Reklama

Niedziela Wrocławska

Całodobowa opieka duchowa, czyli o tym, jak zakonny fartuch stał się niezwykłym płaszczem

Niedziela wrocławska 28/2014, str. 6

[ TEMATY ]

Karmel

www.karmelicibosi.pl

Co łączy objawienie maryjne z XIII w., wrocławskich karmelitów i przypadkowo spotykanych przez nas ludzi? Wszyscy mieścimy się pod jednym płaszczem, który rozciąga się na cały świat.

„Daj znak, że to Twój zakon”

Pustelnicy żyjący na Górze Karmel, miejscu niezwykle istotnym dla mistyki chrześcijańskiej, pierwszą wybudowaną tam kaplicę poświęcili Matce Bożej. Pogrążeni w modlitwie, na wzór proroka Eliasza, który właśnie tam zanosząc modlitwy do potężnego Boga Izraela, pokonał bogów Baala, wiedli spokojne życie do czasów wygaśnięcia rozejmu pomiędzy cesarzem a sułtanem egipskim, czego skutkiem było odzyskanie przez krzyżowców terenów Jerozolimy, Nazaretu czy Betlejem. Strwożony wizją upadku zakonu generał Szymon Stock gorąco modli się do Maryi, patronki karmelitów, o pomoc i znak, że opiekuje się zgromadzeniem. W nocy z 15 na 16 lipca Matka Boża ukazała się zakonnikowi, przekazując mu wiadomość: „Umiłowany synu! Przyjmij Szkaplerz Twojego Zakonu. Przywilej dla ciebie i Karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia wiecznego”. Szkaplerz w wersji zakonnej stanowi część habitu, dwa kawałki materiału z otworem na głowę, z których jeden opada na przód, drugi na tył ciała. – Szkaplerz dla świeckich nazywam wersją mini szkaplerza zakonników – opowiada karmelita bosy o. Krzysztof Piskorz. – To także kawałki materiału, z których jeden przedstawia Matkę Bożą, a drugi Pana Jezusa, konkretnie Jego serce. Ważne, by płótno było brązowe, kolor powinien nawiązywać do wyglądu habitów noszonych w zakonie karmelitów. Szkaplerz występuje również w formie medalika, wtedy też jedna strona musi przedstawiać Maryję, a druga nawiązywać do Pana Jezusa. Nie jest niższy rangą, ustalono, że taka forma będzie odpowiednia dla tych, którzy ze względu na swoją pracę nie mogą nosić szkaplerza materiałowego, bo szybko by się niszczył – wyjaśnia karmelita. Nie ma jednak wątpliwości co do tego, że obietnice przekazane przez Maryję św. Szymonowi Stockowi dotyczą nie tylko zakonników, ale wszystkich ludzi.

Reklama

Duchowy drogowskaz

Przyjęcie szkaplerza pociąga za sobą pewne obietnice i przywileje. Jednym z najpopularniejszych jest tzw. przywilej sobotni, którego treść oznacza, że każdy, kto z wiarą nosi szkaplerz, zostanie wybawiony z czyśćca w pierwszą sobotę po swojej śmierci. – Można się zastanawiać, jak to możliwe i jak patrzeć na ten przywilej, skoro u Pana Boga nie ma czasu – zastanawia się o. Piskorz. – Trzeba przyjąć go z wiarą, że czas czyśćca zostanie skrócony. Nie możemy jednak traktować szkaplerza magicznie – noszę go, więc automatycznie zaciągam jakieś przywileje. Zawsze potrzeba wiary – konkluduje zakonnik. Warunek przyjęcia szkaplerza o. Piskorz nazywa „pozytywnym nastawieniem do Matki Bożej”. – Nie każdy ma nabożeństwo do Maryi, choć w kościele katolickim duchowość maryjna jest bardzo rozwinięta. Przyjmując szkaplerz, trzeba chcieć otworzyć się na Matkę Bożą i pozwolić Jej działać! – opowiada karmelita. Wspomina także, że słyszał wiele świadectw od ludzi, którzy przybliżyli się do Maryi właśnie przez przyjęcie szkaplerza. – Funkcjonujemy w przekonaniu, że to my musimy robić coś dla Pana Boga i dla Maryi, ale zejdźmy na płaszczyznę myślenia, że to Pan Bóg i Maryja chcą zrobić coś dla nas – zachęca o. Piskorz. – Doświadczam Jej opieki, widzę, że chce mnie prowadzić do Boga i być coraz bliżej mnie. Ważne jest, by nosić szkaplerz, by był z nami cały czas, on sam w sobie jest już nabożeństwem, modlitwą skierowaną do Maryi. Na rekolekcjach, które głoszę, zawsze zachęcam do przyjmowania szkaplerza, bo on także przypomina o naszym chrzcie, to „przyoblekanie chrzcielne”, zanurzanie w łaskę Bożą. Więc mówię: przyjąłeś chrzest, przyjmuj szkaplerz! – opowiada ze śmiechem zakonnik.

Wielka mistyka w prostych gestach

Czcicielem Matki Bożej Szkaplerznej był św. Jan Paweł II, który powtarzał, że „kto przyjmuje szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby spożywać jej owoce” i sam tych owoców doświadczał. Zmarł w pierwszą sobotę miesiąca – dniu szczególnie poświęconym Matce Bożej. – Św. Jan Paweł II zwrócił uwagę na to, że Maryja to nie tylko nasza matka, ale i siostra. Obie te relacje są dobre, ale każda z nich jest inna. Potrzebujemy nie tylko matki, ale też i siostry, towarzyszki, dlatego też pełna nazwa naszego zgromadzenia brzmi „Zakon Braci Bosych Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel” – mówi o. Piskorz. Przyjęcie szkaplerza oznacza naśladowanie Maryi, które trzeba jednak dobrze zrozumieć. – Jeśli ktoś chce poznać Pana Boga, nie ma lepszej drogi od pójścia za Maryją. Tak naprawdę, kiedy wpatrujemy się w nią, naśladujemy samego Boga, bo Ona jest w Niego zapatrzona. Maryja nigdy nie zatrzymuje naszej wiary i miłości na sobie, zawsze prowadzi do Boga – podsumowuje zakonnik.

2014-07-08 14:29

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Poznać duchowość Karmelu

2020-03-03 09:47

Niedziela małopolska 10/2020, str. III

[ TEMATY ]

rekolekcje

Karmel

karmelitanki

Archiwum KID

Podczas lutowego dnia skupienia uczestnicy pochylili się nad przeżywaniem przez św. Elżbietę od Trójcy Przenajświętszej relacji ze Słowem Bożym

W drugie soboty miesiąca Karmelitański Instytut Duchowości w Krakowie staje się na jeden dzień domem rekolekcyjnym. Każdy, niezależnie od wieku i stanu, może tam odkrywać skarby duchowości Karmelu.

W bieżącym roku comiesięcznym dniom skupienia, pod hasłem: „Znalazłam moje niebo na ziemi”, patronuje św. Elżbieta od Trójcy Przenajświętszej, żyjąca na przełomie XIX i XX wieku we Francji karmelitanka, która pozostawiła po sobie zapiski przepełnione zachwytem nad Bożą obecnością w człowieku. Patronka może dla współczesnego człowieka stanowić inspirację tak w modlitwie, którą postrzegała jako wejście w relację z Bogiem, nie poprzestając na biernym patrzeniu na Niego, jak i w dostrzeganiu obecności nieba na ziemi, w sercu człowieka. Od św. Elżbiety można się uczyć uważności na Pismo Święte, Eucharystię, nabożeństwa do Maryi. Te aspekty poruszane są podczas dni skupienia.

Dla głębszego przeżywania

KID (przy ul. Rakowickiej 18a) organizuje spotkania od pięciu lat. Ojciec Piotr Nyk, wicedyrektor instytutu, podkreśla, że mają one na celu poznawanie tematów związanych z Karmelem od strony bardziej duchowej niż naukowej, umożliwienie głębszego przeżycia pewnych treści. W programie dnia skupienia jest Msza św., modlitwa Liturgią Godzin, trzy konferencje, kończące się wprowadzeniem do modlitwy osobistej, adoracja Najświętszego Sakramentu oraz wspólny posiłek.

Oprócz comiesięcznych dni skupienia KID oferuje przede wszystkim dwuletnie studium duchowości. Ojciec Piotr wyjaśnia: – Zajęcia są organizowane w piątki od 17 do 20.15. Jest to cykl wykładów, a w ciągu semestru są cztery różne przedmioty. Zaznacza: – To podstawy chrześcijańskiej duchowości, ale ze szczególnym uwzględnieniem duchowości karmelitańskiej, bo jeśli ktoś tak naprawdę chce zagłębić się w źródła duchowości chrześcijańskiej, to musi sięgnąć do Jana od Krzyża i do Teresy. W duchowych doświadczeniach mistyki są oni mistrzami poprzez własne doświadczenie życia duchowego.

Studium oferuje również monografy, czyli pogłębienie duchowości konkretnych świętych karmelitańskich. Tegoroczną nowość stanowi możliwość przedłużenia studium o trzeci rok, pogłębiający dotychczasowe treści.

Nowy cykl spotkań

Od marca do maja 2020 r. instytut zaprasza również na spotkania poświęcone Twierdzy wewnętrznej św. Teresy z Avili. Odbywają się one w środy o godz. 17 i stanowią kurs, pozwalający z różnych stron spojrzeć na dzieło świętej. Prowadzący wykłady opowiedzą m.in. o okolicznościach powstawania Twierdzy, zawartych w niej wątkach biblijnych, o ważnych aspektach poszczególnych „mieszkań”, jakie w duszy człowieka wyróżnia św. Teresa.

KID stwarza zainteresowanym możliwości poznawania i korzystania z duchowych bogactw świętych Karmelu. Święci tacy jak Teresa z Avili, Jan od Krzyża, Teresa z Lisieux czy Elżbieta od Trójcy Przenajświętszej pozostawili po sobie liczne wskazówki dotyczące wielu płaszczyzn życia chrześcijańskiego. – Dzisiaj pojęcie mistyki jest często źle rozumiane, kojarzy się z jakąś magią – zauważa o. Piotr. I podkreśla: – Natomiast święci Karmelu i w ogóle święci chrześcijańscy wywodzą mistykę przede wszystkim od misterium Chrystusa: Jego śmierci, zmartwychwstania i pragnienia wejścia w to w swoim życiu. I to jest mistyka – przeżywanie tego, co Jezus, naśladowanie Go.

CZYTAJ DALEJ

Bez Eucharystii

2020-03-28 00:42

pixabay

Ranią serca nasze puste kościoły. Płaczą z tęsknoty dusze, które kochają Eucharystię. Miłość przyzywa Miłość a spotkanie jest odłożone w czasie i rozłąka może być dla wielu zakochanych w Jezusie doświadczeniem bolesnym. Ale może przyszedł czas, by formacją był właśnie brak Eucharystii?

Wiele lat temu moja przyjaciółka wzięła udział w Szkole Ewangelizacji zorganizowanej w Białymstoku przez Ruch Światło – Życie. I nic by nie było w tym dziwnego, gdyby nie fakt, że miała wtedy 20 lat i nie należała do Ruchu, nigdy nawet nie była na żadnym wyjeździe oazowym. W czasie przeznaczonym na powiedzenie kilku słów o sobie każdy z uczestników wstawał i opowiadał, który stopień formacji ma za sobą, wymieniał udział w KODA, itd. Kiedy przyszła kolej na nią też wstała i, jakby nigdy nic, powiedziała, że jej formacją jest codzienna Eucharystia. O ciszy, która wtedy zapadła do tej pory opowiadają ci, którzy słyszeli to wyznanie. Niedługo potem została zakonnicą i – prawdopodobnie aż do teraz – nie przeżyła ani jednego dnia bez Eucharystii. A jednak teraz, gdy taki czas przyszedł, podporządkowała się dekretom biskupów i nie wychyla głowy z klasztoru w poszukiwaniu Mszy św. Wszystkie siostry w jej domu czekają, w zawierzeniu, aż będą mogły uczestniczyć na nowo w spotkaniu z Oblubieńcem. Dlaczego? Bo formacją może być też…brak Eucharystii.

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus, uważana przez Kościół za jedną z najbardziej „eucharystycznych” świętych, tak bardzo czekała na dzień Pierwszej Komunii Świętej, że przez wiele tygodni przygotowań wymyślała sobie coraz to nowe pobożne praktyki i szeptała akty strzeliste, aby w tym dniu ofiarować je Jezusowi jak bukiet najpiękniejszych kwiatów. Dzień, w którym przyjęła po raz pierwszy Komunię św. uznawała do końca życia za „najpiękniejszy spośród wszystkich dni”. Po latach napisała nawet: „Jakże słodki był dla mej duszy ten pierwszy pocałunek Jezusa!”

Czy do szaleństwa zakochana w Jezusie Teresa nie pragnęła przyjmować Go codziennie? Czy nie była na to gotowa? Czy nie tęskniła? A jednak na drugie spotkanie musiała czekać prawie cały miesiąc, bo wtedy w Kościele do Komunii św. nie przystępowano codziennie. I Teresa czekała! Unikała najmniejszej choćby pokusy do grzechu, aby tylko być ewangeliczną panną roztropną, która z lampą pełną oliwy czeka na mogącego przyjść lada chwila Oblubieńca! Teresa, której list z 1889 r. do Piusa X jest małym traktatem o Eucharystii ostatnią Komunię św. przyjęła kilkanaście dni przed śmiercią. Z wielkim trudem i bólem, ale przyjęła decyzję przełożonych, gdy nie pozwolono jej już przystępować do Komunii św. codziennie…

Ta, która chciała stać się „cząstką Jezusa Hostii”, gdy tylko dowiadywała się, że w jakimś kościele jest zaniedbane tabernakulum, zachęcała by „Uczynić z naszych serc małe tabernakulum, w którym Jezus będzie mógł się schronić”… Czy ona tęskniła mniej, niż my?

Ranią serca nasze puste kościoły. Płaczą z tęsknoty dusze, które kochają Eucharystię. Miłość przyzywa Miłość a spotkanie musi być odłożone w czasie i rozłąka może być dla wielu zakochanych w Jezusie doświadczeniem bolesnym. Ale może przyszedł czas, by formacją był właśnie brak Eucharystii?

Ilu z nas, rzeczywiście, unika choćby okazji do grzechu, aby zawsze być gotowym na przyjęcie Jezusa?

Ilu, po popełnionym grzechu, od razu szuka konfesjonału, aby w spowiedzi umyć grzechowy brud, który jest przeszkodą w przyjmowaniu Komunii?

Ilu, całym serem, oddaje Bogu każdą myśl, gdy siedzi w ławce w czasie niedzielnej Mszy św.?

Ilu z nas odlicza godziny do kolejnego z Nim spotkania?

Ilu pamięta o tym, że przed Nim aniołowie kryją twarz?

Ilu nie spuszcza Go z oczu w czasie podniesienia?

Ilu robi znak krzyża mijając kościół, bo tam, w ciemnym tabernakulum, jest właśnie On?

A ilu w czasie ubiegłorocznej procesji Bożego Ciała, idąc za Nim, opowiadało swojej dawno niewidzianej znajomej o nowych butach i ślubie córki?

Ilu z nas wierzy, że na święta trzeba mieć czyste auto i stoi w długiej kolejce do myjni, ale nie ma poczucia konieczności stania w kolejce do konfesjonału?

Ilu z nas, w ubiegłoroczny Wielki Piątek, znalazło czas, aby upiec kolejny popisowy makowiec, ale nie aby zapłakać przy Jego grobie?

Ilu, w Wielką Sobotę, pamiętało o poświęceniu jajek, a nie zajrzało do kaplicy adoracji?

Ilu, jeszcze niedawno, na czas niedzielnej Mszy planowało galerię, wycieczkę i rodzinny obiad?

Ilu z nas kiedykolwiek zapragnęło być „cząstką Jezusa Hostii”?

Kościół przeżywa Rok Eucharystii. Cały chciał się skupić na zanurzeniu w Jej tajemnicy, na odkrywaniu Jej piękna, na celebrowaniu ukrycia, w Niej, jakie wybrał Jezus. I oto Rok Eucharystii Kościół przeżywa bez Eucharystii…

Czy pamiętamy kiedykolwiek taki czas? Czy „za naszego życia” już coś takiego było? Oczywiście, że nie, dlatego stoimy przed szansą, aby zrobić w swoim sercu i w życiu prawdziwy remanent, rewizję, a niektórzy z nas nawet gruntowny remont – musimy znaleźć w swoim życiu miejsce na Eucharystię! Musimy posprzątać, pomalować, wyrzuć graty, rupiecie i śmieci, aby w chwili, gdy „Pan przyjdzie z nieba” być gotowym!

To nie jest czas na kontestację decyzji biskupów, szukanie świątyń gdzie „załapiemy się na piątkę, bo my nikogo nie zarażamy”. To jest czas na rachunek sumienia z Eucharystii i szansa - gdy tęsknimy -  by „Uczynić z naszych serc małe tabernakulum, w którym Jezus będzie mógł się schronić…”

Brak może przygotować miejsce dla Obecności. Nie zmarnujmy tego.

CZYTAJ DALEJ

Papież: Konfliktów nie rozwiązuje się poprzez wojnę !

2020-03-29 13:04

źródło: vaticannews.va

"Konfliktów nie rozwiązuje się poprzez wojnę ! " - powiedział Franciszek podczas dzisiejszej modlitwy Anioł Pański w Watykanie. Papież przypomniał niedawny apel sekretarza generalnego ONZ António Guterresa o "globalne i natychmiastowe zawieszenie broni we wszystkich zakątkach świata", przypominając o obecnej sytuacji kryzysowej z powodu wirusa COVID-19, który nie zna granic.

"W minionych dniach Sekretarz Generalny ONZ wystosował apel o "globalne i natychmiastowe zawieszenie broni we wszystkich zakątkach świata", przypominając o obecnej sytuacji kryzysowej z powodu wirusa COVID-19, który nie zna granic.

Przyłączam się do tych, którzy przyjęli to wezwanie i zachęcam wszystkich, by podjęli stosowne działania poprzez zaniechanie wszelkich form działań wojennych, poprzez sprzyjanie tworzeniu korytarzy pomocy humanitarnej, otwartość na dyplomację i zwrócenie uwagi na osoby znajdujące się w sytuacji największego zagrożenia.

Oby wspólne zaangażowanie przeciwko pandemii prowadziło wszystkich do uznania naszej potrzeby umocnienia więzi braterskich, jako członków jednej rodziny ludzkiej. Niech wzbudzi zwłaszcza w kierujących państwami oraz innych zainteresowanych stron odnowienie zaangażowania na rzecz przezwyciężania rywalizacji. Konfliktów nie rozwiązuje się poprzez wojnę! Konieczne jest przezwyciężenie antagonizmów i sporów na drodze dialogu i konstruktywnego poszukiwania pokoju" - powiedział Franciszek.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję