Reklama

Niedziela Małopolska

Wchodził w Kościół przejechany przez walec

Niedziela Ogólnopolska 30/2014, str. 26-27

[ TEMATY ]

ksiądz

kapłan

ludzie

kapłan

sylwetka

ARCHIWUM PARAFII

Ks. Kamil Kowalczyk z młodzieżą oazową

Wśród współczesnych świadków wiary tym razem prezentujemy w „Niedzieli” śp. ks. Kamila Kowalczyka. „Dane mi było wyświęcić go na kapłana, a po nieco ponadrocznej kapłańskiej posłudze w parafii pw. św. Wojciecha w Krakowie sprawowałem obrzędy jego pogrzebu. Nie ukrywałem wzruszenia, widząc wypełnioną świątynię i słuchając świadectw młodych ludzi o jego wielkim kapłańskim sercu” – te słowa kard. Stanisława Dziwisza otwierają wydaną niedawno książkę „Wikary z Bronowic”, poświęconą śp. ks. Kamilowi Kowalczykowi. „Dzięki tej publikacji zostanie utrwalona pamięć młodego kapłana, który całym swoim życiem świadczył o Chrystusie, wskazywał na Niego, pokazywał drogę do Niego. Na inny sposób, poprzez nią, będzie on nadal pełnił tę posługę” – wyznaje metropolita krakowski.

Decyzja i wzory

Rocznik 1986. Syn Ireny i Tadeusza. Wcześnie osierocony przez ojca, który zginął w wypadku samochodowym, gdy Kamil miał zaledwie kilka tygodni. Pochodził z Rabki, był absolwentem Liceum Księży Misjonarzy w Piekarach. Uzdolniony muzycznie, literacko, z pasją historyczną i miłością do swej małej ojczyzny (wydał m.in. książki poświęcone Rabce). W decyzji o wstąpieniu do stanu duchownego pomogło mu, jak sam pisze w jednym z listów, „wspaniałe świadectwo, jakie dał światu Ojciec Święty Jan Paweł II podczas swojej choroby i błogosławionej śmierci”. Wzorem kapłana był dla Kamila spowiednik – ks. Kazimierz Suder, kolega rocznikowy Karola Wojtyły.

W czasie studiów Kamil uczył się Kościoła. W jednym z listów do mamy dzieli się wrażeniami z wakacyjnej praktyki w Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym w Krakowie-Prokocimiu (czerwiec 2006 r.): „Ksiądz Lucjan Szczepaniak, kapelan szpitala, jest sercaninem, lekarzem medycyny, z zamiłowania poetą (...). Podczas pierwszej naszej Mszy w poniedziałek powiedział nam, trochę jeszcze zdziwionym warunkami szpitalnymi: «Proszę księży, tutaj mamy do czynienia nie z Kościołem triumfującym, ale z Kościołem przejechanym przez walec». W ten właśnie Kościół, który przejechał walec, powoli wchodzę”. Dalej Kamil opisuje mamie swego ulubionego pacjenta, 21-miesięcznego Krystianka z wodogłowiem.

Reklama

Gdy zaczęło się kapłaństwo

„Za niecały miesiąc przyjmę święcenia kapłańskie – mówił diakon Kamil w kościele św. Jadwigi Królowej w Krakowie (w niedzielę Dobrego Pasterza, 29 kwietnia 2012 r.). – Dzięki wypowiadanym słowom konsekracji codziennie będę niejako «przymuszał» Zmartwychwstałego Pana, aby został z nami w świętym znaku Eucharystii (...). Przyznam się wam szczerze, że wiele razy przegapiłem Jezusa w moim życiu. Nie rozpoznałem Go w drugim człowieku i się z Nim rozminąłem. A przecież Bóg nie wchodzi w nasze życie z butami. Trzeba Go zaprosić, wręcz przymusić, żeby z nami pozostał. Dlatego obraz uczniów idących do Emaus jest mi szczególnie drogi”.

26 maja 2012 r. w katedrze wawelskiej przyjmuje z rąk kard. Stanisława Dziwisza święcenia prezbiteratu. Zostaje skierowany do parafii św. Wojciecha w Krakowie, na osiedlu bronowickim. Tam przez ponad rok jest wikarym i katechetą w Zespole Szkół Geodezyjno-Drogowych i Gospodarki Wodnej im. Gabriela Narutowicza. 16 września 2013 r. ma wypadek samochodowy na zakopiance, dwa dni później umiera.

Nowy etap

Historia jego oddziaływania na parafian w Bronowicach, a także na tych, u których pracował, będąc studentem (na praktyce w parafii pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Zawoi Górnej oraz jako diakon w parafii pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Krzczonowie), nie skończyła się jednak. Weszła w nowy etap. – Po pogrzebie ks. Kamila parafianie pytali, czy mogą zdobyć kazania, które on wygłosił. Z tej potrzeby zrodziła się myśl, by je opublikować... – mówi ks. Józef Caputa, proboszcz parafii św. Wojciecha w Krakowie.

Reklama

18 maja 2014 r., w dzień urodzin Karola Wojtyły i w roku jego kanonizacji, książka „Wikary z Bronowic” – będąca zbiorem z pietyzmem przygotowywanych homilii ks. Kowalczyka (starannie przygotowywane i archiwizowane kazania były jednym z jego znaków rozpoznawczych), a także świadectw i wspomnień o nim – ujrzała światło dzienne. Zaprezentowano ją w kościele św. Wojciecha.

Znaki obecności

– Spotkania z nim zawsze ubogacały serce, ducha... – mówi do zgromadzonych tego wieczoru w bronowickiej świątyni ks. Krzysztof Dębski, tutejszy wikary, kolega śp. ks. Kamila. I zapewnia zgromadzonych w świątyni wiernych: – On jest tu z nami obecny w sposób duchowy.

Faktycznie, nie sposób pisać o ks. Kamilu jak o zmarłym. Oczami wiary można zauważyć przecież jego obecność. Patrzymy na paschał, który nie został jeszcze zgaszony po ostatniej tego dnia Eucharystii. Przypomina się fragment kazania, które diakon Kamil Kowalczyk wygłosił w Krzczonowie 6 listopada 2011 r. Komentując Ewangelię o roztropnych i nieroztropnych pannach, mówił: „Jako chrześcijanie nie jesteśmy w świecie dla ozdoby. Nie jesteśmy karierowiczami, ale mamy konkretne zadanie do spełnienia (...). Mam przy sobie lampę oliwną, która symbolizuje każdego z nas. Ale nie mogę jej zapalić, gdyż jest ona pusta. Potrzeba jej oliwy. W naszym życiu rolę oliwy pełni wiara. Napełniwszy lampę, trzeba ją jeszcze zapalić. Zapalić ogniem miłości Bożej, miłości, która jest potężniejsza niż śmierć. To teraz uczynię, zapalając naszą lampę od paschału – symbolu Chrystusa Zmartwychwstałego, Zwycięzcy śmierci, piekła i szatana”.

Witraż Zmartwychwstania

Płomień paschału porusza się pod wpływem wiatru – niektóre okna w kościele są otwarte, zwłaszcza to z lewej strony – przy witrażu Jezusa Miłosiernego. Dzięki temu twarz Zbawiciela jakby pochyla się w stronę ludzi... A co widział ks. Kamil, gdy odprawiał Eucharystię? Kiedy podnosił głowę ponad zebranych, mógł kontemplować okazały witraż przedstawiający scenę zmartwychwstania Chrystusa.

Podczas kazania pasyjnego, wypowiedzianego w tutejszej świątyni 25 marca 2013 r., wikary z Bronowic mówił: „Doświadczeniem nocy, opuszczenia, gdzie nic nie dociera, jest śmierć. To brama, przez którą możemy przejść tylko samotnie. Śmierć to po prostu samotność. Samotnością, której nie może przeniknąć miłość, jest piekło. Chrystus Pan, zstępując do Otchłani, przeszedł przez bramę naszej ostatecznej samotności (...). Brama śmierci stoi otwarta, odkąd w śmierci zamieszkało życie. A życiem tym jest miłość, o której autor Pieśni nad pieśniami powie: «Bo jak śmierć potężna jest miłość, a zazdrość jej nieprzejednana jak Szeol» (Pnp 8, 6). Miłość jest podstawą nieśmiertelności. Rozumiemy tu, kochani siostry i bracia, co znaczy zmartwychwstanie. Jest ono siłą miłości, która jest mocniejsza od śmierci”.

Widać go w ludziach

Ks. Kamila widać w twarzy jego mamy – rysy mają bardzo podobne. W bliskich, którzy ukradkiem ocierają łzy z powodu nagłego rozstania. W braciach kapłanach, ojcowskim proboszczu, który zaprasza rodzinę z Rabki na plebanię, a parafian do salki na ciasto i herbatę (w tym roku kapłan obchodzi jubileusz 40-lecia swych święceń). Widać go w przyjaciołach – muzykach, którzy przygotowali dziś program artystyczny na sopran, organy i skrzypce (Kinga Karska, Dawid Rzepka, Marek Polański).

Mamy więc wszystko, co ks. Kamil kochał – liturgię, spotkanie, muzykę i... historię. Bo odtworzono także jego głos! Słyszymy homilię wypowiedzianą w kaplicy seminaryjnej na 2 tygodnie przed święceniami. Diakon odwołuje się w niej do doświadczeń kapłanów, którzy byli więzieni w obozach w czasie II wojny światowej. Zastanawia się, wraz ze swoim rocznikiem: „Czy wytrwamy w miłości, o której Chrystus mówił do nas w czasie Ostatniej Wieczerzy? Czy pocałunek ołtarza bliższy będzie pocałunkowi skruszonej Marii Magdaleny, czy pocałunkowi Judasza? Wiemy doskonale, że nie tak łatwo jest żyć na miarę miłości Boga...”.

Znak przymierza

Młodzież przed kościołem rozprowadza książkę z kazaniami swojego duszpasterza. – Cały dochód ze sprzedaży jest przeznaczony na dofinansowanie wakacyjnego wyjazdu na oazę – wyjaśnia jedna z dziewcząt. Niektórzy biorą po 4-5 egzemplarzy... A pięknie wydana publikacja (twarda oprawa, zdjęcia) jest niedroga, bo pomógł ją wydrukować parafianin, Włodzimierz Skleniarz. Na niego, jak mówi ks. Józef Caputa, „zawsze można liczyć”. Ksiądz proboszcz dziękuje także innym osobom, które przyczyniły się do powstania tego dzieła. Irena Kowalczyk udostępniła kazania syna, jak również wspomnienia, świadectwa i pamiątki po nim. S. Weronika M. Kałuża, zmartwychwstanka, zgromadziła wszystkie materiały oraz wybrała teksty. Anna Stawowiak odpowiadała za projekt okładki oraz przygotowanie tekstu do druku, a Danuta Kucala i Anna Siess dokonały ostatecznej korekty.

To nie koniec znaków „świętych obcowania”. Po wyjściu z kościoła uczestnicy wieczornego spotkania dostrzegają tak dawno niewidzianą nad Krakowem... tęczę. I to nie kawałek, ale całkiem piękny łuk. Wszędzie tyle życia!

2014-07-22 12:47

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zmarł najstarszy kapłan diecezji radomskiej

2020-07-31 16:47

[ TEMATY ]

kapłan

zmarły

kapłan

diecezja radomska

najstarszy

Pixabay.com

Zmarł ks. kanonik dr Marian Jaskólski, najstarszy kapłan diecezji radomskiej. Miał 95 lat. Był mieszkańcem Domu Księży Seniorów w Radomiu do którego powrócił jako ozdrowieniec po pokonaniu koronawirusa.

Uroczystości pogrzebowe rozpoczną się mszą świętą w poniedziałek, 3 sierpnia o godz. 12.00, w parafii św. Wawrzyńca w Sieciechowie. Po liturgii nastąpi przewiezienie ciała z kościoła i pochowanie na cmentarzu parafialnym w Sieciechowie.

Ks. Marian Jaskólski urodził się 7 września 1925 r. w Sieciechowie. Święcenia kapłańskie przyjął 22 maja 1949 roku. Po święceniach pracował jako wikariusz w parafiach: Odrzywół, Opatów, Radom – Opieki NMP, Radom – św. Jana Chrzciciela.

Przez krótki czas był także wykładowcą w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu oraz rektorem kościoła Świętej Rodziny w Radomiu. Jako proboszcz duszpasterzował w parafii Jedlnia. W 2000 roku przeszedł na emeryturę i zamieszkał jako rezydent w parafii Jedlnia, a następnie w Domu Księży Emerytów w Radomiu.

CZYTAJ DALEJ

Śląskie: Od środy do piątku utrudnienia w związku z Tour de Pologne

2020-08-04 19:40

Ks. Mariusz Frukacz

Od środy do piątku kierowcy korzystający z dróg w woj. śląskim powinni spodziewać się utrudnień związanych z trzema etapami 77. kolarskiego wyścigu Tour de Pologne. Organizator komunikacji miejskiej wprowadził zmiany obejmujące prawie 200 linii autobusowych i tramwajowych.

Tegoroczny Tour de Pologne rozpocznie się w środę po godz. 13.40 na Stadionie Śląskim. Kolarze przejadą trasą pierwszego etapu m.in. przez Piekary Śląskie, okolice Siewierza, Zawiercie, Ogrodzieniec, by przez Dąbrowę Górniczą, Sosnowiec i Siemianowice Śląskie dotrzeć do Katowic, gdzie zwyczajowo trzy razy pokonają śródmiejską pętlę.

Na trasie należy spodziewać się czasowych zamknięć w związku z przejazdem peletonu. W stolicy regionu od godz. 16. (do ok. godz. 19.) zamykane będą ulice lub ich odcinki: Al. Korfantego, Al. Roździeńskiego, Olimpijska, Góreckiego, Dobrowolskiego, Dudy-Gracza, Graniczna, Pułaskiego, Dolina Trzech Stawów, Francuska, Damrota, Powstańców, Jagiellońska, pl. Miarki, Kościuszki, Poniatowskiego, Mikołowska, Sądowa, Sokolska oraz Skargi.

Dla kierowców chcących wyjechać z wnętrza pętli dostępne będą śluzy na skrzyżowaniach głównych ulic. Ruchem będzie kierowała tam policja, w miarę możliwości, gdy kolarze będą w innej części miasta, umożliwiając wyjazd bądź wjazd. W środę już od godz. 13. zamknięta będzie Al. Korfantego - od Pętli Słoneczna do Rynku - w związku z przejazdem Tour de Pologne Junior.

Na czwartek zaplanowano etap z Opola do Zabrza: na terenie woj. śląskiego kolarze pojadą m.in. drogą krajową nr 88 oraz Drogową Trasą Średnicową przez Gliwice, by dotrzeć na pętlę w Zabrzu, która obejmie fragment DTŚ, ul. de Gaulle’a i ul. Roosevelta (do ronda łącznika węzła z DTŚ). DTŚ w kierunku Gliwic na odcinku od węzła Rymera do węzła Roosevelta będzie zamknięta od godziny 13.30. do 20. W tym czasie objazd w kierunku Gliwic będzie odbywał się przez centrum Zabrza.

W piątek przewidziany jest etap z Wadowic do Bielska-Białej, przez Andrychów, z pętlami poprowadzonymi przez Porąbkę, Międzybrodzie Żywieckie i Kocierz, a także Przegibek, Łodygowice i Międzybrodzie Żywieckie - oraz finiszem zaplanowanym po godz. 15.30 w bielskiej Alei Armii Krajowej.

Śląska drogówka uruchomi od 5 do 7 sierpnia, w godzinach od 8. do zakończenia poszczególnych etapów, infolinię. Pod numerem telefonu: 47 851 11 34 będzie można uzyskać informacje o utrudnieniach w ruchu związanych z organizacją wyścigu. Swoją infolinię uruchomił już urząd miasta Katowice, pod nr telefonu 32 77 88 960.

O utrudnieniach poinformował też organizujący komunikację miejską w centralnej części woj. śląskiego Zarząd Transportu Metropolitalnego. Jak podał, zmiany spowodowane dwoma pierwszymi etapami Tour de Pologne obejmują prawie 200 linii autobusowych i tramwajowych, które przebiegają przez niemal wszystkie 56 gmin, do których sięga sieć transportowa ZTM.

„To jedna z tych imprez, która w naszym regionie najbardziej wpływa na funkcjonowanie komunikacji miejskiej. W ostatnich tygodniach poświęciliśmy masę pracy, aby zminimalizować utrudnienia i zapewnić możliwość transportu pasażerom. Trasa przejazdu kolarzy jest jednak długa, setki ulic będą zamknięte i niestety wszyscy musimy się z tym zmierzyć“ - zaznaczył rzecznik ZTM Michał Wawrzaszek.

Zgodnie z radami organizatora komunikacji, aby uniknąć zaskoczeń należy zaplanować podróż z wyprzedzeniem, korzystając przede wszystkim ze strony metropoliaztm.pl. W zakładce Rozkłady Jazdy i Komunikaty można sprawdzić godzinę odjazdu każdego autobusu lub tramwaju i zapoznać się ze szczegółowymi komunikatami poświęconymi Tour de Pologne - w formie tabeli.

Szczegółowe informacje można zdobyć dzwoniąc na bezpłatną i czynną całą dobę infolinię ZTM pod nr 800 163 030. Dodatkowo 5 i 6 sierpnia ZTM będzie na profilu ZTM Alert na Facebooku na bieżąco publikował najważniejsze informacje o utrudnieniach.(PAP)

autor: Mateusz Babak

mtb/ je/

CZYTAJ DALEJ

Uganda: franciszkanie założyli ekologiczną farmę

2020-08-05 10:19

[ TEMATY ]

franciszkanie

ekologia

franciszkanie.pl

Franciszkanie z ugandyjskiego Kakooge założyli ekologiczną farmę przy misyjnej szkole zawodowej im. Jana Pawła II (St. John Paul II Technical Institute).

Jak informuje o. Bogusław Dąbrowski, ekologiczna farma w Kakooge powstała z inspiracji encykliką papieża Franciszka "Laudato si’" i ideałami Ruchu Ekologicznego św. Franciszka z Asyżu w Krakowie, które jest dziełem prowincji św. Antoniego i bł. Jakuba Strzemię w Polsce.

Obecnie na farmie jest 10 krów zakupionych przez „Caritas Antoniana”. Codziennie z mleka korzysta m.in franciszkański nowicjat w Kakooge, gdzie przebywa 5 braci z Kenii, 4 z Ugandy i 3 z Tanzanii.

– Z okazji 100-lecia urodzin patrona naszej szkoły, którym jest św. Jan Paweł II, opracowaliśmy nowy projekt i zakupiliśmy 10 świnek, 10 kóz, 10 królików i 100 kur – wylicza odpowiedzialny za farmę franciszkanin. Krowy i świnie produkują biogaz, który jest używany do gotowania posiłków dla uczniów szkoły zawodowej, a potem wykorzystywany do użyźniania gleby. Ponadto bracia zbierają naturalne odpadki na kompost, który jest stosowany również jako nawóz do wzbogacania gleby.

Przy farmie jest też ogródek, a pochodzące z niego warzywa urozmaicają posiłki uczniów szkoły zawodowej. – W najbliższym czasie planujemy zagospodarować 20 hektarów ziemi na uprawę kukurydzy, orzeszków ziemnych, słodkich ziemniaków i manioku. Chodzi o to, aby farma dożywiała uczniów i nowicjuszy – informuje o. Dąbrowski. Niestety na razie z powodu epidemii szkoła jest zamknięta i uczniowie nie mogą korzystać z dobrodziejstw farmy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję