Reklama

Wyjątkowe oratorium

Pobiegli do pustego grobu

2015-04-15 21:48

Kamil Krasowski
Edycja zielonogórsko-gorzowska (Aspekty) 16/2015, str. 8

Karolina Krasowska
Biegacze mieli do pokonania trasę na dystansie 10 km

W Poniedziałek Wielkanocny 6 kwietnia w Nowej Soli już po raz trzeci odbył się Bieg do Pustego Grobu, zorganizowany przez miejscową parafię pw. św. Antoniego. Uczestnicy mieli do pokonania trasę na dystansie 10 km ulicami Nowej Soli przy kościołach pw.: św. Antoniego, św. Barbary, św. Józefa, Wniebowzięcia Maryi i św. Michała. Bieg wystrzałem z pistoletu otworzył bp Tadeusz Lityński. Tuż przed startem został odczytany fragment Ewangelii mówiący o biegu apostołów Piotra i Jana do pustego grobu.

– Towarzyszą mi zmęczenie i radość. Organizacja takiego biegu to duży wysiłek i ogromne przedsięwzięcie – powiedział o. Grzegorz Marszałkowski, kapucyn, proboszcz parafii pw. św. Antoniego, inicjator biegu. – Celem biegu jest uwielbienie Boga w Trójcy Jedynego w tym świętym dniu, w Wielkanoc. W tak dużym zgromadzeniu chcemy cieszyć się i radować ze zmartwychwstania Chrystusa. Tym elementem radości jest właśnie również sport. W biegu wzięło udział ponad 700 osób. Wśród nich Agnieszka z Poznania, która pobiegła w intencji swoich bliskich zmarłych. – Nie mogłam z nimi spędzić tych świąt. Świeczka wydawała się mało wystarczająca, dlatego stwierdziłam, że zrobię wszystko, co w mojej mocy, by uczestniczyć w tym biegu, a zarazem uczcić ich pamięć. Po raz pierwszy udział w biegu wzięła elżbietanka s. Assumpta, która wraz z młodzieżą pobiegła w intencji Światowych Dni Młodzieży, które w przyszłym roku odbędą się w Krakowie. – Pobiegłam do pustego grobu, do Pana Jezusa żywego także w intencji młodzieży, którą uczę, z prośbą o wiarę w Boga żywego dla nich i spotkanie z Nim. Każdy z uczestników otrzymał pamiątkowy medal. Następnie w kościele pw. św. Antoniego odbyła się uroczysta dekoracja zwycięzców.

Reklama

Pierwsze miejsce w kategorii open mężczyzn zajął Marcin Zagórny, który dystans 10 km pokonał w 32 min i 40 s. W kategorii open kobiet zwyciężyła Anna Pogorzelska z czasem 39 min i 18 s. W kategorii rodzin na pierwszym miejscu podium stanęła rodzina Pietruszków, a wśród duchownych zwyciężył ks. Michał Dekiert z Głogowa.

Tagi:
bieg

IV Leśny Bieg do Źródeł

2019-10-08 14:19

Mikołaj Mach
Edycja zamojsko-lubaczowska 41/2019, str. 3

22 września w pobliżu sanktuarium Najświętszej Maryi Panny w Nowinach Horynieckich spotkali się miłośnicy aktywnego stylu życia, by wziąć udział w imprezach sportowych IV Leśnego Biegu do Źródeł

Krystian Kłysewicz
Uczestnicy biegu

W ramach cyklicznego wydarzenia na trasach wyznaczonych w niepowtarzalnej urody roztoczańskich lasach rywalizowali ze sobą biegacze na dystansie prawie 17 km oraz chodziarze nordic-walking na odcinku 7,5 km.

Niepowtarzalny także był zestaw organizatorów: parafia w Horyńcu-Zdroju, Nadleśnictwo Lubaczów, Gmina Horyniec-Zdrój oraz Stowarzyszenie Rozwoju Nowin Horynieckich. Patronat honorowy nad wydarzeniem objęli: bp zamojsko-lubaczowski Marian Rojek i dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie. Występując na uroczystości otwarcia, m.in. o celach imprezy mówili przedstawiciele organizatorów: o. Waldemar Czerwonka – proboszcz horynieckiej parafii, Robert Banaś – nadleśniczy Nadleśnictwa Lubaczów oraz Robert Serkis – wójt Gminy Horyniec-Zdrój.

Do biegu głównego zarejestrowanych zostało 44 uczestników, w zdecydowanej większości mężczyzn. Do marszu z kijkami wydano chipy 28 zawodnikom – dla odmiany z dużą reprezentacją kobiet. Przekrój wiekowy to 18-66 lat z przewagą osób w średnim wieku. Biegacze wystartowali o godz. 14,00, chodziarze pół godziny później. Wśród biegaczy najszybsi w kategorii mężczyzn byli: 1) Hubert Sopel – Oleszyce, 2) Maciej Tomaszewski – Widna Góra, 3) o. Bogdan Klóska OFMConv. – Horyniec-Zdrój. Wśród kobiet: 1) Anna Trzeźwińska-Kajetanówka, 2) Anna Śliwa-Łaszczówka, 3) Marta Oronowicz-Munina.

To członkowie tej samej, jakże hojnie przez naturę obdarowanej w sportowe talenty rodziny. Zwyciężczyni marszu z kijkami, Małgorzata Kubiszyn, to aktualna mistrzyni Europy w tej konkurencji. Godne odnotowania jest miejsce i czas uzyskany przez o. Bogdana Klóskę. Jako zawodnik ciągle uczy się biegów długich i mimo dojrzałego wieku wciąż robi systematyczne postępy. Warto także przypomnieć, że był pomysłodawcą, inicjatorem i motorem napędowym działań organizacyjnych Biegu. W tegorocznej imprezie warto odnotować liczną obsadę marszu z kijkami. To z kolei osobisty sukces Danuty Kurdybachy, animatorki tej dyscypliny sportu w Horyńcu-Zdroju.

Leśny Bieg do Źródeł, jako inicjatywa horynieckiej parafii, wsparta mocno przez Nadleśnictwo w Lubaczowie oraz Gminę Horyniec-Zdrój, uatrakcyjnia i wzbogaca ofertę sportowo-rekreacyjną naszej gminy oraz popularyzuje bieganie i maszerowanie, jako aktywne formy spędzania wolnego czasu. Jest także okazją do promowania lasów, będących środowiskiem wyjątkowo sprzyjającym tego typu aktywności. Przybliża także naszą gminę i najbliższe okolice, zwłaszcza Południowe Roztocze. Niewątpliwie także jest okazją do odkrywania na nowo piękna i magii naszego maryjnego sanktuarium, do skorzystania z obfitości łask i darów, których nieprzebraną skarbnicą jest ta cudowna dolina u źródeł.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jak powstały Jasnogórskie Śluby Narodu

Maria Okońska
Niedziela Ogólnopolska 19/2006, str. 10

Archiwum Instytutu Prymasa Wyszyńskiego

W bieżącym roku obchodzimy 50. rocznicę Jasnogórskich Ślubów Narodu. Jak one powstały i kto je napisał?
Był rok 1955. Prymas Polski Stefan Kardynał Wyszyński przebywał w Komańczy, w czwartym miejscu swego uwięzienia. Po swoim uwolnieniu mówił, że gdy go przewożono z Prudnika na południowy wschód Polski - do Komańczy, miał świadomość, że jedzie tym samym szlakiem, którym przed 300 laty jechał do Lwowa król Jan Kazimierz z Prymasem Leszczyńskim, aby tam złożyć swe Królewskie Śluby (1 kwietnia 1656 r.) i ogłosić Maryję, Matkę Chrystusa, Królową Polski. Wszystko po to, aby Polska była Królestwem Maryi.
Przypominając sobie to wielkie historyczne wydarzenie, Ksiądz Prymas postanowił, że w następnym roku - 1956, a więc w 300-lecie Ślubów króla Jana Kazimierza, musi powstać tekst Ślubów odnowionych, już nie królewskich, ale narodowych. Z tą myślą jechał do Komańczy i rozpoczął trzeci rok swego uwięzienia.
Takie same myśli nurtowały biskupów Polski i ojców paulinów na Jasnej Górze. Wiedzieli, że musi powstać nowy tekst Ślubów Narodu, uwzględniający potrzeby czasów współczesnych. Wszyscy uważali, że śluby może napisać tylko uwięziony Prymas Polski.
Przebywałam wtedy na Jasnej Górze. Miałam możność otrzymać przepustkę do Komańczy, o czym wiedzieli generał Zakonu Paulinów o. Alojzy Wrzalik i niektórzy biskupi. Wysłano więc mnie z prośbą do Księdza Prymasa o napisanie nowego tekstu Ślubów.
24 marca 1956 r. znalazłam się w Komańczy. Towarzyszyła mi członkini Instytutu Prymasowskiego Janka Michalska. Przedstawiłyśmy prośbę biskupów i ojców paulinów. W pierwszym momencie twarz Ojca rozpromieniła się radośnie. Widoczne było, że Ojciec nie tylko uradował się naszym przybyciem, ale także tą prośbą. Jednak byłyśmy zdumione, bo czas mijał, a Ojciec tych Ślubów nie pisał.
„Ojcze, dlaczego?” - pytałam codziennie. Dawał wymijające odpowiedzi. Wreszcie, a było to 15 maja, padła odpowiedź: „Gdyby Matka Boża chciała, abym Śluby napisał, byłbym wolny, a ja jestem więźniem i nie uczynię dobrowolnie niczego, co mogłoby się Jej nie podobać”.
Wtedy przyszła mi nagle olśniewająca myśl i powiedziałam: „Ojcze, przecież św. Paweł Apostoł najpiękniejsze swoje listy do wiernych pisał z więzienia!”. Ojciec popatrzył na mnie jakoś dziwnie, jakby mnie pierwszy raz zobaczył, i odpowiedział: „Masz rację, najpiękniejsze jego listy pochodziły z więzienia”.
Na drugi dzień rano Ojciec wszedł do domowej kaplicy, aby odprawić Mszę św. Był dziwnie radosny. Na moim klęczniku położył plik papieru maszynowego, zapisanego jego drobniutkim pismem. Tytuł widniał: „Jasnogórskie Śluby Narodu Polskiego”. Szczęście moje nie miało granic. A więc są Śluby!
22 maja Ojciec wysłał Janeczkę Michalską na Jasną Górę z tekstem Ślubów i z listem do Ojca Generała. W liście tym prosił, aby 26 sierpnia 1956 r. tekst Ślubów został odczytany z wałów jasnogórskich wobec zebranych pielgrzymów przez bp. Michała Klepacza, który zastępował uwięzionego Prymasa. Jeżeli władze komunistyczne przeszkodzą, niech tekst Ślubów przeczyta generał Paulinów o. Alojzy Wrzalik. Jeżeli i ten będzie „przeszkodzony”, niech przeczyta przeor Jasnej Góry o. Jerzy Tomziński. A jeżeli i jemu zabronią, „niech to uczyni kuchcik jasnogórski, byleby tylko Śluby były złożone”. Widać, jak bardzo zależało na tym Księdzu Prymasowi, bo przecież w Ślubach zawarł cały program religijnej i moralnej odnowy Narodu, program, który uczyniłby Polskę rzeczywistym Królestwem Maryi.
W czasie od maja do sierpnia 1956 r. tekst Ślubów był przepisywany przez siostry klauzurowe i nasz Instytut. Osoby przepisujące zostały zobowiązane do tajemnicy pod przysięgą. Rano 26 sierpnia tekst Ślubów - w tysiącach egzemplarzy - został rozdany pielgrzymom, których było ok. półtora miliona.
Zanim to jednak nastąpiło, wszyscy przeżywaliśmy narastające związane z tym napięcie. Będąc znowu na Jasnej Górze, dowiedziałam się, że Ojciec Generał będzie nieobecny w dniu złożenia Ślubów, bo - jak powiedział - „serce by mi pękło w czasie tej uroczystości bez Prymasa”. Mnie także serce by pękło. Pojechałam więc do Komańczy, do uwięzionego Ojca.
Przyjechałam do Komańczy 25 sierpnia wieczorem. Przywiozłam dokładny program uroczystości na Jasnej Górze i prośbę ojców paulinów, aby Ksiądz Prymas czynił to samo w Komańczy, z 10-minutowym wyprzedzeniem. Tak też się stało.
Bardzo przeżyłam moment składania Ślubów. Ojciec stanął przed ogromnym Obrazem Matki Bożej Jasnogórskiej, wziął tekst Ślubów do ręki i powiedział do mnie: „Powtarzaj - «Królowo Polski - przyrzekamy!». Jesteśmy jakby symbolem ludu zebranego pod Szczytem Jasnej Góry”. Czytał dobitnie, wyraźnie, z ogromnym wzruszeniem. Ja drżącym głosem powtarzałam: „Królowo Polski, przyrzekamy!”.
Po skończonej uroczystości Ojciec był radosny i szczęśliwy jak nigdy przedtem. Dokonało się to, czego tak bardzo pragnął: Naród złożył Śluby i Prymas złożył Śluby. W zadumie Ojciec powiedział: „Stała się wielka rzecz. Jakiś ogromny, wielki, ciężki kamień przetoczył mi się z ramion na ziemię. Czuję się wolny jak ptak. Ufam, że Królowa Niebios i Polski doznała dziś wielkiej chwały na Jasnej Górze!”.
Na drugi dzień, 27 sierpnia, musiałam wyjechać z Komańczy. Kończyła mi się przepustka. Przy pożegnaniu Ojciec powiedział mi: „Dostałem wiadomość, że Śluby zostały złożone. Było przeszło milion ludzi. To był prawdziwy cud”. I dodał: „Wiedziałem, że Matka Boża Jasnogórska jest najpopularniejszą Postacią w Narodzie, ale nie wiedziałem, że Jej potęga w tym Narodzie jest aż tak wielka. Miał rację Generalny Gubernator w okupowanej Polsce, Hans Frank, mówiąc: «Gdy wszystkie światła dla Polaków zgasną, zostaje jeszcze zawsze dla nich Święta z Częstochowy i Kościół». A inny Niemiec powiedział: «Polacy to najbardziej katolicki naród, bo swoją wiarę w Chrystusa zaczynają od Panienki z Nazaretu»”.
Kończę to szczególne wspomnienie do mojej ukochanej Niedzieli. O, zaprawdę, Matka Boża z Jasnej Góry to największy cud w Narodzie Polskim. Dzięki niech będą Bogu za Nią, za Wielkiego Prymasa Tysiąclecia i za Jasnogórskie Śluby Narodu, które są niejako Magna Charta dla wszystkich Polaków w zwycięskiej pracy nad sobą.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Portugalia: więźniowie pomogli w budowie gigantycznej szopki w Bradze

2019-12-13 19:19

mz (KAI/AE) / Braga

Więźniowie z zakładu karnego w Bradze w północno-zachodniej Portugalii pomogli przygotować jedną z największych w tym kraju żywych szopek w miejscowości Priscos. Na powierzchni ponad 30 tys. m kw. powstała tam scenografia z czasów narodzin Jezusa. Do 12 stycznia kilkuset statystów będzie przedstawiało sceny biblijne. Współodpowiedzialny za budowę szopki ks. João Torres powiedział, że w pracach przy budowie 90 scen uczestniczyło łącznie ponad 40 więźniów.

Ks. Jerzy Uchman

Priscos jest jednym z etapów szlaku bożonarodzeniowych żłóbków, do których odwiedzenia co roku zachęca archidiecezja Bragi. Na trasie zwiedzający mogą zobaczyć m.in. szopkę w tamtejszej katedrze, w muzeum Piusa XII, a także w kilkunastu parafiach miasta i okolicznych miejscowości.

Oryginalny projekt w Priscos ruszył po raz pierwszy jako owoc wystosowanego w 2006 r. przez portugalskich biskupów apelu, aby w okresie Adwentu i Bożego Narodzenia bardziej eksponować postać Dzieciątka Jezus.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem