Reklama

Dzielić się radością życia wiarą

2015-05-07 14:11

Julia A. Lewandowska
Edycja świdnicka 19/2015, str. 1, 4-5

Fotolia.com

O potrzebie ewangelizacji w świecie współczesnym z biskupem pomocniczym diecezji świdnickiej Adamem Bałabuchem, przewodniczącym Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Konferencji Episkopatu Polski, rozmawia Julia A. Lewandowska

JULIA A. LEWANDOWSKA: – Co to znaczy ewangelizować?

BP ADAM BAŁABUCH: – Ewangelizować to przede wszystkim przepełniać świat Dobrą Nowiną, starać się o to, by człowiek był bardziej ewangeliczny, tzn. żyjący Dobrą Nowiną, ale też żeby świat był coraz bardziej napełniany duchem zmartwychwstałego Pana. Chciałbym się tutaj odwołać do XIII Zwyczajnego Zgromadzenia Ogólnego Synodu Biskupów na temat nowej ewangelizacji dla przekazu wiary chrześcijańskiej, ponieważ wówczas przypomniano, że ewangelizowanie (nowa ewangelizacja) urzeczywistnia się w trzech obszarach. Wymieniono, że pierwszym obszarem, w którym dokonuje się ewangelizacja, jest obszar duszpasterstwa zwyczajnego. Chodzi tutaj o duszpasterstwo podejmowane wobec ludzi, którzy systematycznie uczestniczą w życiu Kościoła, w życiu wspólnoty parafialnej, którzy gromadzą się na Mszy św., by karmić się Słowem Bożym i Chlebem Eucharystycznym. Do tego obszaru należy zaliczyć także wiernych, którzy zachowują wiarę katolicką, chociaż nie zawsze uczestniczą w kulcie. Poprzez ewangelizację tych ludzi powinno się prowadzić ich do wzrostu wiary, by coraz lepiej swoim życiem odpowiadali na miłość Bożą.
Drugi obszar ewangelizacji prowadzony w Kościele, w środowisku parafialnym powinien dotyczyć osób ochrzczonych, które niestety nie żyją zgodnie z wymogami chrztu świętego. Kościół myśli o nich i zabiega o to, żeby mogli przeżyć nawrócenie, które pomogłoby im powrócić do wiary, do radości życia z wiary, do angażowania się w życie Ewangelią.
Trzeci obszar prowadzenia ewangelizacji powinien obejmować tych, którzy jeszcze nie znają Chrystusa albo po prostu Go odrzucili. Ponieważ my nie możemy nikogo wykluczyć z przestrzeni naszej działalności ewangelizacyjnej, nie możemy nikogo „spisać na straty”, dlatego mamy obowiązek wobec tych osób, by przez świadectwo życia prowadzić ich do Pana Boga. I wcale nie chodzi tutaj, by komuś narzucać siłą naszą wiarę, ale o to, żeby dzielić się radością życia z wiary i by ta radość była pociągająca dla innych. Należy zatem podejmować działania ewangelizacyjne wobec tych poszczególnych grup ludzi po to, żeby przepełnić, przesycić, napełnić ich życie obecnością Chrystusa, ale także by środowiska, w którym oni żyją, napełnić duchem ewangelicznym.

– Co jest istotą nowej ewangelizacji?

– Trzeba podkreślić, że nowa ewangelizacja jest wyzwaniem, które stoi przed Kościołem, wyzwaniem, które zostało mu zadane. Na temat nowej ewangelizacji mówił dużo nasz święty papież Jan Paweł II, nawiązując do papieża bł. Pawła VI i do jego adhortacji apostolskiej „Evangelii nuntiandi”. Wątek ewangelizacji podjęty został również przez jego następców – papieży Benedykta XVI i Franciszka. Ze wskazań, które dają papieże ostatnich czasów, wynika, że chodzi przede wszystkim o to, by wzbudzić nową energię, by wyrazić nowy entuzjazm w świadczeniu o Chrystusie, że chodzi o nowy dynamizm, o nowy zapał w głoszeniu Ewangelii, w poszukiwaniu nowych formuł, żeby tę naszą wiarę jak najlepiej wyrazić, by to, co jest nam bliskie i drogie, mogło stać się bliskie i drogie także innym ludziom. A więc nowa ewangelizacja to przede wszystkim głoszenie Dobrej Nowiny i zachęcanie chrześcijan do ponownego odkrycia, jak fascynujące jest naśladowanie Chrystusa, tak to ujmował papież Benedykt XVI w posynodalnej adhortacji „Verbum Domini” – o Słowie Bożym w życiu i misji Kościoła (zob. punkt 96). Nowa ewangelizacja to przede wszystkim nowy dynamizm, nowy zapał, który powinien towarzyszyć świadkom Jezusa.

– Jakich błędów nie powinniśmy popełniać, mówiąc o nowej ewangelizacji?

– Z biegiem czasu może trochę wygasać entuzjazm i trzeba nowego impulsu, nowego pobudzenia, żeby chrześcijanie ocknęli się, nabrali nowego ducha, nowego zapału do tego, by wychodzić z Ewangelią do człowieka. I ta nowość może też wiązać się z tym – co podkreśla papież Franciszek – by nie tylko czekać, aż ktoś do nas przyjdzie, lecz by wychodzić dziś do człowieka. Wychodzić na ulice i w te wszystkie miejsca, gdzie możemy spotkać ludzi poszukujących Pana Boga. Stąd idea nowej ewangelizacji. W myśleniu o nowej ewangelizacji nie możemy popełniać błędu, który związany jest czasami z próbą dostosowywania się Kościoła do oczekiwań świata. Ponieważ groziłoby nam wtedy niebezpieczeństwo, że to nie my przesycimy Ewangelią świat, tylko że świat zacznie nas zmieniać na swoją modłę. I nie o to chodzi na pewno w nowej ewangelizacji, by zmienić doktrynę Kościoła w takim czy innym punkcie, bo po co mamy ludzi od Kościoła odstraszać. Niektórzy nas pouczają: jakby Kościół ustąpił, choćby w nauczaniu o etyce małżeńskiej, o in vitro czy zaakceptował ideologię gender, albo gdyby osoby żyjące w ponownych niesakramentalnych związkach mogły przyjmować Komunię św., to stałby się otwarty, ludzie chętnie by do takiego Kościoła przychodzili. To jest właśnie błędne myślenie o nowej ewangelizacji. Nie na tym polega nowa ewangelizacja, by upodabniać się do świata, ale by świat przepełniać obecnością Chrystusa, Jego miłością i nauką, tak by oblicze świata było kształtowane ewangeliczną prawdą, bo tylko wtedy będzie mógł się właściwie rozwijać, a ludzie będą mogli żyć w pokoju. Nauka Kościoła od początku jest ta sama, nic się nie zmienia, i naszym zadaniem jest – jak mówił św. papież Jan Paweł II, przygotowując nas do Jubileuszu Roku 2000 – przede wszystkim kontemplacja oblicza Chrystusa. Jest ona zawsze aktualna, była aktualna w czasach apostolskich i jest aktualna także dzisiaj. Pod tym względem misja Kościoła na pewno jest ciągle ta sama.

– Dzieło ewangelizacji to wspólna odpowiedzialność wszystkich chrześcijan. W jaki sposób współczesny człowiek może zaangażować się w dzieło nowej ewangelizacji? Jakich metod należy używać w głoszeniu Ewangelii, żeby zaktualizować jej moc?

– Odwołałbym się tutaj do św. Jana Pawła II i do encykliki „Redemptoris missio”, w której Papież napisał, że „świadectwo jest pierwszą formą ewangelizacji”. Dlatego powinniśmy się starać o to, żeby być wobec świata, a także wzajemnie wobec siebie świadkami Chrystusa, i to świadectwo powinno wyrazić się między innymi – na co tak mocno zwraca dziś uwagę papież Franciszek – w ukazywaniu i niesieniu miłosierdzia naszym bliźnim. A zatem jest to miłosierdzie wobec ubogich, chorych, wobec ludzi zagubionych i zabłąkanych. Świadectwo, które wyraża się także przez skromność w stylu naszego życia, czyli chodzi o zgodność naszego życia z Ewangelią; tak by zgodność naszego życia z Ewangelią była dla innych czytelna i pociągała ich do Chrystusa. Na pewno trzeba tutaj powiedzieć, że w głoszeniu Ewangelii potrzebne jest też oparcie się na modlitwie, by moc głoszenia Ewangelii mogła się ujawnić. Modlitwa, która jest uwielbieniem Pana Boga, ale też i prośbą o ujawnienie się działania Ducha Świętego w życiu Kościoła, w naszych sercach, jak też w sercach tych, z którymi się spotykamy i do których przemawiamy. Nie możemy więc zapominać o decydującej roli modlitwy w dziele ewangelizacji. Gdybyśmy zapomnieli o modlitwie, to wyglądałoby to tak, że właściwie liczymy tylko na siebie, że nasze wysiłki mają tutaj przynieść konkretne i wymierne efekty. Dzięki modlitwie uświadamiamy sobie, że to przede wszystkim Pan Bóg ma działać, a my mamy być tylko narzędziami w Jego ręku. Nie możemy zapomnieć, że decydujące jest zawsze działanie łaski Bożej w przynoszeniu dobrych owoców w życiu poszczególnych osób, jak i wspólnot. Dzieło ewangelizacji to przede wszystkim dzieło Boże i dlatego modlitwa ma tutaj tak wielkie znaczenie.
Mówiąc o prowadzeniu nowej ewangelizacji, trzeba podkreślić również potrzebę budowania w sobie świętości, takiej, która jest pociągająca dla innych. Ważną metodą w dzieleniu się Ewangelią jest też przekaz słowny, który niekoniecznie musi dokonywać się w sposób oficjalny poprzez głoszenie w kościele homilii czy też katechez, ale ten przekaz słowny może dokonywać się na poziomie spotkań międzyludzkich. Dzisiaj ma to bardzo duże znaczenie. Bowiem zdajemy sobie sprawę, że księża nie dotrą z Ewangelią do wszystkich środowisk, do wszystkich ludzi, którzy już do kościoła nie przychodzą. Wierni świeccy, którzy są w Kościele, którzy rozumieją potrzebę ewangelizacji, spotykają się z ludźmi, oddalonymi trochę od Kościoła, i właśnie ich świadectwo życia, ale też ich słowo, w którym wyrażają swoje ewangeliczne przekonania, może być budujące dla tych innych osób, może skłonić ich do pomyślenia o swoim życiu, a zwłaszcza o swojej relacji z Panem Bogiem. A zatem nasi wierni świeccy mają ogromną rolę do wypełnienia w środowiskach, w których na co dzień żyją i pracują. Ich misją jest pokazać, jak piękne jest życie w łączności z Chrystusem i trwanie w Kościele, co ujawnia się w radości, otwartości na innych i gotowości do niesienia pomocy. To ma być właśnie tą siłą przyciągającą innych do Chrystusa, do Kościoła. Osoby świeckie powinny odnajdywać się zwłaszcza w dziele prowadzenia ewangelizacji w warunkach codziennego życia człowieka (dom, rodzina, szkoła, miejsce pracy).

Tagi:
ewangelizacja

Reklama

Indie: zatrzymania księży pod zarzutem „nawracania na siłę"

2019-09-10 15:46

vaticannews.va / Bhagalpur (KAI)

Policja stanu Jharkhand we wschodnich Indiach zatrzymała pod zarzutem „nawracania na siłę” dwóch księży katolickich oraz katechetę. Do zdarzenia doszło w wiosce Deodar na terenie diecezji Bhagalpur. Zdaniem jej wikariusza generalnego aresztowania te są kolejnymi aktami nadużyć oraz próbami zastraszania, motywowanymi wyłącznie politycznie, aby osłabić zaangażowanie misjonarzy na rzecz biednych, zmarginalizowanych oraz cierpiących.

pixabay.com

Księża i katecheta zostali również oskarżeni o nielegalną okupację terenu. Policja zwolniła już jednego z kapłanów. Za kilka dni areszt opuszczą prawdopodobnie pozostali dwaj przetrzymywani – twierdzi wikariusz generalny diecezji.

Zarzuty stawiane księżom i katechecie odpiera także miejscowy działacz katolicki Augustine Hembrom podkreślając, że wyznawcy Chrystusa opowiadają się za wolnością sumienia i nie zmuszają nikogo do zmiany wyznania lub religii. Władze państwowe dobrze o tym wiedzą, dlatego aresztowania są zinstrumentalizowanym działaniem, aby uderzyć w chrześcijan.

Inny z miejscowych liderów świeckich John Dayal, zaangażowany w obronę praw człowieka powiedział agencji Fides, że wydarzenia które miały miejsce w stanie Jarkhand oraz w innych częściach Indii środkowych są powodem do niepokoju. Władze lokalne wspierane przez rząd federalny celowo podejmują działania przeciwko mniejszościom religijnym, uderzając z jednej strony w muzułmanów oraz w chrześcijańskich duchownych, a z drugiej strony w prowadzone przez nich instytucje edukacyjne. Ale najbardziej niepokojące są próby dzielenia ludzi według przynależności religijnej. Tymczasem wszyscy jesteśmy Hindusami - podkreśla John Dayal. Ta polityka tworzenia podziałów musi zostać przezwyciężona, jeśli chce się utrzymać pokój i jedność oraz umacniać demokrację i rozwój.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Świadectwo kapłana rannego pod Giewontem

2019-09-10 13:17

Polska pod Krzyżem

To jest coś znacznie więcej niż film, to wielkie świadectwo i znak dla Polski. To zaproszenie, to wezwanie, by stanąć pod Krzyżem, zaprzeć się się samego siebie, wziąć go i naśladować Jezusa. W Krzyżu zwycięstwo dla Kościoła i Polski, dla każdego z nas! Prosimy Was z całą mocą - odczytajcie ten znak.


Przeczytaj także: "Polska pod Krzyżem" w łączności duchowej z Jerozolimą

Polska pod Krzyżem – Polacy wypełniają duchowy testament św. Jana Pawła II

Jan Paweł II w 1997 roku wzywał do obrony krzyża „od Tatr aż do Bałtyku”. 22 sierpnia 2019 roku pod krzyżem na Giewoncie ks. Jerzy Kozłowski został trzykrotnie rażony piorunem. Ten krzyż jest symbolem wiary w Polsce przekazywanej z pokolenia na pokolenie. Jego replika stanie przy ołtarzu polowym na lotnisku we Włocławku podczas wydarzenia „Polska pod Krzyżem”.

Jan Paweł II podczas pielgrzymki do ojczyzny w 1997 roku, w Zakopanem wzywał Polaków: Brońcie krzyża, nie pozwólcie, aby imię Boże było obrażane w waszych sercach, w życiu społecznym, rodzinnym. Dzisiaj dziękowałem Bogu za to, że wasi przodkowie na Giewoncie wznieśli krzyż. Ten krzyż patrzy na Polskę od Tatr aż do Bałtyku. I ten krzyż mówi całej Polsce: „Sursum corda” – „W górę serca”. Trzeba żeby cała Polska od morza aż po Tatry patrząc w stronę krzyża na Giewoncie słyszała i powtarzała: „Sursum corda”.

W sierpniu tego roku, we Wspomnienie Najświętszej Marii Panny Królowej, podczas wycieczki w góry, na Giewoncie, stojąc trzy metry od krzyża ksiądz katolicki został trzykrotnie rażony przez piorun. – Pomyślałem, że skoro jestem Księdzem, to mogę udzielić rozgrzeszenia ludziom obecnym na szczycie i którzy schodzą z niego, bo może ktoś z nich jest ranny. Uczyniłem wielki znak krzyża, błogosławiąc wszystkich ludzi tam obecnych – wspomina ks. Jerzy Kozłowski.

W ten sposób kapłan dokonał absolucji, czyli całkowitego odpuszczenia win, przeznaczonego na godzinę śmierci. – Odczytujemy to wydarzenie jako znak dla całej Polski – podkreśla Maciej Bodasiński, organizator wydarzenia „Polska pod Krzyżem”. – Ksiądz jest uosobieniem Chrystusa na ziemi, został trafiony przez piorun trzy razy i odpuścił wszystkim tam obecnym grzechy, jakby biorąc cierpienie na siebie. Ten obraz koresponduje z tym, co wydarzyło się na Kalwarii… Myślę, że nie powinniśmy zamykać oczu na to wydarzenie. Niech ono stanie się jeszcze mocniejszą zachętą do tego, by stanąć pod krzyżem w najbliższą sobotę – zaprasza Bodasiński.

Replika krzyża z Giewontu będzie obecna na miejscu modlitwy „Polska pod Krzyżem” na lotnisku we Włocławku. – Na szczycie ktoś zapytał mnie, czy krzyż na Giewoncie zabija. Odpowiedziałem, że gdyby tak było my powinniśmy być martwi, a wszyscy poniżej nas powinni żyć, a jest dokładnie odwrotnie – opowiada ks. Jerzy i dodaje – Oddaję moje cierpienia za Kościół w Polsce i w tym bólu łącze się z Panem Jezusem.

Jako ludzie wierzący, wiemy, że to właśnie z Krzyża płynie uzdrowienie, uwolnienie i wszelkie łaski. Wydarzenie „Polska pod Krzyżem” ma być aktem postawienia krzyża w centrum życia w Polsce, w centrum wszystkich wydarzeń, jakie dzieją się w naszym kraju. Tylko w ten sposób możemy doświadczyć mocy wielkiej Miłości, która z niego płynie.

• POLSKA POD KRZYŻEM (14.09.2019) to wydarzenie otwarte. Uczestnicy mogą przyjechać bez wcześniejszej rejestracji.

• 10 września 2019 r. o godz. 11:00 na stronie internetowej zgłoszonych było 670 miejsc, w których wierni będą się modlić w łączności duchowej z uczestnikami wydarzenia głównego we Włocławku. Proponowany program dla parafii dostępny jest pod adresem: https://polskapodkrzyzem.pl/#mapa

• Na stronie internetowej polskapodkrzyzem.pl dostępny jest spot (video) POLSKA POD KRZYŻEM, który można bezpłatnie pobierać i udostępniać na stronach parafialnych oraz w mediach.

PROGRAM:

09:00 Przyjmowanie pielgrzymów na placu 10:45 Zawiązanie wspólnoty 11:00 Różaniec: Tajemnice Bolesne 11:30 Konferencja wprowadzająca: „Odrzucenie Krzyża i walka duchowa we współczesnym świecie”, Lech Dokowicz 13:00 Przerwa na posiłek 15:00 Koronka do Bożego Miłosierdzia 15:15 Msza Święta wraz z uroczystym wniesieniem relikwii Krzyża Świętego 17:30 Konferencje: ks. Dolindo Ruotolo (odtworzenie homilii w wersji audio) oraz Joanna Bątkiewicz-Brożek. 18:30 Przerwa 20:15 Droga Krzyżowa 22:00 Adoracja Najświętszego Sakramentu 03:00 Zakończenie Adoracji i Msza Święta z niedzieli (Święto Matki Bożej Bolesnej)

AKREDYTACJE:

Prosimy dziennikarzy o zgłoszenie udziału w wydarzeniu POLSKA POD KRZYŻEM do piątku – 13 września do godz. 12:00 na adres mailowy: media@polskapodkrzyzem.pl lub w formie sms – tel. 664 540 247.

Proszę podać imię nazwisko, nazwę redakcji, opcjonalnie adres mailowy lub numer telefonu).

14 września od godz. 9:00 będą wydawane identyfikatory prasowe uprawniające do:

1. otrzymania informacji prasowych w wersji papierowej (możliwość wysyłki mailem po podaniu adresu mailowego)

2. realizacji materiałów prasowych na terenie lotniska Kruszyn podczas wydarzenia

3. korzystania z namiotu dla dziennikarzy w pobliżu głównego ołtarza, w którym dostępnych będzie 10 stanowisk (bez sprzętu komputerowego).

Więcej informacji:

Biuro Prasowe media@polskapodkrzyzem.pl tel. tylko dla dziennikarzy: 664 540 247

CZYTAJ DALEJ

Reklama

„Samarytanie Caritas Archidiecezji Wrocławskiej”

2019-09-16 23:57

Agnieszka Bugała

Agnieszka Bugała

Z okazji 30 – lecia działalności wrocławskiej Caritas zasłużonym pracownikom wręczono honorowe tytuły i statuetki „Samarytanin Caritas Archidiecezji Wrocławskiej” W Małkowicach abp Józef Kupny pogratulował i podziękował pracownikom Caritas za uwiarygodnianie posługi apostolskiej.

Zobacz zdjęcia: Kaplica w Domu św. Józefa w Małkowicach

– Zdaję sobie sprawę, że państwo nie zarabiają wielkich pieniędzy, ale mimo to oddanie spełniają bardzo ważną misję. Wasza praca uwiarygodnia głoszenie Ewangelii. Kościół od swoich początków stał przed tym wyzwaniem, bo Apostołowie, którzy głosili Ewangelię, nie mogli ciągle zajmować się potrzebującymi. Potrzebowali pomocy, ustanowili diakonów. Współcześnie my mamy do pomocy was i za to wasze wsparcie dziękujemy. Uwiarygadniacie głoszone słowo Boże! – mówił metropolita. Honorowy tytuł „Samarytanin Caritas Archidiecezji Wrocławskiej” przysługuje osobom i instytucjom, które propagują idee Caritas.

Statuetki oraz honorowy tytuł „Samarytanin Caritas Archidiecezji Wrocławskiej” nadano osobom tworzącym personel medyczny licznych dzieł na rzecz osób chorych i objętych opieką paliatywną:

1. Panu Adamowi Tomaszewskiemu 2. Panu Adamowi Dziadura 3. Pani Beacie Widziak 4. Pani Danucie Księżopolskiej

Statuetkę oraz honorowy tytuł Samarytanin Caritas Archidiecezji Wrocławskiej zostały nadane osobom zaangażowanym w opiekę nad osobami dotkniętymi niepełnosprawnością.

1. Pani Annie Lewandowskiej 2. Panu Andrzejowi Dudzie 3. Panu Marcinowi Seretnemu 4. Pani Małgorzacie Jesionek

Wyróżnione osoby, które realizują idee dobroczynności wśród osób korzystających z łaźni i jadłodajni Caritas:

1. Siostra Aneta Banyś

2. Pani Agnieszka Furgała

Nagrodzono osoby koordynujące działania i akcje Caritas:

1. Panią Alicję Łozińską

2. Siostrę Agnieszkę Przytarską

3. Pana Roberta Jadwiszczaka

4. Pana Pawła Trawkę

Nagrodzono profesjonalizm w dziedzinie administracji Caritas:

1. Pani Elżbiety Behra

2. Pani Ewy Niewiadomskiej

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem