Reklama

Jak rozpoznać

Projekt „Róża”

2015-04-28 11:36

Agnieszka Konik-Korn
Niedziela Ogólnopolska 18/2015, str. 52-53

dobino/Fotolia

Nie potrzeba walentynek czy rocznic, by zrobić dla ukochanej osoby coś dobrego. Niekiedy łatwiej jest kupić kwiat czy krawat. Są jednak prezenty, których nie da się wycenić, choć mają niebagatelną wartość. Jednym z takich darów jest modlitwa

Kiedy urodziłam pierwsze dziecko, szukałam wspólnoty, gdzie mogłabym się zaangażować – i tak trafiłam do „Macierzanki”, wspólnoty mam spotykającej się przy kościele św. Józefa na krakowskim Podgórzu – opowiada Agnieszka Strzoda, inicjatorka Różańca za Męża lub za Żonę oraz Różańca za przyszłego Współmałżonka/-ę.

Inicjatywa

– Młode mamy, które tam spotkałam, tworzyły róże różańcowe w intencji swoich dzieci. Kiedyś jedna z dziewczyn zaproponowała, by powstała róża w intencji rodziców, chrzestnych i teściów, bo skoro modlimy się za dzieci, to pasowałoby także pomodlić się za nich. Wkrótce, może trochę nie po kolei, narodziła się myśl, by otoczyć modlitwą różańcową i naszych mężów – uśmiecha się Agnieszka. – Od razu zebrały się 4 kompletne róże. W naszej grupie dyskusyjnej było wtedy ok. 120 żon. Bardzo spodobał mi się pomysł modlitwy za mężów i pomyślałam, że jak Bóg da siłę, to zajmę się promocją tego dzieła. Wkrótce przyszła myśl, że trzeba też zrobić różę w intencji przyszłego męża lub żony, gdyż modlitwa różańcowa przynosi bardzo konkretne owoce. Agnieszka Strzoda jest aktualnie koordynatorką wszystkich róż. Jak sama podkreśla, lubi wyzwania i taka działalność daje jej dużo radości i satysfakcji.

Patrząc w przyszłość

Agnieszka, choć wyprowadziła się z Krakowa do Warszawy, kontynuuje rozpowszechnianie takiej formy modlitwy przez Internet: – Życie pokazało, że informacje najszybciej i najbardziej spontanicznie rozchodzą się w sieci, przez Facebooka czy inne społeczności internetowe – mówi A. Strzoda. – Dzięki takiej formie komunikacji praktycznie każdego dnia powstaje nowa róża, w której modlimy się za współmałżonka.

Reklama

Równolegle do róż modlitwy za mężów i żony zaczęły powstawać róże modlitwy za przyszłych współmałżonków. – Dołącza do nas wiele dziewczyn, ale są też chłopcy – wyjaśnia moja rozmówczyni. – Dlatego nie modlimy się tylko o mężów, ale po prostu o przyszłych współmałżonków, nie dzieląc róż na „męskie” lub tylko „żeńskie”. Jeśli ktoś chciałby dołączyć do modlitwy za współmałżonka lub przyszłego męża/żonę – może po prostu wysłać swoje zgłoszenie przez stronę internetową www.projektroza.pl i dołączyć do nas.

Aktywnie

Dagmara Stromecka dowiedziała się o istnieniu Różańca w intencji przyszłych współmałżonków przez Internet. – Do róży różańcowej trafiłam „przypadkowo” przez Facebooka – opowiada Dagmara. – Choć na początku przeraziłam się trochę, postanowiłam podjąć się zadania modlitwy o przyszłego współmałżonka. Dzięki temu zyskałam wiele nowych znajomości i na dobre weszłam w rytm pracy organizatora. Pomagam pani Agnieszce w organizowaniu róż oraz rozsyłaniu wiadomości do uczestników. Bardzo cieszę się, że mogę brać w tym udział i jestem przekonana, że wkrótce zobaczę owoce – mówi nastolatka.

Rozważyć każdą tajemnicę

– W założeniu modlitwa ma trwać 20 miesięcy – aby każdy mógł w tym czasie rozważyć wszystkie tajemnice z życia Pana Jezusa – mówi A. Strzoda. – Wydaje mi się, że to czas optymalny. Niektórzy pytają – dlaczego tak długo? Jedna osoba komentując to pytanie na forum, powiedziała, że przed maratonem trzeba przygotowywać się dłużej niż tylko 3 tygodnie. I chyba coś w tym jest. Po zakończeniu takiej modlitwy można dołączyć do nowej róży lub zaprzestać na tym. A może ktoś dołączy do tej modlącej się za męża lub żonę, jeśli w tym czasie znajdzie drugą połówkę? – mówi z uśmiechem Agnieszka.

Plany

– Wciąż szukamy nowych osób do współpracy, do prowadzenia grup. Na Facebooku można nas znaleźć na stronie „Apetyt na miłość”, skierowanej do młodzieży, gdzie zamieszczamy świadectwa o czystości przedmałżeńskiej, o tym, że warto czekać na „tego jedynego”. Planujemy też nagrać teledysk promujący róże różańcowe, w którym wystąpiłyby osoby modlące się w różach – dzieli się A. Strzoda. – Moim marzeniem jest, by był on wyemitowany podczas Światowych Dni Młodzieży w 2016 r. w Krakowie. Może uda się, by nasze zaproszenie przystąpienia do róż było przetłumaczone na wszystkie języki i by młodzi ludzie z całego świata mogli do nas dołączyć. Gdyby ktoś czuł potrzebę zaangażowania się w teledysk lub tłumaczenie, lub jakąkolwiek inną promocję, proszę o maile na adres: kontakt@projektroza.pl – zachęca Agnieszka.

Powołani do małżeństwa

Do animatorów każdej z róż co miesiąc wysyłane są maile ze świadectwami, które z kolei oni posyłają swoim podopiecznym. Dziś istnieje już kilkadziesiąt róż, do których wciąż dochodzą nowe osoby z całej Polski. – Nie ma żadnych spotkań, po prostu się skrzykujemy – mówi A. Strzoda. – Przy okazji istnienia róż modlitwy w intencji przyszłych współmałżonków chcemy zainicjować Msze św. o powołanie do małżeństwa, na wzór tych odprawianych w intencji powołań kapłańskich i zakonnych. Po takich Mszach św. będzie można wspólnie wyjść na kawę lub do kina. Może uda się też zorganizować jakieś zabawy taneczne dla osób, które poszukują drugiej połówki. Ale najpierw potrzeba wiele modlitwy. Modlitwa to podstawa – podkreśla Agnieszka.

Tagi:
małżeństwo narzeczony

Biskupi Ekwadoru: wprowadzenie małżeństw homoseksualnych - niekonstytucyjne

2019-06-14 14:54

pb (KAI/SIR) / Quito

Sąd Konstytucyjny w Ekwadorze zdecydował o wprowadzeniu w tym kraju małżeństw homoseksualnych. Posunięcie to skrytykowali tamtejsi biskupi, wskazując m.in. na jego niekonstytucyjność.

Guillaume Paumier / Foter.com / CC BY

Swą decyzję Sąd przyjął 12 czerwca pięcioma głosami przeciwko czterem. Jej prawomocność podważył na konferencji prasowej przewodniczący episkopatu bp Eugenio Arellano. Wskazał on, że dwóch z dziewięciu sędziów nie powinno głosować w tej sprawie, gdyż wcześniej opowiadająli się po jednej ze stron sporu. - Szanujemy decyzję Sądu, ale zrobimy wszystko, co w naszej mocy, by wspierać rodzinę i małżeństwo w rozumieniu Kościoła - oświadczył hierarcha.

Prezydium konferencji episkopatu wydało też notę, w której wskazało, iż decyzja Sądu poważnie narusza bezpieczeństwo prawne kraju i prymat konstytucji, która definiuje małżeństwo jako związek mężczyzny i kobiety. Tymczasem nie pojawiła się propozycja zmiany jej zapisów, do czego potrzebne byłoby referendum lub kwalifikowana większość w Zgromadzeniu Narodowym.

Nota podkreśla, że Kościół z jednej strony „szanuje prawa wszystkich ludzi niezależnie od ich wieku, rasy, płci, religii, orientacji seksualnej czy kultury”, a z drugiej „promuje małżeństwo mężczyzny i kobiety” jako fundamentu rodziny i społeczeństwa, broni „pierwszeństwa praw małoletnich na różnych etapach ich życia”, uczy dzieci i młodzież, że „małżeństwo, zgodnie z wiarą chrześcijańską, jest nierozerwalnym związkiem mężczyzny i kobiety” i że, jako owoc ich miłości, „rodzą się ich dzieci dla dobra społeczeństwa i dla królestwa Bożego”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Zielona Góra: Dekrety rozdane

2019-06-18 14:10

Katarzyna Krawcewicz

Czerwiec w naszej diecezji od lat jest miesiącem zmian. Księża proboszczowie, wikariusze i neoprezbiterzy otrzymują w tym czasie dekrety. W tym roku to wydarzenie miało miejsce 18 czerwca w domu biskupim w Zielonej Górze. Biskup Tadeusz Lityński wręczył dekrety kilkudziesięciu kapłanom.

Maciej Krawcewicz

Wśród księży, którzy otrzymali dekret, jest ks. Michał Graczyk, który opuszcza naszą diecezję i udaje się do zakonu benedyktynów w Triors we Francji. - To pragnienie kiełkowało we mnie jeszcze w seminarium, ale w pełni odkryłem je już po święceniach. Rozmawiałem o tym z księdzem biskupem, z czasem zacząłem już prosić o zgodę. Rok temu odbyłem dwumiesięczną próbę, a teraz wstępuję do nowicjatu i zaczynam formację – mówi.

Cały artykuł ukaże się w papierowym wydaniu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Nowa publikacja Towarzystwa Naukowego KUL

2019-06-19 20:00

Łukasz Krzysztofka

W Sekretariacie Konferencji Episkopatu Polski zaprezentowano książkę „Konkordaty Polskie. Historia i teraźniejszość”, pod redakcją ks. prof. Józefa Krukowskiego.

Łukasz Krzysztofka

Publikacja poświęcona jest kwestiom regulacji stosunków między państwem polskim a Kościołem katolickim przy użyciu konkordatu, czyli dwustronnej umowy pomiędzy Stolicą Apostolską a najwyższymi organami władzy państwa, która rodzi skutki prawne dla obu stron. Jej głównym celem jest całościowe ujęcie problematyki w aspekcie historycznym i współczesnym. Książka jest nowością na rynku wydawniczym.

- Napawa mnie ogromną radością fakt, że prezentacja tej wyjątkowej książki odbywa się w roku jubileuszu stulecia nawiązania stosunków dyplomatycznych między Polską a Watykanem oraz bliskości zakończonego niedawno świętowania setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości – powiedział bp Artur Miziński, sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski.

Publikacja składa się z rozdziału wstępnego, wyjaśniającego pojęcie i rodzaje konkordatów – i dwóch części odpowiadających informacjom zawartym w tytule: historia i teraźniejszość.

W spotkaniu, które prowadził ks. dr Jarosław Mrówczyński, zastępca sekretarza generalnego KEP, uczestniczyli także ks. prof. Józef Krukowski z KUL, redaktor książki ks. prof. Wojciech Góralski z UKSW, współautor publikacji oraz ks. prof. Augustyn Eckmann, prezes Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II.

Ks. prof. Góralski wyjaśnił czemu ma służyć konkordat. – Ta instytucja służy ułożeniu poprawnych, a czasem przyjaznych wręcz wzajemnych relacji między Stolicą Apostolską a konkretnym państwem – mówił kanonista. Ks. prof. Góralski naświetlił kwestie genezy i historii konkordatów. Zwrócił też uwagę na podział konkordatów na całościowe i parcjalne, czyli poświęcone tylko pewnym obszarom. – Zawierane są także konkordaty częściowe pod nazwą „Protokół z przeprowadzonych rozmów”, „Konwencja”, m.in. „Protokół do układu Stolicy Apostolskiej z Republiką Austrii” z 1972 r. – podkreślił wykładowca UKSW.

O historii i teraźniejszości konkordatów opowiedział ks. prof. Józef Krukowski. Pierwsza część książki zawiera analizę regulacji stosunków między państwem polskim a Stolicą Apostolską od Mieszka I do czasów współczesnych. Rozdział pierwszy zatytułowany „Dagome iudex prototypem konkordatu”, autorstwa ks. dr. hab. Krzysztofa Burczaka, zawiera analizę dokumentu wskazującego na fakt nawiązania stosunków ze Stolica Apostolską. Na mocy tego dokumentu Mieszko I powierzył całe swoje państwo pod opiekę Stolicy Apostolskiej, wskazując zarazem kierunek jego dalszego rozwoju we wspólnocie chrześcijańskich państw Europy. Rozdział drugi – „Konkordaty nienazwane i nazwane w Polsce przedrozbiorowej” – autorstwa prof. Wacława Uruszczuka zawiera pierwsze całościowe opracowanie wielu umów zawartych między państwem polskim a Kościołem Katolickim od X wieku do drugiej połowy XVIII wieku – okresu rozbiorów. Tylko jedna, zawarta w XVIII wieku, umowa była konkordatem w ścisłym tego słowa znaczeniu. Na zaliczenie do konkordatów wcześniejszych umów wskazuje zatwierdzenie ich przez papieży w formie bulli. Rozdział trzeci zawiera opracowanie „Konkordatu polskiego z 1925 r.” autorstwa ks. prof. Wojciecha Góralskiego. Przedmiotem analizy jest konkordat zawarty przez państwo polskie po odzyskaniu niepodległości.

Jest to konkordat w ścisłym tego słowa znaczeniu, regulujący całokształt stosunków między państwem a kościołem. Autor omówił w nim genezę zawarcia tego konkordatu oraz przeprowadził systematyzację zawartych w nich norm z uwzględnieniem gwarancji, jakie uzyskał Kościół katolicki ze strony państwa oraz państwo ze strony Kościoła. Autorem czwartego rozdziału – „Porozumienia między przedstawicielami Episkopatu Polski i Rządu komunistycznego z 1950 i 1956 r.” – jest ks. prof. Józef Krukowski. Przedmiotem analizy są umowy zawarte, po zerwaniu w 1945 r. konkordatu, pomiędzy przedstawicielami Episkopatu Polski a Rządem komunistycznym. Przy braku stosunków dyplomatycznych ze Stolicą Apostolską Episkopat Polski podejmował próby zawarcia „modus vivendi” z Rządem komunistycznym w celu uzyskania gwarancji pełnienia przez Kościół swojej misji. Porozumienia te nie były konkordatami, jednak Stolica Apostolska nigdy ich nie zanegowała. Druga część zawiera wyjaśnienie genezy i obszerny komentarz norm zawartych w obowiązującym Konkordacie.

W opracowaniu genezy Konkordatu zostały uwzględnione informacje zawarte w monografii abpa Józefa Kowalczyka, nuncjusza apostolskiego w Polsce i przewodniczącego delegacji Stolicy Apostolskiej, która z upoważnienia papieża Jana Pawła II wynegocjowała Konkordat. Konkordat ten jako umowa międzynarodowa ratyfikowana za zgodą parlamentu, wyrażona w formie ustawy, jednocześnie stanowi integralny element dwóch systemów prawa: systemu prawa III Rzeczypospolitej i systemu prawa kanonicznego Kościoła katolickiego. W zakończeniu autor stawia tezę, że zawarcie tego Konkordatu oznacza zerwanie z modelem wrogiej separacji – narzuconym przez reżim komunistyczny – i realizację modelu państwa świeckiego, opartego na zasadzie przyjaznego rozdziału i współdziałania między państwem a Kościołem dla dobra wspólnego.

Wydawcą książki jest Towarzystwo Naukowe KUL, które powstało w 1934 r. z inicjatywy ks. Antoniego Szymańskiego. Obecnie liczy ponad 700 członków czynnych, korespondentów i współpracowników ze wszystkich ośrodków naukowych w Polsce.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem