. Świątynia została zaprojektowana przez architekta królewskiego Karola Marcina Frantza. Wzniesienie nowego kościoła było konieczne ze względu na wciąż powiększającą się rzeszę ludzi pielgrzymujących do Rokitna (drewniany kościółek nie był w stanie ich pomieścić). Jak łatwo się domyślić, Cudowny Obraz był już wtedy sławny. Nowy kościół początkowo miał się znajdować na wzniesieniu, zwanym do dzisiaj Górą Kościelną – jego budowę rozpoczęto w 1705 r. Ostatecznie jednak zdecydowano, że zostanie usypane wzgórze pośrodku wsi i właśnie w tym miejscu powstanie świątynia – prace przy niej ruszyły w 1740 r.

Kościół wzniesiony został na planie prostokąta. Prezbiterium znajduje się po stronie północnej, a zakrystia po stronie zachodniej. Całość uzupełniają dwie kryte hełmami wieże. Wnętrze utrzymane jest w stylu rokoko – a więc jest bogate i kolorowe.

Reklama

Na początek nawa boczna

Zwiedzanie rozpocząć można choćby od jednej z naw bocznych. Po prawej stronie mieści się ołtarz św. Jacka. W rokitniańskim kościele dużo czasu spędza się z zadartą głową – bez tego przegapi się rewelacyjne malowidła na sklepieniu. Ponieważ znajdujemy się w prawej nawie, zobaczymy nad sobą św. Franciszka w momencie otrzymywania stygmatów, a także św. Walentego i św. Floriana. W tej nawie umieszczono również figurę św. Antoniego z Padwy. Na samym końcu (czyli blisko prezbiterium) znajduje się ołtarz Matki Bożej Bolesnej z przeszywającym Jej serce mieczem. Chwilę wcześniej, wysoko na ścianie między oknami, zobaczyć można obraz Jana Pawła II.

Doszliśmy już do nawy głównej. Uwagę przyciąga tu zwłaszcza ambona, utrzymana w kolorach błękitnym i złotym, ozdobiona motywami roślinnymi i morskimi. Chrzcielnica została wykonana w tym samym stylu – i tu mała ciekawostka: chrzcielnica otwiera się poprzez specjalne koła, na wzór rozmównic w klasztorach o surowej klauzurze.

Teraz przechodzimy do nawy lewej (prezbiterium zostawimy sobie na koniec). Symetrycznie do ołtarza Matki Bożej Bolesnej znajduje się rzeźba Chrystusa umęczonego na krzyżu. Nieco dalej na filarze umieszczona jest figura Najświętszego Serca Pana Jezusa. Kiedy podniesiemy głowy, zobaczymy na sklepieniu św. Karola Boromeusza oraz dwie sceny – męczeństwo św. Jana Chrzciciela i walkę św. Michała Archanioła ze zbuntowanymi aniołami. W lewej nawie odnaleźć można również ławę, pięknie intarsjowaną (intarsja to technika zdobnicza, znana już w starożytności, a rozwinięta w okresie renesansu i baroku, polegająca na tworzeniu obrazu na drewnianych przedmiotach poprzez wykładanie ich powierzchni innymi gatunkami drewna). Ława ta złożona jest ze starych stalli, a jej autorem jest najprawdopodobniej o. Hilarion z Poznania, bernardyn. Na ścianie, dokładnie naprzeciwko obrazu Jana Pawła II, zobaczymy wizerunek Jezusa Miłosiernego. W lewej nawie znajduje się również ołtarz bł. Wincentego Kadłubka.

Reklama

Wspaniałe polichromie

Następnie przechodzimy na środek kościoła, skąd dobrze widać sklepienia i namalowane na nich obrazy. W tzw. kopule widzimy ukoronowaną Trójcę Świętą i ukoronowaną Matkę Bożą w otoczeniu aniołów. Naokoło można rozpoznać sceny biblijne ze Starego i Nowego Testamentu (np. Adama i Ewę w raju), widać tu też tańczące anioły z instrumentami. U zwieńczenia czterech filarów umieszczono wizerunki czterech ewangelistów.

Nad samym chórem znajduje się scena narodzenia Najświętszej Maryi Panny – z tego wydarzenia cieszą się dusze, oczekujące zbawienia. Również w tym miejscu przedstawiono Trójcę Świętą. Na uwagę zasługuje postać św. Anny. Tradycyjnie nie brakuje aniołów. Analogicznie do wizerunków ewangelistów, tutaj na czterech krańcach umieszczono doktorów Kościoła: św. Tomasza z Akwinu, św. Anzelma z Canterbury, św. Bonawenturę. i św. Bernarda z Clairvaux.

Bezpośrednio nad XIX-wiecznym instrumentem organowym (aktualnie restaurowanym) namalowano św. Cecylię z orkiestrą aniołów.

Na sklepieniu nad ołtarzem głównym podziwiać można scenę zwiastowania, czyli rozmowę Maryi z Archaniołem Gabrielem. I tu również wprawne oko dostrzeże czterech Ojców Kościoła: św. Hieronima, św. Augustyna, św. Grzegorza i św. Ambrożego.

Centralny punkt

I wreszcie prezbiterium. Po obu stronach widzimy bogato zdobione stalle, które wieńczą rzeźbione w drewnie baldachimy. Z prawej strony znajduje się herb Łodzia – pieczętował się nim opat bledzewski Kazimierz Jan Opaliński, który sprowadził Cudowny Wizerunek Maryi do Rokitna. Natomiast po lewej stronie umieszczono herb arcybiskupa gnieźnieńskiego i poznańskiego Leona Przyłuskiego, który konsekrował tę świątynię w 1854 r.

Ołtarz główny został wykonany z drewna przez artystę Grunewalda z Legnicy w 1760 r. Mieści się w nim obrotowe tabernakulum ozdobione sceną z Emaus. Nieco wyżej po obu stronach widzimy rzeźby św. Józefa z Dzieciątkiem i św. Elżbiety oraz św. Piotra Apostoła i św. Anny. Na ścianie po lewej stronie znajduje się figura św. Wojciecha, a po prawej – św. Stanisława. Na zwieńczeniu ołtarza umieszczono figurę Boga Ojca i Ducha Świętego pod postacią gołębicy, w otoczeniu aniołów. Na czerwonym tle widać słynący łaskami obraz Matki Bożej Rokitniańskiej, a przy nim złotą różę i srebrny różaniec – dary papieża Jana Pawła II.

2014-05-14 15:40

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Projektując kościół architekt musi uszanować potrzeby wiernych

[ TEMATY ]

świątynia

Archiwum parafii

Kościół w Czeladzi

Architekci projektując obiekty sakralne muszą uszanować wspólnotę wierzących, jej potrzeby – podkreśla kard. Gianfranco Ravasi. Z inicjatywy Papieskiej Rady Kultury na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie odbywa się kolokwium poświęcone projektowaniu kościołów. Obok kard. Ravasiego uczestniczy w nim jeden z czołowych architektów naszych czasów Mario Botta.

Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Kultury przypomina, że wspólnota ludzka od pierwszych chwil, kiedy tylko zajęła się organizacją przestrzeni, zawsze ustalała jej centrum i tam sytuowała świątynie. Tę rolę obiekty sakralne zachowały do dziś. Nie tylko pomagają w spotkaniu z Bogiem, ale również jednoczą społeczeństwo.

Watykański hierarcha podkreśla, że projektowanie przestrzeni sakralnych nie jest łatwe. Wymaga bowiem od architekta wczucia się w położenie wspólnoty wiernych.

"Architekt nie koniecznie musi być człowiekiem wierzącym, ale na pewno musi prowadzić dialog z wierzącymi, ze wspólnotą wiernych, którzy z tej świątyni będą korzystali. Dlatego potrzeba, aby była wspólnota, która stawia wymagania, podejmuje dialog, z uwzględnieniem oczywiście nowych tendencji w architekturze i urbanistyce. Musi to być ruch dwustronny – powiedział Radiu Watykańskiemu kard. Ravasi. – Chodzi o to, by nie powstawały kościoły przypominające sale obrad czy świątynie całkowicie głuche na duchowość. Ważną rzeczą jest na przykład uwzględnienie światła, bo ono odgrywa ważną rolę w liturgii. Trzeba też zapewnić odpowiednią rolę wszystkim tym znakom i miejscom, które są ważne dla chrześcijańskiego kultu. Chodzi tu więc o ołtarz, tabernakulum, krzyż, ambonę czy chrzcielnicę. Tego nie można pozostawić fantazji samego architekta. Chodzi bowiem o to, aby wspólnota, dla której jest przeznaczony dany kościół, mogła się później odnaleźć w tej przestrzeni sakralnej”.

CZYTAJ DALEJ

Kolejni biskupi zarażeni koronawirusem

2020-08-03 17:39

[ TEMATY ]

biskupi

COVID‑19

Vatican News

Na Filipinach drugi biskup katolicki zakaził się koronawirusem. 79-letni emerytowany ordynariusz diecezji Kalookan - Deogracias Iñiguez miał pozytywny test i został przewieziony do szpitala, poinformował 2 sierpnia jego następca bp Pablo David.

Kilka dni wcześniej o swojej infekcji i odbywanej w związku z tym kwarantannie poinformował administrator archidiecezji Manila bp Broderick Pabillo. Jego choroba przebiega bezobjawowo.

Także w Argentynie zdiagnozowano koronawirusa u kolejnego biskupa. Jest to Gabriel Mestre, ordynariusz Mar del Plata, poinformowała 1 sierpnia tamtejsza diecezja. 51-letni hierarcha ma typowe objawy, jak m.in. gorączka.

Pandemia koronawirusa w Argentynie szerzy się gwałtownie. W weekend liczba zarejestrowanych infekcji przekroczyła 200 tys.

CZYTAJ DALEJ

Ukazało się kpmpendium o rodzinnym pogrzebie dziecka martwo urodzonego

2020-08-04 07:19

[ TEMATY ]

episkopat

stock.adobe.com

Staraniem Krajowego Ośrodka Duszpasterstwa Rodzin (KODR) KEP ukazało się „Kompendium pastoralne o rodzinnym pogrzebie dziecka martwo urodzonego i towarzyszeniu w żałobie osieroconej rodzinie”. Znajdziemy tu wskazówki jak rozmawiać z rodzicami, jak pomóc im przeżyć żałobę po stracie dziecka oraz teksty modlitw, pieśni, teksty liturgiczne związane z pogrzebem – mówi ks. Przemysław Drąg, Dyrektor Krajowego Ośrodka Duszpasterstwa Rodzin KEP.

Adresatami kompendium są przede wszystkim kapłani, rodziny doświadczające śmierci dziecka na skutek niepowodzenia położniczego oraz osoby zaangażowane w strukturach Duszpasterstwa Rodzin.

„W wielu naszych rodzinach i parafiach doświadczamy co roku wielkiego bólu związanego z utratą dziecka będącego jeszcze pod sercem matki” – mówi ks. Przemysław Drąg, Dyrektor KODR. „Dramat ten dotyka nie tylko rodziców, ale także najbliższą rodzinę. Czujemy się często bardzo nieporadni w relacji do matki, która utraciła swoje dziecko. Nie wiemy co mówić, nie wiemy do kogo skierować zbolałych rodziców w sprawach formalnych. Nie możemy przejść obojętnie wobec tak wielkiego bólu i poczucia straty. Mamy obowiązek zatroszczyć się o wszystkich, których dotyka ta tragedia” – podkreśla ks. Drąg.

Dokument określa także warunki kościelnego pogrzebu i sposobów jego celebracji, a także chrześcijańskiego przeżywania w rodzinach i wspólnocie parafialnej żałoby po niezawinionej przez rodziców śmierci w okresie prenatalnym nieochrzczonego dziecka.

Oprócz wskazań duszpasterskich dla kapłanów i rodzin, kompendium zawiera także informator pastoralno-liturgiczny, w którym zamieszczono dokumentację niezbędną do wyprawienia pogrzebu dziecku martwo urodzonemu wraz ze szczegółowym omówieniem organizacji pochówku w przypadku, gdy płeć dziecka została ustalona oraz gdy pozostaje niezidentyfikowana.

W informatorze zawarto teksty liturgiczne (rytuał) składające się na trzy możliwe formy sprawowania kościelnego pogrzebu dziecka nieochrzczonego, formularz mszalny, prefacje mszalne o zmarłych, czytania biblijne, psalmy responsoryjne, aklamacje przed Ewangelią, propozycje modlitwy wiernych i pieśni podczas Mszy pogrzebowej, a także propozycje nabożeństw z udziałem rodziców w żałobie, w tym również na Dzień Dziecka Utraconego.

Kompendium wieńczą dwa dokumenty, Międzynarodowej Komisji Teologicznej i Rady Naukowej Konferencji Episkopatu Polski, traktujące o zbawieniu dzieci zmarłych bez chrztu. Książkę opatrzył wstępem bp Wiesław Śmigiel, przewodniczący Rady ds. Rodziny Konferencji Episkopatu Polski. Publikacja została wydana nakładem Wydawnictwa Św. Stanisława BM.

Opracowanie zostało przygotowane przez Krajowy Ośrodek Duszpasterstwa Rodzin KEP oraz Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka w Krakowie.

Wydawnictwo dostępne jest w Polskim Stowarzyszeniu Obrońców Życia Człowieka oraz Diecezjalnych Wydziałach Duszpasterstwa Rodzin. W razie niemożności nabycia kompendium w wyżej wymienionych miejscach pozycję będzie można nabyć również w Krajowym Ośrodku Duszpasterstwa Rodzin KEP.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję