Reklama

Turystyka

Marek Kamiński na Pomorskiej Drodze św. Jakuba

W połowie marca środki masowego przekazu przyniosły informację, że pielgrzymią drogę prowadzącą do grobu św. Jakuba w Santiago de Compostela rozpoczął Marek Kamiński

Niedziela szczecińsko-kamieńska 17/2015, str. 6-7

[ TEMATY ]

droga św. Jakuba

Dominik Cywiński

Marek Kamiński (z lewej) i osoby towarzyszące

To powszechnie w Polsce znany i rozpoznawalny polarnik, podróżnik i pisarz. Przed dwudziestu laty usłyszeliśmy o nim jako o pierwszej osobie na świecie, która zdobyła oba krańce Ziemi w jednym roku. W 2004 r. powtórzył ten wyczyn jeszcze raz, doprowadzając na oba bieguny niepełnosprawnego chłopca Janka Melę. „Niespokojny duch wędrowca” sprawiał, że Marek w dalszych latach podejmował kolejne wezwania, realizował inne projekty. Sprawdzał się jako żeglarz, przepływając Atlantyk, wchodził w górach na wybitne szczyty, podróżował do wielu krajów świata, spływał Wisłą od źródeł do jej ujścia.

Projekt „3. Biegun”

Zdobywca Bieguna Północnego i Południowego w tym roku przystąpił do realizacji nowego projekty, któremu nadał nazwę „3. Biegun”. Inspiracją były słowa Jana Pawła II o podjęciu podróży od bieguna rozumu do bieguna wiary. Pomysł zrodził się u niego kilka lat temu. Jako punkt startu symboliczny biegun rozumu wybrał Królewiec (dzisiejszy Kaliningrad), gdzie przy tamtejszej katedrze jest grób wybitnego filozofa Immanuela Kanta. Celem końcowym ma być biegun wiary, grób św. Jakuba Apostoła w odległym Santiago de Compostela w Hiszpanii. Tę drogę między symbolicznymi biegunami Marek Kamiński zamierza przebyć pieszo na wzór średniowiecznych pielgrzymów. Zaplanował trasę długości ok. 4000 km, by przemierzając dziennie ok. 40 km, przejść ją przez ok. 100 dni. Prowadzi ona przez sześć krajów: Rosję, Polskę, Niemcy, Belgię, Francję i Hiszpanię. Wybór Królewca oznaczał, że drogę na terenie Polski wyznaczy mu Pomorska Droga św. Jakuba. Została ona dobrze oznakowana i opisana w 2013 r. Idąc nią na odcinku Braniewo – Kamień Pomorski, podróżnik miał do przejścia ok. 800 km.

Początek wędrówki

Swoją wędrówkę rozpoczął 16 marca. Jak mówił podczas pierwszej konferencji prasowej, „ta wyprawa będzie dla mnie czasem zastanawiania się nad wartościami w dzisiejszym świecie, poznawania ludzi i poszukiwania Boga”. Nie liczyć się będzie jej aspekt sportowy, jak było w jego poprzednich wyprawach. „W tej wędrówce najważniejsi będą ludzie spotkani na drodze, rozmowy z nimi, a także chwile ciszy spędzone na rozmowie z Bogiem i samym sobą”. Podróżnik przeszedł przez województwo pomorskie (Elbląg, Gdańsk, Lębork, Ustka) i 27 marca wszedł na teren województwa zachodniopomorskiego, zatrzymując się m.in. w Darłowie, Koszalinie (modlił się w sanktuarium na Górze Chełmskiej i w katedrze), Trzebiatowie, Kamieniu Pomorskim.

Reklama

Ponieważ 28 lat temu pielgrzymowałem przez miesiąc „drogą francuską” do Santiago, z zaciekawieniem śledziłem informacje o przejściu Marka na jego stronie internetowej 3biegun.kaminski.pl i Facebooku. W wędrówce pomorskim szlakiem towarzyszyli mu etapowo, dołączając do niego, chętni piechurzy. Kiedy opuściwszy Kamień Pomorski skierował swe kroki na południe w stronę Szczecina, postanowiłem i ja przejść z nim fragment drogi. 2 kwietnia zastałem go porankiem w miejscu noclegu, w Ośrodku Leczenia Uzależnień Stowarzyszenia MONAR w Babigoszczy. Jak mówił, trafił tam przypadkiem, szukając noclegu już ok. godz. 23. Ten niby przypadek uznał za mały cud. Następnego dnia był do dyspozycji młodych walczących z nałogiem, odpowiadając na ich egzystencjalne pytania. To charakterystyczne dla niego, że mimo zmęczenia chętnie rozmawia z każdym i słucha z uwagą tego, co inni mają mu do powiedzenia. Niektóre spotkania miał wcześniej zaplanowane (np. z osadzonymi w zakładach karnych w Koszalinie czy Kamieniu Pomorskim). Pragnie innym przekazać swoje doświadczenia, by oni także mogli zdobywać własne bieguny, spełniać marzenia, na nowo uwierzyć w sens życia zgodnie z najwyższymi wartościami.

Wielkanoc w Szczecinie

2 kwietnia droga Marka prowadziła przez Miękowo, Goleniów, Załom, Dąbie do Szczecina. Kwietniowa pogoda zaprezentowała całą gamę swych możliwości – deszcz, śnieg, grad, słońce. Marek około północy dotarł do gościnnej kanonii przy szczecińskiej katedrze, gdzie udzielili mu noclegu proboszcz ks. prał. Dariusz Knapik i wielki entuzjasta Drogi Jakubowej emerytowany proboszcz ks. prał. Jan Kazieczko.

– Okres Wielkanocy jest okresem zatrzymania. Abp Andrzej Dzięga bardzo ciepło, po ojcowsku zaproponował mi pozostanie w Szczecinie. Całe te Święta, udział w jutrzni, liturgia Wielkiego Piątku, Wielkiej Nocy, w której uczestniczyłem, były dla mnie Wielkim Misterium. Dało mi to energię ducha, która pozwala mi iść dalej. Dużym przeżyciem duchowym było też rozdawanie paczek dla potrzebujących, bezrobotnych, spotkanie z tymi ludźmi – mówił.

Reklama

Marek podczas liturgii był lektorem, czytał fragment Pisma Świętego. Podczas sobotniego śniadania spotkał się na rozmowie z członkiem Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego Jarosławem Rzepą i prezydentem Szczecina Piotrem Krzystkiem. Otrzymał od nich upominki i życzenia pomyślności w dalszej drodze. Tego dnia spotkał się z dużą grupą dziennikarzy lokalnych mediów, bardzo zainteresowanych jego przedsięwzięciem.

Nikt nie idzie bez powodu

Po dwóch dniach świątecznej przerwy w Szczecinie 5 kwietnia Marek Kamiński powrócił na pielgrzymią drogę, idąc już w pełnym słońcu przez Gumieńce, Przecław, Rosówek w kierunku granicy, opuszczając Polskę i dochodząc tego dnia do niemieckiego Gartz. Na terenie Niemiec korzysta z tamtejszych dróg jakubowych, których jest cała sieć. W Niemczech wcześniej niż w Polsce przystąpiono do ich rewitalizacji.

– Pielgrzym może wszędzie prosić o nocleg – tą prawdę przypomniał mi ks. kan. Dariusz Żarkowski w Kamieniu Pomorskim.

– Oczywiście, nie musi go otrzymać. Liczę jednak, że na drodze spotkam się z ludzką życzliwością – sądzi Marek.

Wiadomości, jakie publikuje na Facebooku, potwierdzają ten sąd.

Marek robi notatki i z pewnością wzorem wcześniejszych podróży otrzymamy jego kolejną książkę. Trzeba też zauważyć zaplanowaną na 40 dni obecność młodego reżysera Jana Czarlewskiego przygotowującego film „Pielgrzym”. Zafascynowany osobą Marka, filmując jego drogę, chce on zbudować portret podróżnika, odkryć jego wnętrze, utrwalić przemyślenia.

– Chcę pokazać jego ewolucję podczas tej drogi. Nikt nie idzie na Camino bez powodu i jest to zbyt długa, intensywna podróż, żeby wyjść z niej niezmienionym – mówi reżyser, i ma w tym względzie całkowitą rację.

To wielka promocja dla zrewitalizowanej Pomorskiej Drogi św. Jakuba. Zresztą Marek nie ukrywa, że chciałby, by ludzie wychodzili na szlak pielgrzymi. Niekoniecznie zaraz ekstremalnie do samego Santiago de Compostela. Choćby etapami, z wykorzystaniem wyznakowanej Drogi Pomorskiej. Uważa, że można wiele zyskać, otwierając się na Drogę. Można na niej znaleźć wyciszenie wśród pięknych nadbałtyckich krajobrazów, spotkać wspaniałych ludzi, nawiedzić sanktuaria i urokliwe świątynie.

Marek Kamiński wielokrotnie udowodnił, że jest człowiekiem niezłomnego hartu ducha. Można mieć nadzieję, że przezwycięży wszelkie trudności, jakie niesie tak daleka trasa. My, którzy mieliśmy szczęście spotkać go w tej niepowtarzalnej wędrówce, towarzyszymy mu pamięcią i modlitwą. I tradycyjnie życzymy Buen Camino! Adelante! Dobrej Drogi, Marku! Naprzód!

2015-04-23 11:06

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jubileuszowe przejście

Niedziela bielsko-żywiecka 7/2020, str. VI

[ TEMATY ]

pielgrzymka

droga św. Jakuba

Bractwo Jakubowe

Szczyrk

Adam Ochman

Bractwo Jakubowe w Szczyrku po raz 10. zorganizowało Narciarską Pielgrzymkę Beskidzką Drogą św. Jakuba.

Bractwo Jakubowe w Szczyrku po raz 10. zorganizowało Narciarską Pielgrzymkę Beskidzką Drogą św. Jakuba.

Wzięły w niej udział 32 osoby, w większości z Podbeskidzia, ale i ze Śląska: Pszczyny, Tychów, Piekar Śląskich i z małopolskiego Brzeska. Wśród pątników znalazła się trzypokoleniowa rodzina Dietrichów z Bielska-Białej, której nestor liczył 85 lat. Pielgrzymka rozpoczęła się w sanktuarium św. Jakuba Apostoła w Szczyrku od Mszy św., którą celebrował proboszcz ks. Andrzej Loranc. Druga, niedzielna Eucharystia, była przez niego sprawowana w „Ranczu” na Błatniej. Nie zapomniano o modlitwie w intencji Jakubowych pątników, którzy kroczą teraz po niebiańskich szlakach.

Trasa pielgrzymki wiodła z Jaworza na Błatnią, Stołów, przełęcz Karkoszczonkę, ewentualnie Klimczok, do Szczyrku. Po dotarciu do celu każdy otrzymał specjalny certyfikat w języku łacińskim potwierdzający przejście całego odcinka. – To była najliczniejsza pielgrzymka. Dużo było nowych twarzy. Największą grupę stanowili mieszkańcy Szczyrku, Łodygowic, Pietrzykowic i Żywca – mówi Dagobert Drost z Bractwa św. Jakuba ze Szczyrku.

Jak zapowiadają organizatorzy 11. edycja pielgrzymki przejdzie pasmem Beskidu Małego. Na jej drodze pojawią się papieskie szczyty: Groń Jana Pawła II i Leskowiec.

CZYTAJ DALEJ

Drugi dzień Nowenny do Matki Bożej Szkaplerznej

2020-07-08 07:00

[ TEMATY ]

nowenna

szkaplerz

Matka Boża Szkaplerzna

S. Bogdana Bartog KDzJ

8 lipca - drugi dzień Nowenny do Matki Bożej Szkaplerznej.

Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej (na rozpoczęcie nowenny)

O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędow­niczko Szkaplerza świętego, Matko Boga! Oto ja, Two­je dziecko, wznoszę do Ciebie błagalnie ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza świętego, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja.

Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać? Wiem, o dobra Matko, serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich po­trzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania. Od wie­ków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko strapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz moje cierpienia, ulecz, uspokój mą duszę, o Matko pełna litości! Ja zaś wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na Twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.

Dzień drugi — 8 lipca

„Nie bójmy się, że Maryja przesłoni nam Chrystusa, Ona jest po to, aby do Niego prowadzić".

Stefan kard. Wyszyński

Maryjo, Gwiazdo Karmelu i Matko nasza, która pałając szczególną miłością ku dzieciom odzianym Szkaplerzem świętym, nawiedzasz ich dusze, pocie­szasz je słowem i przykładem, uproś nam, o Królowo nasza, aby Syn Twój, a Pan nasz, Jezus Chrystus, swą Boską światłością rozproszył ciemności naszych umysłów; abyśmy poznali wartość Jego miłości ku nam zwróconej i serdecznie Go miłowali, abyśmy zrozu­mieli doniosłość naszych obowiązków i sumiennie je wypełniali, abyśmy wszystkie myśli, słowa i czyny kierowali ku większej chwale Bożej i zbudowaniu naszych bliźnich.

Pokornie powierzamy Ci wszystko, co nas dręczy, niepokoi i boli. Ufamy, że przyjmiesz to jak Matka i dasz naszym duszom i sercom niezmącony pokój! Amen.

Ojcze nasz...Zdrowaś Maryjo...Chwała Ojcu...

CZYTAJ DALEJ

77. rocznica pacyfikacji Łukowej

2020-07-08 21:33

Lucyna Paluch (GOK w Łukowej)

Złożenie kwiatów i upamiętnienie ofiar pacyfikacji

Tradycyjnie, jak co roku w pierwszą niedzielę lipca, mieszkańcy Łukowej zgromadzili się (05.07) na uroczystościach poświęconych obchodom 77. rocznicy pacyfikacji tej miejscowości.

Podczas wydarzenia wspominane jest wysiedlenie i tragedia z 1943 roku, mieszkańcy modlą się również za pomordowanych w niemieckich obozach zagłady, czy na robotach przymusowych. Świadków tamtych, tragicznych wydarzeń z czasów wojny jest coraz mniej i są to głównie osoby, które w tamtym czasie miały po kilka lub kilkanaście lat. Tegoroczne uroczystości zgromadziły w kościele parafialnym licznie przybyłych wiernych, kombatantów oraz poczty sztandarowe i młodzież.

Mszę św. za wysiedlonych przez Niemców mieszkańców odprawił wikariusz ks. Marcin Dańków, natomiast pełne patriotyzmu kazanie wygłosił ks. prałat Władysław Kowalik, który jako pięcioletnie dziecko, 3 lipca 1943 roku doświadczył pacyfikacji. Podzielił się on swoim świadectwem wiary i patriotyzmu oraz wspomnieniami sprzed siedemdziesięciu siedmiu lat: – Pamiętam jako dziecko, że gdy rozpoczęła się wywózka, spędzili nas pod kościół, załadowali na samochody ciężarowe i ruszyliśmy. Pamiętam straszny, wielki jęk, jeden płacz, wszyscy płakali. Dziś widzę, jak bardzo inaczej postrzega taką rzeczywistość dziecko, bo mi się chciało śmiać, gdyż pierwszy raz jechałem samochodem. Małemu dziecku zupełnie inaczej się to wszystko przedstawiło, ale gdy popatrzyłem na wszystkich wokoło to zobaczyłem strach, płacz i łzy mojej mamy i zaczęło mi być strasznie smutno. Pamiętam mamę, jak siedziała przy burcie samochodu i trzymała na kolanach moją siostrę. I tak dojechaliśmy na Majdanek – wspominał.

Kapłan dał również swoje świadectwo wiary i patriotyzmu: – Jak to dobrze, że w naszej wspólnocie jeszcze pamięć trwa, że są ludzie zaangażowani i patrzą na naszą Ojczyznę przez pryzmat patriotyzmu, chcąc by Polska się rozwijała. A w naszej historii mamy wiele przykładów wspaniałych ludzi, żołnierzy wyklętych, których my dziś nazywamy bohaterami. Oni na zawsze pozostali wierni wolnej i niepodległej Polsce. Żyjmy dalej na ich wzór, jako katolicy, jako ludzie sumienia i niech każda gmina i każda parafia kultywuje ich pamięć i wciąż mówi o ich odwadze, wyciągajmy na światło dzienne to, co mamy najcenniejszego. Aby to nowe, młode pokolenie mogło się do ich męstwa, odwagi i ofiarności odwoływać – podkreślał.

Po Eucharystii przy pomniku upamiętniającym miejsce wywózki mieszkańców zostały złożone kwiaty i zapalone znicze. Chór ‘Łukowianie’, w którego skład wchodzą Dzieci Zamojszczyzny, zaśpiewał okolicznościową pieśń obrazującą moment wypędzania z domów, pobyt w obozach i w Niemczech na przymusowych robotach. Słowa utworu odzwierciedlały bolesne przeżycia znane chórzystom z autopsji.

Po uroczystościach można było zaopatrzyć się w najnowsze wydawnictwa GOK w Łukowej: ‘Partyzancką Drogę Krzyżową kard. Wyszyńskiego’, ‘Zeszyt Osuchowski’ nr 17 i ‘Goniec Łukowej’ nr 116, a także wspomóc swoim datkiem Siostry Bernardynki z Łodzi, wśród których pracują cztery siostry pochodzące z Łukowej.

W czasie pacyfikacji Gminy Łukowa tj. od drugiego do piętnastego lipca 1943r. zabitych zostało czterdziestu czterech mężczyzn, czterdzieści osiem kobiet i czterdzieścioro dziewięcioro dzieci. Do obozów i na przymusowe roboty do Niemiec wywieziono tysiąc trzystu pięćdziesięciu dziewięciu mężczyzn, tysiąc pięćset sześćdziesiąt trzy kobiety i tysiąc dwieście pięćdziesięcioro dwoje dzieci. Spalono dwadzieścia sześć budynków mieszkalnych.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję