Reklama

Niedziela Małopolska

Słowo będzie owocować

Niedziela małopolska 16/2015, str. 6-7

[ TEMATY ]

tydzień biblijny

fotorodzinne.pl

Elżbieta Wiater

Od długiego już czasu nurtuje mnie pytanie, w jaki sposób współczesny, zabiegany człowiek może znaleźć czas i wewnętrzną mobilizację do tego, by częściej sięgać po Pismo Święte i prawidłowo je interpretować, lepiej rozumieć. Różne wspólnoty w ramach formacji kładą duży nacisk na lekturę Pisma Świętego, spotykam także osoby, które dają świadectwo, jak słowo Boże zmieniło ich życie. A jednak mimo to wciąż obserwuję powszechną nieznajomośc Pisma, która powoduje, że wiele osób nie widzi różnicy między Biblią Tysiąclecia a Biblią rozdawaną przez mormonów na przystankach autobusowych czy rozpowszechnianą przez wpólnoty protestanckie. Dlatego ten temat powraca jak bumerang i cieszę się z tego, bo powoli otrzymuję odpowiedzi. I dzielę się nimi, bo uważam je za bardzo istotne w indywidualnej pracy nad sobą i w poznawaniu Tego, który poprzez słowo mówi do nas. Jak zatem zabrać się do lektury Pisma Świętego?

Automobilizacja

– Każdy, kto chce czytać Pismo Święte, musi znaleźć swoją osobistą metodę mobilizacji – uśmiecha się Elżbieta Wiater, krakowska biblistka i teolog. – Mnie w czytaniu słowa Bożego bardzo pomogły słowa siostry zakonnej, będącej moim kierownikiem duchowym podczas pierwszych rekolekcji Lectio Divina, w których uczestniczyłam. Powiedziała mi wtedy, że każdy nasz dzień jest jak dzbanek. Jeśli od razu zapełni się go wodą, nie starczy miejsca na nic innego. Jeśli się jednak zacznie od dużych kamieni, a potem wsypie się do niego żwir i piasek, to znajdzie się miejsce i na wodę. Dlatego, jeśli ktoś będzie potrafił znaleźć czas na lekturę słowa Bożego w codziennym życiu, z pewnością nie zabraknie mu czasu na inne sprawy – dodaje E. Wiater.

Istnieją pewne zasady dotyczące czytania słowa Bożego. W wielu wspólnotach praktykuje się modlitwę z prośbą o słowo Boże, które może pomóc w rozeznawaniu konkretnych sytuacji. Czasami jednak dochodzi do nadinterpretacji lub traktowania słów Pisma Świętego jak wyroczni czy przepowiedni. To jednak nie jest droga, jaką należy podążać za słowem Bożym. Potrzebne są filary, które nie pozwolą nam się pogubić.

Reklama

– Są pewne zasady, niezbędne przy czytaniu słowa Bożego – wyjaśnia Elżbieta Wiater. – Bardzo ważne jest, by podchodzić do słowa Bożego z pokorą. Czasem to słowo pozostanie zamknięte, będzie się nam wydawać, że w żaden sposób nas nie dotknęło. To jednak nie znaczy, że nie będzie owocować w naszym życiu. Nawet wtedy, gdy wydaje się, że nas nie poruszyło, w odpowiednim momencie Duch Święty nam to Słowo przypomni. Słowo w nas pozostaje, osiada, nawet gdy tego nie czujemy – mówi moja rozmówczyni.

Interpretacje

Pułapką nieraz stają się nazbyt swobodne interpretacje słowa Bożego, bez omówienia go z osobą kompetentną. Sprawdzoną metodą jest konsultowanie słów Pisma Świętego ze swoim spowiednikiem albo we wspólnocie. Słowo Boże jest dane dla całego Kościoła i właśnie w tej wspólnocie powinno być rozważane i interpretowane. Trudniej wówczas także o herezję, jeśli można zweryfikować swoje odczucia z wiedzą kompetentnych osób, które czytają Pismo Święte, nie tylko w oparciu o własne intuicje, ale w kontekście całej Biblii i nauczania Kościoła.

– Bardzo ważne jest, by Biblię czytać w całości, bo ona najlepiej interpretuje samą siebie – wyjaśnia Elżbieta Wiater. – Fantastycznym komentarzem do słowa Bożego jest też Katechizm. Kościół może nauczać tylko w zgodzie ze słowem Bożym, dlatego Katechizm jest takim pewniakiem, w którym nie będzie ani nadinterpretacji, ani herezji. Słowo Boże można interpretowac na różne sposoby. Jeśli robi się to jednak we właściwy sposób, to te interpretacje będą się uzupełniać, a nie przeczyć sobie. Dla przykładu możemy spojrzeć na moment śmierci Chrystusa na krzyżu. W sensie historycznym widzimy tu syna cieśli z Nazaretu, skazańca, który poniósł śmierć krzyżową. W sensie duchowym widzimy Zbawiciela świata, który dokonuje zbawienia. W aspekcie mistycznym śmierć Chrystusa na krzyżu stanowi Jego zaślubiny z Kościołem – to w Jego ranach rodzi się Kościół. I wreszcie sens moralny – obserwujemy to, co Chrystus uczynił dla nas i staramy się być Mu wdzięczni, chcemy Mu służyć. To kilka różnych interpretacji, które jednak się nie wykluczają, ale uzupełniają.

Reklama

Kręgi biblijne

Elżbieta Wiater od kilku lat prowadzi krąg biblijny w parafii Dobrego Pasterza w Krakowie. Mówi, że na otwarte cotygodniowe spotkania przychodzi ponad 20 osób. Spotkania te mają charakter wykładu, poświęconego konkretnemu zagadnieniu lub fragmentowi niedzielnej Ewangelii i czytania mszalnego. Jest też czas na pytania, uwagi i wymianę spostrzeżeń.

Podobne grupy powstają także wśród osób, które uczestniczyły w rekolekcjach Lectio Divina prowadzonych przez księży salwatorianów i noszą nazwę Grup Sychar. Dzięki umiejętności prawidłowego czytania Pisma Świętego osoby te, także poza rekolekcjami, spotykają się na modlitwie i wspólnym rozważaniu słowa Bożego. Dzięki otwartości księży proboszczów w niektórych parafiach w Krakowie i Małopolsce powstają podobne grupy. Każdy jednak krąg przyjmuje własną metodę rozważania Pisma Świętego.

Korespondencyjnie

Nie każdy ma jednak możliwość i czas, by raz w tygodniu uczestniczyć w kręgu biblijnym. Na szczęście istnieją inne, bardziej zindywidualizowane formy poznawania Pisma Świętego, które nie stawiają uczestnikom ograniczeń czasowych czy wiekowych. Wśród nich popularnością cieszy się np. Korespondencyjny Kurs Biblijny, prowadzony przez o. prof. Zbigniewa Marka SJ, wykładowcę na „Ignatianum” w Krakowie. „Celem Korespondencyjnego Kursu Biblijnego jest umożliwienie dostępu i ułatwienie zrozumienia treści ksiąg zarówno Nowego, jak i Starego Testamentu. W jego materiałach nie tyle chodzi o jednoznaczne wyjaśnienie poszczególnych ksiąg, rozdziałów czy też wierszy czytanych perykop – bo to jest niemożliwe, lecz o wskazanie drogi, po której winno się kroczyć, aby je rozumieć” – czytamy na stronie: www.kursbiblijny.deon.pl.

Pomoce

Dla tych, którzy na serio zaczynają przygodę ze słowem Bożym, otwierają się kolejne możliwości, dostosowane do indywidualnych zapotrzebowań. W sieci znajdziemy portale internetowe i wideoblogi, gdzie w sposób prosty i przystępny teologowie i bibliści, kaznodzieje, ale i świeccy dzielą się spostrzeżeniami na temat słowa Bożego w krótkich filmikach. Istnieją newslettery, których adresaci każdego dnia otrzymują fragment słowa Bożego wraz z komentarzem. Jedną ze stron internetowych o Biblii jest portal Orygenes+, którego redakcja mieści się w Krakowie. – Strona jest owocem naszej pasji i zainteresowania greką starożytną – mówi Michał Wilk, redaktor naczelny portalu. – Pokazujemy szeroki kontekst Biblii: kulturę i literaturę starożytnej Grecji. Mamy też największą na świecie bibliografię biblistyki on-line. Wszystkie skatalogowane przez nas publikacje, głównie anglojęzyczne, dostępne są w internecie w ramach projektu Google Books. Mamy ich już ponad 14 tys. Z tej bibliografii każdego dnia korzysta ok. 5 tys. osób z całego świata – mówi M. Wilk. – Próbujemy pokazać naszym czytelnikom Biblię w trochę inny sposób: nie tyle przez pryzmat katechezy czy kazań (jak to zazwyczaj robią portale kościelne), ale od strony historii i kultury świata starożytnego, z uwzględnieniem bogactwa ukrytego w językach oryginalnych i we współczesnych naukach biblijnych. Nasza strona polecana jest w seminariach duchownych i na wydziałach teologicznych. Pomaga poznawać Pismo Święte nie tylko studentom, ale i pasjonatom starożytności – mówi M. Wilk i dodaje: – Myślę, że każdy człowiek na poszczególnych etapach życia potrzebuje różnych sposobów czytania Pisma Świętego. Dla mnie ostatnio ważnym odkryciem są audiobooki ze słowem Bożym, szczególnie z tekstami Starego Testamentu. To takie odkrycie Biblii na nowo – od kilku miesięcy nie tyle czytam, ile raczej słucham słowo Boże. To tak jak u pierwszych chrześcijan. Oni też słuchali, a nie czytali – mówi Redaktor.

Pole do zagospodarowania

Nieznajomość słowa Bożego sprawia, że przyjmujemy nieraz interpretacje, które – choć głoszone w dobrej wierze – nie przynoszą owoców, a sieją zamęt i utrwalają błędy. Potrzebujemy odnowienia wiedzy o Biblii, która będzie się różnić od tych wiadomości pochodzących jeszcze z czasów szkolnej katechezy. Tu otwiera się szerokie pole do ewangelizacji z ambony – co bowiem będzie skuteczniejsze i bardziej pociągające od słowa, które jest „żywe i skuteczne (...), zdolne osądzić pragnienia i myśli serca” (por. Hbr 4, 12)?

* * *

W naszych czasach ogromną uwagę zwraca się na opakowanie towaru, ale gdy zaczniemy czytać, ile procentowo jest składnika, który tak naprawdę chcemy kupić, to okazuje się, że jest z tym różnie. Nadmiar innych składników powoduje, że ludzie tracą kontakt z formą, jaką stworzył Bóg. Nie czują smaku pokarmów, zapachu wody itd. Podobnie jest czasem w Kościele. Ile procent słowa Bożego trafia do ludzi, a ile jest rozcieńczone i pozmieniane nadinterpretacjami ludzkimi? Zamiast pełnowartościowego pokarmu (jakim jest słowo, a jego owocem Eucharystia), ludzie dostają może i ładną wypowiedź, ale czy mającą moc? I spójrzmy w drugą stronę: Ile osób przychodzi przygotowanych na Mszę św., to znaczy po przeczytaniu czytań i Ewangelii na dany dzień? Nawet najlepszy kapłan nie wystarczy, jeśli człowiek nie otworzy swojego serca i umysłu.
Agata Padoł-Ciechanowska, malarka

2015-04-15 21:48

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Czerpać z życiodajnej lektury

2020-05-04 14:04

[ TEMATY ]

wywiad

Pismo Święte

rozmowa

tydzień biblijny

CIDD

Ks. dr Rafał Pokrywiński

- Ciągle zmieniająca się nauka, nie wspominając o dewaluacji słowa w socjologii i polityce, sprawia, że człowiek chce czegoś pewnego, z autorytetu. I tu wchodzi słowo Boże – powiedział ks. dr Rafał Pokrywiński, odpowiedzialny za Dzieło Biblijne w diecezji drohiczyńskiej, w rozmowie z Moniką Kanabrodzką.

Monika Kanabrodzka: Słowa: ,,Nie samym chlebem żyje człowiek lecz każdym słowem które pochodzi z ust Bożych” nabierają szczególnego znaczenia w obecnej sytuacji. Dlaczego?

Ks. Rafał Pokrywiński: Człowiek potrzebuje pouczenia i to takiego, które nie pochodzi z tego świata. Chleb zarówno materialny, jak i ideologiczny, pochodzący z tego świata rodzi przesyt i czasami niesie ryzyko skażenia. Ciągle zmieniająca się nauka, nie wspominając o dewaluacji słowa w socjologii i polityce, sprawia, że człowiek chce czegoś pewnego, z autorytetu. I tu wchodzi słowo Boże: tajemnicze, pociągające, a jednocześnie autorytatywne. Pan Bóg przez swoje słowo wezwał człowieka po upadku w raju do nawrócenia: „Gdzie jesteś Adamie?” – słyszymy w Księdze Rodzaju. Późnej wielokrotnie Bóg przemawia do pojedynczych ludzi i całych narodów, czego świadectwa znajdujemy w Piśmie Świętym.

Jakie są formy wspólnotowego i indywidualnego rozważania słowa Bożego?

Rozważanie słowa Bożego może odbywać się na wiele sposobów. Najważniejsze jest to, żeby sobie uświadomić, że słowo Boże to rzeczywistość teologiczna, czyli musi być rozumiana w całym systemie wiary. Nie wystarczy wziąć Pismo Święte i poczytać, choć to też może być pomocne. Trzeba unikać zasady sola scriptura, która twierdzi, że każdy może autorytatywnie interpretować słowo Boże w indywidualnej lekturze. Zresztą pojęcie słowa Bożego przekracza wyłącznie spisany tekst. Chrystus wypowiedział więcej słów niż znajdziemy w Ewangeliach. Potrzeba zatem słowa Bożego, które już padło na żyzną ziemię Kościoła i wydało plon w postaci doktryny wiary.

Co do prywatnych metod rozważania, to mamy różne. Ja osobiście polecam dwie: Lechio divina – znane od wielu stuleci medytacyjne rozważanie słowa Bożego wywodzące się ze kręgów zakonnych – oraz komentarze Ojców Kościoła. Dzisiaj jesteśmy przyzwyczajeni do czytania Pisma Świętego jako lectio continua, interpretując je w sensie literalnym. Chciałbym polecić odkrywanie dalszych sensów, zwłaszcza duchowych w lekturze dzieł Ojców. Niezwykle piękne są pod tym względem homilie Augustyna, Ambrożego i Jana Chryzostoma, które są wręcz utkane z licznych cytatów biblijnych. Dawniej na końcu dzieł teologicznych pojawiały się indeksy biblijne pokazujące, jak wiele fragmentów biblijnych dany autor wykorzystał. Z niektórych Ojców można złożyć wręcz całe Pismo Święte. Potrafili oni wydobyć z Biblii sens duchowy.

Coraz większe zainteresowanie wzbudzają Komentarze do Ewangelii i rekolekcje w Internecie, transmisje Mszy św. online, vlogi oraz inne formy przekazu. Czy są to dobre sposoby dotarcia z Dobrą Nowiną?

Dzisiaj słuchamy kazań na wiele sposobów. Najlepiej oczywiście słuchać ich co niedziela w kościele, bo towarzyszy temu łaska urzędu i miejsca. Później wiele z nich jest dostępnych w Internecie. Warto po nie sięgać, ponieważ głoszący są zwykle fachowo przygotowani i faktycznie się nad nimi trudzą, a poza tym niektórzy robią tak od wielu lat. Daje więc to gwarancję czegoś więcej niż własna refleksja. Ja sam chętnie słucham kazań dostępnych w Internecie i wiele im zawdzięczam, choć wobec niektórych głosicieli pozostaję krytyczny. Warto zatem, zwłaszcza jeśli słuchamy jednego źródła, skonsultować je ze swoim duszpasterzem.

CZYTAJ DALEJ

Częstochowa: Transmisja telewizyjna święceń prezbiteratu

2020-05-18 14:23

Z powodu pandemii koronawirusa święcenia diakonatu i prezbiteratu będą musiały odbyć się przy ograniczonym udziale wiernych. Transmisję z tych wydarzeń przekaże Studio TV "Niedzieli" na portalu www.niedziela.pl


Święcenia prezbiteratu

30 maja 2020 r., godz. 10:00,
Bazylika Archikatedralna Świętej Rodziny w Częstochowie

Święcenia diakonatu

23 maja 2020 r., godz. 10:00,

Bazylika Archikatedralna Świętej Rodziny w Częstochowie

CZYTAJ DALEJ

Odważnie poszli za głosem Chrystusa

2020-05-30 18:10

Paweł Wysoki

W sobotę, 30 maja, abp Stanisław Budzik udzielił święceń kapłańskich 10 alumnom Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie.

- Święcenia kapłańskie to wielka radość i wielkie święto dla całej wspólnoty diecezjalnej. Matka Kościół raduje się, że kolejnych 10 jej synów miało odwagę pójść za głosem Chrystusa, wołającym cicho, ale zdecydowanie: Pójdź za mną (…) Wołajmy do Ducha Świętego, by przemieniał i uświęcał serca diakonów, którzy wyjdą z tej Eucharystii jako kapłani Jezusa Chrystusa, posłani by rozdawać Jego słowo, Ciało i przebaczenie; by być świadkami tej miłości, którą nas Bóg umiłował - powiedział podczas Eucharystii abp Stanisław Budzik. Wraz z Metropolitą Mszę św. sprawowali bp senior Ryszard Karpiński, bp Mieczysław Cisło, bp Józef Wróbel, bp nominat Adam Bab oraz kapłani, w tym rektor MSD ks. Jarosław Marczewski i wychowawcy z seminarium, a także proboszczowie parafii, z których pochodzą neoprezbiterzy.

W homilii abp Stanisław Budzik przywołał kard. Stefana Wyszyńskiego, w latach powojennych biskupa lubelskiego. Cytując fragment jego „Listu do moich kapłanów”, wskazał na cztery filary duchowości kapłańskiej, wciąż aktualne. To jedność z Trójcą Świętą, jedność z Kościołem, jedność z biskupem oraz jedność z ludem Bożym. Metropolita przypomniał też pierwszą pielgrzymkę św. Jana Pawła II do Ojczyzny i jego wołanie, by „Duch Święty odnowił oblicze ziemi”. - Otaczając diakonów, którzy wkrótce staną się kapłanami, podejmijmy wołanie świętego papieża i prośmy Chrystusa, by spełnił swoją obietnicę i posłał im od Ojca Ducha Świętego. Niech odnowi ich serca i umysły, aby namaszczeni Jego mocą całemu światu głosili Ewangelię. Niech postępują w sposób godny powołania, do jakiego zostali wezwani, z całą pokorą i cierpliwością, znosząc siebie nawzajem w miłości”.

Po przyjęciu święceń kapłańskich neoprezbiterzy dziękowali Bogu i ludziom za dar życia, wiary i powołania. Słowa wdzięczności skierowali do rodziców: - „Gdyby nie wasza ofiarna miłość, nie byłoby nas na tym świecie. Gdyby nie wasza chrześcijańska wiara, nie cieszylibyśmy się łaską powołania. Dziękujemy wam za trud wychowania. Dziękujemy za wasze oddanie, za świadectwo składane słowem i przykładem życia”.

NEOPREZBITERZY 2020

ks. mgr Adam Blicharz – z parafii pw. św. Izydora w Topólczy, (diecezja zamojsko-lubaczowska)

ks. mgr Piotr Flis – z parafii pw. Najświętszego Serca Jezusowego w Lublinie

ks. mgr Robert Jabcoń – z parafii pw. Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Łętowni (archidiecezja krakowska)

ks. mgr Marek Kuś – z parafii pw. NMP Nieustającej Pomocy w Lublinie

ks. mgr Kacper Małek – z parafii pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Kamionce

ks. mgr Michał Myśliwiecki – z parafii pw. Matki Bożej Różańcowej w Lublinie

ks. mgr Rafał Rechnio – z parafii pw. Św. Apostołów Piotra i Pawła w Wodyniach (diecezja siedlecka)

ks. mgr Paweł Saran – z parafii pw. św. Wojciecha w Wąwolnicy

ks. mgr Jakub Szajner – z parafii pw. św. Maksymiliana Marii Kolbe w Okszowie

ks. mgr Mateusz Wójcik – z parafii pw. św. Achacjusza w Skołatowie (diecezja płocka)

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję