W życiu ludzkim są takie pytania, które się nigdy nie starzeją. W każdym pokoleniu są na nowo podejmowane i rozważane. Ujawniają się one szczególnie w życiu młodego pokolenia. Ileż to razy jawi się młodym pytanie: kim mam być w życiu? Jaką wybrać drogę? Kogo słuchać: rodziców, nauczycieli, Kościoła, rówieśników, telewizji? Komu dać się prowadzić? Jakimi zasadami się kierować? Co robić, by zasmakować chociaż trochę udanego życia, by zaspokoić choć w części najgłębsze pragnienie bycia szczęśliwym? Pytania o wybór właściwej życiowej drogi, o receptę na udane życie stawiają sobie także rodzice i wychowawcy. Dla wychowawców i opiekunów ważne jest pytanie, jak pomóc młodym, jak pomóc im rozpoznać ich życiowe powołanie, w jakie wartości ich wyposażyć, by sprostali życiowym trudnościom i spełnili się jako ludzie? W sytuacjach tego typu rozglądamy się za pomocą, szukamy mistrzów, przewodników, doradców. Patrzymy także na wzory osobowe i zastanawiamy się: dlaczego tym udało się, a tamtym nie wyszło?

Oto w sam środek tych wszystkich pytań i problemów wchodzi Bóg ze swoim słowem, ze swoją mądrością. Ludzie od wieków szukają pomocy, porad w Jego słowie, wierzą, że On daje najlepszą receptę na udane życie; wiedzą, że nikt jeszcze nie żałował uległości wobec Boga, posłusznego wypełnienia Jego woli. Chcemy i my należeć do takich ludzi, chcemy szukać mądrości w Bożym Słowie.

Św. Piotr powiedział o Chrystusie, że jest On kamieniem węgielnym Kościoła, i że „nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni” (Dz 4,12). Sam zaś Chrystus nazywa się dobrym pasterzem, który oddaje swe życie za owce: „Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje Mnie znają, podobnie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca. Życie moje oddaję za owce” (J 10,14-15). Chrystus jest Dobrym Pasterzem wszystkich pokoleń ludzkich. Wszystkim przyniósł Dobrą Nowinę o zbawieniu i za wszystkich oddał swe życie na krzyżu. Jako Dobry Pasterz jest także naszym Zbawicielem i Nauczycielem. Dzięki Niemu dostępujemy dziś odpuszczenia grzechów i w Jego słowie znajdujemy mądrość i najlepsze wskazania na udane życie. W Jego Dobrej Nowinie, która jest głoszona wszystkim narodom świata, jest także zawarta prawda o naszym powołaniu, którym nas Bóg obdarza, również prawda o powołaniu do służby w kapłaństwie i we wspólnotach zakonnych. Jest to Ewangelia powołania, czyli Dobra Nowina o naszym powołaniu przez Boga do różnych zadań. Podkreślamy to dzisiaj, gdy obchodzimy kolejny Światowy Dzień Modlitw o Powołania, gdy naszą modlitwą odpowiadamy na wezwanie Chrystusa: „Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo” (Mt 9,38).

Bardzo ważnym zadaniem dla nas wszystkich jest troska o wzrost powołań w naszych środowiskach rodzinnych, parafialnych. Okazujmy tę troskę w częstej modlitwie o powołania, w podejmowaniu w życiu osobistym i rodzinnym lektury Pisma Świętego, a także poprzez świadectwo dobrego, chrześcijańskiego życia.

Oprac. Julia A. Lewandowska