Reklama

Wywiady

Głosić Chrystusa każdemu człowiekowi

Z abp. Stanisławem Budzikiem, metropolitą lubelskim, o rekolekcjach ewangelizacyjnych i peregrynacji kopii Krzyża Trybunalskiego z relikwiami Drzewa Krzyża Świętego po parafiach archidiecezji lubelskiej rozmawia Urszula Buglewicz

URSZULA BUGLEWICZ: – W archidiecezji lubelskiej rozpoczęło się dzieło nowej ewangelizacji, które w ciągu ponad pięciu lat obejmie wszystkie parafie. Księże Arcybiskupie, skąd wziął się pomysł na projekt „Przyjdź do Źródła. Rekolekcje dla spragnionych”?

ABP STANISŁAW BUDZIK: - Pierwszym źródłem inspiracji był ogłoszony przez papieża Benedykta XVI Rok Wiary. Była to ostatnia jego inicjatywa duszpasterska przed niespodziewanym przejściem na emeryturę, niejako testament duchowy. W czasie obchodów Roku Wiary towarzyszyło mi przekonanie, że temat wiary jest tak ważny dla życia chrześcijańskiego, iż nie można się ograniczyć tylko do rocznej celebracji. Rok Wiary powinien być zachętą do dalszych działań, zostawiających głębszy ślad w życiu Kościoła lokalnego. Narzucał się temat nowej ewangelizacji, o którą apelował św. Jan Paweł II już podczas pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny w 1979 r., mówiąc, że także polska ziemia i Kościół w naszej Ojczyźnie potrzebują nowej ewangelizacji. To wezwanie wielokrotnie powtarzał. W diecezji lubelskiej jest wielu zaangażowanych księży, odczuwających potrzebę nowej ewangelizacji, biorących przykład i metodę ze współczesnych ruchów odnowy działających zarówno w Kościele powszechnym, jak i na ziemi lubelskiej. Widać potrzebę zaangażowania w to dzieło ludzi świeckich, którzy obok osób duchownych będą głosić Ewangelię, szczególnie tam, gdzie ksiądz nie dociera; którzy pójdą do tych ludzi, których Kościół w swoim tradycyjnym duszpasterstwie nie obejmuje. W te nasze przemyślenia i zamierzenia wpisuje się inspirująco papież Franciszek i jego naglące wezwanie do głoszenia Ewangelii z radością.

– W czym tkwi nowatorstwo realizowanego dzieła?

– Podstawowy przekaz wiary dokonuje się w rodzinach i parafiach nieustannie. Misje i rekolekcje parafialne wpisują się w ten tradycyjny program oddziaływania duszpasterskiego. Także peregrynacje obrazu Miłosierdzia Bożego, Krzyża Świętego czy Matki Bożej Częstochowskiej są charakterystyczną cechą duszpasterstwa w polskich diecezjach. Nowością naszego programu „Źródło” i peregrynacji relikwii Krzyża Świętego jest próba „wypłynięcia na głębię”, o co tak bardzo apelował św. Jan Paweł II na początku nowego tysiąclecia. Chcemy zaprosić nie tylko tych, którzy są już związani z Kościołem, ale i tych, którzy stoją z daleka od Chrystusa i Kościoła. Przewidziana jest więc akcja informacyjna, także w tej formie, że członkowie grup i ruchów ewangelizacyjnych będą chodzić od domu do domu, zachęcając ludzi, by przyszli posłuchać Dobrej Nowiny o Bogu, który kocha człowieka, modlić się razem i budować wspólnotę.
Nowością naszych rekolekcji ewangelizacyjnych będzie koncentracja na głoszeniu kerygmatu, czyli podstawowych prawd wiary, oraz udział ekipy ludzi świeckich wspomagających kapłana. Oprócz tradycyjnej formy głoszenia nauk: kazania czy nauki podczas Mszy św., proponujemy inną – w postaci dłuższych bloków ewangelizacyjnych. Nasza peregrynacja także różni się od tych dotychczas przeżywanych, gdzie obraz czy figura przebywa w parafii jeden dzień: u nas Krzyż Trybunalski z relikwiami jest adorowany przez cały tydzień. Rekolekcje trwają od czwartku do niedzieli, a peregrynacja Krzyża – od soboty do soboty, w sumie dziesięć dni refleksji i modlitwy.

– Pomysł takiej akcji ewangelizacyjnej przyszedł jak błyskawica. Czy dojrzewał w czasie?

– Raczej dojrzewał w intensywnym dialogu. Inspiracją był na pewno Rok Wiary i chęć, aby ta inicjatywa zostawiła trwały ślad w diecezji, aby Słowo Boże dotarło do każdego człowieka. Zachętą do pogłębienia duchowego i teologicznego projektu stało się poświęcenie w Kurii Metropolitalnej odnowionej kaplicy Biskupów Lubelskich i nadanie jej wezwania „Darów Wieczernika”. W kaplicy znajduje się piękny obraz Ostatniej Wieczerzy, który nam uświadamia, jak ważnym miejscem jest Wieczernik. Pielgrzymujący do Ziemi Świętej pamiętają o tym, że najświętszym miejscem jest tam Bazylika Grobu Pańskiego, gdzie pod kopułami mieści się miejsce Ukrzyżowania i Zmartwychwstania. Bardzo ważnym miejscem jest Nazaret, gdzie Słowo stało się Ciałem, czy Betlejem, gdzie narodził się nam Zbawiciel świata. Ogromnie ważnym miejscem jest także Wieczernik, w którym otrzymaliśmy dary Eucharystii i kapłaństwa, gdzie Chrystus zostawił nam przykazanie miłości, gdzie nastąpiło Zesłanie Ducha Świętego i gdzie Maryja ukazała się jako Matka Kościoła. Te wszystkie tajemnice rozważamy w parafiach podczas peregrynacji Krzyża. Nazwa „Źródło” powstała w środowisku ewangelizatorów wokół ks. Michała Zybały, który jest głównym odpowiedzialnym za organizację rekolekcji ewangelizacyjnych. Przyjęta metoda – jak widać i słychać po pierwszych tygodniach funkcjonowania – już przynosi dobre owoce.

– Dlaczego znakiem czasu ewangelizacji stał się krzyż?

– Krzyż jest objawieniem miłości Boga do człowieka i uczy nas, że nie ma miłości bez ofiary. „Zapomnij, że jesteś, kiedy mówisz, że kochasz” – przestrzega nas ks. Jan Twardowski. Lublin był przez wieki miejscem pielgrzymek do bezcennej relikwii Krzyża Świętego przechowywanej w klasztorze Dominikanów. W katedrze znajduje się natomiast łaskami słynący Krzyż Trybunalski, który najpierw był świadkiem sądów w Trybunale Koronnym, potem czczono go w nieistniejącym już kościele farnym św. Michała, a od dwustu niemal lat odbiera cześć w katedrze św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty. Krzyż to przede wszystkim znak naszego zbawienia. Kiedyś, w czasach św. Pawła, był dla wielu głupstwem i zgorszeniem, ale dla tych, którzy uwierzyli – mocą i mądrością Bożą. Podobnie jest i dzisiaj: nie brak takich, którym krzyż przeszkadza. Ale dla nas jest i pozostanie – jak mówił św. Jan Paweł II – kluczem do zrozumienia tajemnicy człowieka. Kiedy więc w 2012 r. do naszej archidiecezji dotarły – z Watykanu przez Niemcy – relikwie Krzyża Świętego, postanowiliśmy je umieścić w kopii Krzyża Trybunalskiego, niczym w relikwiarzu, i skierować na wędrówkę po archidiecezji. „Pomiędzy nami idziesz, Panie, po kamienistej drodze życia i słuchasz słów zrodzonych z lęku przed jutrem pełnym tajemnicy” – modlimy się w Liturgii Godzin okresu paschalnego. Można powiedzieć, że dni rekolekcji ewangelizacyjnych i adoracji Krzyża to głoszenie i przeżywanie we wspólnocie najważniejszych tajemnic naszej wiary. Czas rekolekcji – od czwartku do niedzieli – to jakby parafialne triduum sacrum z Eucharystią, adoracją Krzyża i świętowaniem Zmartwychwstania w niedzielę. Potem przez tydzień po zakończeniu rekolekcji parafia staje się Wieczernikiem, gdzie wspólnota parafialna, zgromadzona wokół Maryi Matki Kościoła, oczekuje na Zesłanie Ducha Świętego i dziękuje za najważniejsze dary Wieczernika.

– Sakrament bierzmowania, udzielany młodzieży na zakończenie misji, też ma swoją wymowę?

– Ten sakrament ma szczególny wymiar ewangelizacyjny. Uświadamia wierzącym, że słowem i życiem są zobowiązani do głoszenia Ewangelii; że mają wiarę nie tylko wyznawać i jej bronić, ale także ją głosić, dzielić się nią z innymi jak najcenniejszym skarbem. Na zakończenie całego cyklu ewangelizacyjnego, w sobotę, do parafii udaje się biskup, by udzielić sakramentu bierzmowania przygotowanym przedstawicielom parafii, a wszystkim ochrzczonym i bierzmowanym przypomnieć, że są zobowiązani do głoszenia Ewangelii.

– Księże Arcybiskupie, czy można już mówić o owocach realizowanego dzieła?

– Miałem już okazję być w kilku parafiach na zakończeniu rekolekcji ewangelizacyjnych: w parafii katedralnej, gdzie rozpoczęła się nowa ewangelizacja w tej formie, i w parafiach chełmskich, bo w tym rejonie w tej chwili trwają rekolekcje i peregrynacja. Zewsząd słyszę, że już widać dobre owoce tego czasu łaski, i sam miałem okazję się temu przypatrzeć. Na pewno wpływają na to nowe formy oddziaływania na uczestników, zwłaszcza za pomocą świadectw dawanych przez ludzi świeckich. Ogromne znaczenie ma odważne świadectwo wiary człowieka świeckiego, który opowiada, czego Bóg dokonał przez wiarę w jego życiu. Widać to we współczesnych ruchach odnowy religijnej, gdzie takie świadectwa odgrywają wielką rolę i przynoszą dobre owoce. W czasie spotkań rekolekcyjnych wykorzystywane są także środki audiowizualne, które pomagają przeżyć pewne prawdy na nowo. Także po tradycyjnych rekolekcjach pozostają dobre owoce w indywidualnym życiu ich uczestników, czasami są to prawdziwe nawrócenia, zmieniające kierunek życia człowieka. Pragnęlibyśmy, aby obok indywidualnych owoców rekolekcji ewangelizacyjnych pojawił się wymiar wspólnotowy: aby powstała w parafii jakaś grupa ludzi, którzy będą chcieli zrobić coś dobrego we wspólnocie parafialnej, sami podejmą się ewangelizacji, będą wspierać duszpasterzy w tym dziele, dawać świadectwo wiary i miłości. Mogą się przyłączyć do istniejących grup odnowy lub zapoczątkować nowe. Tym, którzy poczują radość bycia we wspólnocie i dzielenia się wiarą, damy możliwość kontynuowania formacji w domu rekolekcyjnym w Dąbrowicy k. Lublina.

– Stawia Ksiądz Arcybiskup na świeckich...

– Rok Wiary został obwołany w Kościele w związku z 50. rocznicą rozpoczęcia obrad Soboru Watykańskiego II, który bardzo dowartościował ludzi świeckich i przypomniał im, że także oni są odpowiedzialni za Kościół. Świeccy przez chrzest są wcieleni w Chrystusa, stanowią lud Boży, uczestniczą w misji Chrystusa i spełniają właściwe całemu ludowi Bożemu posłannictwo w Kościele i świecie. Bez ludzi świeckich nie byłoby Kościoła. Oni stanowią istotną część ludu Bożego, trzon Kościoła. Przykład ludzi świeckich przemawia często bardziej niż przykład kapłana, który niejako z urzędu i obowiązku głosi Ewangelię. Jeśli głoszą ją świeccy, działa to na wielu mobilizująco. Ich wiara jest w dobrym tego słowa znaczeniu „zaraźliwa”.

– Jakie Ksiądz Arcybiskup ma doświadczenie pracy ze świeckimi?

– Zaczynałem moją pracę kapłańską jako wikariusz w parafii i sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Limanowej, na południu Polski, w diecezji tarnowskiej. Praca duszpasterza to nieustanny kontakt z ludźmi świeckimi. Wspominam młodzież, którą katechizowałem, zespoły śpiewające, które prowadziłem, ministrantów, którymi się opiekowałem. Prowadzenie chóru młodzieżowego to była też formacja i tworzenie wspólnoty, m.in. przez wspólne wycieczki, które młodzież bardzo ceniła. Cieszę się, kiedy widzę, że wiele tych osób jest dalej aktywnych w Kościele i w społeczeństwie. Kolejnym etapem mojego kapłaństwa były studia specjalistyczne na uniwersytecie w Innsbrucku. W Austrii już wtedy brakowało kapłanów i jeszcze wyraźniej niż u nas widać było, jak ważna jest odpowiedzialność ludzi świeckich za Kościół. Kiedy wróciłem ze studiów do Tarnowa, do diecezji przyszedł bp Józef Życiński. Wkrótce powierzono mu w Episkopacie Radę ds. Apostolstwa Świeckich. Włączył mnie do tej Rady, byłem przez pewien czas jej sekretarzem. Jeździliśmy regularnie do Warszawy, do siedziby sekretariatu KEP, na spotkania z wiodącymi przedstawicielami laikatu w Polsce. Poznawałem wówczas świeckich bardzo zaangażowanych, miłujących Kościół i inspirujących Konferencję Episkopatu Polski do rozmaitych działań. CDN.

W drugiej części rozmowy, która ukaże się w następnym numerze „Niedzieli”, abp Stanisław Budzik wskaże na czas nawiedzenia i misji ewangelizacyjnych, przypadający w okresie wielkich jubileuszy przeżywanych przez Kościół w Polsce i w Lublinie.

2014-06-10 14:43

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Katowice: abp Skworc modlił się w intencji ofiar wybuchu i wszystkich rannych w Bejrucie

W nawiązaniu do apelu abp. Stanisława Gądeckiego, przewodniczącego KEP zachęcającego, aby niedzielę 16 sierpnia uczynić dniem modlitewnej solidarności z Libanem, a zwłaszcza z mieszkańcami Bejrutu, którzy ucierpieli na skutek eksplozji składowanych w tamtejszym porcie materiałów wybuchowych, metropolita katowicki abp Wiktor Skworc w niedzielę 9 sierpnia celebrował Mszę św. w intencji ofiar wybuchu, wszystkich rannych.

– Skala tragedii jest naprawdę ogromna. Poszkodowani potrzebują naszego duchowego i materialnego wsparcia. Prośmy także o pokój dla mieszkańców tego tak bardzo doświadczanego kraju – powiedział abp Skworc.

Wyraził wdzięczność polskim strażakom i medykom i tym wszystkim, którzy w geście solidarności udali się do Bejrutu, aby pomagać w opanowaniu tej nadzwyczajnej i tragicznej w skutkach sytuacji. Abp Skworc zapewnił, że Caritas archidiecezji katowickiej włączy się w pomoc udzielaną strukturom pomocowym i instytucjom humanitarnym w Libanie organizowaną przez Caritas Polska.

– Solidarność z najbardziej potrzebującymi to konkretna forma realizowania chrześcijańskiego przykazania miłości bliźniego – podkreślił abp Skworc.

Msza św. została odprawiona w katowickiej Katedrze Chrystusa Króla o godz. 10.30. Podczas Mszy św. modlono się także za ofiary pożaru bloku mieszkalnego w czeskim Bohuminie.

CZYTAJ DALEJ

9 sierpnia – 29. rocznica śmierci bł. Zbigniewa Strzałkowskiego i bł. Michała Tomaszka – pierwszych polskich misjonarzy-męczenników

2020-08-09 11:28

[ TEMATY ]

rocznica śmierci

facebook.com/meczennicy.pariacoto

9 sierpnia 2020 roku mija 29 lat od śmierci błogosławionych franciszkanów: Michała Tomaszka i Zbigniewa Strzałkowskiego, pierwszych polskich misjonarzy-męczenników, którzy zostali zamordowani w peruwiańskim Pariacoto przez terrorystów z ugrupowania „Świetlisty Szlak”.

Ojcowie Michał Tomaszek i Zbigniew Strzałkowski pracowali w Pariacoto w Peru od 1989 roku. Zostali zamordowani nocą przez terrorystów z ugrupowania „Świetlisty Szlak”. – Ich śmierć nie pozostała jednak bezowocna. Boża logika jest inna - często tam, gdzie nam wydaje się, że coś się kończy po ludzku patrząc – to po Bożemu dopiero się zaczyna. Ich śmierć od początku przynosi owoce dobra – podkreśla Biuro Promocji Męczenników z Pariacoto.

W opublikowanym na kanale YouTube 18 odcinku „Głosu z Biura Promocji Męczenników z Pariacoto” franciszkanin pracujący w Peru o. Dariusz Mazurek dzieli się historią swojego powołania zakonnego i misyjnego, które zawdzięcza właśnie świadectwu życia bł. Michała i Zbigniewa. – Dla mnie Pariacoto jest jak Ziemia Święta, bo tam wyrosło moje powołanie. Z tej śmierci, z tej przelanej krwi Zbyszka i Michała zrodziło się ziarenko mego powołania – misyjnego, franciszkańskiego i kapłańskiego. (…) Jestem ziarnem, które pojawiło się jako jeden z owoców ich męczeńskiej śmierci – mówi o. Mazurek.

Z kolei o. Jacek Lisowski wskazuje, że w 1993 r., gdy jeszcze jako świecki był w Limie i gościł u franciszkanów, to uderzyło go przeżywanie śmierci błogosławionych w głębokiej ciszy, w pokornym odnajdowaniu sensu tej śmierci. Zastanawiało go, jak głęboka była wiara męczenników, że oddali za nią życie.

Alex Cordero, autor książki „Pasja Michała i Zbigniewa”, który osobiście znał polskich franciszkanów podkreśla ich głęboką duchowość i oddanie miejscowej ludności. – Oni dzisiaj żyją w naszych sercach, zapisani są w pamięci Pariacoto i Peru, ponieważ są błogosławionymi męczennikami naszego Kościoła katolickiego – mówi Alex Cordero.

– 9 sierpnia zachęcamy wszystkich Czcicieli i Przyjaciół błogosławionych Męczenników z Pariacoto do modlitwy w intencji misjonarzy, którzy nadal są mordowani w różnych miejscach globu, a także w intencji tych, którzy tracą nadzieję – apeluje br. Jan Hruszowiec OFMConv – promotor kultu Męczenników z Pariacoto. Bł. Zbigniew w jednym z listów pisał: (…) Cierpliwość przynosi efekty, chociaż czasem wydaje się, że już nie ma na co czekać. (List do Cioci, Pariacoto,16. 11.1989). – Bądźmy cierpliwi, ufajmy i prośmy Boga przez wstawiennictwo Męczenników z Pariacoto jako patronów w obronie przed terroryzmem o „pokój i dobro” dla całego świata – dodaje br. Hruszowiec.

Od beatyfikacji błogosławionych męczenników z Pariacoto mija w tym roku 5 lat. To bardzo intensywny czas dla Biura Promocji Męczenników z Pariacoto, które organizuje m.in.wyjazdy z relikwiami I stopnia do parafii w Polsce i na świecie owocujące spotkaniami, rekolekcjami i łaskami, które wierni otrzymują za pośrednictwem błogosławionych. Po wyniesieniu męczenników na ołtarze ich relikwie I stopnia trafiły do blisko 400 świątyń na całym świecie, a do kultu prywatnego przekazano ponad 400 tys. obrazków z relikwiami II stopnia i ponad 70 tys. różańców z relikwiami II stopnia. Biuro Promocji Męczenników z Pariacoto przeprowadziło ponad 300 akcji wyjazdowych, tzw. misyjnych dni męczenników (w tym w Anglii, Włoszech, USA, Belgii, Francji, Szwecji, na Węgrzech, Słowacji, Holandii, Niemczech, Rosji, Rwandzie).

Błogosławieni Zbigniew (l. 33) i Michał (l. 31) śmierć męczeńską za wiarę ponieśli w Pariacoto w Peru 9 sierpnia 1991 r. 6 grudnia 2015 r. decyzją papieża Franciszka zostali wyniesieni na ołtarze. Na dzień liturgicznego ich wspomnienia wybrano 7 czerwca, dzień, w którym obydwaj przyjęli święcenia – Zbigniew prezbiteratu, a Michał diakonatu.

CZYTAJ DALEJ

Franciszkański kościół w Kalwarii Pacławskiej bazyliką mniejszą

2020-08-10 18:41

[ TEMATY ]

franciszkanie

Monika Jaracz | Archidiecezja Krakowska

Decyzją Watykanu kościół w Kalwarii Pacławskiej k. Przemyśla, gdzie znajduje się Sanktuarium Męki Pańskiej i Matki Bożej, został podniesiony do godności bazyliki mniejszej. Dekret zostanie uroczyście ogłoszony podczas Wielkiego Odpustu Kalwaryjskiego 13 sierpnia o godz. 18.00.

Tytuł honorowy bazyliki mniejszej (basilica minor) jest nadawany przez papieża świątyniom wyróżniającym się wartością zabytkową, liturgiczną, pielgrzymkową i duszpasterską. „Jerozolima Wschodu”, jak mówią jedni, czy „Jasna Góra Podkarpacia”, jak mówią drudzy, czekała na ten moment blisko cztery wieki.

Po mszy św. zostanie po raz pierwszy wykonane oratorium „Otwórzcie drzwi Chrystusowi” na orkiestrę symfoniczną, chór i solistów, które skomponował Andrzej Głowienka, twórca form sakralnych, pierwszy polski tenor śpiewający w Teatro alla Scala w Mediolanie, wykładowca w Pontificio Istituto Ambrosiano di Musica Sacra w Mediolanie. On też jest autorem libretta.

Wśród wykonawców zobaczymy i usłyszymy również Justynę Reczeniedi, solistkę Polskiej Opery Królewskiej oraz Massimo Pagano, śpiewaka Opery – Teatro alla Scala w Mediolanie oraz Sanocki Chór kameralny, Podkarpacką Orkiestrę Kameralną i muzyków Orkiestry Reprezentacyjnej Straży Granicznej w Nowym Sączu pod batuta Elżbiety Przystasz.

Utwór ku czci św. Jana Pawła II, który niegdyś pielgrzymował do Kalwarii Pacławskiej, powstał z okazji przypadających w tym roku jego 100. urodzin. Koncert dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu „Zamówienia kompozytorskie”, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca. Wydarzenie to będzie transmitowane przez TVP3.

Franciszkański kompleks klasztorny w Kalwarii Pacławskiej powstał na wzgórzu Karpat Wschodnich w XVII w. z inicjatywy kasztelana, wojewody, pisarza i historyka Andrzeja Maksymiliana Fredry, a odnowiony został w XVIII w. przez szlachcica Szczepana Józefa Dwernickiego, uznawanego za drugiego fundatora Kalwarii.

Wokół bazyliki i klasztoru, pośród łąk i lasów rozsianych jest ponad 40 kaplic, w większości wchodzących w skład Drogi Krzyżowej, Dróżek Pana Jezusa, Dróżek Matki Bożej, Dróżek Pogrzebu i Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

W bazylice odbiera cześć słynący cudami obraz Matki Bożej, który przywędrował do Kalwarii z Kamieńca Podolskiego. To przed nim niegdyś modlili się między innymi hetman Stanisław Żółkiewski, król Jan Kazimierz czy król Jan III Sobieski.

Kalwaria Pacławska to nie tylko miejsce pielgrzymkowe, ale również wypoczynkowe, z parkiem krajobrazowym, rezerwatem przyrody i ścieżką edukacyjno-historyczno-przyrodniczą.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję