Arcybiskup Ignacy Maloyan (1869–1915) był ormiańskim katolikiem z Mardinu, który jako kapłan i biskup odważnie służył wiernym mimo prześladowań. W czasie ludobójstwa Ormian odmówił wyrzeczenia się wiary i został zamordowany 11 czerwca 1915 r., po udzieleniu współwięźniom rozgrzeszenia i Komunii. Został beatyfikowany przez Jana Pawła II w 2001 r., a w marcu 2025 papież Franciszek zatwierdził cud za jego wstawiennictwem, otwierając drogę do kanonizacji.

Piotr To Rot (1912–1945) z Papui-Nowej Gwinei był gorliwym katechetą i mężem, który mimo zakazu Japończyków podczas okupacji potajemnie prowadził działalność religijną. Sprzeciwiał się poligamii i bronił chrześcijańskich wartości, za co został aresztowany, torturowany i zamordowany przez truciznę. Zginął jako męczennik za wiarę, a Jan Paweł II beatyfikował go w 1995 r. 28 marca 2025 r. papież Franciszek uznał cud za jego wstawiennictwem, otwierając drogę do jego kanonizacji.

Maria Troncatti (1883–1969), włoska salezjanka i pielęgniarka, przez 47 lat pracowała misyjnie w Ekwadorze wśród Indian Shuar, niosąc im pomoc medyczną, edukację i wiarę. Słynęła z odwagi, dobroci i zdolności jednoczenia ludzi w duchu pokoju, nawet w najtrudniejszych warunkach amazońskiej dżungli. Zginęła w katastrofie lotniczej w wieku 86 lat, a w 2012 r. została beatyfikowana. 25 listopada 2024 r. papież Franciszek uznał cud za jej wstawiennictwem, otwierając drogę do kanonizacji.

Wincencja Maria Poloni (1802–1855) z Werony poświęciła życie służbie ubogim, inspirowana przykładem bł. ks. Jana Henryka Steeba. Założyła Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia, które niesie pomoc potrzebującym w wielu krajach świata. Cechowały ją głęboka wiara, pokora i miłość do Boga oraz ludzi cierpiących. Beatyfikowana w 2008 r., została dopuszczona do kanonizacji po uznaniu cudu przez papieża Franciszka 27 stycznia 2025 r.

Carmen Helena Rendiles Martínez (1903–1977) z Caracas, mimo niepełnosprawności, poświęciła życie służbie Bogu i ludziom jako zakonnica i założycielka zgromadzenia Służebnic Jezusa z Wenezueli. Z oddaniem kierowała wspólnotą, rozwijając jej działalność edukacyjną, charytatywną i duszpasterską w Wenezueli i Kolumbii. Zmarła w opinii świętości po 50 latach życia zakonnego, a w 2018 r. została beatyfikowana. 28 marca 2025 r. papież Franciszek uznał cud za jej wstawiennictwem, otwierając drogę do kanonizacji.

Bartłomiej Longo (1841–1926) był włoskim prawnikiem, który po okresie antyklerykalizmu i okultyzmu nawrócił się, stając się gorliwym czcicielem Maryi. Założył sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Pompejach oraz liczne dzieła charytatywne i edukacyjne dla ubogich. Żył w pokorze i zmarł w opinii świętości, a w 1980 r. został beatyfikowany. 24 lutego 2025 r. papież Franciszek uznał cud za jego wstawiennictwem, otwierając drogę do kanonizacji.

Józef Grzegorz Hernández (1864–1919), wenezuelski lekarz i naukowiec, znany był z bezinteresownej pomocy ubogim i głębokiej wiary. Dwukrotnie próbował zostać kapłanem, ale z powodu choroby poświęcił się służbie medycznej. Zginął tragicznie, niosąc pomoc chorym podczas epidemii grypy hiszpanki. Beatyfikowany w 2021 r., został dopuszczony do kanonizacji po uznaniu cudu przez papieża Franciszka 24 lutego 2025 r.