Reklama

Przyjazna rodzinie

2015-04-09 11:30

Agnieszka Raczyńska-Lorek
Edycja sosnowiecka 15/2015, str. 6-7

Archiwum prywatne K. Maciejewskiej

Gdy wejdziemy na stronę www.katarzynamaciejewska.eu to naszym oczom ukaże się Katarzyna Maciejewska – dziennikarka, radna, społecznik. Strona jest pełna dynamizmu i życia, tak samo jak sama pani Katarzyna i jej działalność na wszelkich możliwych płaszczyznach. Łatwiej byłoby chyba wymienić, gdzie niedawno obrana radna Rady Powiatu Będzińskiego nie angażuje się, nie pomaga, nie inicjuje różnych dzieł, aniżeli wskazać obszary jej działań

Z okazji obchodów Narodowego Dnia Życia, 24 marca, prorodzinna działalność Katarzyny Maciejewskiej została doceniona przez Centrum Wspierania Inicjatyw dla Życia i Rodziny. Katarzyna Maciejewska została uhonorowana tytułem Samorządowca Przyjaznego Rodzinie. Oprócz niej, z naszej diecezji tytuł ten otrzymali: Tomasz Mędrzak, radny Sosnowca i Marek Migas, radny Jaworzna. Tytuł został przyznany w Warszawie podczas uroczystej gali. W swojej działalności samorządowej radna powiatu będzińskiego kieruje się Dekalogiem Samorządowca i zawsze przyświeca jej dobro rodzin i każdego człowieka. Stąd wyróżnienie.

Po pierwsze – Dekalog

– Tytuł „Samorządowiec Przyjazny Rodzinie” przyznaliśmy za stosowanie się do Dekalogu Samorządowca Przyjaznego Rodzinie, który uwzględnia m.in.: pełne zaangażowanie w pracę na rzecz wspólnoty samorządowej, kierowanie się zasadami kultury chrześcijańskiej, wspieranie małżeństwa, wspieranie inicjatyw społecznych zwiększających rolę rodziny – powiedział Paweł Kwaśniak, prezes Zarządu Fundacji Centrum Wspierania Inicjatyw dla Życia i Rodziny. Fundacja, przyznająca certyfikaty Kandydata Przyjaznego Rodzinie i tytuły Samorządowca Przyjaznego Rodzinie, powstała, aby promować, inicjować oraz wspierać działania podkreślające wartość życia i rodziny. Powstała, by pracować nad rozwiązaniami, które stworzą przyjazne warunki dla rodzin w wypełnianiu ich naturalnych funkcji, w myśl zasady: rodzina receptą na szczęście. Doświadczenia osób działających w fundacji oparte są o przedsięwzięcia związane m.in. z obchodami Narodowego Dnia Życia, marszami dla życia i rodziny, kampanią „Stop dyktaturze mniejszości!” czy „Stop pigułce śmierci!”.

Reklama

Zaszczyt i zobowiązanie

– Otrzymanie tytułu Samorządowca Przyjaznego Rodzinie to dla mnie wielki zaszczyt, ale to także poważne zobowiązanie. Myślę, że inicjowane i organizowane od wielu lat, wspólnie z innymi, zwłaszcza z koleżanką Anną Koczur, liczne inicjatywy na rzecz rodziny i życia, to za mało. Oprócz Dni Życia i Rodziny, marszów, konkursów, obchodów Narodowego Dnia Życia i Dni Świętości, samorządowiec musi robić coś więcej – podkreśla laureatka, Katarzyna Maciejewska. – Podczas wojewódzkiej gali kampanii „Rodzina ma głos”, która odbyła się w Katowicach przed wyborami 3 listopada, otrzymałam Certyfikat Kandydata Przyjaznego Rodzinie. Podpisałam wtedy, podobnie jak kilku innych kandydatów z naszego województwa, zobowiązanie – tzw. Dekalog Samorządowca Przyjaznego Rodzinie. Podczas II Kongresu Polskiej Rodziny, który odbył się 17 maja 2014 r., spisane zostały zasady gwarantujące prawidłową pracę samorządu na rzecz rodziców i ich dzieci. Po objęciu funkcji publicznej z wyboru społeczności lokalnej, zobowiązałam się wówczas m.in. do: kierowania się w działalności publicznej zasadami wyrosłymi z kultury zakorzenionej w chrześcijańskim dziedzictwie narodu; wspierania małżeństwa (związku kobiety i mężczyzny) oraz rodziny jako naturalnego środowiska wychowywania dzieci; podejmowania i wspierania inicjatyw zwiększających rolę rodziców w procesach edukacyjnych; wspierania nauczycieli i wychowawców w promowaniu naturalnych wzorców życia rodzinnego oraz ochrony dzieci i młodzieży przed deprawacją; promowania tradycji i historii wspólnoty lokalnej z poszanowaniem integralności państwa i dziedzictwa narodowego; wspierania instytucji samorządowych (organizatorów kultury, nauki i sportu) w działaniach dla rozwoju rodziny, zgodnie z utrwalonymi tradycją, normami, zasadami i wartościami; dysponowania i zarządzania pieniędzmi publicznymi według zasady roztropności, oszczędności i celowości ich wydawania; we wszystkich działaniach publicznych kierowania się prawym sumieniem w oparciu o zasady sprawiedliwości, uczciwości i roztropności – powiedziała Katarzyna Maciejewska. – Są to te zasady, którymi kieruję się pełniąc funkcję radnej – dodała laureatka.

Zawsze można na nią liczyć

– Katarzyna Maciejewska działa społecznie na rzecz ludzi zmagających się z rozmaitymi problemami społecznymi. Robi to indywidualnie, jak i z członkami stowarzyszeń, do których należy od wielu lat, przede wszystkim Akcji Katolickiej i Caritas. Również jako radna wiele dobrego zrobiła dla mieszkańców swojego rodzinnego miasta Będzina. Również społecznie i bezinteresownie niesie pomoc najmłodszym, przygotowując z organizatorami marszów dla życia i rodziny zbiórki na rzecz wsparcia matek: „Pielucha dla malucha” czy „Zabawka i kaszka dla bobaska”. Dzieciom i młodzieży z biedniejszych rodzin uczącej się, zapewnia możliwość edukacji poprzez przygotowywanie paczek z przyborami szkolnymi. Akcję tę, jako prezes Parafialnego Oddziału Akcji Katolickiej im. dr. Adama Bilika organizuje wraz z członkami POAK od 2001 r. Wspólnie z nami realizuje dzieło „Tornister pełen uśmiechów”. Wraz z Caritas naszej diecezji realizowała przez kilka lat, od 2005 r., program PEAD – „Dostarczanie żywności najuboższym mieszkańcom Unii Europejskiej”, w ramach którego z członkami Parafialnego Zespołu Caritas parafii Świętej Trójcy wydawała żywność kilkuset mieszkańcom Będzina. Od lat wspiera dobroczynne przedsięwzięcia i dzieła Caritas, m.in. budowę Diecezjalnego Domu Matki i Dziecka, akcje Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom i Jałmużna Wielkopostna. Uczestniczy w koncertach charytatywnych, podczas których bierze czynny udział w aukcjach na rzecz dzieł realizowanych na rzecz osób najbardziej potrzebujących. W związku z trudną sytuacją polityczną i ekonomiczną na Ukrainie, gdy nasza diecezjalna Caritas włączyła się w organizowaną przez Caritas Polska oraz Pocztę Polską akcję „Rodzina Rodzinie”, pani Kasia włączyła się w nią ze swoimi bliskimi. Przygotowali paczkę z żywnością i produktami chemicznymi dla Ukraińców. Zawsze można na nią liczyć. Nigdy nie pozostaje obojętna na krzywdę i problemy ludzi. Wiem, że podobne spostrzeżenia i zdanie o pani Kasi ma wiele osób. Uważam, że najtrafniej jej stosunek do ludzi – zwłaszcza tych, którzy z wielu powodów, często niezależnych od siebie, znaleźli się w trudnej sytuacji życiowej – oddaje nazwa naszej organizacji, czyli Caritas (Miłość) – powiedział ks. Tomasz Folga, dyrektor Caritas Diecezji Sosnowieckiej.

Tagi:
życie

Reklama

Odłączenie dziecka od aparatury podtrzymującej życie nie powinno mieć miejsca

2019-06-24 16:57

lk / Warszawa (KAI)

Niezależnie od oceny kwestii medycznych i faktu, że prawo nie zostało w tym przypadku naruszone, taka sytuacja nie powinna mieć miejsca. Gdy chodzi o życie lub śmierć dziecka, pozbawianie rodziców możliwości decydowania jest działaniem niedopuszczalnym - brzmi stanowisko Fundacji Rzecznik Praw Rodziców w sprawie odłączenia Szymona Drabika od aparatury podtrzymującej życie, do którego doszło w Szpitalu Dziecięcym przy ul. Niekłańskiej w Warszawie.

Poniżej tekst stanowiska:

Stanowisko Fundacji Rzecznik Praw Rodziców w sprawie odłączenia Szymona Drabika od aparatury podtrzymującej życie w Szpitalu Dziecięcym w Warszawie przy ul. Niekłańskiej

Fundacja Rzecznik Praw Rodziców sprzeciwia się działaniom lekarzy, którzy pozbawili rodziców Szymona Drabika prawa do decydowania o losie własnego dziecka w kwestii dotyczącej jego życia lub śmierci.

Sytuację znamy z bezpośredniej rozmowy z ojcem dziecka oraz oświadczeń przedstawicieli szpitala. Szymon trafił do warszawskiego szpitala przy ul. Niekłańskiej z zapaleniem mózgu, 22 stycznia br., w wieku sześciu miesięcy. Rodzice podkreślają, że było to dotąd zdrowe dziecko, które kilka dni wcześniej zostało zaszczepione przeciw pneumokokom. Krótko po przybyciu do szpitala lekarze przeprowadzili badanie w kierunku stwierdzenia śmierci mózgu. Wspólnie z rodzicami i pod ich naciskiem lekarze zdecydowali w końcu o pozostawieniu dziecka pod aparaturą podtrzymującą życie. Pozwoliło to na zachowanie prawidłowej pracy wszystkich innych organów. Rodzice zdołali zgromadzić środki na sprowadzenie eksperta ze Stanów Zjednoczonych, który miał ocenić czy jest szansa na uratowanie dziecka. Przedstawiciele szpitala zapewniali rodziców, również publicznie: „Powtarzamy, iż nie zachodzi obawa zaprzestania procesu leczenia (…) Personel Szpitala oświadcza, że nie sprzeniewierzy się najwyższym standardom etycznym.” (Oświadczenie z 10 czerwca)

Rodzice relacjonują, że na 18 czerwca zaproszono ich na komisję, która będzie decydować o losie ich dziecka. Złożyli wniosek o przeniesienie tego terminu na 19 czerwca, kiedy przybędzie ekspert z USA. Mimo to, stawili się na umówioną godzinę 18 czerwca i zostali poinformowani, że komisja już się odbyła. Otrzymali informację, że przed godziną ich dziecko zostało odłączone od aparatury i wszelkie funkcje życiowe zanikły. Głos zabrał Minister Zdrowia, który podkreślił, że lekarze postąpili prawidłowo.

Niezależnie od oceny kwestii medycznych i faktu, że prawo nie zostało w tym przypadku naruszone, stwierdzamy stanowczo, że taka sytuacja nie powinna mieć miejsca. Po konsultacji z trzema ekspertami medycznymi Fundacji rozumiemy zdanie lekarzy w ocenie medycznej stanu dziecka. Jednocześnie w tej trudnej sytuacji uszanowanie emocji rodziców i ich walki o życie dziecka powinno być najwyższym priorytetem.

Uważamy, że gdy chodzi o życie lub śmierć dziecka, pozbawianie rodziców możliwości decydowania jest działaniem niedopuszczalnym. Decyzje muszą zapadać w wyniku porozumienia między lekarzami a rodzicami, a nie konfliktu czy sporu. Postulujemy, aby w podobnych sytuacjach obligatoryjnie uczestniczył w rozmowach między rodzicami a lekarzami mediator a rodzice mieli zagwarantowaną stałą pomoc psychologiczną. Zwracamy się do Ministra Zdrowia o podjęcie odpowiednich działań, które zapobiegną podobnemu potraktowaniu rodziców w przyszłości. Brak zbadania sprawy Szymona, brak odpowiedniej reakcji i wprowadzenia zmian w tym zakresie byłby błędem, który skutkowałby pogłębianiem nieufności rodziców małych dzieci do świata medycznego, zwłaszcza w kontekście obowiązkowego szczepienia, które stanowi tło historii Szymona.

Zarząd Fundacji Rzecznik Praw Rodziców

Warszawa; 24 czerwca 2018 r.

---

Stowarzyszenie i Fundacja Rzecznik Praw Rodziców wyrosło z akcji społecznej prowadzonej od maja 2008 na rzecz powstrzymania niekorzystnych dla rodzin i dzieci rozwiązań w edukacji. Rodzice i eksperci zaangażowani w akcję działali w sejmie, spotykali się z posłami, uczestniczyli jako strona społeczna w obradach Okrągłego Stołu Edukacyjnego zwołanego przez Prezydenta RP. Protest przyczynił się do zawetowania przez prezydenta ustawy o reformie oświaty, ale nowelizacja została przyjęta przez sejm, wprowadzając m.in. obniżenie wieku szkolnego do lat 6.

Głównym celem Fundacji Rzecznik Praw Rodziców jest reprezentowanie spraw dotyczących rodziców wobec organów władzy i w przestrzeni publicznej, w tym wpływanie na instytucje i ustawodawstwo, aby działały z pożytkiem dla rodziców, oraz działanie na rzecz zwiększenia roli rodziców w życiu publicznym.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kościelny dress code, czyli w co się ubrać do kościoła

2019-07-10 09:40

Magda Nowak
Niedziela Ogólnopolska 28/2019, str. 22-23

Przy temperaturach dochodzących do 30 stopni Celsjusza to zupełnie naturalne, że zakładamy coraz lżejsze ubrania i zaczynamy wyglądać jak plażowicze, nawet w miejscach, w których taki ubiór jest niestosowny. A to już stanowi problem. Dlatego warto przypomnieć zasady, które pomogą nam dostosować strój do miejsca i okoliczności, w których się znajdziemy

pixabay.com

Szczególnym miejscem, w którym należy nie tylko godnie się zachować, ale i być stosownie ubranym, jest kościół. Potrzebny jest nam zatem kościelny dress code. Opiera się on na tych samych założeniach i pełni podobne funkcje co dress code biznesowy. Przede wszystkim chodzi o szacunek do miejsca i spotkanej w nim osoby – w tym przypadku do Pana Boga – oraz o niezwracanie na siebie uwagi. Savoir-vivre jednoznacznie określa wymogi, a ich naczelna zasada brzmi: elegancko i odświętnie.

Dla pań

Kobiecy ubiór do kościoła to opcja „skromnie” – ubrania nie są ani obcisłe, ani prześwitujące i nie wystaje spod nich bielizna. Właściwy strój to taki, który u nikogo nie wywołuje negatywnych reakcji i nie rozprasza uwagi. Należy więc unikać: sukienek oraz bluzek z odkrytymi ramionami i plecami, zbyt głęboko wyciętego dekoltu, spódniczek i sukienek mini, krótkich spodenek, bluzek, które nie zakrywają brzucha, oraz legginsów.

Dla panów

Idący do kościoła panowie także powinni być eleganccy i odświętni, dlatego strój roboczy czy też sportowy tym razem powinni zostawić w szafie. W świetle etykiety, która jest w tym przypadku bezwzględna, elegancki mężczyzna wybierając się na Mszę św. powinien włożyć garnitur, do tego koszulę (najlepiej białą), krawat oraz półbuty. Dopuszczalne są też koszule, spodnie z materiału lub jeansy, ale bez przetarć. Koszulka typu T-shirt, jak mówią specjaliści, to strój dobry na rower lub jogging. Niedopuszczalne są natomiast krótkie spodenki. Gdy chodzi o buty, to u pań i u panów jest podobnie. Według zasad savoir-vivre’u, klapkom plażowym i japonkom mówimy stanowcze – nie.

Godnie, nie swobodnie

Latem na drzwiach kościołów pojawiają się plakaty, które przypominają, by na czas wizyty w świątyni przywdziać strój godny, a nie swobodny. Bernardyn z sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej – o. Tarsycjusz Bukowski mówi: – Przy wszystkich wejściach do sanktuarium mamy tablice informacyjne ze znakami graficznymi o stosownym ubiorze do kościoła. Również podczas ogłoszeń prosimy o właściwe ubieranie się. Czasem jednak się zdarza, że rzeczywiście ktoś nie jest stosownie ubrany. Z czego to wynika? Być może z niewiedzy, że świątynia jest miejscem świętym i wymaga odpowiedniego stroju.

Paulini na Jasnej Górze również wykorzystują tablice informacyjne i ogłoszenia duszpasterskie. Włączyli się ponadto w ogólnopolską akcję: „W progi Boże w godnym ubiorze”. – Niektórzy uważają, że wysoka temperatura zwalnia z odpowiedzialności. Czasami nasza straż jasnogórska czy straż maryjna zwracają komuś uwagę, ale niestety, spotyka się to często z niezrozumieniem, a nieraz i gniewem – mówi o. Waldemar Pastusiak, kustosz Jasnej Góry. Zakonnik uważa, że ludzie zatracili poczucie sacrum, i podkreśla: – Potrzeba edukacji i przywrócenia wrażliwości na to, że święte miejsce wymaga odpowiedniego ubioru.

Warto sobie uświadomić, że w krajach takich jak Chorwacja, Włochy czy Malta niewłaściwy ubiór uniemożliwia wejście do świątyni. Coraz więcej ludzi jest zdania, że te reguły powinny zacząć obowiązywać także u nas.

Zdaniem specjalisty
Tatiana Szczęch – stylistka, doradca wizerunkowy z wieloletnim doświadczeniem. Prowadzi wykłady i szkoli w zakresie autoprezentacji, psychologii kolorów i zasad kodu ubioru (dress code). Ekspert HR Polska ds. wizerunku. Współzałożycielka portalu Spell Your Shape.
– Co Pani sądzi o strojach, które mają na sobie latem osoby wchodzące do kościoła?
– Coraz więcej w nas swobody. To dobrze, bo kiedy ubranie staje się naszą drugą skórą, sami czujemy się lepiej i pewniej. Jest jednak pewna granica, której nie wypada przekroczyć – granica dobrego smaku. Mam na myśli, oczywiście, bycie zbyt wyzywającym, bo lato sprzyja odkrywaniu ciała. Problem w tym, że u każdego z nas ta granica przebiega w różnych miejscach. To kwestia wychowania i edukacji – tak, także edukacji. Zasady ubioru są częścią etykiety i powinny być nam znane tak dobrze, jak zasady zachowania przy stole. Bywa jednak różnie.
– Czy coraz częściej zauważane na ulicach, a nieraz także w kościołach, „skąpe” stroje to już norma?
– Owszem, w stylu miejskim zaczynamy stosować modę plażową. Nie, nie jest to norma i nie sądzę, by kiedykolwiek się to zmieniło. Po prostu taki ubiór nie jest w dobrym tonie.
Rozmawiała Magda Nowak

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kard. Sarah sprzeciwia się przeciwstawianiu go papieżowi

2019-07-19 21:00

pb (KAI/romereports.com) / Watykan

Jestem wierny papieżowi, choć niektórzy próbują nas sobie przeciwstawić - mówi kard. Robert Sarah. Prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów 20 lipca obchodzi 50. rocznicę przyjęcia święceń kapłańskich.

Bożena Sztajner/Niedziela

W rozmowie z portalem Rome Reports pochodzący z Gwinei hierarcha wspomina, że jego powołanie zaczęło się, gdy zobaczył misjonarzy modlących się jeszcze przed świtem.

- Gdy byłem małym chłopcem pytałem sam siebie: „Co ci ludzie robią w ciszy, w ciemnościach?”, bo w mojej wiosce nie było elektryczności. Myślałem: „Na pewno mówią do kogoś, kogo widzą i znają”. A kiedy jeden z nich zapytał mnie: „Czy chcesz pójść do seminarium”, nie wiedziałem, co to jest. Zapytałem: „Co tam robicie?”. Powiedział: „Idziesz tam, żeby stać się taki, jak my”. Zgodziłem się. Chciałem spotkać tę Osobę, którą widzieli w ciszy i ciemnościach kaplicy - opowiada kard. Sarah.

Choć minęło tyle lat, wciąż pamięta oddanie tych misjonarzy, którzy przyjechali do Afryki. - Przyjechali nie po to, żeby coś zyskać, ale żeby nam służyć, żeby nas zbawić, tak jak Chrystus nie przyszedł, żeby zyskać, ale żeby oddać swe życie. Oddali swoje życie, a niektórzy umarli bardzo młodo. Dla mnie bycie księdzem jest naśladowaniem tych misjonarzy, którzy przekazali mi swą wiarę. Chcę być taki, jak oni - podkreśla prefekt watykańskiej kongregacji, zajmującej się kwestiami liturgicznymi.

W Watykanie pracuje on od 2001 r. u boku Jana Pawła II, Benedykta XVI i Franciszka. Smutkiem napawa go to, że bywa przedstawiany jako oponent obecnego papieża. - Zachowuję spokój, bo jestem lojalny wobec papieża. Nie mogą zacytować słowa, zdania, gestu, którym sprzeciwiam się papieżowi. To niedorzeczne. Służę Kościołowi, Ojcu Świętemu, Bogu. To wystarczy - zapewnia afrykański purpurat.

Przestrzega, że są ludzie, którzy „piszą takie rzeczy, żeby wykreować opozycję przeciwko Ojcu Świętemu wśród biskupów albo kardynałów”. - Nie możemy wpaść w tę pułapkę - mówi kard. Sarah.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem