Mszę św. koncelebrowało 9 kapłanów, z proboszczem ks. Gabrielem Horowskim na czele i proboszczem seniorem ks. kan. Włodzimierzem Dmitrowem. Homilię wygłosił kustosz sanktuarium Matki Bożej Wambierzyckiej o. Albert Krzywański.

– Dzisiejsza uroczystość kieruje nasz wzrok na apostołkę apostołów – podkreślił. – Nie chcę opowiadać na nowo historii, którą dobrze znacie. Chcę raczej zapytać, skąd Maria Magdalena czerpała siłę, by pozostać wierną Jezusowi aż po krzyż?

Franciszkanin zwrócił uwagę na to, że święta patronka była jedną z nielicznych, które wytrwały pod krzyżem, gdy niemal wszyscy apostołowie uciekli. Bliskość z Jezusem ukształtowała w niej serce pełne odwagi, które nie zawiodło w godzinie próby. – Ona dopingowała uczniów do wiary. To ona jako pierwsza ogłosiła: "Widziałam żywego Pana!" – przypominał zakonnik.

W homilii pojawiło się także pytanie o naszą odpowiedź na obecność Jezusa w Eucharystii. O. Albert zacytował słowa św. Faustyny Kowalskiej, że każda Msza święta niesie ze sobą wyjątkową i niepowtarzalną łaskę. „Jeśli ktoś rezygnuje z Mszy, mija się z tą łaską, która już nie powróci”. – To właśnie tu, w kościele, nasze serce może nabrać właściwego rytmu i wydać konkretne owoce – podkreślił homileta.

Jeśli rybę wyjmiemy z wody – umiera. Jeśli drzewo odłączymy od ziemi – usycha. A jeśli człowiek odłączy się od Boga – staje się niczym. Bóg bez człowieka wciąż będzie Bogiem, ale człowiek bez Boga nic nie znaczy.

Podziel się cytatem

Na zakończenie przywołał wzruszającą opowieść o św. Franciszku i wilku z Gubbio, który przemieniony przez łaskę i słowa świętego przestał siać strach i stał się symbolem pojednania. Historia, jak podkreślił, wciąż jest aktualna. – Bo przecież dziś także człowiek człowiekowi bywa wilkiem – powiedział. – A przecież Bóg stworzył tak piękny świat. Bracia Wilcy, czemu serca nasze kryją jeszcze wciąż tyle zła?

Wzruszającą, śpiewaną wersję z akompaniamentem gitary, tej franciszkańskiej legendy o. Albert wykonał po homilii, przypominając, że przemiana świata zaczyna się od przemiany serca.

Uroczystości odpustowe zakończyły się uroczystą procesją eucharystyczną wokół kościoła. Wierni z parafii, goście i pielgrzymi nie kryli wdzięczności za głębokie duchowe przeżycie i radość ze wspólnej modlitwy z biskupem, który od lat wraca do parafii swojego dzieciństwa, by razem z innymi oddać cześć patronce, która wciąż uczy odwagi i miłości.

Stanisław Bałabuch

Stanisław Bałabuch

Stanisław Bałabuch

Stanisław Bałabuch

Stanisław Bałabuch