Reklama

Zapomniałaś, Polsko, o swojej Królowej?

2015-04-28 11:36

O. Jan Pach OSPPE
Niedziela Ogólnopolska 18/2015, str. 16-17

Bożena Sztajner/Niedziela

Królowanie Maryi w Polskim Domu wystawiane jest coraz częściej na próby, które przychodzą ze strony już nie tylko zdeklarowanych wrogów Kościoła, ale też tzw. ale-katolików

Prymas Tysiąclecia – Stefan Kardynał Wyszyński wyraził przekonanie, że „Matka Boża w Polsce słabszą nie będzie, chociażby ludzie się zmieniali”, ale to królowanie Maryi trzeba umacniać w sercach oraz sumieniach Polaków, żeby umieli żyć jak godne dzieci tak wielkiej Matki i Królowej. Maryja została ogłoszona Królową Korony Polskiej przez króla Jana Kazimierza w 1656 r., po cudownej obronie Jasnej Góry przed Szwedami. Ze strony Kościoła tytuł ten został oficjalnie zatwierdzony przez Świętą Kongregację Obrzędów i wprowadzony do Litanii Loretańskiej w 1923 r. Dzień uroczystości Królowej Polski wyznaczono na 3 maja. Papież Pius XI, który wcześniej jako nuncjusz apostolski w Polsce był świadkiem Cudu nad Wisłą w 1920 r., rozszerzył święto na całą Polskę w 1925 r., a więc 90 lat temu.

Przeczytaj także: Obchody uroczystości Matki Bożej Królowej Polski przeniesione

Maryja, która jest Królową polskich dziejów i Matką troskliwą, nigdy nas nie zawiodła. My możemy na Nią liczyć, tylko czy Ona dobrze się czuje w swoim królestwie, czy pomagamy Jej we włodarzeniu w Polskim Domu? Królowanie Matki wyrażało się poprzez wieki wierną z Nią współpracą, posłuszeństwem Jej Synowi oraz Kościołowi. Ta owocna współpraca była gwarantem naszej tożsamości religijnej oraz narodowej i nadal żyjemy jej owocami. Polskie królowanie Matki Bożej stało się swoistym przymierzem – jak mówił św. Jan Paweł II – przymierzem, które nadal obowiązuje i domaga się wysiłku z naszej strony.

Nie dać się zepchnąć w milczenie

Czy Matka Boża nadal jest mocna w narodzie polskim, czy jako Jej dzieci jesteśmy Jej wierni? – pytają niektórzy. Ona jest mocna, ale dla skuteczności macierzyńskiego działania potrzebuje nas, którym zaufała, i liczy, że Jej nie zawiedziemy. Prymas Stefan Wyszyński przez cały czas pasterskiej posługi Kościołowi i narodowi wołał o stawanie Jej do pomocy. „Bądźmy pomocnikami Maryi, bo Ona potrzebuje naszego zaangażowania, naszej odwagi oraz świadectwa” – tak można streścić jego przesłanie. Dziś możemy powiedzieć, że Maryja jest gotowa kolejny raz w historii nas uratować, ale nie zrobi tego bez nas! Ona chce być mocna w Polsce autentycznością naszego chrześcijańskiego świadectwa.

Reklama

Propaganda rządowych mediów oraz komercyjnych stacji, dziwnie „zatroskana” o Kościół, preparuje karkołomne kłamstwa, żeby udowodnić, iż na polskiej ziemi się on przeżył, że nic dobrego nie wnosi w dzieje narodu, że mu wręcz szkodzi. Dlatego też media te nie ukazują dobra, które Kościół czyni w Polsce, jakby nic dobrego z jego udziałem się nie działo. Czyli – Kościół to tylko przejściowy folklor? Do tego dochodzą jeszcze nieodpowiedzialne głosy tzw. oświeconych katolików, że „kult maryjny się przeżył”, łącznie z nawiedzaniem kopii Jasnogórskiego Obrazu. Ktoś powie, że są znaki dobra i nadziei. Matka Boża chodzi po Warszawie, była nawet u prezydenta. Tylko jak Ona się tam czuła, widząc sprzeczność oficjalnych deklaracji katolickości z konkretnymi decyzjami, które nie mają nic wspólnego z Kościołem i Ewangelią? Czy Polacy tego nie widzą, czy do tego stopnia są zaślepieni, że nie czują, iż ktoś posługuje się Matką Bożą dla swoich interesów, sprzecznych z interesami Polski? Czy mamy tego nie mówić, dać się zamknąć w getcie milczenia, pozwolić sobie wmówić, że trzeba być tolerancyjnym dla wszelkiego rodzaju faryzeizmu? Nie! Pomocnicy Maryi nie pozwalają się zakrzyczeć, mają odwagę mówić prawdę, upominać się o należne im poszanowanie, które wszystkim gwarantuje konstytucja.

Co myśli św. Jan Paweł II, który widzi podcinanie korzeni narodu zbudowanego na fundamencie krzyża? Czyż nie cierpi sługa Boży Stefan Wyszyński, który dzięki bezgranicznemu zawierzeniu Maryi polskich spraw uratował Kościół i naród z potopu bezbożnego komunizmu? Święty Papież Polak do końca swego życia przypominał, że jasnogórskie ścieżki maryjne są jedyną drogą dla Kościoła w Polsce, że są to ścieżki sprawdzone i bezpieczne dla przyszłości. Czy my jeszcze słuchamy tych największych Polaków naszych czasów, czy tylko się nimi posługujemy i pozwalamy zamknąć się w milczeniu? Matka Boża nie chce, żebyśmy milczeli, Ona oczekuje naszego głosu, że Bóg nie umarł na polskiej ziemi, że rację ma Jezus i Jego Ewangelia, nie zaś europejskie prawodawstwo, przed którym biją pokłony jak przed pogańskimi bożkami polscy decydenci, którzy Ojczyzny nie kochają. Kłamią, że im na Polsce zależy. Czy Polacy tego nie widzą? Jak w takiej tragicznej sytuacji Matka Boża sobie z nami poradzi?

Polskie znaki nadziei

Czyżby było aż tak źle, że trzeba stawiać ekstremalne pytania? Gdyby śledzić tylko prorządowe media, można dojść do wniosku, że Kościół umiera, że ścieżki ku Jasnej Górze zarastają, że przeżytkiem jest polskie pielgrzymowanie, maryjność, która stanowi istotę naszej duchowości. Ale Polska powoli się budzi, odzyskuje głos w ludziach sumienia, uformowanych na rodzimej tradycji, świadczącej o tym, że „bez Boga ani do proga”!

Na szczęście mamy Radio Maryja oraz katolickie radia lokalne, jest błogosławiona obecność Telewizji Trwam, dzięki której Polacy stają na Apel Jasnogórski i czują się wielką rodziną Maryi. Bywalców europejskich salonów bezbożnictwa te ośrodki polskości i katolickości irytują, toteż wołają o ich zamknięcie, żeby nie psuły szatańskiej roboty. Jakże opatrznościowe to dzieła, które musiała dać nam przez oświeconych przez Boga ludzi Maryja, żeby w potopie walki z Kościołem były swoistym przedłużeniem wołania o. Augustyna Kordeckiego: „Ludzie, nie bójcie się, uspokójcie się, jeszcze Najświętsza Panienka pokaże, że od burzących kolubryn mocniejsza!”. To dzięki tym mediom wielki obrońca Jasnej Góry oraz godności rodaków może nadal wołać i budzić Polskę: „Szydzi i drwi z nas nieprzyjaciel, pytając, co nam z dawnych cnót pozostało. A ja odpowiem: Wszystkie zginęły, ale pozostała cześć dla Najświętszej Panienki, na którym to fundamencie reszta odbudowaną być może!”.

Jasna Góra też była osamotniona przed ponad trzema wiekami, gdy większość narodu poszła na współpracę z protestanckim agresorem ze Szwecji, ale Maryja nie pozwoliła, aby uśpiono sumienia Jej najbliższych rycerzy. Także dziś Ona na to nie pozwoli!

Jasna Góra tętni życiem modlitwy dzień i noc, nadal podtrzymywane jest pielgrzymowanie, zwłaszcza ludzi młodych, grup świadomego opowiedzenia się po stronie Boga i Maryi. Nawiedzenie Matki Bożej w stolicy również stanowi czas przebudzenia dla wielu ludzi. Jest też w Polsce wiele grup dużego zaangażowania w życie Kościoła. Ważne, żeby wszyscy oni poczuli się mocni razem, żeby się zjednoczyli w zrozumieniu, że nie są samotni, że dzieje się w Polsce wiele dobra, które nie może się dać zakrzyczeć agentom życia bez Boga. Mamy przecież oparcie w Matce Bożej, która chce razem z nami zwyciężać.

Potrzebna jest w Polsce mobilizacja dobra, społeczna krucjata miłości i prawdy, która nie pozwoli sobie wmówić, że chrześcijaństwo szkodzi Ojczyźnie, dlatego trzeba je wyciszyć. Jeżeli doświadczenia wieków pokazują, że dzięki słuchaniu Matki Bożej dochowaliśmy wierności Bogu i Kościołowi, to trzeba powrócić na sprawdzone ścieżki maryjnej szkoły i od Maryi uczyć się autentycznego słuchania Jezusa. W potopie lansowania postaw kolaboracji z agresywnym liberalizmem trzeba obudzić nawróconych Kmiciców, którzy zedrą maski następcom Kuklinowskiego i powiedzą im otwarcie, że ze zdrajcami nie będziemy paktować! Tylko wtedy Maryja stanie się naszą mocą i siłą i Bóg będzie zwyciężał na polskiej ziemi.

Maryjne światła polskiej drogi

Przygotowujemy się do świętowania w 2016 r. 1050. rocznicy chrztu Polski, kiedy odbędą się też u nas Światowe Dni Młodzieży. Przed świętowaniem Milenium w 1966 r., idąc drogą Wielkiej Nowenny, pracowaliśmy nad realizacją Jasnogórskich Ślubów Narodu. To czas ewangelicznego przeorywania polskich sumień. W pracy tej Maryja była natchnieniem i wzorem posłuszeństwa Bogu. Bardzo brakuje mi wymiaru maryjnego w naszych obecnych przygotowaniach, wyczuwam jakiś swoisty lęk przed pracą razem z Maryją...

Z pewnością z okazji zaplanowanych w Polsce w 2016 r. Światowych Dni Młodzieży zostaną na nowo odkryte maryjne treści, które wypełniały VI Światowe Dni Młodzieży z 1991 r., kiedy dzięki św. Janowi Pawłowi II skoncentrowaliśmy się na Maryi i młodzież świata zachwyciła się Jasną Górą i Polską. Jasna Góra może stać się jedną ze stacji pielgrzymki papieża Franciszka. To okazja, aby element maryjny na drodze młodzieży do Krakowa mógł być wydobyty i pokazany jako nasza polska tożsamość. Jan Paweł II bardzo pragnął, aby Maryja Jasnogórska zachwyciła świat, i tak się stało. Czy umiemy z tego cudu skorzystać?

Kolejnym ważnym wydarzeniem maryjnym na polskiej drodze winny stać się obchody 300. rocznicy koronacji Jasnogórskiego Obrazu w 1717 r., pierwszej papieskiej koronacji w świecie dokonanej poza Rzymem. Koronacja Maryi na Królową Polski była przypieczętowaniem wielkiego cudu obrony nie tylko Jasnej Góry przed Szwedami, ale także obrony europejskiego katolicyzmu przed zalewem protestantyzmu. Dziś doświadczamy zagrożenia ze strony islamu, pewnie nie mniejszego niż w czasach Sobieskiego pod Wiedniem. Tylko czy odurzeni narzucaną nam ideologią liberalizmu, próbującą wypędzić Chrystusa i Maryję z europejskiego domu, uświadamiamy sobie to zagrożenie?

Musimy w Polsce pogłębić świadomość, że Bóg dał nam w Najświętszej Maryi Pannie przedziwną pomoc i obronę, że dzięki Niej religia nieustannie cieszy się wolnością, a ojczyzna rozwija się w pokoju (por. kolekta z 3 maja). Z pomocy Matki i Królowej trzeba skorzystać, niech Maryja będzie Królową nie tylko na Jasnej Górze, ale przede wszystkim w ludzkich sercach.

Tagi:
Matka Boża

Jasna Góra: rekolekcje Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej- wspólnoty zainicjowanej przez Prymasa Wyszyńskiego

2019-10-04 18:24

it / Jasna Góra (KAI)

Tradycyjnie przed odpustem Matki Bożej Różańcowej w częstochowskim sanktuarium trwają rekolekcje Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej. To wspólnota zainicjowana przez kard. Stefana Wyszyńskiego, który skierował do Polaków apel, by modlitwą różańcową powiązać wszystkie serca, aby „stały się murem obronnym Kościoła Chrystusowego pod opieką Zwycięskiej Pani Jasnogórskiej”.

Bożena Sztajner/Niedziela

Wezwanie Prymasa Wyszyńskiego z roku Milenium Chrztu Polski o otoczeniu Jasnej Góry murem różańca świętego podjęli paulini i w nawiązaniu do wiekowej tradycji odrodzili w sanktuarium nurt modlitwy różańcowej.

Samo apostolstwo różańcowe na Jasnej Górze, ma swój początek w Bractwie Różańcowym z 1610 r. Podobnie jak inne bractwa działające przy klasztorze miało ono swój ołtarz - różańcowy i przynależny do niego kielich mszalny - do dziś przechowywany w Skarbcu Jasnogórskim. Już wtedy centralnym świętem bractwa była uroczystość Różańca Świętego przypadająca na pierwszą niedzielę października. W 1672 r. przeor Jasnej Góry o. Augustyn Kordecki wyraził zgodę na to, aby odmawianie różańca weszło do porządku jasnogórskich nabożeństw. W 1739 r. do bractwa należało prawie 20 tys. osób.

Bractwo to zapoczątkowało lokalną pobożność różańcową, która przenosiła się na teren Rzeczypospolitej. Jej podtrzymanie i rozwijanie w następnych wiekach przerodziło się w tradycję.

Jasnogórska Rodzina Różańcowa powstała w uroczystość Matki Bożej Jasnogórskiej, 26 sierpnia 1970 r. Początek dały trzy „róże”. 4 lata później otrzymała błogosławieństwo pasterskie i została prawnie ustanowiona oraz zatwierdzona przez Prymasa Wyszyńskiego. Statut dający możliwość apostolstwa różańcowego z Jasnej Góry na cały Kościół podpisał 4 czerwca 1997 r. papież Jan Paweł II.

Zadaniem Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej jest szerzenie misji Jasnej Góry w Polsce i na świecie poprzez modlitwę różańcową, która jest dla niej środkiem jedności i więzi z Sanktuarium Narodu. To wszystko, co stanowi duchową treść Jasnej Góry i wpisuje się w jej historię i współczesność, jest zarazem posłannictwem Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej niesionym w prywatnej i wspólnotowej modlitwie oraz w świadectwie wiary do własnych rodzin, parafii i środowisk.

Przynależność do JRR zobowiązuje wszystkich członków do codziennego odmawiania i rozważania przynajmniej jednej wybranej przez siebie tajemnicy różańca świętego w intencjach Ojca Świętego, biskupów i kapłanów, o wierność naszych rodaków Bogu i o błogosławieństwo dla naszej Ojczyzny, o wypełnienie Jasnogórskich Ślubów Narodu.

- Trwając we wspólnocie modlitwy próbujemy zanosić przesłanie z Jasnej Góry w miejsca naszego życia i posługiwania, ale chcemy też różaniec czynić bardziej jasnogórskim - powiedział o. Marek Nowacki, dyrektor Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej.

O miłości pielgrzymów do modlitwy różańcowej przypominają pozostawione na Jasnej Górze wota - różańce, ofiarowane przez ludzi różnych stanów, zawodów i czasów: papieży, królów, polityków, twórców kultury i więźniów.

Tegoroczne rekolekcje dla członków Rodziny Różańcowej głosi o. Krzysztof Wendlik, wykładowca teologii w Wyższym Seminarium OO. Paulinów na Skałce w Krakowie. - Sam należę do Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej, więc to jest też zobowiązanie wobec ludzi, którzy ją tworzą. Będziemy rozważać różaniec od strony biblijnej, od strony bardzo istotnej, a może nieraz zapomnianej czy pomijanej - powiedział rekolekcjonista.

W codziennym programie oprócz nauk rekolekcyjnych są: poranna Msza św., Droga Krzyżowa, Adoracja Najświętszego Sakramentu, nabożeństwo różańcowe, wieczorna procesja maryjna z pochodniami przed Szczytem, a także Apel Jasnogórski.

Pielgrzymi mogą w tym roku korzystać z nowego modlitewnika - podręcznika formacyjnego dla czcicieli różańca, który został przygotowany z okazji ubiegłorocznego jubileuszu Rodziny Różańcowej świętującej 50. rocznicę powstania. Wotum tego jubileuszu stanowi także niedawno ukończone tabernakulum w Kaplicy Serca Pana Jezusa na Jasnej Górze.

Rekolekcje Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej zwieńczy ogólnopolska pielgrzymka w najbliższą niedzielę, 6 października. Na Jasnej Górze w tym dniu przeżywana będzie uroczystość odpustowa ku czci Matki Bożej Różańcowej. Uczestnicy rekolekcji, pielgrzymi i mieszkańcy Częstochowy spotkają się przed jasnogórskim Szczytem na nabożeństwie różańcowym o godzinie 9.45, a po nim na Mszy Świętej o godzinie 11.00.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Pożegnanie S. M. Olimpii Konopki SMCB

2019-10-15 20:43

Joanna Łukaszuk-Ritter

9 października zmarła nagle s. Olimpia Teresa Konopka, boromeuszka. W uroczystej Mszy żałobnej 14 października br. w trzebnickiej bazylice Kongregacja Sióstr Boromeuszek wraz z rodziną zmarłej, przyjaciółmi i mieszkańcami Trzebnicy pożegnała Zmarłą.

JoannaLukaszuk-Ritter

Nabożeństwu w koncelebrze sześciu kapłanów przewodniczył proboszcz parafii pw. św. Bartłomieja Apostoła i św. Jadwigi ks. Piotr Filas.

S. M. Olimpia Teresa Konopka urodziła się 15 lipca 1934 r. na Górnym Śląsku w Rudnie, w powiecie Gliwickim, jako najmłodsza z siedmiorga rodzeństwa. 3 listopada 1951 r. wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza w Trzebnicy. Po ukończeniu nowicjatu w 1955 r. złożyła Bogu pierwsze śluby zakonne, a trzy lata później śluby wieczyste.

Szczególne powołanie wykazała jako katechetka, wkładając w tę posługę całe swoje serce. Szukała nowych sposobów i metod dotarcia do młodego człowieka.

W styczniu 1977 r. s. Olimpia stanęła przed ponownym wyzwaniem – współtworzenia nowej placówki w Nuncjaturze Apostolskiej w Wiedniu. Tam podjęła pracę administracyjną oraz została przełożoną wspólnoty. Swoim rzetelnym wypełnianiem obowiązków i precyzją imponowała wielu. Zdobyła sobie duże uznanie nie tylko swych bezpośrednich przełożonych. Była obdarzana ogromnym szacunkiem i szczerą sympatią przez osoby, z którymi miała kontakt. Podczas swojej służby w wiedeńskiej Nuncjaturze miała okazję poznać wiele osobistości z kręgów Kościoła, polityki i kultury. Ogromnym zaszczytem dla niej był osobisty kontakt z Janem Pawłem II, który podczas swoich trzech podróży apostolskich do Austrii (1983, 1988, 1998) mieszkał w ambasadzie watykańskiej. Posługę w Wiedniu zakończyła w 1997 r. i wróciła do Trzebnicy, po tym jak Kapituła Generalna wybrała ją na stanowisko wikarii generalnej. Funkcję tą pełniła przez dwie kadencję do roku 2009.

Od 2002 r. nieprzerwanie aż do śmierci pełniła funkcję kustosza i przewodnika muzeum klasztornego – Historycznego Muzeum Pocysterskiego Klasztoru Sióstr Boromeuszek w Trzebnicy, które sama stworzyła, bezustannie je udoskonalając i uzupełniając zbiory. Muzeum, licznie odwiedzane przez turystów i osoby zainteresowane zarówno z Polski jak i z zagranicy, stało się jej wielką pasją. Na szczególne uznanie zasługuje jej heroiczna praca nad archiwizacją dokumentów i zabytków klasztoru, dbałość o renowację cennych obrazów oraz umiejętność pozyskiwania potrzebnych na ratowanie tych dóbr środków finansowych. Poprzez swoją działalność ceniona i szanowana przez osoby ze środowisk związanych z kulturą i sztuką. Ponadto s. Olimpia była tłumaczką, autorką licznych publikacji, artykułów i prac naukowych, m.in. o wybitnym rzeźbiarzu Brunonie Tschötschelu, które potwierdzają jej miłość i przywiązanie do Zgromadzenia, do duchowego dziedzictwa św. Jadwigi Śląskiej, jak i do Trzebnicy, miasta, z którym była związana prawie przez całe swoje życie.

Na zakończenie uroczystości żałobnej głos zabrał burmistrz miasta Trzebnicy, Marek Długozima, który w swym przemówieniu zaznaczył jej wielkie oddanie Kongregacji oraz miastu. Podkreślił swój podziw i szacunek dla s. Olimpii Konopki, ukazując ją jako człowieka ogromnej wiary, ogromnej miłości do świata i ludzi, pełnej dobroci oraz godnym wzorem do naśladowania dla kolejnych pokoleń. Przypomniał również, że w maju br. s. Olimpia otrzymała tytuł „Zasłużony dla gminy Trzebnica”. Jej pracowitość, rzetelność i wieloletnia praca zostały wielokrotnie uhonorowane. Jan Paweł II odznaczył s. Olimpię krzyżem „Pro Ecclesia et Pontifice”, który ustanowiony został dla „szczególne wyróżniających się znakomitą służbą i gorliwością”. Natomiast od Prezydenta Republiki Austrii otrzymała złotą odznakę za zasługi dla Republiki Austrii.

Siostra Olimpia zmarła nagle 9 października przebywając w Międzyzdrojach w domu sióstr Boromeuszek „Stella Matutina” na wypoczynku oraz na obchodach z okazji 120 lecia pełnienia służby miłosierdzia przez zakon sióstr Boromeuszek na rzecz mieszkańców Międzyzdrojów i kuracjuszy. Siostra Olimpia miała 85 lat i była w 64. roku profesji zakonnej. Spoczęła na cmentarzu parafialnym w Trzebnicy. „Droga siostro Olimpio, dom nie ręką ludzką uczyniony jest już Twoim domem. Dla nas (...) w dalszym ciągu pozostaje marzeniem. Marzeniem, które może stać się faktem, jeśli będziemy dobrze przeżywali nasze życie, służąc wiernie Bogu. Siostro Olimpio, niech Bóg przyjmie Cie do swojej chwały” – powiedział ks. Piotr Filas na zakończenie swojej homilii.

„Wszystko, co czynicie, niech się dokonuje w miłości”. W tych słowach św. Karola Boromeusza wyraża się cały charyzmat Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia i temu charyzmatowi przez całe swoje życie zakonne była wierna S.M. Olimpia Konopka.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Warszawa: premiera Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego z udziałem Prezydenta RP

2019-10-16 17:08

tk, maj, mp / Warszawa (KAI)

Z udziałem prezydenta Andrzeja Dudy w warszawskim Wilanowie odbyła się premiera muzeum Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego. „Jan Paweł II był największym Polakiem w naszych dziejach i postacią, która mocno odcisnęła się w historii świata” - powiedział podczas uroczystości prezydent Andrzej Duda. Podczas uroczystości zorganizowanej w dniu 41. rocznicy wyboru kard. Wojtyły na papieża zaprezentowano 9 głównych stref muzealnych, zlokalizowanych na wysokości 26 metrów - w pierścieniu kopuły Świątyni Opatrzności Bożej.

Magdalena Wojtak/Niedziela
Zobacz zdjęcia: Premiera Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego

Prezydent stwierdził, że wkład kard. Wyszyńskiego, Jana Pawła II i ks. Jerzego Popiełuszki, którego 35. rocznica męczeńskiej śmierci przypada za kilka dni, pozwolił Polakom przetrwać najtrudniejsze chwile w historii, podnosić się i zwyciężać. „Jestem pewien, że pomoże to nam także przetrwać przyszłe kryzysy” – powiedział Andrzej Duda.

Prezydent wyznał, że pamięta jeszcze kard. Wyszyńskiego zaś wielokrotnie miał okazję obserwować i słuchać Jana Pawła II, także pod oknem na Franciszkańskiej. „Nie mam wątpliwości, że to był najważniejszy Polak w polskiej historii, który też mocno odcisnął się w historii świata” – mówił Andrzej Duda podkreślając też wkład polskiego papieża upadek komunizmu.

Prezydent nazwał Świątynię Opatrzności Bożej „jednym z najpiękniejszych symboli stolicy i wielkim symbolem tego, że Polska rośnie w siłę”.

O znaczeniu Kościoła w czasach PRL dla przetrwania polskiej tożsamości mówił wicepremier i minister kultury i dziedzictwa narodowego, prof. Piotr Gliński, który nazwał Jana Pawła II „dziedzicem kard. Wyszyńskiego”. Wicepremier wyraził wdzięczność wszystkim, którzy przyczynili się do zbudowania Muzeum i wyraził nadzieję, że będzie ono ważnym miejscem zwłaszcza dla polskiej młodzieży.

Prof. Gliński wyraził opinię, że gdy zabrakło Jana Pawła II, w polskim życiu politycznym rozpoczęło się piekło, w tym „przemysł pogardy” dodając, że gdy papież żył, to „nikt się na to nie odważył”. Zwracając się do młodzieży minister kultury powiedział: „Pamiętajmy o tym, że potrzebujemy siły wartości i najprostszej uczciwości w życiu publicznym. To miejsce będzie wam pokazywało jak można wybierać wartości i zachowywać je”.

Metropolita warszawski kard. Kazimierz Nycz wskazywał, że zarówno Karol Wojtyła jak i kard. Wyszyński wpłynęli na to, kim jesteśmy jako Kościół, naród, społeczeństwo. „To muzeum będzie się rozwijało a ufam, że za pół roku trzeba będzie dodać jeszcze jedną strefę: Beatyfikacja kard. Wyszyńskiego” – dodał.

Kard. Nycz wyraził wdzięczność dla rządu i ministerstwa za wsparcie Muzeum i utrzymywanie placówki wraz z archidiecezją warszawską. Życzył młodzieży, by potrafiła tu odczytywać symbolikę muzealnej ekspozycji. Dyrektor Muzeum, Marcin Adamczewski powiedział, że powstało ono głównie z myślą o młodym pokoleniu, o urodzonych po roku 2000, a więc tych, którzy nie zetknęli się z Janem Pawłem II ani kard. Wyszyńskim. Te postacie uformowały Polaków jako naród i wspólnotę - dodał.

Podczas uroczystości zaprezentowano 9 głównych stref muzealnych. Każda z nich - „Wspólnota”, „Dom”, „Kraków”, „Będziesz miłował”, „Mamo”, „Zło dobrem zwyciężaj”, „Pokój łez”, „Urbi et Orbi” oraz „Dekalog” - związana jest z kluczowymi momentami życia Patronów muzeum. Ekspozycja główna znajduje się na wysokości 26 metrów (ósmego piętra) i zajmuje około 2000 metrów kwadratowych powierzchni.

Przed premierą Mt, 5,14 Muzeum Jana Pawła II i kard. Stefana Wyszyńskiego odbył się performance znanego artysty, jednego z pierwszych performerów w Polsce, Jerzego Kaliny pt. "Strumień pamięci. Suplikacja". Zgodnie z zapowiedzią autora była to "akcja obrzędowa w obecności i ze współudziałem publiczności zgromadzonej przed frontonem Świątyni Opatrzności Bożej". Przed wejściem głównym do Świątyni, na długości 80 metrów rozłożone zostały dwie części flagi - biała i czerwona. Części te były zszywane nićmi w kolorze flagi papieskiej, co symbolizowało papieża - Polaka, który łączy.

Wraz z premierą Mt 5,14 - jak zapewnia Andrzej Arseniuk, rzecznik prasowy Muzeum - rozpoczną się testy techniczne ekspozycji głównej jej uzupełnianie oraz ostateczne odbiory techniczne. Potrwa to jeszcze pewien czas. Nie wyklucza to odwiedzin muzeum przez pierwszych gości, którymi będą zaproszone na lekcję muzealną grupy młodzieży szkolnej. W ten sposób ekspozycja główna muzeum jeszcze w tym roku zostanie udostępniona zwiedzającym.

Ekspozycję muzealną stanowi m.in.– wielkoformatowa projekcja filmowa pt. „Wspólnota”, prezentująca historyczną homilię wygłoszoną przez Jana Pawła II 2 czerwca 1979 r. na placu Zwycięstwa.

Część zatytułowana „Dom” składa się z trzech mniejszych stref. Strefa rosyjska wskazuje, że Stefan Wyszyński urodził się w zaborze rosyjskim, w mazowieckiej Zuzeli. Strefa polska prezentuje losy bohaterów muzeum w niepodległej Polsce: dzieciństwo i młodość Karola Wojtyły w Wadowicach oraz działalność duszpasterską, publicystyczną i społeczną młodego ks. Stefana Wyszyńskiego we Włocławku. Część niemiecka, dotycząca okupacji przedstawia działalność kapłańską ks. Wyszyńskiego w Kozłówce, Żułowie i Laskach, gdzie pełnił funkcję kapelana w Powstaniu Warszawskim oraz aktywność poetycką i teatralną Karola Wojtyły, jego pracę fizyczną w fabryce Solvay i wreszcie wstąpienie do tajnego seminarium duchownego. W strefie znajdują się eksponaty z lat dziecięcych Karola Wojtyły, w tym laska jego ojca.

Z kolei „Kraków” – to strefa zaaranżowana na przedwojenne atelier fotograficzne, służąca jako tło do pokazania aktywności studenckiej, aktorskiej i twórczej Karola Wojtyły. Atrakcją są autentyczne meble z zakładu fotograficznego Pawła Bielca, w którym wykonano słynny portret Wojtyły, tableau aktorskie oraz aparat fotograficzny, którym ten portret wykonano

Strefa zatytułowana „Będziesz miłował” przybliża stalinizm, okres największego prześladowania Kościoła. Apogeum tego prześladowania stanowi aresztowanie prymasa Stefana Wyszyńskiego. Wśród eksponatów znajduje się m.in. stuła prymasa, której używał podczas ostatniej Mszy św. przed aresztowaniem.

Dwie duże projekcje filmowe prezentujące konfrontację Stefana Wyszyńskiego i Władysława Gomułki można zobaczyć w strefie zatytułowanej „Dialog” a poświęconej okresowi po odzyskaniu wolności przez Stefana Wyszyńskiego.

„Forma Polonia” to ukazanie Jasnej Góry jako duchowej stolicy Polski, najważniejszego miejsce dla Stefana Wyszyńskiego i Karola Wojtyły. Przybliżone są tu doniosłe wydarzenia: Śluby Jasnogórskie, Wielka Nowenna i Milenium Chrztu Polski. W centrum znajduje się wierna kopia obrazu Czarnej Madonny. Z założenia jest to strefa przeznaczona na refleksję.

Część „Zło dobrem zwyciężaj” odnosi się do ponurej rzeczywistość PRL-u, z akcentem na polskie miesiące: czerwiec 1956, grudzień 1970, czerwiec 1976, sierpień 1980. W tej samej strefie nawiązuje się do Soboru Watykańskiego II jako przełomowego wydarzenia w życiu Kościoła, z uwzględnieniem roli prymasa Stefana Wyszyńskiego i arcybiskupa Karola Wojtyły.

Z kolei „Pokój łez” przybliża okoliczności wyboru Karola Wojtyły na papieża, reakcje świata (także komunistów), pierwsze gesty i słowa Jana Pawła II. Scenograficzną atrakcją jest tzw. pokój łez (garderoba w Kaplicy Sykstyńskiej, gdzie nowo wybrany papież przebiera się z szat kardynalskich w papieskie), w którym eksponowane są realistyczne obrazy Aldony Mickiewicz.

Strefa „Pontifex – Budowniczy Mostów” stara się przybliżyć ogrom tematów związanych z pontyfikatem i stanowi opowieść o polskich i zagranicznych pielgrzymkach, encyklikach i działalności papieża w Watykanie. Symbolicznym środkiem wyrazu jest łódź. Przełamanie łodzi podkreśla dramatyczne wydarzenia związane z 1981 r. – zamach na Jana Pawła II, śmierć prymasa Wyszyńskiego i wprowadzenie stanu wojennego. Kluczem do zrozumienia pontyfikatu są następujące wartości: Miłość, Odpowiedzialność, Odwaga, Pokój, Prawda, Przyjaźń, Wierność, Wolność, Pamięć, Piękno, Dobro i Pokora.

Strefa „Urbi et Orbi” (Miastu i światu) odnosi się do odchodzenia Jana Pawła II, jego ostatniego – niemego – błogosławieństwa i pogrzebu. W strefie eksponowana jest kopia kapy, w której Jan Paweł II otwierał Drzwi Święte w bazylice św. Piotra, inaugurując Wielki Jubileusz Roku 2000.

W „Dekalogu” autorzy ekspozycji przybliżają nauczanie i życie Stefana Wyszyńskiego i Karola Wojtyły, z cytatami, wyrażonymi w symbolice malarskiej przez Stefana Gierowskiego, wybitnego przedstawiciela polskiej awangardy.

Muzeum Mt 5,14 | Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego mieści się na terenie Centrum Opatrzności Bożej, stanowiąc jego integralną część. Jest ono instytucją kultury współprowadzoną przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Archidiecezję Warszawską.

Dyrektorem Muzeum jest Marcin Adamczewski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem